The Effect of Decision-Making Styles Under Pressure on Referee Self-Efficacy: A Study on Karate Referees
Öz
This study aims to examine the relationship between decision-making styles under pressure and referee self-efficacy among karate referees. It was hypothesized that vigilant decision-making, considered a positive decision-making style, would positively affect referee self-efficacy, whereas avoidant, procrastinating, and panic decision-making styles would have negative effects. The study was conducted using a quantitative research approach and a correlational survey design. The sample consisted of 255 volunteer referees affiliated with the Turkish Karate Federation, representing different classification levels and lengths of refereeing experience. Data were collected through the Melbourne Decision Making Questionnaire, the Referee Self-Efficacy Scale, and a personal information form. Descriptive statistics, Pearson correlation analysis, multiple linear regression analysis, independent samples t-test, and one-way analysis of variance were used to analyze the data. The findings showed a positive and significant relationship between decision-making self-esteem and referee self-efficacy. Avoidant, procrastinating, and panic decision-making styles were negatively associated with referee self-efficacy. Regression results indicated that panic and avoidant decision-making styles significantly predicted referee self-efficacy. In addition, referee self-efficacy differed significantly according to referee classification and length of refereeing experience, while no significant difference was found by gender. Overall, the findings emphasize the importance of psychological skill development practices in referee training programs.
Anahtar Kelimeler
Decision-making styles, Referee self-efficacy, Sport officiating, Decision-making under pressure, Melbourne Decision Making Model
Baskı Altında Karar Verme Stillerinin Hakem Öz Yeterliği Üzerindeki Etkisi: Karate Hakemleri Üzerine Bir Araştırma
Öz
Bu araştırmanın amacı, karate hakemlerinde baskı altında karar verme stilleri ile hakem öz yeterliği arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada, olumlu karar verme stili olarak değerlendirilen dikkatli karar vermenin hakem öz yeterliğini pozitif yönde, kaçınmacı, erteleyici ve panik karar verme stillerinin ise negatif yönde etkileyeceği varsayılmıştır. Araştırma, nicel araştırma yaklaşımı kapsamında ilişkisel tarama modeliyle yürütülmüştür. Çalışmanın örneklemini Türkiye Karate Federasyonuna bağlı, farklı klasman ve deneyim düzeylerinden toplam 255 gönüllü hakem oluşturmuştur. Veriler, Melbourne Karar Verme Ölçeği, Hakem Öz Yeterlik Ölçeği ve kişisel bilgi formu aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, Pearson korelasyon analizi, çoklu doğrusal regresyon analizi, bağımsız örneklemler t-testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bulgular, karar verme öz saygısı ile hakem öz yeterliği arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Kaçınmacı, erteleyici ve panik karar verme stilleri ise hakem öz yeterliği ile negatif yönde ilişkilidir. Regresyon sonuçları, özellikle panik ve kaçınmacı karar verme stillerinin hakem öz yeterliğini anlamlı düzeyde yordadığını ortaya koymuştur. Ayrıca hakem öz yeterliğinin hakem klasmanı ve deneyim süresine göre anlamlı farklılık gösterdiği, cinsiyete göre ise farklılaşmadığı belirlenmiştir. Sonuçlar, hakem eğitimlerinde psikolojik beceri geliştirme uygulamalarının önemini vurgulamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Karar verme stilleri, hakem öz-yeterliği, spor hakemliği, Baskı altında karar verme, Melbourne Karar Verme Modeli.
Destekleyen Kurum
Çalışmanın desteklendiği bir fon, hibe veya proje , destekleyici kuruluş yoktur
Etik Beyan
Araştırma, İstanbul Gedik Üniversitesi Sağlık Bilimleri Etik Kurul Komisyonunun 01.12.2025 tarihli ve 2025/8 sayılı toplantısında etik açıdan uygun bulunmuştur (başvuru barkod no: 404959; resmî yazı tarihi: 02.12.2025; resmî yazı sayısı: E-11470191-050.04-2025.173340.105).
Teşekkür
Bu çalışmanın gerçekleşmesinde anlayış, hoşgörü ve değerli yardımlarını esirgemeyen, her türlü ilgi ve desteği ile yanımda olan; tez çalışmasının her aşamasında destekleyen, istatiksel ve yazım kuralları vb. konularda yönlendiren değerli hocam ve tez danışmanım, Sayın Dr. Öğr. Üyesi Merve Bal’a, süreç boyunca sürekli yol gösteren değerli hocamız Sayın Prof. Dr. Turgay Biçer’e, anketin analizlerinin yapılmasında değerli katkılarından dolayı Sayın Doç. Dr. Yavuz Selim Balcıoğlu ve Öğr. Gör. Ümit Bayraktar’a teşekkür ederim.