Türkiye’de Üstün Yetenekliler Eğitimi ile İlgili Yapılan Lisansüstü Tezlere Genel Bir Bakış

Abstract

Bu araştırmanın amacı 2010-2016 yılları arasında üstün yeteneklilerle yapılan lisansüstü tezlere genel bir bakış sağlamaktır. Geliştirilen ölçme aracı ile her bir tez çalışma alanına göre bir kategoriye (BİLSEM’lerle ilgili yapılan çalışmalar, üstün yetenekli öğrenciler ve/veya aileleriyle rehberlik alanında yapılan çalışmalar, üstün yetenekli öğrenciler ile diğer öğrencilerin karşılaştırılmasına yönelik çalışmalar..vb) dahil edilmiştir. Çalışmada toplam on tane kategori geliştirilmiştir. Tezler, çalışma alanlarına göre her bir kategoriye dahil edilmiştir. Araştırmanın bulgular kısmında tezlerin amaçları incelenmiştir. Lisansüstü çalışmalara, YÖK Tez Bankasından ulaşılmıştır. Tarama kısmına “üstün” kelimesi yazılmıştır. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Doküman incelemesi yapılmıştır. Yetmiş dört tane yüksek lisans otuz dokuz tane de doktora tezi araştırılmış olup toplamda yüz on üç tane tez incelenmiştir. Araştırma, üstün yeteneklilerle yapılan çalışmalara toplu olarak bakabilmeyi sağlamıştır. İlgili çalışma üstün yetenekli bir çocuğa sahip olan ebeveynler başta olmak üzere tüm öğretmenlere, eğitimcilere, yöneticilere, maarif müfettişlerine, üstün yetenekli bireyleri tanımaları, ilişkilerinde, eğitimlerinde nelere dikkat etmeleri konusunda önemli ipuçları verecektir. Çalışma bundan sonra yapılacak araştırmalara yol gösterici, araştırmacılara da önemli bir kaynak ve model olma niteliğindedir. Araştırma önerilerle sonuçlandırılmıştır.

Keywords

• üstün yetenekliler eğitimi,lisansüstü tezler

References

1. Afat, N. (2013a). Çocuklarda Üstün Zekânın Yordayıcı Olarak Ebeveyn Tutumları, Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 20 (1): 155-168.
2. Afat, N. (2013b). Üstün Zekâlı Çocukların Ebeveynlerine Yönelik Geliştirilen Aile Eğitim Programın Etkililiğinin Sınanması (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
3. Akar, İ. (2010). İlköğretim Kademesindeki Üstün Yetenekli Öğrencilerin Rehberlik Gereksinimlerinin Ebeveynlerin ve Öğretmenlerin Görüşlerine Dayalı Olarak Belirlenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
4. Akar, İ. (2015). Üstün Yetenekli Öğrencileri Genel Eğitim Sınıfında Destekleyecek Sınıf Öğretmeninin Sahip Olması Gereken Yeterlikler (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
5. Akça (Üşenti), Ü. (2013). Üstün Zekâlı ve Yetenekli Öğrencilere Uygulanan Farklılaştırılmış Türkçe Öğretim Uygulamalarının Etkililiğinin Sınanması (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
6. Akgül, S. (2014). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Matematik Yaratıcılıklarını Açıklamaya Yönelik Bir Model Geliştirilmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
7. Akkan, E. (2010). Orta Öğretimdeki Üstün Yetenekli Öğrencilerin Duygusal Zekâ ve Yaratıcılık Düzeylerinin Yaşam Doyumlarını Yordama Gücü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
8. Akkan, H. (2012). Üstün Zekâlı 6-8. Sınıf Öğrencilerinin İki Farklı Akademik Ortamdaki Sosyometrik Statülerine Göre Empatik Eğilimleri, Yaşam Doyumları ve Aile Yaşantıları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

9. Akkaya, G. (2016). Rol Model İçerikli Animasyonların Üstün Yetenekli 4. Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilimleri Dersinde Zihinsel Risk Alma Davranışları ve Öğrenmelerine Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya.
