Evaluation of In-Service Training Needs of Coaches Working in the Provincial Directorate of Youth and Sports (Gaziantep Province Sample)

Öz

Today, rapid changes in both social and other fields affect business life. It is seen that some professions' knowledge loses its value over time and loses its validity, and therefore new knowledge is needed. In this sense, institutions and working individuals need to have up-to-date information as well as renewing themselves. Especially in recent years, technological developments are reflected in institutions. The way to adapt to these innovations and developments is through direct education. This study is a study conducted to evaluate the opinions of trainers about in-service training programs. In the study group of the research, face-to-face interview technique was used with 40 coaches working in Gaziantep Provincial Directorate of Youth and Sports and on a voluntary basis. In the research, using the interview method, which is one of the qualitative research methods, the data obtained were analyzed by the content analysis method. As a result of the research; As a result, it was seen that the coaches saw the in-service training program as beneficial and stated that it should be continuous. In addition, the trainers in-service training program; It has been determined that it is a program that provides professional development, improves communication skills and needs to be increased. While it is seen that the research group needs in-service training in general, it has come to the fore that they participate in in-service training programs in certain periods. During the in-service training program of the coaches participating in the research; It has been observed that they have problems due to the inadequacy of the training providers, the fact that the subjects are not interesting, the subjects are the same, and the training programs are crowded. It has been stated that the in-service training program benefits the coaches in many ways and they gain new knowledge, while it is beneficial in terms of providing multiples for their professional development and providing benefits related to their branches. The coaches stated that in-service training should be given on the basis of branches, in all needed areas, in the field of child development, in the field of communication skills, social and psychology. In addition, while the coaches expressed that the in-service training program should be more frequent and continuous, it was concluded that the trainings should be given by experts and academicians.

Anahtar Kelimeler

• Coach
• youth and sports
• in-service training.

Kaynakça

1. Arıbaş, S., & Göktaş, Ö. (2014). Ortaokul matematik dersi öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirmeye yönelik hizmet içi eğitim ihtiyaçlarına ilişkin görüşleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 69-83.https://doi.org/10.14520/adyusbd.589
2. Atay, S., Gider D., Karadere, G., & Şenyüz, P. (2009). Hastanede çalışan hemşirelerin hizmet içi eğitime yönelik görüşleri, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 84-93.
3. Aydın, İ. (2011). Çeşitli ülkelerde öğretmenlerin hizmetiçi eğitimi. In C. Öztürk & İ. Fındıkçı (Eds.), Prof. Dr. Yahya Akyüz’e armağan – Türk eğitim tarihi araştırmaları eğitim ve kültür yazıları (pp. 335-347). Pegem Akademi.
4. Aydın, İ. (2014). Kamu ve özel sektörde hizmet içi eğitim el kitabı. Pegem Akademi.
5. Aydınalp, B. (2008). Ortaöğretim öğretmenlerinin hizmet içi eğitim hakkındaki görüşleri [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. Yeditepe Üniversitesi.
6. Baskan, H. (2001). İlköğretim okullarında görevli öğretmenlerin hizmetiçi eğitim programlarının etkililiğine ilişkin algı ve beklentileri (Denizli ili örneği) [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
7. Baz, M. (2010). “MEB Hizmet içi eğitimlerinin ilköğretim okullarına katkısının ilköğretim öğretmen ve yöneticileri tarafından değerlendirilmesi” [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. İstanbul Yedi Tepe Üniversitesi.
8. Boydak Özan, M., & Dikici, A. (2001). Hizmet içi eğitim programlarının etkililiğinin değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 225-240.

