Problem solving skills and childhood traumas in patients who self-injured by punching glass during an anger outburst

Abstract

Objectives: We aimed to investigate the problem solving skills and its childhood traumas among the patients who failed to control their anger and injured their hands and wrists after punching a window or door glass. Methods: The patients who admitted to emergency service with severe wrist injury including tendon, vessel or nerve cut were included. Twenty-five patients who punching glass constituted study group (23 men, 2 women) and 14 patients who accidentally injured their hands (13 men, 1 woman) included as control group. A few days after wrist operation the patients were informed and asked for study participation. Problem Solving Inventory (PSI) and Childhood Trauma Questionnaire (CTQ) were applied to all patients. Results: The mean age of the study and control groups was 25.9 and 29.7 years, respectively. Ratios of right hand injury in the study and the control groups were 84% and 43%, respectively (p=0.008). The study group showed higher childhood emotional and physical trauma scores than the control group but the difference was not statistically significant (p>0.05). PSI scores were higher in the study group than the controls which means problem solving skills were poorer in the study group (p=0.001). PSI scores, CTQ total score (p

Keywords

• Anger, glass, wrist injury, problem solving

Öfkelenme anında cama yumruk atarak kendini yaralayan hastalarda problem çözme becerileri ve çocukluk çağı travmaları

Öz

Amaç: Bu çalışmada, öfke kontrolünde başarısız kalıp, pencere ya da kapı camına yumruk atarak elini ve el bileğini yaralayan kişilerin problem çözme becerileri konusundaki düzeylerini ve çocukluk çağı travmalarının problem çözme becerileriyle ilişkisini araştırmayı amaçladık. Yöntem: Ciddi el bileği yaralanmaları nedeniyle acil servise başvuran ve “tendon, damar veya sinir” kesileri nedeniyle ameliyat edilerek yatışı yapılan hastalar çalışmaya alındı. Cama yumruk atan 25 kişi çalışma grubunu (23 erkek, 2 kadın), kaza sonucu elini yaralayan 14 kişi (13 erkek, 1 kadın) kontrol grubunu oluşturdu. Ameliyattan sonraki birkaç gün içinde hastalara çalışma hakkında bilgi verildi, çalışma için izinleri alındı. Hastalardan Problem Çözme Envanteri\'ni (PÇE) ve Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği\'ni (ÇÖYÖ) doldurmaları istendi. Bulgular: Yaş ortalaması çalışma grubunda 25.9 yıl, kontrol grubunda 29.7 yıl olarak bulundu. Çalışma grubunda %84, kontrol grubunda %43 oranında sağ el yaralanmıştı (p=0.008). Çalışma grubunun çocukluk çağı duygusal ve fiziksel travma puanları ortalaması kontrol grubundan yüksek olmakla birlikte, aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). PÇE puanı çalışma grubunda kontrol grubundan daha yüksekti, yani bu kişilerin problem çözme becerileri daha yetersizdi (p=0.001). Çalışma grubunda PÇE puanları ile ÇÖYÖ toplam puanı (p

Anahtar Kelimeler

• Öfke, cam, el bileği yaralanması, problem çözme

Kaynakça

1. Trybus M, Lorkowski J, Brongel L, Hladki W. Causes and consequences of hand injuries. Am J Surg 2006;192:52-7.
2. Zanarini MC, Frankenburg FR, Reich DB, Fitzmaurice G, Weinberg I, Gunderson JG. The 10-year course of physi- cally self-destructive acts reported by borderline patients and axis II comparison subjects. Acta Psychiatr Scand 2008;117:177-84.
3. Karlsson T. Multivariate analysis (‘forensiometrics’) a new tool in forensic medicine. Differentiation between sharp force homicide and suicide. Forensic Sci Int 1998; 94:183- 200.
4. Karger B, Niemeyer J, Brinkmann B. Suicides by sharp force: typical and atypical features. Int J Legal Med 2000;113:259-62.
5. Matsumoto T, Yamaguchi A, Chiba Y, Asami T, Iseki E, Hi- rayasu Y. Patterns of self-cutting: a preliminary study on differences in clinical implications between wrist- and arm- cutting using a Japanese juvenile detention center sample. Psychiatry Clin Neurosci 2004;58:377-82.
6. Algül A, Ateş MA, Gülsün M, ve ark. Antisosyal kişilik bo- zukluğu olgularında kendini yaralama davranışının saldır- ganlık, çocukluk çağı travmaları ve dissosiyasyon ile ilişki- si. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2009;10:278-85.
7. Penn JV, Esposito CL, Schaeffer LE, Fritz GK, Spirito A. Suicide attempts and self-mutilative behavior in a juvenile correctional facility. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2003;42:762-9.
8. Bertelsen M, Jeppesen P, Petersen L et al. Suicidal behaviour and mortality in first-episode psychosis: the OPUS trial. Br J Psychiatry Suppl 2007;51:140-6.