10. Aksoy, E. (2014). Matematik Alanında Üstün Yetenekli ve Zekâlı Öğrencilerin Bazı Değişkenler Açısından Veri Madenciliği İle Belirlenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
11. Alkan, A. (2013). Öğretmenler İçin “Üstün Zekâlı/Yetenekli Öğrencilerin Belirlenmesi Eğitim Yazılımı”nın Geliştirilmesi ve Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi; Ankara.
12. Alma, S. (2015), Üstün Yetenekliliği Derecelendirme Ölçekleri-Okulöncesi/Anaokulu Formu (GRS-P)’nun Türkçeye Uyarlanması (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
13. Altıntaş, E. (2014). Üstün Zekâlı Öğrenciler İçin Yeni Bir Farklılaştırma Yaklaşımının Geliştirilmesi ve Matematik Öğretiminde Uygulanması (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
14. Altun, F. (2010). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Mükemmeliyetçilik Özellikleri, Okul Motivasyonları, Öğrenme Stilleri ve Akademik Başarıları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
15. Aşut, N. (2013). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Epistemolojik İnançlarının Fen Öğrenmeye Yönelik Motivasyon Düzeyi ve Fen Başarısıyla İlişkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya.
16. Atalay, Z. Ö. (2014). Farklılaştırılmış Sosyal Bilgiler Öğretiminin Üstün Zekalı Öğrencilerin Akademik Başarı, Tutum, Eleştirel Düşünme ve Yaratıcılıklarına Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi) İstanbul Üniversitesi.
17. Ateş, E. (2014). Üstün Yetenekli 6. Sınıf Öğrencilerine Uygulanan Değerler Eğitimi Programının Etkililiği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
18. Avcı, G. (2015). Üstün Yetenekliler Eğitim Programları Değerlendirmeleri Öğrenci Formunun (ÜYEP-DÖF) Revize Edilmesi ve Psikometrik Özelliklerinin Araştırılması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir
19. Aydoğdu, M. Z. (2014). 9. Sınıf Üstün Zekâlı Öğrrencilerin Geometri Problem Çözme Stratejileri ve Van Hiele Geometri Düşünme Düzeyleri İle İlişkilendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
20. Aygün, B. (2010). Üstün Yetenekli İlköğretim İkinci Kademe Öğrencileri İçin Matematik Programına Yönelik İhtiyaç Analizi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
21. Bagav, M. (2015, Üstün Yetenekli Öğrencilerde Öğrenme Stilleri (Türk Eğitim Vakfı İnanç Türkeş Özel Lisesi Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
22. Bakır, B. (2015). Üstün Zekâlı Olan ve Üstün Zekâlı Olmayan Öğrencilerin Benlik Algısı ve Ebeveynlerinin Çocuk Yetiştirme Stilleri Üzerine Bir Yapısal Eşitlik Modellemesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi.
23. Baltacı, R. (2013) Üstün Zekâyı Yeteneğe Dönüştürmek: Gelişimsel Bir Teori Olarak Ayrımsal Üstün Zekâ ve Yetenek Modeli. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 14(1) 1-20
24. Bapoğlu, S. S. (2010). Üstün ve Normal Çocukların Yaratıcı ve Eleştirel Düşünme Düzeylerinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi.
25. Batdal Karaduman, G. (2012). İlköğretim 5. Sınıf Üstün Yetenekli Öğrenciler İçin Farklılaştırılmış Geometri Öğretiminin Yaratıcı Düşünme, Uzamsal Yetenek Düzeyi ve Erişiye Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
26. Baykoç Dönmez, N. (2012). Üstün Yetenekli Çocuklar E. Nilgün METİN (Editör) Özel Gereksinimli Çocuklar. Maya Akademi: Ankara.
