9-12 YAŞ GRUBU ÇOCUKLARDA BİNİCİLİK SPORUNUN DENGE VE BİNİCİLİK MOTORSAL BECERİSİ ÜZERİNE ETKİLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Günümüzde sürekli gelişen ve değişen teknoloji, gelişim çağındaki çocukları etkilemiş ve sürekli kendine bağımlı hale getirmiştir. Bu durumun fiziksel aktivitenin ve kas kullanımının azalmasına neden olduğu düşünülmektedir. Azalan kas hareketleri ve hareketi yapabilme becerisindeki yetersizlik sonucu, kas gücünde kayıp, duruş bozuklukları, hareketi uygulayamamaya bağlı özgüven eksikliğine ve denge kaybına neden olmaktadır. Çalışmada, 9-12 yaş grubu çocuklarda binicilik sporunun denge ve binicilik motorsal becerisi üzerine etkilerinin incelenmeyi amaçlanmıştır. 9-12 yaş aralığında 10 çocuk oluşturmaktadır. Grubun 5 tanesi kız 5 tanesi erkektir. Araştırma grubu İstanbul Kenan Bey At çiftliğinde gerekli izinler alındıktan sonra seçilmiş ve uygulama yapılmıştır. Çalışmada denge ölçümü için, flamingo denge testi kullanılmıştır. Kullanılan materyal 50 cm uzunluğunda, 4 cm yükseklikte ve 3 cm genişliğinde metal kiriştir. Çalıştırıcı bir dakika boyunca dominant ayak üzerinde mümkün olduğu kadar uzun süre dengesini tutmaya çalışır. Katılımcının dengesini tekrar sağlamak için yaptığı her hamle bir puan sayılır. 15 hamle 15 hamle yapan katılımcının puanı 0 sayılır. Bunun anlamı testi uygulayamadığıdır. 11-14 hamle 1 puan, 10-7 hamle 2 puan, 4-6 hamle 3 puan, 3-1 hamle 4 puan olarak değerlendirilir. Hiçbir denge sağlayıcı hamlede bulunmayan katılımcının puanı 5 sayılır. Çalışmada binicilik branşına özgü motorsal becerinin ölçülmesinde gözlem yöntemi kullanılmıştır. Verilerin analizinde, elde edilen verilerin istatistiksel değerlerinin ortalama ve standart sapması alınmış, Wilcoxan Testi ile analiz edilmiştir. P<0,05 düzeyinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Sonuç olarak, binicilik sporunun çocuklar üzerinde, zihinsel süreçlerin kontrolü, hareket yapabilme becerisinde artış ve motorsal özellik olarak denge yetilerinde olumlu yönde gelişime sebep olduğu bulunmuştur

Anahtar Kelimeler

• Binicilik, Motorsal Hareket Becerisi, Denge

ANALYSING THE EFFECTS OF EQUESTRIAN SPORTS ON BALANCE AND EQUESTRIAN MOTOR SKILLS AMONG CHILDREN BETWEEN 9-12 YEARS OLD

Abstract

Ever-growing and ever-changing technology has an impact on our children and makes them be addicted to it. It is thought to be the reason for physical activity and muscle usage to decrease. It is also the reason of decreasing muscle movements, loss in muscle force as a result of inadequacy in capability of moving, bad posture, lack of self-confidence caused by failure in applying the movements and lack of balance. This analysis is to study the effects of equestrian sports on balance and equestrian motor skills among children between 9-12 years old. 10 children between 9-12 years old participated in this study. 5 of them were females and 5 of them were males. The research group was chosen after necessary permission was taken from İstanbul Kenan Bey Horse Farm. In this study, flamingo balance test was used for balance evaluation. The equipment was 50 cm long, 4 cm high and 3 cm wide metal beam. Trainer tries to keep balance as much as possible by standing on dominant foot for 1 minute. Every move that the participant makes to keep his/her balance again is equal to 1 point. The one who has 15 moves will have 0 point. That means that the participant is not able to apply the test properly. 11-14 moves are 1 point, 10-7 moves are 2 points, 4-6 moves are 3 points, 3-1 moves are 4 points. The one who does not do any balancing moves will have 5 points. Observation method was used in evaluating equestrian motor skills. Mean and average deviations of statistical values of obtained data were determined in data analysis and Wilcoxan Test was used. Significant difference in the level of P<0,05 was found. As a result, it is found that equestrian sports have positive effects for children on the control of mental process, increase in capability of moving and balance skills as motoric skills.

