KENTSEL PEYZAJDA KULLANILAN Vitis vinifera' NIN BARTIN KENT ÖLÇEĞİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Türkiye 9 binin üzerinde doğal bitki ve % 30'un üzerinde endemik bitkileri ile bulunduğu coğrafyanın en zengin biyo çeşitliliğine sahiptir. Ancak Türkiye’de doğal bitkiler kentsel ve kırsal mekânlarda son derece kısıtlı olarak kullanılmaktadır (Yılmaz vd., 2004). Kentsel peyzajdaki egzotik bitkilerin kullanımı hem ekolojik hem de bakım gereksinimleri açısından ciddi sıkıntılara neden olmaktadır. Günümüzde dünyada doğal bitki türlerinin kullanımına yönelik eğilimler giderek artmakta, bu nedenle yabancı yurtlu bitki kullanımları azaltılarak doğal bitki tür kullanımları teşvik edilmektedir. Bu çalışmada Türkiye’deki kentsel peyzaj çalışmalarında kullanılan doğal türümüz olan Vitis vinifera'nın peyzaj mimarlığındaki kullanım alanları ve Bartın kent kimliği ölçeğindeki bitkilendirme tasarımlarındaki yeri irdelenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Anahtar kelime 1:Vitis vinifera, Anahtar kelime 2: bitkilendirme tasarımı, Anahtar kelime 3: doğal tür, Anahtar kelime 4: kentsel peyzaj, Anahtar kelime 5: Bartın

Kaynakça

1. Anonim, 1998. Cumhuriyetimizin 75. Yılında Bartın, İl Özel İdare Müdürlüğü, Bartın
2. Anşin, R., Terzioğlu, S., 2000. Trabzon, Rize, Artvin Yörelerinde Bulunan Doğal ve Egzotik Tırmanıcı Bitkiler, Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Vol 1, No:1, 18-26
3. Bekci, B.,Taşkan, G., Dinçer, D., 2012. “Analysis of Abies sp. Species of Urban Parks in Bartın City Center bySimulationTechnique”, 14th International Fir Symposium, Kastamonu, p: 53 (poster)
4. Booth, N. K., 1990. Basic Elements of LandscapeArchitecturalDesign.WavelandPressInc., USA.
5. Cengiz, C.,Bekci, B., Cengiz, B., 2014. “A ComparativeStudy of PublicGreenSpacesintheChanging Urban Texture in Terms of PreferencesforOrnamentalPlantsand Visual Quality: The Case of Bartin (Turkey)”, FreseniusEnvironmentalBulletin, Vol:23, No: 9a, 2326-2341
6. Çelikyay, S., 2005. Arazi Kullanımlarının Ekolojik Eşik Analizi İle Belirlenmesi Bartın Örneğinde Bir Deneme, (Doktora Tezi). YTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Şehir Ve Bölge Planlama A.B.D. Şehir Planlama Programı, İstanbul
7. Özdemir, A., Yılmaz, O., 2001. Yapı yüzeylerinin bitkilendirilmesi üzerine bir araştırma, Tarım Bilimleri Dergisi, 7(2), 1-18
8. Robinson, N., (1992)ThePlanting Design Handbook. GowerPublishingCompany, Aldershot, Hampshire, England, 271 p.

9. Cox, F., 2005. DesigningAndCreating A MediterraneanGarden, TheCrowoodPress, ISBN- 1-86126-782-7 (240)s
10. Gildemeister, H., 2002. Mediterranean Gardening, AWaterwiseApproach. University of California Press, Berkeley and Los Angeles, California, ISBN-0-520-23603- 3 (208)s.
11. Gildemeister, H., 2006. Gardening the Mediterranean Way, Practical Solutions for Summer-dry Climates, Thames&Hudson, Spain. ISBN-0-500-51183-7 (222)s.
12. Dirik H., (2008) İstanbul Üniversitesi Plantasyon Teknikleri İstanbul
13. Eroğlu E, Akıncı Kesim G, Müderrisoğlu H., 2005. Düzce kenti açık ve yeşil alanlarındaki bitkilerin tespiti ve bazı bitkisel tasarım ilkeleri yönünden değerlendirilmesi. Tarım Bilimleri Dergisi 11, 270-277.
14. Güçlü K., 1994. Erzurum'da kültürel çevrenin güzelleştirilmesinde kullanılabilecek süs ağaç ve ağaçcıklarının yetiştirilmesi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 25, 461-468.
15. Kelkit A., 2002. Çanakkale Kenti Açık-Yeşil Alanlarda Kullanılan Bitki Materyali Üzerinde Bir Araştırma, Ekoloji Çevre Dergisi Çev-kor cilt:10 Sayı: 43, 17-21
16. Kuchelmeister, G.,Braatz, S. 1993. Urban forestry revisited. Unasylva, 173: 3-12
17. Yıldızcı AC., 1982. Kentsel Yeşil Alan Planlaması ve İstanbul Örneği. Doçentlik Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi, İstanbul.
18. Yılmaz, H., Irmak, M., 2004. Erzurum Kenti Açık-Yeşil Alanlarında Kullanılan Bitki Materyalinin Değerlendirilmesi, Ekoloji 13, 52, 9-16