Comparison Of Resting Metabolic Rate And Some Antropometic Measures Of Body Builder, Person Who Go To The Gym (Fitness Group) and Sedentary

Abstract

Abstrach

The aim of this study was to compare the resting metabolic rate and some antropometric measures of male bodybuiders (They exercise intensity hypertrophy traning), physical active (they exercise intensity aerobic training and low intensity strength training) person and sedentars.

Study consisted of 81 (27,49 ± 5,65);  male subjects; 24 bodybuilders, 36 physical active and 21 sedentary person. Height, weight, resting metabolic rate and bioimpedance were measured for resarch. ANOVA test was used. For the control of multiple comparisons Bonferronni correction was used. Significance level was accepted as (p<0.05). Pearson correlation used for correlation analysis (p˂0,05).

The resting metabolic rate of bodybuilders and physical active group were high than sedentary (p<0.01) and two group (bodybuilders and physical active group) were similar. İn bioimpedance measerues; Fat free mass, fat mass and total body water were found differance in groups (bodybuilders and physical active group and sedentary).  Additioanlly resting metabolic rate and fat free mass of participants were found positive correlation (p<0,05), Resting metabolic rate and fat mass were not found correlation between groups

 İn conclusion; Resting metabolic rate and fat free mass of bodybuilders and physical active groups are similar and resting metabolic rate and fat free mass of this two groups are high than sedentary, Threre are positive correlation between resting metabolic rate and fat free mass. All this results show us; resting metabolic rate not change depending on the type and intesity of training. The main factors that affect the resting metabolic rate is fat free mass.

Key words: Body Building, Fitness, Resting Metabolic Rate, Bioimpedance,

Vücut Geliştirme, Fitnes Sporu Yapan ve Sedanter Bireylerin, İstirahat Metabolizma Hızı Ve Bazı Antropometrik Ölçümlerinin Karşılaştırılması

Öz

Özet

Bu çalışma, hipertrofi antrenmanı yapan vücut geliştirme sporcuları ile yoğun olarak aerobik dayanıklılık antrenmanı ile birlikte hafif direnç egzersizleri yapan kişilerin istirahat metabolizma hızı ve bazı antropometrik özelliklerinin karşılaştırılması amacı ile yapılmıştır.

Çalışmaya 18-40 yaş arası; spor salonunda aktif spor yapan 36 kişi, 24 vücut geliştirme sporcusu, 21 sedanter olmak üzere toplam 81 erkek katılmıştır. Araştırma kapsamında deneklerden boy, vücut ağırlığı, istirahat metabolizma hızı ve biyoempedans ölçümleri alınmıştır. Gruplar arası karşılaştırma için SPSS 21 programında ANOVA kullanılırken, çoklu karşılaştırmaların kontrolü için Bonferonni düzeltmesi uygulanmış, anlamlılık düzeyi (p˂0,05), olarak alınmıştır

Gruplar arası istirahat metabolizma hızı ölçümlerine göre; vücut geliştirme sporcuları ile fitness grubunun metabolizma hızları birbirinden farksız bulunurken, iki grubun istirahat metabolizma hızları kontrol grubundan yüksek bulunmuştur (p<0,01). Biyoempedans ölçüm sonuçlarına göre yağsız beden ağırlığı, yağ ağırlığı ve toplam vücut suyunda gruplar arasında fark bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca katılımcıların istirahat metabolizma hızı, vücut yağ ağırlığı ve yağsız beden ağırlığı özelliklerine bakıldığında istirahat metabolizma hızı ile yağsız beden ağırlığı arasında pozitif korelasyon bulunurken (p<0,05), yağ ağırlığı ile ilişki gözlemlenmemiştir.

Çalışmamız sonucunda vücut geliştirme ile fitness grubunun istirahat metabolizma hızı, yağsız beden ağırlığı benzer ve kontrol grubundan yüksek olması, yağsız beden ağırlığı ile istirahat metabolizması arasında ilişkinin olması, istirahat metabolizma hızının antrenman şiddeti ve tipine bağlı olarak değişmediğinin göstergesidir. İstirahat metabolizma hızına etki eden başlıcak faktör, yağsız vücut ağırlığıdır.

Anahtar Kelimeler: Vücut Geliştirme, Fitness, İstirahat Metabolizma Hızı, Bioempedans.