Keywords

• Equestrian sports, motoric moving skills, balance

Kaynakça

1. Akçınar, F., (2014). “11-12 Yaş Çocuklarda Pliometrik Antrenmanın Denge ve Futbola Özgü Beceriler Üzerine Etkileri”. Doktora Tezi. İnönü Üniversitesi S.B.E. Malatya.
2. Aracı, H., Aracı, Ş., (2014). “Spor Bilimleri Öğretimi”. 1. Basım. Eylül Ofset. Ankara.
3. Bayazıt, B., (2007). “Spor Bilimlerine Giriş”. Akademi Basım ve Yayımcılık. İstanbul.
4. Balyi, I., Way, R., Higgs, C., Cev. Pekünlü, E., (2016). “Uzun Vadeli Sporcu Gelişimi”. 2. Basım. Spor Yayın ve Kitapevi. Ankara.
5. Can, B., (2008). Bayan Voleybolcularda Denge Antrenmanlarının Yorgunluk Ortamında Propriosepsiyon Duyusuna Etkisi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara.
6. Erikoğlu, G., Özkamçı H., Golmoghanı, N., Suveren, C., Tot, T., Şahin, N., Selçuk, Z., Zorba, E., Atalay Güzel, N., (2009).“7-12 Yaş Çocuklarında Cinsiyet ve Yaş Gruplarına Göre Eurofit Test Bataryası İle Performans Parametrelerinin Değerlendirilmesi”.Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. XIV(4). 49-64. Ankara.
7. Erikoğlu, Ö., Güzel, G.A., Pense, M., Erikoğlu G.Ö., (2015).” Comparison of Physical Fitness Parameters with EUROFIT Test Battery of Male Adolescent Soccer Players and Sedentary Counterparts”. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS).ISSN.Doi 3(3).2148-1148 .10.14486/IntJSCS434.
8. Erkmen, N., Suveren, S., Göktepe, A.S., Yazıcıoğlu, K., (2007). “Farklı Branşlardakı̇ Sporcuların Denge Performanslarının Karşılaştırılması”. Spormetre Beden Eğİtimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 2007, V (3) 115-122.

9. Hrysomallis. C., (2007). “Relationship Between Balance Ability, Training and Sports Injury Risk”. Sports Med; 37 (6): 547-556 .0112-1642/07/0006-0547/$44.95/0
10. İri, R., Sevinç, H., Süel, E., (2009). “12 – 14 yaş grubu çocuklara uygulanan futbol beceri antrenmanın temel motorik özelliklere etkisi”. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. Cilt:6 Sayı:2. ISSN: 1303-5134.
11. Jakobsen, M.D., Sundstrup, E., Krustrup, P., Aagaard, P., (2011).“The effect of recreational soccer training and running on postural balanca in untrained men” Eur J Appl Physiol.111:521–530 DOI 10.1007/s00421-010-1669-2.
12. Jürimäe., T., Volbekiene, V., (2006). “Eurofit Test Results in Estonian and Lithuanian 11 to 17‐Year‐ Old Children: A Comparative Study “.European Journal of Physical Education, 3:2, 178-184, DOI: 10.1080/1740898980030206.
13. Korkmaz, M., (2007). “Profesyonel Dansçılarda Propriyoseptif Egzersizlerin Denge Üzerine Etkisi”. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi S.B.E. İstanbul
14. Kumartaşlı, M., Topuz, R., Dağdelen, S., (2014). “10-12 Yaş Grubu Futbolcuların Motorik Performansının Değerlendirilmesi”. International Journal Of Science Culture And Sport August 2014: Special Issue 2 ISSN : 2148-1148 Doi : 10.14486/IJSCS181
15. Özar, N., Mengutay, S., Karacabey, K., .Sevindi, T., (2016).“The Effect of Movement Education Program on Motor Skills of Children”. Ethno Med, 10(4): 453-460.
16. Özer, S.D., Özer, M.K., (2001). “Çocuklarda Motor Gelişim” 2. Baskı., Nobel Yayınevi. Ankara.
17. Penkülü, E., Sağıroğlu, İ., Kurt, C., Özsu, İ., (2016).“Acute Resıdual Effects Of Short And Long Duratıon Statıc Stretchıng On Counter Movement Jump Performances In Well-Traıned Female Combat Athletes”. European Journal of Physical Education and Sport Science Volume 2│Issue 5.ISSN: 2501–235.
18. Sayın, M., (2011). “Hareket ve Beceri Öğretimi”. 7. Basım. Spor Yayınevi ve Kitapevi. Ankara.
19. Sağıroğlu, İ., Kurt, C., Pekünlü, E., Özsu, İ., (2017). “Residual Effects Of Static Stretching And Self- Myofascial-Release Exercises On Flexibility And Lower Body Explosive Strength İn Well- Trained Combat Athletes”. Isokinetics and Exercise Science 25 (2017) 135–141. DOI 10.3233/IES-160656
IOS Press.
20. Sağlık. Org., (2017). “Hipoterapi nedir”. https://www.saglik.org.tr/single-post/2016/08/30/At-ile- Terapi---Hipoterapi-Nedir. Türk Sağlık Vakfı. 04.08.2017.
21. Turan, Z., Çamlıyer, H., (2016). “Dans Eğitiminde Temel Hareket Becerilerinin Sınıflandırılması”. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi / Cilt:9, Sayı:17 / 2016 (Ocak – Haziran), s.9-28
22. Temurlenk, Ö. (1998). Binicilik Terimleri Sözlüğü. Yayınlanmamış Kitap Çalışması. (Teksir)
23. Temurlenk, Ö. (2000). Türk Biniciliğİ Dünü Ve Bugünü. Yayınlanmamış Kitap Çalışması. (Teksir)
24. Unver, A.F., (2006). “Antı̇k Çağdan Modern Olı̇mpı̇yatlara Binicilik Sporu Ve Türk Biniciliğin Olimpik Gelişimi”. Doktora Tezi.
25. Unver, A.F., (2003). “Binicilik Sporunda Doğru Oturuş Uyarı ve Yardımların Binicilik Hissiyatının Gelişimine Etkisi”. Yayınlanmamış Araştırma Çalışması. Ankara. (Teksir)