27. Baykoç Dönmez, N. (2014). Üstün Gelişimler ve Eğitimleri. Vize: Ankara.
28. Bildiren, A. (2013) Üstün Yetenekli Öğrencilerin Öğrenme Stillerinin İncelenmesi. Üstün Yetenekliler Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 1(1): 10-21.
29. Bilgili, A.E. (2000). Üstün Yetenekli Çocukların Eğitimi Sorunu. (Sosyal Sorumluluk Yaklaşımı). M. Ü. Atatürk Eğilim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 12, 59-74.
30. Binici, C. (2014). 7-11 Yaş Arası Üstün ve Normal Gelişim Gösteren Çocukların Aldıkları Müfredat Türüne Göre Denetim Odağı Özelliklerinin “Goodenough-Harris İnsan Çiz Testi” Açısından Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
31. Bozkurt Tiryaki, M. (2014). Akademik Başarısı Sınıf Ortalamasının Altında Kalan Üstün Zekâlı Ortaokul Öğrencilerin Mükemmellik Düzeyleri İle Algıladıkları Anne-Baba Tutumları Arasındaki İlişki (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fatih Üniversitesi, İstanbul.
32. Bulut, İ. (2010). Türkiye’de Üstün Zekâlı Çocuklar Örneğinde Erken Yaşta Yabancı Dil Olarak İngilizce Öğretimi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
33. Camcı Erdoğan, S. (2014). Bilimsel Yaratıcılığı Temel Alan Farklılaştırılmış Fen ve Teknoloji Öğretiminin Üstün Zekâlı ve Yetenekli Öğrencilerin Başarı, Tutum ve Yaratıcılığına Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
34. Cevher, A. H. (2015). Sekizinci Sınıf Üstün Yetenekli Öğrencilerin Anomalik Durumlara Odaklı Argümantasyon (Dayanaklandırma) Sürecinin Bilimsel Yaratıcılık Düzeylerine Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya.
35. Çakır, L. (2015). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Eğitiminde Mentorluk ve Bir Model Önerisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
36. Çakır, M. (2011). Üstün Yetenekli Öğrencilerin İletkenlik ve Yalıtkanlık Kavramları Hakkındaki Zihinsel Modellerinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
37. Çalıkoğlu, B. S. (2014). Üstün Zekâlı Ve Yetenekli Öğrencilerde Derinlik ve Karmaşıklığa Göre Farklılaştırılmış Fen Öğretiminin Başarı, Bilimsel Süreç Becerileri ve Tutuma Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
38. Çamdeviren, Ş. (2014). Bilim ve Sanat Merkezine (BİLSEM) Devam Eden Üstün Yetenekli Çocukların Anne Babalarının Karşılaştıkları Güçlükler (Sakarya İli Örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi.
39. Çelikdelen, H. (2010). Bilim Sanat Merkezlerinde Bilim Birimlerinden Destek Alan Üstün Yetenekli Öğrencilerin Kendi Okullarında Fen ve Teknoloji Dersinde Karşılaştıkları Güçlüklerin Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
40. Çikrıkci, Ö. (2012). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Bilişötesi Farkındalık Düzeyleri İle Öz Yeterlik Algılarının Yaşam Doyumunu Yordama Gücü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
41. Çöllüoğlu Gülen, Ö. (2014). Veri Madenciliği Teknikleri İle Üstün Yetenekli Öğrencilerin İlgi Alanlarının Analizi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
42. Dağlıoğlu, E. (2015). Erken Çocuklukta Üstün Yetenek. Feyzullah Şahin (Editör) Üstün Zekalı ve Üstün Yetenekli Öğrencilerin Eğitimi. Pegem Akademi: Ankara.
43. Darga, H. (2010). Brigance K&1 Screen II İle İlköğretim 1. Sınıfta Saptanan Üstün Yetenekli Çocuklara ve Sınıf Arkadaşlarına Uygulanan Zenginleştirme Programının Çoklu Zekâ Alanlarındaki Performans Düzeylerini Arttırmaya Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
44. Demirel Gürbüz, Ş. ve Ayas, M. B. (2014). Üstün Zekalılar ve Eğitimleri. Sezgin Vural (Editör) Özel Eğitim. Maya Akademi: Ankara.
