Investigation of rotavirus and adenovirus antigens in patients with acute gastroenteritis

Abstract

Objective: Nowadays, viruses are the most common agents of acute gastroenteritis all over the world. Acute gastroenteritis, especially in children, is an important cause of mortality and morbidity. Both the lack of effective treatments as well as due to the unnecessary use of antibiotics, detection of viral agents in stool is important in terms of the epidemiology and monitoring of the disease. The purpose of this study is to determine the frequency of rotavirus and adenovirus in patients with acute gastroenteritis admitted to our hospital. Methods: Rotavirus and adenovirus 40/41 antigens were investigated by immunochromatographic method in stool samples of 2795 patients admitted to our hospital with the diagnosis of acute gastroenteritis between January 2010- December 2013. Results: Viral antigens were detected in 338 (12,1%) of the total 2795 samples. Rotavirus antigen was detected in 273 (9.8%), adenovirus in 36 (1.3%), both rotavirus and adenovirus in 29 (1.0%) of the patients. Of the cases who have positive viral antigen test, 154 (45.6%) were female, 184 (54.4%) were male and 198 (58.6%) were in the 0-2 age group. Total antigen positivity was more common in the late summer and autumn. Conclusion: Rotavirus is the most important agent in acute gastroenteritis in our hospital. More than half of patients were in the 0-2 years old group. Detection of viral agents in patients with acute gastroenteritis will allow early diagnosis and symptomatic treatment as well as will prevent empirically the use of antibiotics. J Clin Exp Invest 2014; 5 (2): 256-260

Keywords

• Acute gastroenteritis, adenovirus, rotavirus

Akut gastroenteritli hastalarda rotavirüs ve adenovirüs antijenlerinin araştırılması

Öz

Amaç: Günümüzde, tüm dünyada virüsler en yaygın akut gastroenterit etkenleridir. Akut gastroenteritler, özellikle çocuklarda mortalite ve morbiditenin önemli nedenlerindendir. Hem etkili tedavilerinin olmaması hem de gereksiz antibiyotik kullanımı nedeniyle, viral gastroenterit etkenlerinin dışkıda saptanması hastalığın epidemiyolojisi ve izlenmesi açısından önemlidir. Bu çalışmanın amacı, hastanemize başvuran akut gastroenteritli hastalarda rotavirüs ve adenovirüs sıklığını belirlemektir. Yöntemler: Hastanemize Ocak 2010-Aralık 2013 tarihleri arasında başvuran akut gastroenterit ön tanılı 2795 hastanın dışkı örneklerinde rotavirüs ve adenovirüs 40/41 antijenleri immünokromatografi yöntemi ile araştırılmıştır. Bulgular: Toplam 2795 hastanın 338\'inde (%12,1) viral antijen saptanmıştır. Bu örneklerin 273\'ünde (%9,8) rotavirüs, 36\'sında (%1,3) adenovirüs ve 29\'unda (%1,0) rotavirüs ve adenovirüs birlikte pozitif olarak tespit edilmiştir. Viral antijen saptanan hastaların 154\'ü (%45,6) kadın, 184\'ü (%54,4) erkek ve 198\'inin (%58,6) 0-2 yaş grubunda olduğu belirlenmiştir. Toplam antijen pozitifliğinin yaz sonu ve sonbaharda daha sık olduğu saptanmıştır. Sonuç: Hastanemizde akut gastroenteritlerde sık rastlanan etken rotavirüstür. Olguların yarısından fazlası 0-2 yaş grubundadır. Akut gastroenteritli hastalarda viral etkenlerin saptanması hem erken tanı ve semptomatik tedavi olanağı sağlayacak hem de ampirik antibiyotik kullanılmasını önleyecektir.

Anahtar Kelimeler

• Akut gastroenterit, adenovirüs, rotavirüs

Kaynakça

1. Parashar UD, Gibson CJ, Bresse JS, Glass RI. Rotavi- rus and severe childhood diarrhea. Emerg Infect Dis 2006;12:304-306.
2. Bresee J, Fang ZY, Wang B, et al. Asian Rotavirus Surveillance Network. First report from the Asian Rotavirus Surveillance Network. Emerg Infect Dis 2004;10:988-995.
3. Biçer S, Şahin G T, Koncay B, Gemici H. Incidence assessment of rotavirus and adenovirus associated acute gastroenteritis cases in early childhood. Le In- fezioni in Medicina 2011;2:113-119.
4. Ceyhan M. Viral gastroenteritler. Katkı Pediatri Derg 2000;21:34-64.
5. Gül M, Garipardıç M, Çıragil P, et al. 0-5 Yaş arasi gastroenteritli çocuklarda rotavirüs ve adenovirüs tip 40/41 araştirilmasi. ANKEM Derg 2005;19:64-67.
6. Rodriguez-Baez N, O’Brien R, Qiu SQ, Bass DM. As- trovirus, adenovirus, and rotavirus in hospitalized chil- dren: prevalence and association with gastroenteritis. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2002; 35: 64-68.
7. Saderi H, Roustai MH, Sabahi F, et al. Incidence of enteric adenovirus gastroenteritis in Iranian children. J Clin Virol 2002;24:1-5.
8. Şimşek Y, Bostancı İ, Bozdayı G, et al. Frequency and serotype features of rotavirus in 0-5 age children with acute gastroenteritis. Turkiye Klinikleri J Pediatr 2007;16:165-170.

