Turizmde Kültürel Miras ve Kent Kimliği: Çanakkale’nin Kent Kimliğine Yönelik Bir Araştırma
Öz
Kültürel, doğal, sosyal ve teknolojik unsurlarla bütünleşmiş tarihi yapılar olan kentler değişim ve gelişimin bir parçası olmaya devam etmektedirler. Postmodern dönem ile birlikte imaj, sembol ve markalaşmanın önem kazanması günümüz kentlerinin kendilerini diğer kentlerden farklı kılan özelliklerini ön plana çıkarmaya itmektedir. Bu noktada sembollerin, imgelerin varlığı ve kent kimliği oldukça etkili bir araç olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye Turizm Stratejisi 2023 hedefleri arasında bulunan “Zengin kültürel ve doğal değerlere sahip kentlerimizin markalaştırılarak, turistler için bir çekim noktası haline getirilmesi” ifadesinde kentin markalaştırılarak bir kimliğe sahip olmasının önemi üzerinde durulmaktadır (K.T.B, 2007). Bu araştırmada zengin tarihi, kültürel ve doğal değerleriyle dikkat çeken Çanakkale kentinin kent kimliği incelenmiştir. Kentin, kent kimliği konusundaki mevcut durumu tespit edilmiş ve bu konuda neler yapılması gerektiği hakkında öneriler sunulmuştur. Sosyal bilimlerin nitel araştırma yöntemleri için elverişli bir alan olarak kabul gördüğünden hareketle; bu araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden gözlem ve görüşme teknikleri ile birlikte ikincil veri toplama yöntemlerinden doküman analizi kullanılmıştır. Dolayısıyla gözlem ve görüşme tekniklerinin birlikte kullanılmasıyla, araştırmada çoklu veri toplama tekniğine (triangulation) başvurulmuştur. Bu yaklaşım, alan araştırmasının bulgularının ve aynı zamanda çalışmanın güvenirlik ve geçerlilik kriterlerinin artırılmasına katkı sunmaktadır. Araştırma sonuçları, Çanakkale’nin önemli bir turizm kenti olarak sahip olduğu kültürel miras unsurlarının doğru, sürdürülebilir bir pespektifte ve bütüncül bir yaklaşımla tanıtımının yapılmasının, kentin turizm, kültür ve sanat merkezi haline gelmesini sağlayacağını göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acıoğlu, Y. (2015). Çanakkale’deki Osmanlı Kaleleri, Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Sayı. 19, ss. 93-122.
- Ayata, A. (1993). Gecekondularda Kimlik Sorunu, Dayanışma Örüntüleri ve Hemşehrilik, Toplum ve Bilim, Güz. No. 52, ss. 89-101.
- Aytepe, O (2000). Çanakkale Savaşı Bibliyografyası, Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, Sayı 25-26, ss. 1-72.
- Aziz, A. (1990). Araştırma Yöntemleri – Teknikleri ve İletişim. Basın – Yayın Yüksekokulu Basımevi. Ankara.
- Beyazıt, E. (2016). Kent Kimliği Bağlamında Hatay Kent Aktörleri Gözüyle Kentsel Kimlikte Kırılma Noktaları, Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Buzinde, C. Santos, C., Smith, S., (2006). Etnich Representations: Destination Imagery. Annals of Tourism Research, 8: pp. 222-245.
- Crano, W. D. (2002). Principles and methods of social research. Lawrence Erlbaum Associates: USA.
- Çetin, T. (2010). Cumalıkızık Köyünde Kültürel Miras ve Turizm Algısı, Milli Folklor, Cilt. 22, Sayı. 87, ss. 181-190.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Kültürel Miras Turizmi, Ziyaretçi ve İzleyici Çalışmaları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Erol Duran
*
0000-0003-0116-3189
Türkiye
Mutlu Can
0000-0001-7249-2487
Türkiye
Berna Koçhan
0000-0003-4369-720X
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2023
Gönderilme Tarihi
30 Mart 2023
Kabul Tarihi
16 Haziran 2023
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2023 Cilt: 4 Sayı: 1