45. Deringöl Karataş, Y. (2013). Farklılaştırılmış Matematik Öğretiminin Üstün Zekâlı ve Yetenekli Öğrencilerde Erişiye, Yaratıcılığa, Tutuma ve Akademik Benliğe Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
46. Doğan, S. (2015). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Psikolojik İhtiyaçlarının Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
47. Duman, M. (2013). Üstün Zekâlı Ve Yetenekli Bireylere Yönelik Eğitim Modelleri ve Öğretimsel Uygulamaları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Okan Üniversitesi, İstanbul.
48. Elcik, F. (2015). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Çevresinden Algıladıkları Sosyal Destek Düzeyi İle Sosyal Duygusal Becerileri Arasındaki İlişki (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
49. Eraslan Çapan, B. (2010). Öğretmen Adaylarının Üstün Yetenekli Öğrencilere İlişkin Metaforik Algıları, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3 (12), 140-154.
50. Ercan, F. (2013). Fen Alanında Üstün Yetenekli Öğrencilerin Tanılanmasına Yönelik Bir Model Geliştirme Önerisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
51. Erdoğan, M. N. (2015). Eğitim Programında ve Uygulamada Farklılaştırma Farklılaştırılmış Öğretim İçin Strateji ve Modeller. Pegem Akademi: Ankara.
52. Erdoğan, R. (2016). Üstün Zekâlı Öğrenciler ve Eğitimlerine Yönelik Tutum Ölçeği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
53. Erkan Süel, E. (2011). İlköğretim 1. Sınıf Üstün ve Normal Zekâ Düzeyindeki Öğrencilerin Fonolojik Farkındalık Düzeylerinin Okuma Başarıları Üzerine Etkisinin Karşılaştırılması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi.
54. Esen, T. (2011). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Çevreye Yönelik Bilgi ve Tutumlarının İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Adıyaman Üniversitesi.
55. Eşsizoğlu, G. (2013). Sosyal Bilgiler Öğretiminde Proje Tabanlı Öğrenmenin Üstün Zihin Düzeyindeki Öğrencilerin Erişilerine, Yaratıcı ve Eleştirel Düşünme Düzeylerine Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi.
56. Genç, M. A. (2013). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Görsel Sanatlar Eğitiminde Disiplinlerarası Öğretim Etkinliklerinin Değerlendirilmesi (Konya Bilsem Örneği) (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
57. Gözeten, S. (2016). Üstün ve Normal Zekâlı Öğrencilerin Öğrenmeye İlişkin Tutumlarının Karşılaştırılması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Nişantaşı Üniversitesi, İstanbul.
58. Güçin, G. (2014). Türkiye’de Üstün Yetenekliler ve Üstün Zekâlılar Alanında Yapılmış Akademik Çalışmaların Çeşitli Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
59. Güneş, A. (2010). İlköğretim Çağındaki Üstün Yetenekli Öğrencilerle Normal Gelişim Gösteren Öğrencilerin Liderlik Becerilerinin Karşılaştırılması (Kırşehir İli Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erciyes Üniversitesi, Kayseri.
60. Güneş, D. (2014). Üstün Potansiyelli Öğrencilerin Okul Yönetimi Algısının İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
61. Gürel, R. (2011) İlköğretim İkinci Kademede Okuyan Üstün Yetenekli Olan ve Olmayan Öğrencilerin Matematik Kaygı Düzeyleri ve Bunların Kaynakları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
62. Hızlı, E. (2013). Üstün Zekâlı ve Yetenekli Çocukların Matematik Tutumlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi.
63. İlter, B. (2015). Bibliyoterapi Tekniğinin Üstün Yetenekli Çocukların Mükemmeliyetçilik Düzeylerine Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi, İstanbul.