9. Stenbacka M, Leifman A, Romelsjö A. Mortality and cause of death among 1705 illicit drug users: a 37 year follow up. Drug Alcohol Rev 2010;29:21-7.
10. Clark RA. Self-mutilation accompanying religious delusions: a case report and review. J Clin Psychiatry 1981;42:243-5.
11. Shenoy SN, Raja A. Unusual self-inflicted penetrating cran- iocerebral injury by a nail. Neurol India 2003;51:411-3.
12. Simms J, McCormack V, Anderson R, Mulholland C. Cor- relates of self-harm behaviour in acutely ill patients with schizophrenia. Psychol Psychother 2007;80(Pt 1):39-49.
13. Fliege H, Lee JR, Grimm A, Klapp BF. Risk factors and correlates of deliberate self-harm behavior: a systematic re- view. J Psychosom Res 2009;66:477-93.
14. Valente SM. Sexual abuse of boys. J Child Adolesc Psy- chiatr Nurs 2005;18:10-6.
15. Archer J. The nature of human aggression. Int J Law Psy- chiatry 2009;32:202-8.
16. Story LB, Repetti R. Daily occupational stressors and mari- tal behavior. J Fam Psychol 2006;20:690-700.
17. Korkut F. Saldırganlık düzeyleri farklı lise öğrencilerinin stresle başa çıkma yolları. 3P Psikiyatri Psikoloji Psikofar- makoloji Dergisi 2003;11:279-88.
18. Yesavage JA. Direct and indirect hostility and self-destruc- tive behavior by hospitalized depressives. Acta Psychiatr Scand 1983;68:345-50.
19. Özen Ş, Antar S, Özkan M. Çocukluk çağı travmalarının umutsuzluk, sigara ve alkol kullanımı üzerine etkisi; son sı- nıf üniversite öğrencilerini inceleyen bir çalışma. Düşünen Adam Dergisi 2007;20:79-87.
20. Sutherland K, Bryant RA. Social problem solving and auto- biographical memory in posttraumatic stress disorder. Be- hav Res Ther 2008;46:154-61.
21. Maurex L, Lekander M, Nilsonne A, Andersson EE, Asberg M, Ohman A. Social problem solving, autobiographical memory, trauma, and depression in women with borderline personality disorder and a history of suicide attempts. Br J Clin Psychol 2009 Jun 24.
22. Batıgün AD. İntihar ile ilişkili bazı değişkenler: öfke/ sal- dırganlık, dürtüsel davranışlar, problem çözme becerileri, yaşamı sürdürme nedenleri. Kriz Dergisi 2004;12:49-62.
23. Sarandöl A, Özbek S, Eker S, Özcan M, Kırlı S. Psychi- atric evaluation of Patients with Punching Glass Injuries Admitted to The Emergency Room. Türkiye’de Psikiyatri 2006;8:88-92.
24. Bokhari AA, Stirrat AN. The consequences of punching glass. J Hand Surg Br 1997; 2:202-3.
25. Dias JJ, Garcia-Elias M. Hand injury costs. Injury 2006;37:1071-7.
26. Gustafsson M, Ahlström G. Emotional distress and cop- ing in the early stage of recovery following acute trau- matic hand injury: a questionnaire survey. Int J Nurs Stud 2006;43:557-65.
27. Savaşır I, Şahin NH. Bilişsel-Davranışçı Terapilerde Değer- lendirme: Sık Kullanılan Ölçekler, Türk Psikologlar Derne- ği Yayınları, No: 9, Ankara 1997.
28. Aslan SH, Alparslan ZN. Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği’nin bir üniversite öğrencisi örnekleminde geçerlik, güvenirlik ve faktör yapısı. Türk Psikiyatri Dergisi 1999;10: 275-85.
29. Noaman HH. Management and functional outcomes of combined injuries of flexor tendons, nerves, and vessels at the wrist. Microsurgery 2007;27:536-43.
30. Amara G, Richa S, Baylé FJ. Intermittent explosive disor- der: current status. Encephale 2007;33:339-45.
31. Kutlutürkan S, Fesci H, Görgülü Ü. İç hastalıkları klinik- lerinde çalışan hemşirelerin problem çözme becerilerinin belirlenmesi. Düşünen Adam Dergisi 2003;16:231-4.
32. Duncan EA, Nicol MM, Ager A, Dalgleish L. A systematic review of structured group interventions with mentally dis- ordered offenders. Crim Behav Ment Health 2006;16:217- 41.
33. Metter D, Benz D. Self-defense injuries in homicides caused by penetrating forces. Z Rechtsmed 1989;102:277-91.