Foreign Marriages in Turkey Legal Validity and Results of Consular Marriages

Öz

For the validity of a marriage contract, which is a family law contract, it is not enough that only the parties have the capacity to marry and that there are no barriers to marriage, in other words, only the material circumstances of the marriage. Besides, the formal conditions of the marriage must also be respected. The formal conditions of the marriage are regulated in the provisions between Articles 134 and 144 of the Turkish Civil Code, in the Civil Registry Services Act and in the Regulation on Marriage. Among the provisions between Articles 134 and 143 of the Turkish Civil Code, the marriage of Turkish citizens is arranged in the presence of the Turkish authorities. In the period prior to the 1985 Regulation of Marriage, the competence to marry of a foreign consul in Turkey is recognized only in the context of the consular agreements concluded with Turkey, while the 1985 Regulation of Marriage also gave the foreign representatives the right to marry their citizens in Turkey. Today, the authorities authorized to marry foreigners and the limit of the authorities’ right to marry in Turkey will be determined within the framework of the Marriage Regulation under Article 144 of the Turkish Civil Code, Civil Registry Services Act and bilateral consular agreements concluded by Turkey. Within the scope of this work, (1) the authorities authorized to marry foreigners in Turkey, (2) limits of these authorities related to the competence to marry regarding to marriage place and citizenship of the parties, (3) the validity of the consular marriages when the consular or diplomatic representatives exceeds the limits of competence to marry in terms of citizenship of the parties shall be examined.

Anahtar Kelimeler

• Foreign marriages,Consular marriage,Legal validity,Nullity

Yabancıların Türkiye’de Evlenmesi Konsolosluk Evlenmelerinin Hukuki Geçerliliği ve Sonuçları

Öz

Bir aile hukuku sözleşmesi olan evlenme akdinin geçerliliği için, sadece tarafların evlenme ehliyetine sahip olmaları ve evlenme engellerinin bulunmaması, başka bir ifadeyle, sadece evlenmenin maddi şartlarının gerçekleşmiş olması yeterli değildir. Buna ilaveten, evlenmenin şekli şartlarına da uyulması gerekir. Evlenmenin şekil şartları 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nda 134 ilâ 144. madde hükümleri arasında, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nda ve Evlendirme Yönetmeliği’nde düzenlenmiştir. Türk Medeni Kanunu’nun 134 ilâ 143. madde hükümleri arasında, Türk yetkili makamları huzurunda Türk vatandaşlarının evlenmesi düzenlenmiştir. 1985 tarihli Evlendirme Yönetmeliği öncesi dönemde, yabancı konsolosların Türkiye’de evlendirme yetkisi sadece Türkiye ile diğer devletler arasında akdedilen konsolosluk sözleşmeleri çerçevesinde tanınmış iken, 1985 tarihli Evlendirme Yönetmeliğiyle de dış temsilciliklere Türkiye’de kendi vatandaşlarını evlendirme yetkisi tanınmıştır. Bugün Türkiye’de yabancıları evlendirmeye yetkili makamlar ve bu makamların yetkilerinin sınırları, Türk Medeni Kanunu 144. madde atfıyla, Evlendirme Yönetmeliği, Nüfus Hizmetleri Kanunu ve yine Türkiye ile diğer devletler arasında akdedilen iki taraflı konsolosluk sözleşmeleri çerçevesinde tespit edilecektir. Bu çalışmamızda Türkiye’de yabancıları evlendirmeye yetkili makamlar, bu makamların yer ve evlenecek kişilerin vatandaşlıkları itibariyle yetkilerinin sınırları ve özellikle evlenecek kişilerin vatandaşlıkları itibariyle yetki sınırına uyulmaksızın konsolosluklarda akdedilen evlenme akitlerinin geçerliliği konusu incelenecektir. 