64. İnci, G. (2014). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Sınıf İçi Davranış Sorunlarının Belirlenmesi ve Çözüm Önerileri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi.
65. Kahraman, S. (2013). Üstün Yetenekli 6, 7 ve 8. Sınıf Öğrencilerinin Çoklu Zekâ Alanlarına Göre Mükemmeliyetçilik Düzeylerinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fatih Üniversitesi, İstanbul.
66. Kangal, B. (2010). Normal ve Üstün Yetenekli Çocukların Ahlaki Yargılarının Karşılaştırılması ve Yaratıcı Drama Programının Çocukların Ahlaki Yargılarına Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
67. Kansu Çelik, F. (2015). Üstün Zekâlı Bireylerin Görsel Sanatlar Eğitimine İlişkin Tutumlarının İncelenmesi (Şanlıurfa ve İstanbul İli Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi.
68. Kaplan Sayı, A. (2013). Farklılaştırılmış Yabancı Dil Öğretiminin Üstün Zekâlı Öğrencilerde Erişiye, Eleştirel Düşünmeye ve Yaratıcılığa Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
69. Kara, N. (2016). Üstün Zekâlı Çocukların Duygusal Zekâya İlişkin Gelişim Süreçlerinde İletişimin Rolü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi.
70. Karabey, B. (2010). İlköğretimdeki Üstün Yetenekli Öğrencilerin Yaratıcı Problem Çözmeye Yönelik Erişi Düzeylerinin ve Kritik Düşünme Becerilerinin Belirlenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
71. Karabulut, R. (2010). Türkiye’de Üstün Yetenekliler Eğitiminin Tarihi Süreci (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
72. Karadağ, F. (2015). Okul Öncesi Dönemde Potansiyel Üstün Zekâlı Çocukların Belirlenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
73. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
74. Kemaneci, G. (2012). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Bilim İnsanı Hakkındaki İmajlarının Araştırılması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
75. Keser, F. F. (2012). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Bilim ve Bilim İnsanına Yönelik Görüşlerinin ve Bu Görüşleri Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
76. Kılıç, C. (2010). Enderun Mektebi Örnekleminde Günümüz Üstün Yetenekli Çocukların Eğitiminin Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
77. Kirişçi, N. (2013). Üstün ve Normal Zekâ Düzeyindeki Öğrencilerin Matematikte Öz-Düzenleyici Öğrenmeleri ve Motivasyonel İnançları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi.
78. Koçyiğit, N. (2015). Üstün Zekâlı Ve Normal Zekâlı Ortaokul Öğrencilerinin Problem Çözme Yaklaşımlarının Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erciyes Üniversitesi, Kayseri.
79. Konyalıoğlu, A. P. (2013). Bilinçli Hipnoz İle Sınav Kaygısı Programının Üstün Zekâlı Öğrencilerin Sınav Kaygılarını Azaltmadaki Etkilerinin Karşılaştırılması (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
80. Kök, B. (2012). Üstün Zekâlı ve Yetenekli Öğrencilerde Farklılaştırılmış Geometri Öğretiminin Yaratıcılığa, Uzamsal Yeteneğe ve Başarıya Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
81. Kömek, E. (2012). Bilim Sanat Merkezlerinde Bilim Etkinliklerinden Faydalanan Üstün Zekâlı Öğrencilerin Bilim Okuryazarlığının Analizi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
82. Köroğlu, İ. Ş. (2014). Üstün Yetenekli Çocukların Sosyal Medya Kullanım Motivasyonları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi.Kunt, K. (2012). Fen ve Teknoloji Öğretmenlerinin Üstün Yeteneklilik ve Üstün Yeteneklilerin Eğitimi İle İlgili Görüşlerinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bülent Ecevit Üniversitesi, Zonguldak.
