TÜRK HUKUKUNDA BOŞANMA SİSTEMİNDE REVİZYON İHTİYACI

Öz

Türk boşanma Hukuku 1998 yılında kanuna eklenen ve anlaşmalı boşanmaya ve eğer reddedilen

bir dava varsa üç yıllık fiili ayrılığa dayalı boşanmaya imkân veren hükümler dışında

ana hatlarıyla 1926 yılında kabul edilen Medeni Kanundaki gibi varlığını sürdürmektedir.

Kusur esasına ve özel sebeplerin varlığına dayalı olan bu sistem Avrupa ülkelerinde ve

kanunumuzu aldığımız İsviçre’de terkedilmiştir. Boşanma hukuku düzenlenmesinde esas

sorumluyu aramaktan çok, boşananların sosyal açıdan ayakta tutulmalarına önem verilmesi

daha doğrudur. Boşanmanın sonuçlarının adil bir şekilde düzenlenmesi ve çocukların

menfaatlerinin gözetilmesi şartıyla boşanmanın ya anlaşmalı ya da ayrı yaşamaya dayalı

bir sistemle düzenlenmesi yerinde olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Boşanma,Kusur,Anlaşmalı Boşanma,Fiili Ayrılık,Nafaka

A REVISION REQUIREMENT IN TURKISH DIVORCE LAW

Öz

The divorce system prescribed by the Turkish Civil Code conserve the main principles enunciated by the former Civil Code of 1926 with exception of the amendment dated 1998 which introduced the divorce based on the mutual accord des spouses and on the actual and continuous separation following rejection of a divorce case; whereas such system based on specific causes and fault of spouses has been abandoned by European countries including Switzerland on which the Turkish civil law constructed. A divorce system must concentrate on the social strengthening of the divorced spouses rather than the pursuit of culpable. Provided that the consequences of the divorce is equitably regulated and the interest of children is preponderant, it should be adopted a new divorce system relying on the mutual consent of spouses and/or the actual and continuous separation. 

Anahtar Kelimeler

• Divorce,negligence,consensual divorce,de facto segregation

Kaynakça

1. BURCUOĞLU, Haluk; Türk Medeni Kanun Ön Tasarısının İncelenip Değerlendirilmesi, MHAUM VIII. Sempozyumu, İstanbul, 1988.
2. DURAL, Mustafa, ÖĞÜZ, Tufan, GÜMÜŞ, Alper; Türk Özel Hukuku, C. III, Aile Hukuku, 2015, İstanbul.
3. GENÇCAN, Ömer Uğur; Boşanma Hukuku, Ankara, 2013.
4. GENÇCAN, Ömer Uğur; Mal Rejimleri, Ankara, 2010.
5. OĞUZMAN, Kemal, DURAL, Mustafa; Aile Hukuku, İstanbul, 1998.
6. ÖZDEMİR, Nevzat; Türk-İsviçre Hukukunda Anlaşmalı Boşanma, İstanbul, 2003.
7. PERRIN, Jean François; Les causes du divorce selon le nouveau droit (de l’ancien au nouveau droit du divorce), Bern, 1999.
8. REUSSER, Ruth; Zur Revision des Schweizerischem Scheidungsrecht, Grundgedanken, Scheidung und İhre Folgen, Bern, 1996,

9. RHINER, Regula; Die Scheidungsvoraussetzungen nach revidiertem Schweizsricshem Recht, Zürich, 2001,
10. ŞIPKA, Şükran; Edinilmiş Mallara Katılma Rejimi ve Uygulamaya İlişkin Sorunlar, Ocak 2011.
11. ULUÇ, Yusuf; Mal Rejimleri ve Tasfiyesi, Ankara, 2014.