9. Budak, Y., & Demirel, Ö. (2003). Öğretmenlerin hizmetiçi eğitim ihtiyacı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 33(33), 62-81.
10. Büyükcan, Y. (2008). İlköğretim okullarındaki hizmet içi eğitim seminerlerinin öğretmenlere yararlılığı [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
11. Camuzcu, S., & Duruhan, K. (2011). İlköğretim öğretmenlerinin öğretme-öğrenme süreci ile ilgili hizmet-içi eğitim ihtiyaçları. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 15-29.
12. Chaghari, M., Saffari, M., Ebadi, A., & Ameryoun, A. (2017). Empoweringeducation: A new model for in-service training of nursingstaff. Journal of Advances in MedicalEducation&Professionalism, 5(1), 26-32.
13. Creswell, J.W. (2003) Researchdesign: Qualitative ve, quantitative and mixed methods approach. Sage Publications.
14. Durmuş, E. (2003). Sınıf öğretmenlerine yönelik düzenlenen hizmet içi eğitim etkinliklerine ilişkin öğretmen görüşleri (Ankara ili örneği) [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
15. Essel, R., Badu, E., Owusu-Boateng, W., & Saah, A. A. (2009). In-service training: An essential element in the professional development of teachers. Malaysian Journal of Distance Education 11(2),55−64.
16. Fındıkçı, İ. (2002). İnsan kaynakları yönetimi. Alfa Yayım Basım Dağıtım.
17. Gallagher, L. (2007). Continuingeducation in nursing: A conceptanalysis. Nurse Education Today, (27), 466–473. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2006.08.007
18. George, J. M., & Lubben, F. (2002). Facilitating teachers’ professional growth through their involvement in creating context–based materials in science. International Journalof Educational Development, 22(6), 659-672. https://doi.org/10.1016/S0738-0593(01)00033-5
19. Göçmen, Z. (2004). Ameliyathane hemşirelerinin ameliyathane hemşireliği oryantasyon programı içeriğine ilişkin görüşleri. C.Ü. Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 8(1), 12-24.
20. Gül, H. (2000). Türkiye’de kamu yönetiminde hizmet içi eğitim. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(3).
21. Gültekin, M., & Çubukçu, Z. (2008). İlköğretim öğretmenlerinin hizmet içi eğitime ilişkin görüşleri, Sosyal Bilimler Dergisi, (19), 185-201.
22. Hamdan, N. (2003). İlköğretim okullarında görevli öğretmenlerin, Milli Eğitim Bakanlığı'nın hizmet içi eğitim faaliyetleri hakkındaki görüşleri [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
23. İnce, M., Karataş, S.,& Çiftçi, A. (2019). Branş öğretmenlerinin hizmet içi eğitim ihtiyaçlarına ilişkin görüşleri. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi,11(8), 2140-2164.
24. İshakoğlu, T. (2007). Selçuk üniversitesi yabancı diller yüksek okulu’ndagörev yapmakta olan yabancı dil okutmanlarının hizmet içi eğitim ihtiyacı nın belirlenmesi [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. Selçuk Üniversitesi.
25. Johnson, B., & Christensen, L. (2014). Eğitim araştırmaları: Nicel, nitel ve karma yaklaşımlar. Eğiten Kitap.
26. Kanlı, U., & Yağbasan, R. (2001). Fizik öğretmenleri için düzenlenen hizmet içi eğitim yaz kursları. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 39-46.
27. Karasolak, K., Konokman, G. Y., & Tanrıseven, I. (2012). Öğretmenlerin hizmet içi eğitim etkinliklerine ilişkin tutumlarının belirlenmesi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(3), 997-1010.
28. Kombo, N.K., &Kakuba, S.J. (2020). Human resource training and development: An investigation intorelationship between in-service training and quality teaching practices in secondary schools.Journal of Public Administration, Finance &Law, 18, 150-166.
29. Kubat, U. (2017). Fen bilimleri öğretim programına yönelik öğretmenlere verilen hizmet içi eğitimin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 1-8.https://doi.org/10.21666/muefd.331479
30. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expandedsourcebook. Sage.
31. Milone, J. (2006). An In-service Training Program for Park RangerswithStateGovernment [Unpublished doctoral dissertation], Southern Connecticut StateUniversity.
32. Mishra, S.P. (2017). Effectıve ıntegratıon of ict with professional development of teachers. ScholarlyResearchJournalForInterdisciplinaryStudies, 4(29), 4481-4486.
33. Nzarirwehi, J., & Atuhumuze, F. (2019). In-service training and professional development of primary school teachers in Uganda. IAFOR Journal of Education, 7(1), 19-36. http://dx.doi.org/10.22492/ije.7.1.02
34. Okşit, Ç., & Kılıç, G. (2019). Hizmetiçi eğitimin örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyetine etkisi: antalyadaki beş yıldızlı otel işletmeleri örneği. Journal of TourismandGastronomyStudies, 7(1), 46-70.
35. Osamwonyi, E. F. (2016). In-service education of teachers: Overview, problems and the way forward. Journal of EducationandPractice, 7(26), 83-87.
36. Özden, Ö. (2010). Belediyepersonelinin hizmet içi eğitimi ve antalya büyükşehir belediyesi örneği [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.
37. Öztürk, M., Sancak, S. (2007). Hizmet içi eğitim uygulamalarının çalışma hayatına etkileri. Journal of Yasar University, 2(7), 761-794.
38. Patel, J. (2007). Astudy of in-service training programmes conducted by DIETs of Guajarat State [Unpublished doctoral dissertation]. TheMaharaSayajiraoUniversity of Baroda.
39. Şenel-Çoruhlu, T., Er Nas, S., & Çepni, S. (2008). Fen ve teknoloji öğretmenleri için alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerine yönelik bir hizmet içi eğitim programından yansımalar: Trabzon örneği. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(2), 1-22.
40. Tekin, U., & Duran, S. (2018). Hizmet içi eğitimin işgören motivasyonuna etkisi. Aydın Sağlık Dergisi, 4(1), 21-44.
41. Tutaş, S. (2018). Gençlik ve spor bakanlığında çalışan sportif eğitim uzmanlarının hizmet içi eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. Fırat Üniversitesi.
42. Yalın, H. İ. (2001). Hizmet içi eğitim programlarının değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, (150), 58-68. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınevi.
43. Yıldız, E. (2009). Kamu örgütlerinde hizmet içi eğitimin öğrenen örgüte katkısı (Öğrenen örgüt açısından dış ticaret müsteşarlığı’nda bir alan araştırması) [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
44. Yıldız, H., Sarıtepeci, M., & Seferoğlu, S.S. (2013). FATİH projesi kapsamında düzenlenen hizmet içi eğitim etkinliklerinin öğretmenlerin mesleki gelişimine katkılarının ISTE öğretmen standartları açısından incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 375-392.