Anahtar Kelimeler

• Vücut Geliştirme, Fitness, İstirahat Metabolizma Hızı, Bioempedans

Kaynakça

1. American College of Sport Medicine Position stand: progression models in resistance traininf for health adults. Med Sci Sports Exerc 34: 364-380, 2002).
2. Christopher L Melby, W Daniel Schmidt, And Donald Coriigan Resting Metabolic Rate İn Weight- Cycling Collegiate Wrestlers Compared With Physically Active, Noncyling Control Subjects.
3. Craig E Broeder, Keith A Burrhus, Lars S Svanevik And Jack H Wilmore The Effects Of Either High İntensity Resistance Or Endurance Training On Resting Metabolic Rate USA 1992 55:802- 10.
4. Davıd C. Nıeman, Drph; Gregory A. Trone, Ms; Melanıe D. Austın, MS A New Handheld Device For Measuring Resting Metabolic Rate And Oxygen Consumption 592 / May 2003 Volume 103 Number 5
5. DeLorme TL. Restoration of muscle power by heavy resistance exercise. J Bone Joint Surg 1945;27:645—67.
6. Gökdemir, K., Koç, H. Ve Yüksel, O., (2007). Aerobik Antrenman Programının Üniversite Ögrencilerinin Bazı Solunum Ve Dolasım Parametreleri İle Vücut Yağ Oranı Üzerine Etkisi. Egzersiz: C:1, S:1, Ss:45-49.
7. Kağan Üçok, Hakan Mollaoğlu, Lütfi Akgün, Abdurrahman Genç İki Farklı Yöntemle Ölçülen İstirahat Metabolizma Hızlarının Karşılaştırılması Genel Tıp Derg 2008;18(3)
8. Özkan, A., Arıburun, B. Ve Kin İşler, A., (2009). Amerikan Futbolu Oyuncularında Vücut Kompozisyonu, İzokinetik Bacak Kuvveti Ve Anaerobik Performans Arasındaki İlişki. Türkiye Klinikleri J Sports Sci.: Cilt:1, Sayı:1, Ss:47-52

9. Pekcan. G. Beslenme Durumunun Saptanması Ankara 2008.
10. Sacide Karakas , Figen Taser , Yüksel Yıldız , Hayrullah Köse Tıp Fakültesı Ve Spor Yüksekokulu Ögrencılerınde Bıyoelektrıksel Empedans Analız Yöntemı Ile Vücut Kompozısyonlarının Karsılastırılması Adü Tıp Fakültesi Dergisi 2005; 6(3) : 5 - 9
11. Schmidt WD, Piencikowski CL, Vandervest RE. Effects Of A Competitive Wrestling Season On Body Composition, Strength And Power İn National Ccollegiate Athletic Association Division III College Wrestlers. Journal Of Strength Cond. Research 2005;19(3): 505-508.
12. Selma Arzu Vardar, Meryem Aktoz1, Özgül Karakuşoğlu, Hakan Kunduracilar Okçuluk Sporcularında Plazma Atriyal Natriüretik Peptid Düzeyinin Postüre Bağlı Değişimi Trakya Univ Tip Fak Derg 2010;27(3):275-280 • Doi: 10.5174/Tutfd.2009.01607.1
13. Sevim, Y. Sportif Oyunlardan Hentbol Da Kombibe Kuvvet Antrenmanlarının Sıçrama Ve Atış Kuvveti Üzerine Etkisi, Spor Hekimliği 1. Ulusal Sempozyumu Bildirileri, Ankara.1990; 351–365.
14. Sinning WE (1973) Body Composition, Cardiorespiratoryfunction, And Rule Change İn Women’s Basketball. Res Quart 44: 313–321.
15. Smith N J. The Recommended Quantitiy and Quality of Exercise For Developing and Maintaining Cardiorespiratory and Muscular Fitness İn Healthy Adults. American College of Sports Medicine (Acsm), In: Medicine and Science Sports and Exercise, 1990, pp 22. 265.
16. Thomas D Fahey, Paul M İnsel, Walton T Roth, Fit And Well. Core Concepts And Labs İn Physical Fitness And Welness. Newyork, Ny 10020. 2005
17. Yoon J. Physiological Profiles Of Elite Senior Wrestlers.Sports Medicine; 2002. 32(4):225- 233.