9. Ramsay M, Brown D. Epidemiology of group A rotavi- ruses. In: Gray J, Desselberger U, eds. Rotaviruses: Methods and Protocols. Totowa, NJ: Humana Press Inc, 2000:217-236.
10. Global networks for surveillance of rotavirus gastroen- teritis, 2001-2008. Wkly Epidemiol Rec 2008;83:421- 425.
11. Parashar UD, Hummelman EG, Bresee JS, et al. Global illness and deaths caused by rotavirus disease in children. Emerg Infect Dis 2003;9:565–572.
12. Sánchez-Fauquier A, Montero V, Moreno S, et al. Human rotavirus G9 and G3 as major cause of diar- rhea in hospitalized children, Spain. Emerg Infect Dis 2006;12:1536-1541.
13. Román E, Wilhelmi I, Colomina J, et al. Acute viral gastroenteritis: proportion and clinical relevance of multiple infections in Spanish children. J Med Micro- biol 2003;52:435-440.
14. Temu A, Kamugisha E, Mwizamholya DL, et al. Preva- lence and factors associated with Group A rotavirus infection among children with acute diarrhea in Mwan- za, Tanzania. J Infect Dev Ctries 2012;6:508-515.
15. Tayeb HT, Balkhy HH, Aljuhani SM, Elbanyan E. In- creased prevalence of rotavirus among children asso- ciated gastroenteritis in Riyadh Saudi Arabia. Virology Journal 2011;8:548.
16. Yousefi Rad A, Gözalan A. Detection of rotavirus and enteric adenovirus antigens in outpatients with gas- troenteritis. Türkiye Klinikleri J Med Sci 2010;30:174- 179.
17. Bayraktar B, Toksoy B, Bulut E. Akut gastroenter- itli çocuklarda rotavirus ve adenovirus saptanmasi. Klimik Derg 2010;23:15-17.
18. Özdemir M, Demircili ME, Feyzioğlu B, ve ark. İshalli hastalarda akut viral gastroenterit etkenlerinin araştirilmasi. Selçuk Tıp Derg 2013;29:127-130
19. Akan H, İzbırak G, Gürol Y, et al. Rotavirus and ad- enovirus frequency among patients with acute gastro- enteritis and their relationship to clinical parameters: a retrospective study in Turkey. Asia Pacific Family Medicine 2009;8:8.
20. Altındiş M, Beştepe G, Çeri A, ve ark. Akut ishal ya- kınmalı çocuklarda Rotavirüs ve Enterik Adenovirüs sıklığı. SDÜ Tıp Fak Derg. 2008;15:17-20.
21. Tekin A. Mardin’deki akut gastroenteritli çocuklarda Rotavirüs ve Enterik Adenovirüs sıklığı. J Clin Exp In- vest 2010;1:41-45.
22. Işık Balcı Y, Polat Y, Çövüt İE, et al. Denizli’de 0-5 yaş arasi gastroenteritli çocuklarda rotavirüs ve adenovi- rüs tip 40/41 sikliği. Yeni Tıp Derg 2010;27:15-17.
23. Atalay MA, Kandemir İ, Gökahmetoğlu S. Üçün- cü basamak bir hastanedeki gastroenteritli çocuk- larda Rotavirüs enfeksiyonu sıklığı. Dicle Tıp Derg 2013;40:212-215.
24. Gürbüz F, Tezer H, Şaylı TR. Akut gastroenterit ne- deniyle hastaneye yatan hastalarda etkenler ve klinik bulgular: Epidemiyolojik çalışma. Türkiye Çocuk Hast Derg 2010;4:211-218.
25. Özdemir S, Delialioğlu N, Emekdaş G. Akut gastro- enteritli çocuklarda rotavirus, adenovirus ve astrovirus sikliğinin araştirilmasi ve epidemiyolojik özelliklerinin değerlendirilmesi. Mikrobiyol Bul 2010;44:571-578.
26. Cruz JR, Cáceres P, Cano F, et al. Adenovirus ty- pes 40 and 41 and rotaviruses associated with di- arrhea in children from Guatemala. J Clin Microbiol 1990;28:1780-1784.
27. Biçer S, Bezen D, Sezer S, ve ark. Acil çocuk servisin- deki akut gastroenterit olgularinda rotavirüs ve adeno- virüs infeksiyonları. ANKEM Derg 2006;20:206-209.
28. Yasa O, Ergüven M, Karaca Atakan S, Çetiner N. Yatarak izlenen rotavirüs vakalarimizin epidemiyolo- jik özellikleri ve nozokomiyal infeksiyon. Çocuk Derg 2009;9:127-130.
29. Karslıgil T, Kılıç İH, Balcı İ. 0-6 yaş çocuklarda rotavi- rus gastroenteritleri ve bunun laktoz intoleransi üzeri- ne etkisi. Türk Mikrobiyol Cem Derg 2003;33:137-142.