Markalaşma ve Yenilikçilik

Öz

Sınai Mülkiyet Haklarından biri olan marka, bir işletmenin mal ve hizmetlerini diğer işletmelerin mal ve hizmetlerinden ayırt etme aracı olduğundan iktisadi boyutta büyük önem taşımaktadır. Yenilikçilik sadece teknolojik bir paradigma olarak değil, sosyal, kültürel, ekonomik ve hukuki bağlamda değerlendirilmelidir. Yenilikler diğer alanlarda olduğu gibi marka alanında da kendini gösterir. Markalaşmanın firmalara çok sayıda faydası bulunmaktadır. Yeni ürün ve hizmetlerin rakiplerinkinden ayırt edilerek koruma sağlaması faydalarının en başında gelmektedir. Yenilikler ticarileştirilebildiği ve uygulanabildiği ölçüde anlam ifade edeceğinden yenilikçilik potansiyelinin artışı yasal düzenlemelerle çok yakından ilgili olmaktadır. Yeniliklerin markaya ihtiyacı vardır ve markalaşma yenilikçi firmaların elde edebileceği bir başarıdır. Yazına bakıldığında markalaşma ve yenilikçiliğin birbiriyle olumlu yönde ilişkiye sahip oldukları görülmektedir. Bu çalışma bilimsel olarak markalaşma ve yenilikçilik arasındaki ilişkilerin tespitini sağlayacak önsavın değişkenlerini sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Marka, Markalaşma, Yenilik, Yenilikçilik

Branding and Innovativeness

Öz

Brand, which is one of the Industrial Property Rights, is a tool to distinguish the goods and services from other organizations’ goods and services that has great importance in economic dimension. Innovation is not only a technological paradigm that has to be considered through social, cultural, economic and legal context. Innovations show themselves in other areas, as well as in the field of branding. There are several benefits of branding to companies. Brands provide distinguishing protection and that is the primary benefit of the brand. Innovations will be meaningful as long as they become commercializable and applicable, for this reason increasing innovation potential is closely related with legal regulations. Innovations need brands and branding is a success that can achieve by innovative organizations. In branding and innovation literature review, it is shown that they have positive relationship with each other. This study presents the variables of the hypothesis that will allow to detect the relation between branding and innovativeness scientifically

Anahtar Kelimeler

• Brand, Branding, Innovation, Innovativeness

Kaynakça

1. Aaker, D. (2007). Innovation: brand it or lose it. California Management Review, 50, 8‒24.
2. Abbing, E.R. ve C.V. Gessel (2008). Brand-driven innovation. Design Management Review, 19 (3), 59‒67.
3. Akgül, A. (2007). Ürün Çeşitlendirme ve Marka Satratejileri. http://bulentakgul.files. wordpress.com/2007/02/urun-cesitlendirme-ve-marka-satratejileri.pdf (22.07.2013). Aktuğlu, I.K. (2004). Marka Yönetimi. İstanbul: İletişim Yayıncılık.
4. Allegrezza, S., A. Guard Rauch (1999). The Determinants of Trademark Deposits: AnEconometric Analysis (A Case Study of the BENELUX). Economique Appliqueé, 52 (2),1‒68.
5. Amara, N., R. Landry ve N. Traore (2008). Managing the protection of innovations in knowledge-intensive business services. Research Policy, 37 (9), 1530‒1547.
6. Anderson, J.C. ve J.A. Narus (2004). Business Market Management: Understanding, Creating, and Delivering Value. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
7. Armbruster, H., A. Bikfalvi, S. Kinkel ve G. Lay (2008). Organizational innovation: The challenge of measuring non-technical innovation in large-scale surveys. Technovation, 28, 644‒657.
8. Ayvaz, C. (2005). Kobi Marka İlişkisi. Türk Patent Enstitüsü Markalar Dairesi Başkanlığı Uzmanlık Tezi.

