Duygusal Zekâ ve İş Performansı Arasındaki İlişkinin Turist Rehberleri Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalıĢmanın amacı, turist rehberlerinin duygusal zekâ düzeyleri ile iĢ performansları arasında anlamlı bir iliĢkinin olup olmadığının saptanması, duygusal zekâ ve iĢ performansı düzeylerinin belirlenmesi; duygusal zekâ boyutları ile iĢ performansı arasındaki iliĢkinin belirlenmesi ve bu iliĢkinin turist rehberleri açısından değerlendirilmesidir. AraĢtırmanın evrenini Doğu ve Güneydoğu Anadolu’daki turist rehberleri oluĢturmaktadır. Bu iki bölgedeki iller ġanlıurfa Rehberler odası (ġURO) ve Gaziantep Rehberler odası (GARO) olmak üzere iki kurum olarak faaliyet göstermektedirler. Ġki odaya kayıtlı eylemli rehber sayısı ise 251’dir. Evren büyüklüğü 251, örneklem büyüklüğü ise 152 olup 155 kiĢiye anket uygulanmıĢtır. Verilerin toplanmasında yüz yüze ve online anket tekniği kullanılmıĢtır. ÇalıĢma sonucunda turist rehberlerinin yüksek duygusal zekaya sahip oldukları ve duygusal zeka ile iĢ performansı düzeyleri arasında anlamlı ve pozitif bir iliĢki olduğu tespit edilmiĢtir.

Anahtar Kelimeler

• Duygusal Zekâ
• Turist Rehberleri
• İş Performansı

Evaluation The Relationship Between Emotional Intelligence and Job Performance in terms of Tourist Guides: East and East West Anatolia Sample

Öz

This study has been prepared to determine if there is a significant reltionship between Emotional Intelligence’s dimensions and Job Performance in terms of tourist guides. And to determine the level of emotional intelligence and job performance of tourist guides. Population of the study is composed of tourist guides that working in east and wouth west regions. The number of population is 251, sample size is 152 and totaly 155 questionaries have been applied. Face to face and online techniques were used to data collection. Inconsequence of the study the level of EI and JP of tourist guides has been determined. In general tourist guides hvehigh EI so they give a good performance at work. There is a significant relationship between EI and JP.

Anahtar Kelimeler

• Emotional Intelligence
• Job Performance
• Tourist Guides

Kaynakça

1. Acar, F. T. (2002). Duygusal Zeka Ve Liderlik, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 12, 53-68.
2. Arıkan, R. (2005) AraĢtırma Teknikleri ve Rapor Hazırlama, Ankara: Asil Yayın.
3. Aslan, ġ. (2013). Duygusal Zeka DönüĢümcü ve EtkileĢimci Liderlik. (2). Eğitim Yayınevi. Konya.
4. Avunduk, Y. (2016). Duygusal Zekânın ĠĢ Performansı Üzerindeki Etkisi: Tıp Doktorları Ġle Toplu UlaĢım ġoförleri Üzerinde KarĢılaĢtırmalı Alan Uygulaması, Doktora Tezi, Ġstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ġstanbul.
5. Ayana, Ç. (2016). Duygusal Zekânın Örgütsel Sinizme Etkisi: Otel ĠĢletmeleri ĠĢ görenleri Üzerinde Bir AraĢtırma, ĠĢletme AraĢtırmaları Dergisi, 8, 2, 45-76.
6. Bal, S. (2007). Takım ÇalıĢmasında Duygusal Zekanın Önemi, Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ġstanbul.
7. Bar-On, R. (2006). The Bar-On Model Of Emotional-Social Ġntelligence (ESI), Psicothema, 18, 13-25.
8. BaĢ, T. (2010) Anket, Ankara: Seçkin Yayıncılık ve San. ve Tic. AĢ.

9. Blackwelder J. (2018). Improvıng Our Emotıonal Intellıgence, AJN, 118(1), 10.
10. Büyüköztürk, ġ.(2007) Sosyal Bilimler Ġçin Veri Analizi El Kitabı, Ankara: Pegem Yayıncılık.
11. Büyüköztürk, ġ., Akgün, Ö. E., Özkahveci, Ö. ve Demirel, F. (2004) “Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeğinin Türkçe Formunun Geçerlilik ve Güvenirlik ÇalıĢması”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4 (2), 207-239.
12. Büyüköztürk, ġ., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, ġ. ve Demirel, F. (2010) Bilimsel AraĢtırma Yöntemleri, Ankara: Pegem Akademi. Castillo M.,Valle I. (2017). "Is emotional intelligence the panacea for a better job performance? A study on low-skilled back Office jobs", Employee Relations, Vol. 39(5), 683-698.
13. Chiristensen, B. L., Johnson, R. B. Turner, L. A. (2015) Research Methods, Design and Analysis, Twelfth Edition, England: Pearson Education Limited.
14. Çakar, U., veArbak, Y. (2004).Modern yaklaĢımlar ıĢığında değiĢen duygu zekâ iliĢkisi ve duygusal zekâ,Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6, 3, 23-48. Çakar, U., Arbak, Y. (2016). DönüĢümcü Liderlik Duygusal Zekâ Gerektirir Mi? Yöneticiler Üzerinde Örnek Bir ÇalıĢma, Dokuz Eylül Üniversitesi Ġktisadi Ġdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18 (2), 83-98.
15. Davis, M. (2004). Duygusal Zekanızı Ölçün. (1). Ġstanbul: Melisa.
16. Doğan, H. (2014). Örgütsel Adalet Algısı Ġle ĠĢ Performansı Arasındaki ĠliĢki: Afyonkarahisar’da BeĢ Yıldızlı Termal Otel ĠĢletmelerinde Bir AraĢtırma, Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
17. Dong, Y.,Seo, M., Bartol, K.. (2014). No Paın, No Gaın: An Affect-Based Model Of Developmental Job Experıence And The Buffering Effects Of Emotional Intelligence, Academy of Management Journal, 57(4), 1056–1077.
18. Ebrahimi L., vd. (2017). ComparingtheQuality of Life and Emotional Intelligence among Patients with Psychosomatic Disease (Type 2 Diabetes) and Healthy Individuals, Neuro Quantology, 15(3), 12-19.
19. Emelander, S. (2013). On the Job With Emotional Intelligence, Defense AT&L, 4, 5, 57. ErkuĢ, A. (2009) DavranıĢ Bilimleri Ġçin Bilimsel AraĢtırma Süreci, Ankara: Seçkin Yayıncılık.