Anahtar Kelimeler

• Yabancıların evlenmeleri,Konsolosluk evlenmeleri,Hukuki geçerlilik,Yokluk

Kaynakça

1. AKINCI Ziya / DEMİR GÖKYAYLA Cemile, Milletlerarası Aile Hukuku, İstanbul 2010.
2. AKINCI Ziya, Milletlerarası Usul Hukukunda Yetki Sözleşmesine Dayanan Yabancı Derdestlik, Ankara, 2002.
3. AKINTÜRK Turgut / ATEŞ KARAMAN Derya, Türk Medeni Hukuku Aile Hukuku, II. Cilt, 16.bası, İstanbul, 2014.
4. AYBAY Rona / DARDAĞAN Esra, Yasaların Uluslararası Düzeyde Çatışması : Kanunlar İhtilafı, 2.Bası, İstanbul, 2008.
5. AYBAY Rona, Tarih ve Hukuk Açısından Konsolosluk, 1.baskı, İstanbul 2009.
6. BERKİ Osman Fazıl / ERGÜNEY Hilmi, Yabancılar Hukuku ve Kanunlar İhtilafı ile ilgili Yargıtay Kararlarının Tahlili ve İzahları, Ankara, 1963.
7. BEVAN Chris, The Role of intention in non-marriage cases post Hudson v Leigh (Case Commentary) (s.80-95), Child and Family law Quarterly, Vol 25, No. 1, 2013.
8. BUCHER Andreas / BONOMİ Andrea, Droit International Privé, 2e édition, Genève, 2004.