9. Cemalcılar, İ. (1998). Pazarlama Kavramlar Kararlar. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
10. Christensen, J.F. (1995). Asset profiles for technological innovation.Research Policy, 24(5), 727‒745.
11. Cooper, A. (1998). Managing change to enhance technological orientation and knowledge among library staff.The Electronic Library, 16(4), 247‒52.
12. Damanpour, F. (1991). Organizational Innovation: A Meta-Analysis of Effects of Determinants and Moderators. Academy of Management Journal, 34 (3), 555‒590.
13. Davis, L. (2010). Managing trademarks to support innovation. 5th Annual Conference of the EPIP Association: Fine-Tuning IPR debates.
14. Davis, L. ve J. Davis (2011). To what extent do trademarks enhance- or hinder innovation? Exploring an intriguing yet ambiguous relationship. 6th Annual Conference of the EPIP Association: Fine-Tuning IPR debates.
15. Durna, U. (2002). Yenilik Yönetim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
16. Elçi, Ş. (2006). İnovasyon Kalkınma ve Rekabetin Anahtarı. Nova Yayınları.
17. Emanuilov, I. (2013). Trade Marks, a Tool for The Protection of Companies’ Investments or One to Ensure The Transfer of Accurate Consumer Information? http://justicedevelopment .org/test/wordpress/wp-content/uploads/2011/07/trade_marks_emanuilov.pdf (22.07.2013).
18. Ettlie, E.J., P.W. Bridges ve D.R. O’keefe (1984). Organization Strategy and Structural Differences for Radical versus Incremental Innovation. Management Science, 30 (6), 682‒695.
19. Ferreira, V.H.S. ve M. Godinho (2011). Building an innovation function with patents and trademarks: evidence from Portuguese regional innovation systems. DRUID 2011.
20. Greenhalgh, C. ve M. Longland (2005). Running to stand still? – The value of R&D, patents and trademarks in innovating manufacturing firms. International Journal of the Economics of Business, 12 (3), 307‒328.
21. Grilliches, Z. (1990). Patent statistics as economic indicators: A survey. Journal of Economic Literature, 27, 1661‒707.
22. Gülbuçuk, A. (2009). Yeni Ürünlerde Markalama Stratejilerinin Önemi, Seçimi ve Değerlendirilmesi. Mufad Journal, 44, Ekim 2009, 190–198. http://journal.mufad.org/ attachments/article/183/15.pdf (22.07.2013).
23. İraz, R. (2010). İşletmelerde bilgi yönetiminin yenilik ve rekabet gücü üzerindeki etkileri. İktisadi ve idari bilimler dergisi, 19 (1), 243‒258.
24. Karpat, I. (2000). Marka Yönetimi Süreci ve Tanıtımın Rolü. Ege Üniversitesi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, s:212, İzmir.
25. Klein, J. (2005). Co-Branding als Strategieoption der Markenpolitik. Diplomarbeit, Konstanz.
26. Kotler, P. (2005). A’dan Z’ye Pazarlama. 2.Baskı İstanbul: Mediacat Yayınları.
27. Kotler, P. (2000). Kotler ve pazarlama, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
28. Landes, W.M. ve R.A. Posner (2003). The Economic Structure of Intellectual Property Law.
29. Cambridge (Mass): The Belknap Press of Harvard University Press.
30. Landes, W.M. ve R.A. Posner (1987). Trademark law: an economic perspective. The Journal of Law and Economics, 30 (10), 265‒309.
31. Langinier, C. (2004). Are patents strategic barriers to entry? Journal of Economics and Business, 56 (5), 349‒361.
32. Lapiere, C.M. (1965). Remodeling of the Bone Matrix. Calcified Tissue Research, 21, 20‒32. Malmberg, C. (2005). Trademarks statistics as innovation indicator? A Micro Study Working Paper 47/17 Circle, Lund University.
33. Mansfield, E., M. Schwartz ve S. Wagner (1981). Imitation costs and patents: an empirical study. Economic Journal, 91 (364), 907‒18.
34. Mazzoleni, R. ve R.R. Nelson, (1998). Economic theories about the benefits and costs of patents. Journal of Economic Issues, 32 (4), 1031‒1052.
