Diyarbakır Hz. Süleyman Camii’nin İnanç Turizmi Açısından Değerlendirilerek Rekreasyonel Olanaklarının Belirlenmesi
Öz
Doğal, kültürel ve tarihi öneme sahip turizm alanları geçmişin sosyo-kültürel ve etnik yapılarını yansıtan, rekreasyonel imkânlar sunan ilgi çekici mekânlar olup bu özellikleriyle birçok fonksiyona sahiptir. Turizm açısından alternatif turizm çeşitleri içerisinde yer alan inanç turizmi bu fonksiyonlardan biridir. İnanç turizmi son dönemlerde gelir getirmesi, dini mekânların farkındalığını ortaya koyması bakımından önem kazanmış ve küresel bir sektör halini almıştır. İnanç turizmi kapsamında değerlendirilen mekânlar kendisine ve çevresine rekreasyonel olanaklar sunmaktadır. Bu alanların rekreatif olanakları rekreasyon ve turizm arasındaki ilişkinin belirlenmesi ile ortaya koyulabilmektedir. Çalışmada kültür ve inanç turizmi açısından zengin bir mirasa sahip olan Diyarbakır ilinde yer alan Hz. Süleyman Camii çalışma alanı olarak seçilmiştir. Kent merkezine yakın olan Hz. Süleyman Camii doğal ve kültürel kaynakları ile inanç turizmi ve rekreasyonel olanakları bakımından potansiyeli yüksek mekânlardan biridir. İnanç turizmi alanlarının rekreasyonel bakımdan potansiyelinin yüksek olmasına rağmen çevresiyle bir bütün olarak değerlendirildiği bir çalışma olmadığı tespit edilmiş olup, bu konudaki eksikliği gidermek adına Hz. Süleyman Camii örneği çalışılmıştır. Çalışmada inanç turizmi kapsamında değerlendirmeye alınan Hz. Süleyman Camii ve çevresinin doğal ve kültürel peyzaj değerleri göz önünde bulundurularak rekreasyonel olanaklarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Alanın mevcut yapısal ve bitkisel peyzaj ögeleri, rekreasyonel olanakları anket çalışmalarından elde edilen verilere göre değerlendirilmiştir. Bu bağlamda alanda bütüncül bir yaklaşımla yerel, kültürel ve çevresel kaynaklar göz önünde bulundurularak kullanıcı ihtiyaçlarına yönelik rekreasyonel öneriler geliştirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akış, S. (1990). Sürdürülebilir Turizm ve Türkiye, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 10(1), 36-46.
- Arslaner E. ve Erol G. (2017). Alternatif Turizmin Bazı Türleri Üzerine Bir Değerlendirme, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5(4), 422-438.
- Çontu, M. (2006). Alternatif Turizm Çeşitleri ve Kızılcahamam Termal Turizmi Örneği (Yüksek Lisans Tezi). Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Ercan Oğuztürk G. ve Pulatkan M. (2020). The Effect of The Historical Hevsel Gardens on The Urban Identity Of Diyarbakır, Academic Studies in Architecture, Planning and Design-II, 119-131.
- Gülçin, D. (2020). Kültürel Ekosistem Hizmetlerinin Sosyal Medya Verileri Kullanılarak Haritalanması: Datça Yarımadası Örneği, Turkish Journal of Forestry, 21(4), 407-416.
- Ijaz, A. (2021). Types of Religious Tourism. In Global Development of Religious Tourism, 297-309.
- Jovicic, D. (2016). Cultural Tourism in The Context of Relations Between Mass and Alternative Tourism, Current Issues in Tourism, 19(6), 605-612.
- Karaşah, B. (2018). Alternatif Turizmde Marka Kent Olma Yolunda Artvin Kentinin Alternatif Turizm Rotaları, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(61), 883-892.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Rekreasyon, Tatil ve Turizm Coğrafyası
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ömer Lütfü Çorbacı
Türkiye
Türker Oğuztürk
Türkiye
Gülcay Ercan Oğuztürk
Türkiye
Merve Üçok
*
Türkiye
Fatma Aydın
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2021
Gönderilme Tarihi
11 Ekim 2021
Kabul Tarihi
2 Aralık 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 2 Sayı: 2