9. ÇELİKEL Aysel / ERDEM Bahadır, Milletlerarası Özel Hukuk, 14. Bası, İstanbul, 2016.
10. ÇELİKEL Aysel / ŞANLI Cemal / ÖZTEKİN Günseli / ERDEM Bahadır / ATAMAN İnci / GİRAY F. Kerem, Milletlerarası Özel Hukuk Sözleşmeleri, II. Cilt (İki Taraflı Sözleşmeler), İstanbul, 2005.
11. ÇELİKEL Aysel/ ÖZTEKİN GELEGEL Günseli, Yabancılar Hukuku, Yenilenmiş 23.Bası, İstanbul, 2017.
12. DESSEMONTET François, Le Nouveau Droit International Privé Suisse, Lausanne 1989.
13. DOĞAN Vahit, “Türk Hukukunda Yabancı Derdestliğin Nazara Alınması” , (Ergin Nomer’e Armağan), MHB, Yıl: 22, S.2-2002.
14. DOĞAN Vahit, Milletlerarası Özel Hukuk, 3.Bası, Ankara, 2015.
15. DURAL Mustafa / ÖĞÜZ Tufan / GÜMÜŞ Mustafa Alper, Türk Özel Hukuku, Cilt III, Aile Hukuku, 10. Bası, İstanbul, 2015. DUTOIT Bernard, Droit International Privé Suisse, Commentaire de la loi fédérale du 18 décembre 1987, Bâle, 2004.
16. EKŞİ Nuray, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’a İlişkin Kararlar, İstanbul, 2010.
17. EKŞİ, Nuray, Türk Mahkemelerinin Milletlerarası Yetkisi, 2.Bası, İstanbul, 2000.
18. ERDEM Bahadır, Türk Vatandaşlık Hukuku, 2.Bası, İstabul, 2011.
19. EREN Fikret, Borçlar Hukuku, C.I, 6.Bası, İstanbul 1998.
20. ERSEN Gizem, Yabancıların Evlenme Hakkı, İstanbul Bilgi Üniversitesi yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2007.
21. ERSEN PERÇİN Gizem, Evlenme Hakkının Yabancılar Tarafından Kullanılmasında İstisnai Bir Yöntem- Konsolosluk Evlenmeleri, Rona Aybay’a Armağan Legal Hukuk Dergisi Özel Sayı 2014, Cilt 1, İstanbul, 2014.
22. FAWCETT James/ CARRUTHERS Janeen/ NORTH Peter, Private International Law, 14th edition, 2008.
23. FEYZİOĞLU Feyzi N. , Aile Hukuku, 3. Bası, İstanbul,1986.
24. GÖĞER Erdoğan “Devletler Hususi Hukuku” 4. Bası, İstanbul, 1977.
25. HATEMİ Hüseyin / KALKAN OĞUZTÜRK Burcu, Aile Hukuku , İstanbul, 2014.
26. HATEMİ Hüseyin / KALKAN OĞUZTÜRK Burcu, Aile Hukuku, 5. Bası, İstanbul, 2016.
27. HATEMİ Hüseyin / SEROZAN, Rona Aile Hukuku, İstanbul, 1993.
28. HATEMİ Hüseyin, Medeni Hukuka Giriş, İstanbul, 1997.
29. HODSON David, A practical Guide to International Family Law, 2008.
30. http://eudo-citizenship.eu
31. http://legal.un.org/ilc/texts/instruments/english/conventions/9_2_1963.pdf
32. http://swarb.co.uk/berthiaume-v-dastous-hl-1930/
33. http://www.adalet.gov.tr/genelgeler/genelge_pdf/71-1.pdf
34. http://www.familylawweek.co.uk/site.aspx?i=ed122354
35. http://www.familylawweek.co.uk/site.aspx?i=ed98292
36. https://teams.unesco.org
37. https://www.gesetze-im-internet.de
38. https://www.legifrance.gouv.fr/Traductions/en-English/Legifrance-translations
39. KARRER Pierre A. / ARNOLD Karl W. / PATOCCHI Paolo Michele, Switzerland’s Private International law, second edition, Zurich, 1994.
40. KÖPRÜLÜ Bülent / KANETİ, Selim Aile Hukuku, 2. Bası,İstanbul, 1989.
41. LEONG W.K. , Formation of Marriage In England and Singapore by Contract: Void Marriage and Non-Marriage (s.256-280), International Journal of Law, Policy and the Family, 14 , 2000.
42. NOMER Ergin, Devletler Hususi Hukuku, 21. Bası, İstanbul, 2011 (21.Bası).
43. NOMER Ergin, Devletler Hususi Hukuku, 22. Bası, İstanbul, 2016.
44. OĞUZMAN Kemal / BARLAS Nami, Medeni Hukuk, 23.Bası, İstanbul,2017.
45. OĞUZMAN Kemal / DURAL Mustafa, Aile Hukuku, 2. Bası, İstanbul, 1998.
46. OĞUZMAN Kemal Oğuzman/ÖZ Turgut, Borçlar Hukuku, İstanbul, 1995.
47. OĞUZOĞLU Hüseyin Cahit, Medeni Hukuk, Şahsın Hukuku, Aile Hukuku, 5. Bası, Ankara, 1963.
48. ÖKÇÜN Gündüz, Konsolosluk Kanunu Hazırlık Çalışmaları, Sevinç Yayınevi, Ankara, 1968.
49. ÖZTAN Bilge, Aile Hukuku,6.Bası, Ankara, 2015.
50. ÖZTAN Bilge, Medeni Hukuk Temel Kavramlar, 41. Bası, Ankara, 2016.
51. PROBERT Rebecca, When are we married ? Void, Non-existent and Presumed Marriages (s.398-419), Legal Studies, Volume 22, Issue 3, September 2002.
52. SAVAŞ Abdürrahim, Evlenmenin Yokluğu (s. 121-140), Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, cilt 8, sayı: 1-2, 2000.
53. SAYMAN Yücel, Türk Devletler Hususi Hukukunda Evlenmenin Kuruluşu, İstanbul, 1982.
54. SAYMEN Ferit Hakkı/ ELBİR Halit Kemal, Türk Medeni Hukuku III. Cilt, Aile Hukuku, 2. Bası, İstanbul, 1960.
55. SCHWARZ, Andreas B. (Çeviren DAVRAN Bülent), Aile Hukuku, 2. Bası İstanbul, 1960.
56. SEVİĞ Vedat Raşit, Konsolosluk Hukuki Vazifeleri, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 36, Sayı 1-2-3, İstanbul, 1962.
57. ŞANLI Cemal / ESEN Emre / ATAMAN FİGANMEŞE İnci, Milletlerarası Özel Hukuk, 5.Bası, İstanbul, 2016.
58. ŞANLI Cemal / ESEN Emre / ATAMAN FİGANMEŞE İnci, Milletlerarası Özel Hukuk, Bası, İstanbul, 2013.
59. TANDOĞAN Haluk, Aile Hukuku Ders Notları, Ankara, 1965.
60. TEKİNALP Gülören/Ayfer Uyanık, Milletlerarası Özel Hukuk Bağlama Kuralları, 12. Bası, İstanbul, 2016.
61. TEKİNAY Selahattin Sulhi, Türk Aile Hukuku, 2. Bası, İstanbul, 1971 .
62. ULUOCAK Nihal, Kanunlar İhtilafı, İstanbul, 1971.
63. United Nations Conference on Consular Relations Vienna 4 March-22 April 1963, Official Records, Volume II: Annexes Vienna Convention on Consular Relations Final Act Optional Protocols Resolutions.
64. VELİDEDEOĞLU H. Veldet, Türk Medeni Hukuku, II. Cilt Aile Hukuku, 5. Bası, İstanbul, 1965.
65. www.admin.ch
66. www.kazanci.com
67. www.legifrance.gouv.fr
68. www.legislation.gov.uk
69. www.uhdigm.gov.tr
70. ZEVKLİLER Aydın / ACABEY Beşir / GÖKYAYLA Emre, Medeni Hukuk, 5. Bası, Ankara, 1997.
71. ZEVKLİLER Aydın, Medeni Hukuk (Giriş-Başlangıç Hükümleri, Kişiler Hukuku, Aile Hukuku, 4.Bası, Ankara 1995.