Research Article

ZEYTİN KARASUYU FENOLİKLERİNDEN 3,4-DİHİDROKSİFENİL ETANOLÜN FARKLI PROSTAT KANSERİ HÜCRE HATLARINDAKİ SİTOTOKSİK ETKİLERİ

Volume: 5 Number: 2 April 1, 2019
EN TR

ZEYTİN KARASUYU FENOLİKLERİNDEN 3,4-DİHİDROKSİFENİL ETANOLÜN FARKLI PROSTAT KANSERİ HÜCRE HATLARINDAKİ SİTOTOKSİK ETKİLERİ

Öz

Zeytinyağı üretimi sırasında oluşan yan ürünlerden zeytin karasuyunun zengin fenolik içeriği ve buna bağlı olarak antioksidan, antitrombotik, antiinflamasyon, hipokolesterolemik, antimikrobiyal, antiviral ve antikanserojenik aktiviteleri bilimsel çalışmalarla ortaya konmuştur. Zeytin karasuyunun temel bileşenlerinden biri 3,4-dihidroksifenil etanol (3,4-DHPEA)’dür. 3,4-DHPEA’nın birçok kanser tipi üzerinde antikanserojenik etkileri araştırılmasına rağmen prostat kanseri üzerindeki etkilerini irdeleyen çalışmalar literatürde sınırlı sayıdadır. Bu amaçla çalışmamızda, 3,4-DHPEA’nın orijin, genetik yapı ve karakteristik özellikler bakımından farklı 5 insan prostat kanseri hücre hatları üzerindeki benzer ve farklı sitotoksik etkileri araştırılmıştır. 3,4-DHPEA farklı konsantrasyonlarda prostat kanseri hücre hatları (LNCaP, C4-2, 22Rv1, PC3 ve DU-145) üzerinde 72 saate kadar uygulandı ve hücre canlılıkları Cell Titer-Glo luminesan testi uygulanarak belirlendi. Tüm deneyler 3 paralel yapıldı ve 3 kere tekrarlandı. Sonuçlar varyans analizi (ANOVA) ile karşılaştırıldı ve %5’den düşük olasılıklar (P<0.05) anlamlı olarak değerlendirildi. 3,4-DHPEA, kullanılan tüm hücre hatları üzerinde zamana ve doza bağlı sitotoksisite göstermiştir. En hassas hücre hattının 72 saatlik IC50=25.64 µg/mL değeriyle LNCaP ve en az hassas hücre hattının ise 72 saatlik IC50=58.81 µg/mL değeriyle PC3 olduğu tespit edildi. LNCaP popülasyonunun 48 saat 75 µg/mL 3,4-DHPEA muamelesi sonunda tamamına yakınının öldüğü görülmüştür. Prostat dokusundan gelişen farklı kanser hücre hatlarının 3,4-DHPEA’ya karşı farklı derecelerde hassasiyet göstermeleri hücrelerin farklı orijin, farklı genetik yapı (bazı hücrelerin fosfataz ve tensin homolog (PTEN) gen mutasyonuna sahip olması gibi) ve farklı karakteristik özelliklere (kullanılan hücre hatlarının bazılarının androjene bağımlı bazılarının androjenden bağımsız olması gibi) sahip olması sebebiyle olduğu düşünülmüştür. 

Anahtar Kelimeler

References

  1. Artajo, L.S., Romero, M.P., Morelló, J.R., Motilva, M.J. (2006). Enrichment of refined olive oil with phenolic compounds: Evaluation of their antioxidant activity and their effect on the bitter index. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 54(16), 6079-6088. Aruoma, O.I., Deiana, M., Jenner, A., Halliwell, B., Kaur, H., Banni, S., Corongiu, F.P., Assunta Dessi, M., Aeschbach, R. (1998). Effect of hydroxytyrosol found in extra virgin olive oil on oxidative DNA damage and on lowdensity lipoprotein oxidation. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 46(12), 5181-5187.
  2. Bono, A.V. (2004). Overview of current treatment strategies in prostate cancer. European Urology Supplements, 3(1), 2-7.
  3. Bouaziz, M., Grayer, R.J., Simmonds, M.S.J., Damak, M., Sayadi, S. (2005). Identification and antioxidant potential of flavonoids and low molecular weight phenols in olive cultivar Chemlali growing in Tunisia. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 53(2), 236-241.
  4. Cansino Alcaide, J.R., Martínez-Piñeiro, L. (2006). Molecular biology in prostate cancer. Clinical and Translational Oncology, 8(3), 148-152. Capasso, R., Evidente, A., Schivo, L., Orru, G., Marcialis, M.A., Cristinzio, G. (1995). Antibacterial polyphenols from olive oil mill waste waters. Journal of Applied Microbiology, 79(4), 393-398.
  5. Cardinali, A., Linsalata, V., Lattanzio, V., Ferruzzi, M.G. (2011). Verbascosides from olive mill waste water: assessment of their bioaccessibility and intestinal uptake using an in vitro digestion/Caco-2 model system. Journal of Food Science, 76(2), H48-54.
  6. Fabiani, R., De Bartolomeo, A., Rosignoli, P., Servili, M., Montedoro, G.F., Morozzi, G. (2002). Cancer chemo-prevention by hydroxytyrosol isolated from virgin olive oil through G1 cell cycle arrest and apoptosis. European Journal of Cancer Prevention, 11, 351-358.
  7. Fabiani, R., Rosignoli, P., De Bartolomeo, A., Fuccelli, R., Servili, M., Montedoro, G.F., Morozzi, G. (2008). Oxidative DNA damage is prevented by extracts of olive oil, hydroxytyrosol, and other olive phenolic compounds in human blood mononuclear cells and HL60 cells. Journal of Nutrition, 138(8), 1411-1416.
  8. Fabiani, R., Sepporta, M.V., Rosignoli, P., De Bartolomeo, A., Crescimanno, M., Morozzi, G. (2012). Anti-proliferative and pro-apoptotic activities of hydroxytyrosol on different tumour cells: The role of extra-cellular production of hydrogen peroxide. European Journal of Nutrition, 51(4), 455-464.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Structural Biology , Clinical Sciences

Journal Section

Research Article

Publication Date

April 1, 2019

Submission Date

July 8, 2018

Acceptance Date

September 12, 2018

Published in Issue

Year 2019 Volume: 5 Number: 2

APA
Boyacıoğlu, O. (2019). ZEYTİN KARASUYU FENOLİKLERİNDEN 3,4-DİHİDROKSİFENİL ETANOLÜN FARKLI PROSTAT KANSERİ HÜCRE HATLARINDAKİ SİTOTOKSİK ETKİLERİ. Food and Health, 5(2), 95-100. https://doi.org/10.3153/FH19010

16339

Journal is licensed under a

CreativeCommons Attribtion-ShareAlike 4.0 International Licence  14627 1331027042
Diamond Open Access refers to a scholarly publication model in which journals and platforms do not charge fees to either authors or readers.

Open Access Statement:

This is an open access journal which means that all content is freely available without charge to the user or his/her institution. Users are allowed to read, download, copy, distribute, print, search, or link to the full texts of the articles, or use them for any other lawful purpose, without asking prior permission from the publisher or the author. This is in accordance with the BOAI definition of open access.

Archiving Policy:

27222

Archiving is done according to ULAKBİM "DergiPark" publication policy (LOCKSS).