83. Kurtulmuş, Z. (2010). Bilim ve Sanat Merkezine Devam Eden Üstün Yetenekli Çocukların Ailelerine Verilen Bilgisayar Temelli Eğitimin Aile Bireylerinin Aile İlişkilerini Algılamalarına ve Çocukların Mükemmeliyetçilik Düzeylerine Etkisinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
84. Küçükoğlu, M. (2014). Üstün ve Özel Yetenekli Öğrencilerin Eğitiminde Model Olan Beyazıt Ford Otosan İlköğretim Okulu Üzerine Bir Araştırma (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
85. Levent, F. (2011). Üstün Yeteneklilerin Eğitimine Yönelik Görüş Politikaların İncelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
86. Maba, A. (2014). Türkiye’de Müzik Alanında Potansiyel Üstün Yetenekli Bireylerin Eğitimlerinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
87. MEB (2007). Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği, https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2012_10/10111226_ozel_egitim_hizmetleri_yonetmeligi_son.pdf adresinden 15.11.2016 tarihinde indirilmiştir.
88. Mertol, H. (2014). Türkiye ve ABD’de Üstün Zekâlı Çocuklara Sosyal Bilgiler Dersi Veren Öğretmenlerin Görüş ve Uygulamaları (Hope Projesi ve Bilsem Örneği) (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
89. Nacar, S. (2015). 2005-2014 Yılları Arasında Üstün Yeteneklilerin Matematik Eğitimi Üzerine Yapılan Çalışmalar (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya.
90. Ogurlu, Ü. (2012). Liderlik Becerileri Geliştirme Programının Üstün Zekâlı Olan ve Olmayan Öğrencilerin Liderlik Becerilerine Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
91. Orhan Karsak, H. G. (2014). Bireysel ve İşbirlikli Blogla Bütünleştirilmiş Yazma Öğretiminin Normal ve Üstün Zekâlı Öğrencilerin Yazma Performanslarına Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
92. Öpengin, E. (2011). Üstün Zekâlı Öğrencilerin Bakış Açısıyla Üstün Zekâ Etiketinin Öğrencilerin Çeşitli Algıları Üzerindeki Etkileri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
93. Özarslan, M. (2015). Proje Paydaşlarının Bilsem Biyoloji Projeleri Hakkındaki Düşünceleri ve Bu Projelerin Üstün Zekâlı ve Yetenekli Öğrencilerin Biyoloji Öğrenmeye Yönelik Motivasyonları İle Bilimsel Tutumlarına Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Balıkesir Üniversitesi.
94. Özbaş, E. (2010). Üstün ve Normal Zekâ Düzeyine Sahip 4. ve 5. Sınıf Öğrencilerinin Ebeveyn Kabul Ret Düzeylerini Algılayışlarıyla Empati Düzeyleri Arasındaki İlişki (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi.
95. Özdemir, Ö. (2010). Üstün Yetenekli Öğrencilerde Yaratıcı Yazma Çalışmalarının Düzeyleri İlköğretim 6, 7, 8. Sınıf Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
96. Özden, B. (2015). Yönetim Bilimi Açısından Üstün Yetenekli Çocukların Duygusal Zekâ Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi.
97. Özenç, M., ve Özenç, E. (2013). Türkiye’de üstün yetenekli öğrencilerle ilgili yapılan lisansüstü eğitim tezlerinin çok boyutlu olarak incelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 171, 13-28.
98. Özsoy, Y. (2015). Özel Yetenekli (Üstün Zekâlı ve Yetenekli) Ortaokul Öğrencilerinde Yazma Kaygısı (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi.
99. Özyaprak, M. (2012). Üstün Zekâlı ve Yetenekli Öğrencilere Yönelik Farklılaştırılmış Matematik Öğretiminin Erişi, Tutum ve Yaratıcılığa Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
100. Robinson, A. Shore, B. M., Enersen, D. L. (2014). Üstün Zekalılar Eğitiminde En İyi Uygulamalar Üzeyir Oğurlu, Fatih Kaya (Çeviri Editörleri). Nobel: Ankara.