35. March, J.G. ve H.A. Simon, (1958). Organizations. New York:Wiley. Mendonça, S., T.S. Pereira ve M. Godinho (2004). Trademarks as an indicator of innovation and industrial change. Research Policy, 33(9), 1385‒1404.
36. Millot, V. (2008). Trademarks as an indicator of product and marketing innovation. OECD Science, Technology and Industry Working Papers 2009/6.
37. Mitchell, W. (2009). Organization and innovation: organizational strategies for leading discontinuous change. Duke University, The Fuqua School of Business. https://faculty.fuqua.duke.edu/~willm/bio/TeachingMaterials/0Readings/ChangeModeReadings/OrganizationalInnovation_LeadingChange.pdf (27.06.2013).
38. Naktiyok, A. (2007). Yenilik Yönelimi ve Örgütsel Faktörler. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21 (2), 211‒230.
39. Oslo Manual (2005). Proposed Guidelines for Collecting and Interpreting Technological Innovation Data. 3rd Edition OECD, EUROSTAT: OECD Publishing.
40. Özel, Ç. (2002). Marka Lisansı Sözleşmesi. s:32, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
41. Porter, M.E. (1980). Competitive Strategy: Techniques for Analysing Industries and Competitors. New York: Free Press.
42. Rogers, E.B. (1962). Diffusion of Innovations. New York: Free Press.
43. Schmoch, U. (2003). Service marks as a novel innovation indicator. Research Evaluation, 12 (2), 149‒156.
44. Schumpeter, J. (1934). The Theory of Economic Development. Cambridge, Mass: Harvard University Press.
45. Scott-Kolarova, E. (2008). Brand portfolio strategy in the wood products ındustry: consideration of brand associations in a co-branding environment. University of Washington Press.
46. Sönmez, E. (2010). Markalama Stratejilerine Genel Bir Bakış. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3 (5), 1308–9196.
47. Şehirali, F.H. (1998). Patent Lisansı Sözleşmelerinin Roma Antlaşması’nın 85. Maddesi açısından değerlendirilmesi. Batider, 19 (3), 165‒189.
48. Tokmak, İ. (2008). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetiminin İşletmelerin Yenilikçilik Yeteneğine Etkisi ve Elektronik Sanayisine Yönelik Bir Araştırma. T.C. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi.
49. Turkpatent, (2013). Marka Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname. http://www.turkpatent.gov.tr/dosyalar/mevzuat/MarkaKhk.pdf (22.07.2013).
50. Tushman, M.L. ve D. Nadler (1986). Organizing for innovation. California Management Review, 23, 74‒92.
51. Van de Ven, A. ve R. Garud (1993). Innovation and industry development: the case of cochlear implants. Research on Tehcnological Management and Policy, 5, 1‒46.
52. Yarıcı, E. (2007). Dünya Tekstil ve Konfeksiyon Sektöründeki Eğilimler Çerçevesinde Türk Tekstil ve Konfeksiyon Sektörü İçin Bir Strateji Önerisi: Marka Yaratmak. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı Uluslararası İşletmecilik Programı Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
53. Yetim, N. (2012). Yenilikçiler ve yenilikçi aktörler. Mersin Ticaret ve Sanayi Odası, yayın no: 2012‒14.
54. Yılmaz, A., S. Ergüven, B. Sandıkçıoğlu, A. Onay ve M.N. Velioğlu (2013). Reklamcılık. http://ds.anadolu.edu.tr/eKitap/MAI201U.pdf (22.07.2013).
55. Zaltman, G., R. Duncan ve J. Holbek (1973). Innovations and Organizations. NY: J. Wiley and Sons.
56. Zimmermann, R., U. Klein-Bölting, B. Sander ve T. Murad-Aga (2001). Brand Equity Excellence - Vol. 1: Brand Equity Review. BBDO Group, Düsseldorf, Germany. http://guvenborca.com/dosyalar/files/Brand_Equity.pdf (22.07.2013).
57. Zmud, R.W. (1982). Diffusion of modern software practices: influence of centralization and formalization. Management Science, 28 (12), 1421‒1431.