The Evaluation of DRG Application from the Point of Healthcare Managers in Turkey

Öz

          The Diagnosis Related Groups (DRG) have been commonly used by the hospitals to calculate the cost and as a reimbursement model by the paying institutions since 1970s. There has been some research on the DRG since 2005, and in 2010, the Ministry of Health in Turkey adopted it as the reimbursement model. In order to conduct a successful DRG research, it is important to analyse research findings worldwide, and determine the DRGs and relative values in accordance with the conditions of the country and carry out a continuous monitoring and evaluation.

          The study at hand aims to understand the healthcare managers’ attitude towards the DRG practice, which has been widely used in state hospitals since 2005. In this study, in order to establish an evaluative process, a questionnaire was given to 72 healthcare managers who work in state hospitals and under Istanbul North Anatolian Region State Hospitals General Secretary between the dates February 15 and April 1, 2017. The data have been analysed and the healthcare managers reported positive attitudes towards DRG reimbursement system. 

Anahtar Kelimeler

• Diagnosis-Related Groups,Reimbursement,Cost of Disease,Reimbursement Mechanisms,International Classification of Diseases

Kaynakça

1. Aksoy, K. (2017). EURODRG ve Dünyadaki Diğer TİG Uygulamaları Işığında Türkiye’deki TİG Uygulamaları ve TİG Üzerinde Sağlık Yöneticilerin Görüşlerinin İncelenmesi. İstanbul Medipol Üniversitesi, Sağlık Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
2. Aslan, H. (2015). Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde İşlem Maliyetleri, Fatura Bedelleri ve Teşhis İlişkili Gruplara Dayalı Maliyet Analizi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara
3. Avcil, M., Beylik, U., Doluküp, İ. (2014). Sağlık hizmetlerinde teşhisle ilişkili gruplar: KOAH vakaları üzerine karşılaştırma. Sağlıkta Performans ve Kalite Dergisi, 7, 21-42.
4. Ayanoğlu, Y., Beylik, U., Orhan, F. (2014). Tanı İlişkili Gruplara (DRG) Göre Hastaneler Ve Ülkeler Arası Karşılaştırma: Bir Vaka Örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 273-290
5. Bakanlığı, S. (2011). TIG Uygulama Rehberi. Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü Performans Yönetimi ve Kalite Geliştirme Daire Başkanlığı. Ankara: Pozitif Matbaa.
6. Balanlı, M. (2010). Ödeme Kuruluşları Açısından TİG (DRG) ve Önemi Ödeme Modelleri. Sosyal Güvenlik Kurumu. https://docplayer.biz.tr/12509881-Odeme-kuruluslari-acisindan-tig-drg-ve-onemi.html
7. Başara, Ü. (2015). 2015_TİG Nedir? Sosyal Güvenlik Uygulamaları. https://tig.saglik.gov.tr/TR,6269/teshis-iliskili-gruplar-tig.html
8. Bulut, Ö. (2016). Hekim performansının teşhis ilişkili gruplara dayalı ödemesi. Atılım Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

9. Demir, M., Beylik, U., Öztürk, M., Doluküp, İ. (2013). Sağlık hizmetlerinde teşhisle ilişkili gruplar (TİG): Diyabet vakaları üzerine karşılaştırma. Sağlıkta Performans ve Kalite Dergisi, 6, 1-23.
10. Ersoy, Z. (2014). Geri Ödeme Modeli Olan Teşhis İlişkili Gruplar (TİG) Ve Bu Model Üzerinde Sağlık Yöneticilerinin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
11. İstanbulluoğlu, H., Güleç, M., Oğur, R. (2010). Sağlık Hizmetlerinin Finansman Yöntemleri. Dirim Tıp Gazetesi, 85, 86-99.
12. Kaptanoğlu, A. Y. (2011). Birinci Basamak ve Yataklı Kamu Sağlık Kurumlarının Gelirlerinden Yapılan Ödemelerde Performans Yönetimi Kavramı. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 1, 142-151
13. Özer, A., İleri, Y. Y. (2016). Sağlık hizmetlerinin finansmanında Türkiye’de yeni yaklaşım; teşhis ilişkili gruplar (TİG). SDÜ Sağlık Bilimleri Dergisi, 7, 45-50
14. Öztürk, A., 2014. Geçmişten Günümüze Türkiye’de TİG Uygulamaları. Sağlıkta Verimlilik, Kalite ve Akreditasyon Daire Başkanlığı, http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:- QFmYpWehwoJ:dosyamerkez.saglik.gov.tr/Eklenti/3209,1baslangicindangunumuzeturkiyedetigingelisimsurecivesondurumpptx.pptx%3F0+&cd=2&hl=tr&ct=clnk&gl=tr, 19.10.2016.
15. Resmi Gazete (2009). 27393, Sosyal Güvenlik Kuruluşları. p. 62 https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2009/11/20091101M1-1.htm
16. Tengilimoğlu, M., Akbolat, D., Işık, O. (2017). Sağlık İşletmeleri Yönetimi (8.baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık
17. Tükel, R. (2010). Sağlıkta Dönüşümde Son Aşamaya Doğru: Hastanelerin Yeniden Yapılandırılması ve Yeni Finansman Modeli. Toplum ve Hekim Dergisi, 25, 230-236.
18. Yiğit, P. (2015). Kamu Hastanelerindeki TİG (Teşhisle İlişkili Gruplar) Verilerinin Sağlık Analitiği Yaklaşımı ile İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.