101. Saban, A. (2008). Okula İlişkin Metaforlar, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 55, 459-495.
102. Sak, U. (2009). Üstün Yetenekliler Eğitim Programları. Maya Akademi: Ankara.
103. Sak, U. (2016). Yaratıcılık Gelişimi ve Eğitimi (2. Baskı). Vize: Ankara.
104. Saranlı, A. G. (2011). Üstün Yetenekli Çocukların Ailelerine Yönelik Geliştirilen Aile Rehberliği Programlarının Etkililiğinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
105. Schreglmann, S. (2016). Türkiye’de Üstün Yetenekli Öğrenciler ile İlgili Yapılan Yükseköğretim Tezlerinin İçerik Analizi (2010–2015). Üstün Yetenekliler Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 4(1): 14-26.
106. Sezgin, A. S. (2013). 6-8 Yaş Arası Üstün ve Normal Çocukların Yaş, Zekâ ve Duygu Kontrolü-İrade Eğitimi Almış Olma Bağlamında Karşılaştırılması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Bilim Üniversitesi.
107. Sontay, G. (2013). Üstün Yetenekli Öğrencilerle Akranlarının Çevre Okuryazarlığı Düzeylerinin Karşılaştırmalı İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tokat.
108. Stuart, T., Beste, A. (2008). Farklı Olduğumu Biliyordum “Üstün Yeteneklileri Anlayabilmek” Armağan Gönenli (Çeviren). Kök: Ankara.
109. Susam, E. (2012). İlköğretim 4. ve 5. Sınıf Fen ve Teknoloji Dersi İle Matematik Dersinde Üstün Zekâlı Öğrencilere Yönelik Uygulamaların Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya.
110. Sürmeli, V. (2015). Sınıf Öğretmenlerinin Üstün Yetenekli Öğrenciler Hakkındaki Farkındalık Düzeyleri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi.
111. Sürücü, Ş. (2013). Üstün Yeteneklilerin Psikolojik Belirtileri, Stres Kaynakları ve Stres Karşısındaki Tepkileri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
112. Şahin, F. (2012). Sınıf Öğretmenlerinin Üstün Yetenekli Öğrenciler ve Özellikleri Hakkında Bilgi Düzeylerini Artırmaya Yönelik Eğitim Programının Etkililiği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi.
113. Şayir, T. (2015). Üstün Yetenekli Çocuklara İlişkin Sınıf Öğretmenlerinin Bilgi Düzeylerinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
114. Şenol, C. (2011). Üstün Yetenekliler Eğitim Programlarına İlişkin Öğretmen Görüşleri (Bilsem Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
115. Tantay, Ş. (2010). Özel veya Üstün Yetenekli Çocuklara Eğitim Veren Okul ve Merkezlerin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
116. Topçu, S. (2015). Üstün ve Normal Zihin Düzeyine Sahip Öğrencilerde İçsel-Dışsal Motivasyon ve Benlik Saygı Düzeyi Arasındaki İlişki (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi.
117. Toplu, E. (2013). Üstün Yetenekli Ergenlerde Görülen Mükemmeliyetçi Tutumlar ve Problem Çözme Becerilerinin Psikolojik İyilik Hali İle İlişkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi.
118. Tortop, H. S. (2014). Öğretmen adaylarının üstün yetenekli ve çok kültürlü eğitime ilişkin tutumları. Üstün Yetenekliler Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 2(2), 16-26.
119. Tortop, H. S. (2015). Üstün yetenekliler üniversite küprüsü eğitim programı ÜYÜKEP Modeli. Genç Bilge: Ankara.
120. Tuna, C. (2010). Raven’ın İlerleyen Matrisler Plus Testinin 14–15 Yaş Çocukları Üzerinde Geçerlik, Güvenirlik ve Ön Norm Çalışmalarına Göre Üstün Olan ve Üstün Olmayan Öğrencilerin Duygusal Zekâ Düzeylerinin Karşılaştırılması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi.