Pattern Analysis of the First Part of Beethoven Waldstein Piano Sonata in Terms of Motives

Öz

Sonata form, also known as sonata-allegro form, is an organizational structure based on contrasting musical ideas. It consists of three main sections - exposition, development, and recapitulation - and sometimes includes an optional coda at the end. In the exposition, the main melodic ideas, or themes, are introduced. In the development section, these themes are explored and dramatized. The recapitulation brings back and resolves the two original themes by placing them both in the tonic key, which is the main tonal center of the piece and almost always the key in which the piece begins and ends. Often, the tonic key is indicated by the title of the work. The coda, if present, is a closing section that wraps up the melodic ideas and reaffirms the tonic key with a strong cadence. It is sometimes called 'sonata-allegro form' because it was often marked to be played at a fast (allegro) tempo, as well as to distinguish it from the sonata, a specific genre of music, rather than a form. Piano Works of Ludwig van Beethoven became a guiding spirit for composers and artists all the time. Not only the piano works but all the works of Beethoven taking part in literature are the role models enlightening the paths of composers, students and artists and enabling them to see their future in the same way. This indicates that a composer such as Beethoven is a composer who is taken as a role model not only in his era but also in the following eras. Today’s composers, researchers examine the sonority, pattern balance, motive developments in the works of Beethoven through the pattern and composition techniques. They differentiate their perspectives. Thirty-two piano sonatas are acknowledged as the basic milestone of the composer. C major No21 Op 53 sonata are in an example format in this version. It is called as Waldstein, as well later on. The work is full of innovations in terms of form, new structural techniques, pattern and composition.

Pattern Analysis of the First Part of Beethoven Waldstein Piano Sonata in Terms of Motives

Öz

Sonat formu yapısı gereği zıt müzik fikirlerinin organizasyonu ile oluşturulan sonat allegrosu formu olarak da bilinir. İçinde üç ana kesit içerir. Bunlar; sergi (exp.), gelişme (dev.), yeniden sergi (re- exp.). Ancak bazı durumlarda bitirişte bir koda da bulunur. Bu kesitlerden sergi kesiti, ana melodik fikirleri ya da temaları içerir. Bu temelar sergi kesitinde sunulur. Dönüş köprüsü adı verilen kesit ise orjinal temaya dönüşü ifade eder. Sıklıkla parçanın ana tonu çalışmanın başlığında gösterilir. Bu da parçanın adı ile anılmasını sağlayan tonal çekim merkezidir. Koda kesiti kapanış grubu olarak da adlandırılır ve melodik fikirler ile yeniden atıfların ana tonda sunulduğu bölgedir. Bu bölge güçlü bir kadans etkisi ile birlikte sunulur. Bazen form yapısından ziyade Sonat Allegrosu olarak adlandırılmasının sebebi de eserin temposunu belirleyici hız ve karakterden kaynaklanmasıdır. Ludwig van Beethoven'ın piyano eserleri besteci ve sanatçılar için her zaman yol gösterici olmuştur. Beethoven’in sadece piyano eserleri değil literatürde yer alan tüm eserleri aynı şekilde besteci, öğrenci ve sanatçıların yolunu aydınlatan ve önlerini görmelerini sağlayan örnek yapılarda eserlerdir. Bu da Beethoven gibi bir bestecinin sadece kendi döneminde değil gelecek dönemlere de örnek alınan bir besteci olduğunu gösterir. Günümüz bestecileri ve araştırmacılar Beethoven’in eserlerini sonorite, tını, yapısal denge, motif geliştirimleri, doku yapıları ve kompozisyon teknikleri çerçevesindeki yönüyle incelerler. Bu incelemeler sonucunda bakış açılarını farklılaştırırlar. Otuz iki piyano sonatı bestecinin bu alandaki temel kilometre taşı olarak kabul edilen eserleridir. Do majör no. 21 op. 53 sonatı da bu şekliyle örnek bir yapıdadır. Daha sonraları Waldstein adıyla da anılmaktadır. Eser, dönemin içinde form, yeni yapısal teknikler, doku ve bestecilik açısından yeniliklerle dolu bir eserdir

Anahtar Kelimeler

• Beethoven, form, motif, sonorite

Kaynakça

1. Tovey, Donald Francis, (2010). A Companion to Beethovenn's Pianoforte Sonatas ABRSM. 149-157
2. Rosen, Charles, (1988). Sonata Forms, W.W. Norton & Company, Inc.
3. Borrel, Eugene, (1966). Sonat, Devlet Konservatuvarı Yayınları Serisi, 67-71
4. Salsbury, Janet, (1985). A Concise Analysis of Beethoven's 32 Pianoforte Sonatas, A. Weekes&Co., Ltd, 23