The Obligation of Secrecy Within the Context of Contract of Mandate According to The Turkish Code of Obligations No. 6098 And Assessment of This Obligation in Terms of Trade Secret

Abstract

Purpose: Contract of mandate is regulated between the articles numbered 502 and 514 of the Code of Obligations (Law no. 6098.). In accordance with Article 502 of the Law no. 6098 contract of mandate is defined as “the contract in which the mandatary undertakes to perform or perform a business of the mandator.”
Article 506§2 of the Law no 6098 reads as follow; “The mandatary is obliged to carry out the works and services undertaken by taking care of the rightful interests of the mandator and with loyalty and care.” However, the secrecy obligation of the mandatary is not contained neither explicitly nor distinctively in the provisions of the Law numbered 6098. In this work, the secrecy obligation and its legal protections are examined.
Conclusion: The trade secret is protected within the framework of the Code of Obligations No. 6098. Besides, the confidential information in one’s possession can be at the same time discussed within the framework Article 25 of Code of Civil no. 4721. However, the divulge of trade secret also may be considered as unfair competition according to Commercial Code No. 6102. Within this context, mandator may apply legal actions which are regulated in the Article 56. In addition to the civil law actions and protections, breach of confidentiality or secrecy obligation may have been subject to Turkish Penal Code No. 5237 and Turkish Commercial Code No. 6102 as a crime.

6098 SAYILI TÜRK BORÇLAR KANUNU’NA GÖRE VEKİLİN VEKALET SÖZLEŞMESİ KAPSAMINDA SIR SAKLAMA YÜKÜMLÜLÜĞÜ VE BU YÜKÜMLÜLÜĞÜN TİCARİ SIR BAKIMINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Amaç: Vekalet sözleşmesi, 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 502 ilâ 514. maddeleri arasında düzenlenen tipik, isimli bir borçlar hukuku sözleşmesidir. Kanun’un 502. maddesine uyarınca vekalet sözleşmesi “vekilin vekâlet verenin bir işini görmeyi veya işlemini yapmayı üstlendiği sözleşme” olarak tanımlanmıştır. 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 506. maddesinin 2. fıkrasında “Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.” denilmek suretiyle sadakat ve özen gösterme borcu düzenlenmiştir. Ancak vekilin sır saklama yükümlülüğü 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nda ayrıca ve açıkça düzenlenmemiştir. Çalışmada bu yükümlülüğün hangi kapsamda korunacağı incelenmiştir. Sonuç: Ticari sır, 6098 sayılı Borçlar Kanunu çerçevesinde korunmaktadır. Ayrıca sır teşkil eden kişisel bilgiler, aynı zamanda 4721 sayılı Medeni Kanun'un 25. maddesi çerçevesinde tartışılabilir. Ayrıca, 6102 sayılı Ticaret Kanunu'na göre ticari sırrın ifşası haksız rekabet olarak değerlendirilebilir. Özel hukuk korumaları ve yaptırımları yanında sır saklama yükümlülüğünün ihlali 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında cezai yaptırıma tabi tutulabilir.

Anahtar Kelimeler

• Vekalet Sözleşmesi
• Sır
• Ticari Sır
• Sorumluluk

Kaynakça

1. AKSOY Muhammed Ramazan, Vekalet Sözleşmesinde Vekilin Sır Saklama Yükümlülüğü, Seçkin Yayıncılık, Ankara 2022.
2. AKKAYA KİA Rukiye, “Devlet Sırrı, Kimin Sırrı?”, Prof. Dr. Nur Centel’e Armağan, Y.2013. C.19, S. 2, s.749-755.
3. ANTALYA Osman Gökhan, Borçlar Hukuku Genel Hükümler Cilt V.1/1: Temel Kavramlar Sözleşmeden Doğan Borç İlişkileri, 2.Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara 2019.
4. ARAL Fahrettin/AYRANCI Hasan, Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, 12. Baskı, Yetkin Yayınları, Ankara 2021.
5. AYDIN Hüseyin, Türk Ticaret Kanunu’nda Haksız Rekabet Suçları, Yetkin Yayınları, Ankara 2008.
6. AYDOĞDU Murat/KAHVECİ Nalan, Türk Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri Sözleşmeler Hukuku, 4. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2019.
7. BAŞPINAR Veysel, Vekilin Özen Borcundan Doğan Sorumluluğu, 2. Baskı, Yetkin Yayınları, Ankara, 2004.
8. BERGER Bernhard, Allgemeines Schuldrecht, 2. Baskı, Stämpfli Verlag AG, Bern 2012.

