THE RELATIONSHIP BETWEEN PRESERVICE PHYSICAL EDUCATION TEACHERS’ ACADEMIC SELF-EFFICACY AND PROACTIVE PERSONALITY

Abstract

Teachers today can influence their environment and events through their behavior, therefore, each teacher’s teaching style has an impact on students’ academic achievement. The effective design of learning environments and systematic guidance of students depend on teachers’ efficacy and personality traits. The aim of this study is to determine the relationship between preservice physical education teachers’ self-efficacy and proactive personality traits. Study group consists of 386 physical education students (122 women and 264 men) of four universities in the spring semester of 2015/2016. Data were collected using a Personal Information Form developed by the researcher, an Academic Self-Efficacy Scale (ASES) and a short version of the Proactive Personality Scale (SPPS). Data were analyzed using descriptive statistical methods, t-test, One-Way ANOVA and Tukey multiple comparison test. Participants reported moderate levels of self-efficacy and low levels of proactive personality. Male participants had significantly lower social status scale scores than female participants. An interesting result was that self-efficacy decreased with age. Fourth-grade students’ academic self-efficacy and sub-scale scores were statistically lower than those of first-, second- and third-grade students. Sports engagement were found to have no effect on participants’ academic self-efficacy and proactive personality. Another interesting result was that participants’ academic self-efficacy decreased along with an increase in grade point average (GPA) scores. Participants’ proactive personality scores decreased with an increase in their academic self-efficacy scores. Future studies are warranted to assess the correlation of academic self-efficacy and proactive personality with different variables.

Keywords

• Academic self-efficacy, preservice physical education teacher, proactive personality

Kaynakça

1. Akbay, S. E. (2009). Cinsiyete göre üniversiteöğrencilerinde akademik erteleme davranışı: Akademik Güdülenme, Akademik Öz-yeterlik ve Akademik Yüklenme Stillerinin Rolü. Unpublished master’s thesis, Mersin Üniversitesi, Mersin.
2. Akkoyunlu, B., Orhan, F., & Umay, A. (2005). Bilgisayar öğretmenleri için bilgisayar öğretmenliği öz-yeterlikölçeği geliştirme çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 1-8.
3. Alabay, E. (2006). ‘’İlköğretim Okulöncesi Öğretmen Adaylarının Fen ile İlgiliÖz Yeterlik İnanç Düzeylerinin İncelenmesi’’. Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 98-110.
4. Alemdağ, C. (2015). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının epistemolojik inançları, akademik öz-yeterlikleri ve öğrenme yaklaşımları. Yayımlanmamış doktora tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi Ve Spor Anabilim Dalı, Trabzon.
5. Alemdağ, C., Öncü, E., & Yılmaz, A. K. (2014). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının akademik motivasyon ve akademik öz-yeterlikleri. Spor Bilimleri Dergisi, 25(1), 23-35.
6. Azar, F. S. (2013). Self-efficacy, achievement motivation and academic procrastination as predictors of academic achievement in pre-college students. Proceeding of the Global Summit on Education, 173-178.
7. Balyan M. (2009). İlköğretim 2. Kademe ve Ortaöğretim Kurumlarındaki Öğrencilerin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları, Sosyal Beceri ve Öz Yeterlik Düzeylerinin Karşılaştırılması. Published PhD thesis. İzmir: Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
8. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. Macmillan.

9. Baştuğ, G., & Kuru, E. (2009). “Bayan Sporcuların Bedenlerini Algılama Düzeyleri ve Cinsiyet Rolleri Üzerine Bir Araştırma”, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 533-555.
10. Biricik, Y. S. (2015). Beden Eğitimi Ve Spor Bölümlerinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Akademik Öz Yeterliklerinin İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Spor Yönetimi
11. Anabilim Dalı, Erzurum.
12. Bong, M. (2004). “Academic Motivation in Self Efficacy, Task Value, Achievement Goal Orientations, and Attributional Belief”. Journal of Educational Research, 97(6), 287-297.
13. Covey, S. R. (2015). The 7 Habits for Managers: Managing Yourself, Leading Others, Unleashing Potential. Franklin Covey on Brilliance Audio.
14. Crant, J. M. (2000). Proactive Behavior in Organizations. Journal of Management. 26 (3), 435-462.
15. Çakır, Ö., Kan, A., & Sünbül, Ö. (2006). Öğretmenlik meslek bilgisi ve tezsiz yüksek lisans programlarının tutum ve öz-yeterlik açısından değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 36-47.
16. Er, K. O., & Gürgan, U. (2011). Öğretmen adaylarının öz-yeterlilik algıları ve kopya çekmeye ilişkin tutumları arasındaki ilişki. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(26), 1-18.
17. Fırat Durdukoca, Ş. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik öz-yeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 69-77.
18. Gupta, V. K., & Bhawe, N. M. (2007). The influence of proactive personality and stereotype threat on women’s entrepreneurial intentions. Journal of Leadership and Organizational Studies. 13(4), 73-85.
19. Küçük Kılıç, S., & Öncü, E. (2014). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin bilişötesi öğrenme stratejileri ve akademik öz-yeterlikleri. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 5(2), 13-22.
20. MEB (2004). Temel eğitime destek programı “öğretmen eğitimi bileşeni”. İlköğretim okulu beden eğitimi öğretmenliği yeterlik taslağı. Ankara: Obesid.
21. Oğuz, A. (2009). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. VIII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu. Eskişehir.
22. Özsüer, S., İnal, G., Uyanık, Ö., & Ergün, M. (2011). Afyon kocatepe üniversitesindeöğrenim gören öğrencilerin akademik özyeterlik inanç düzeylerinin incelenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 113-125.
23. Satıcı, A. S. (2013). ÜniversiteÖğrencilerinin Akademik Öz-YeterliklerininÇeşitli Değişkenler
24. Açısından İncelenmesi. Unpublished master’s thesis. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
25. Schunk, D. H. (1991). Self-efficacy and academic motivation. Educational Psychologist, 26 (3&4), 207-231.
26. Solberg, V.S., O’Brien, K., Villareal, P., Kennel, R., & Davis, B. (1993). Self–efficacy and Hispanic college students: Validation of the college self-efficacy instrument. Hispanic Journal of Behavioral Sciences, 15 (1), 80-95
27. Tabancalı, E., & Çelik, K. (2013). Öğretmen adaylarının akademik öz-yeterlikleri ile öğretmen öz-yeterlilikleri arasındaki ilişki. International Journal of Human Sciences, 10(1), 1167-1184.
28. Ünlü, H., & Aydos, L. (2010). Beden eğitimi öğretmenlerinin yeterlilikleri üzerine bir derleme. Milli Eğitim, 187, 172-192.
29. Webster’s Medical Dictionary, (2002). A Service Of The U.S. National Library of Medicine, National Institutes Of Health, http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/mplusdictionary.html
30. Yalmancı, G. S., & Aydın S. (2014). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Akademik Öz- Yeterlik Algılarının İncelenmesi, Kafkas Üniversitesi, E–Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1.
31. Zimmerman, B. J. (1995). Self-efficacy and educational development. In a. Bandura(Ed.), Self- efficacy in changing societies (pp. 202-231). New York: Cambridge University Press.