9. BÜYÜKAY Yusuf, “Hekimin Sır Saklama Yükümlülüğü”, AÜEHFD, C. VIII, S. 1-2 (2004), s.383-396.
10. ÇIRAK Ezgi, “Ticari Sırrın İfşasından Doğan Ceza Sorumluluğuna İlişkin Türk ve Alman Hukuk Sistemlerindeki Güncel Durumun Değerlendirilmesi”, TFM 2022; 8(1), s.179-205.
11. DONAY Süheyl, Meslek Sırrının Açıklanması Suçu, Sulhi Garan Matbaası, İstanbul 1978.
12. EREN Fikret, Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 6. Baskı, Yetkin Yayınları, Ankara 2018.
13. ERKAN Umut Vehbi, “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’na Göre Vekâlet Sözleşmesinde Vekâlet Verenin Ücret Ödeme Borcu Dışındaki Diğer Borçları”, AÜHFD, 62 (2) 2013, s.441-472.
14. ERZURUMLUOĞLU Erzan, Sözleşmeler Hukuku (Özel Borç İlişkileri), 2. Baskı, Yetkin Yayınları, Ankara 2012.
15. FIKENTSCHER Wolfgang/HEINEMANN Andreas, Schuldrecht Allgemeiner und Besonderer Teil, 11. Baskı, De Gruyter Yayınevi, Zürih 2017.
16. FURRER Andreas/CHEN-MULLER Markus/ÇETİNER Bilgehan, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul 2021.
17. GÜMÜŞ Mustafa Alper, Borçlar Hukuku Özel Hükümler Cilt II, 3. Baskı, Vedat Kitapçılık, İstanbul 2014.
18. GÜNERKÖK Özcan, “Avukatın Sır Saklama Yükümlülüğü”, AÜEHFD, C. VII, S. 1-2 (Haziran-2003), s.655-667.
19. GÜNEŞ İlhami, “Ticari Sırların Haksız Rekabete Karşı Korunmasında Son Gelişmeler”, Terazi Hukuk Dergisi, C.11, S.120 (2016), s.79-82.
20. HONSELL Heinrich, Schweizerisches Obligationenrecht Besonderer Teil, 10. Baskı, Stämpfli Verlag AG, Bern 2017.
21. KANGAL Zeynel, “Ticarî Sır, Bankacılık Sırrı veya Müşteri Sırrı Niteliğindeki Bilgi veya Belgelerin Açıklanması Suçu”, Ceza Hukuku Dergisi, S.24 (2014), s.9-56.
22. KILIÇOĞLU Ahmet M, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 24. Baskı, Turhan Kitabevi, Ankara 2020.
23. NOMER ERTAN Füsun, Haksız Rekabet Hukuku, On İki Levha Yayınları, İstanbul 2016.
24. ÖZDEMİR Hayrunnisa, “Hadım Etme ve Hekimin Sır Saklama Yükümlülüğü”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi C. XIV, Y. 2010, Sa. 1, s.125-164.
25. ÖZDEMİR Hayrunnisa, “Hekimin Hukuki Sorumluluğu”, ERÜHFD, C. XI, S. 1, (2016), s.33-81.
26. ÖZKAYA Eraslan, Vekalet Sözleşmesi ve Kötüye Kullanılması, 3. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara 2013.
27. SARI Suat, Vekalet Sözleşmesinin Tek Taraflı Olarak Sona Erdirilmesi, Beşir Kitabevi, İstanbul 2004.
28. TANDOĞAN Haluk, Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri Cilt II, 5. Baskı, Vedat Kitapçılık, İstanbul 2010.
29. TAŞTEKİN Sinem, “Vekilin Vekalet Sözleşmesinden Kaynaklanan Özen Borcu”, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 6 (2), Güz 2019, s.83-105.
30. TERCIER Pierre/PICHONNAZ Pascal/ DEVELİOĞLU H. Murat, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 2. Baskı, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul 2020.
31. TURANBOY Asuman, “Ticari Sır”, Prof. Dr. Tuğrul Ansay’a Armağan, Turhan Kitabevi, Ankara 2006, s.349-369.
32. UŞAN Muhammed Fatih, İş Hukukunda İş Sırrının Korunması (Sır Saklama ve Rekabet Yasağı), Seçkin Yayıncılık, Ankara 2003.
33. YEŞİLTEPE Salih Önder (2006) “Ticari Sır-İş Sırrı” Doç. Dr. Mehmet Somer’in Anısına Armağan, Beta Basım Yayıncılık, İstanbul 2006, s.403-421.
34. ZEVKLİLER Aydın/GÖKYAYLA K. Emre, Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, 18. Baskı, Turhan Kitabevi, Ankara 2018.
35. ZEYTİN Zafer, “Hekimin Sır Saklama Yükümlülüğü”, Türkiye Klinikleri Tıp Etiği, Hukuk ve Tarih Dergisi, Y.2006, S.14, s.77-82.