Araştırma Makalesi

BİR NAKİT KULLANDIRMA YÖNTEMİ OLARAK TEVERRUK: MUHASEBE AÇISINDAN BİR İNCELEME

Cilt: 10 Sayı: 1 30 Haziran 2024
PDF İndir
EN TR

BİR NAKİT KULLANDIRMA YÖNTEMİ OLARAK TEVERRUK: MUHASEBE AÇISINDAN BİR İNCELEME

Öz

Teverruk genel itibari ile acil ihtiyaç duyulan nakdin elde edilmesi, kredi kartı borçlarının veya daha önceden alınıp da ödemede güçlük yaşanılan borçların yeniden yapılandırması gibi noktalarda tercih edilen ve son yıllarda İslami Finans Kuruluşlarında (İFK) önemli ölçüde başvurulan bir nakit kullandırma yöntemdir. Kullanımının giderek yaygınlaşması nedeniyle bu makalenin konusu teverruk işlem sürecinin gerek İFK’lar gerekse sözleşmeye taraf olan işletmelerin muhasebe defterlerine nasıl işleneceğinin tespit edilmesidir. İFK’lar için standartlar geliştiren AAOIFI’nin teverruk sözleşmelerine yönelik yayımlamış olduğu herhangi bir muhasebe standardı söz konusu değildir. Bu nedenle yapılan incelemelerde teverruk sözleşmelerinin ya bir murabaha sözleşmesi gibi ya da ilgili diğer muhasebe ilkeleri veya standartları dikkate alınarak muhasebeleştirildikleri görülmektedir. Özünde murabaha sözleşmelerinden farklı olması sebebiyle bu sözleşmelerin murabaha olarak değerlendirilip muhasebeleştirilmesi hatalı olacaktır. Bu yüzden bu sözleşmelerin muhasebeleştirilmesinde işlemin temellendirileceği bir faizsiz (katılım) finans muhasebe standardına ihtiyaç duyulmaktadır. Ayrıca her ne kadar yine özüne aykırı olsa da muhasebe standartlarına uygun raporlama yapmak durumunda olan işletmeler tarafından örnek uygulamalar yolu ile bir kredi verme işlemine benzer şekilde ilgili TFRS-9 ve TFRS-5 gibi muhasebe standartları kapsamında ele alınıp muhasebeleştirilebilecekleri sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Teverruk , İslami Bankacılık , Katılım Finans , Muhasebe Standartları , Murabaha

Kaynakça

  1. AOIFI Shari’ah Standard No. 30, Monetization (Tawarruq). https://aaoifi.com/ss-30-monetization-tawarruq/?lang=en Ahmad, Z., Zahir, F., Usman, A. M., Muneeza, A., & Mustapha, Z. (2020). An exploratory study on the possibility of replacing tawarruq based Islamic banking products using other alternatives. International Journal of Management and Applied Research, 7(2), 147-164.
  2. Alamad, S. (2019). Financial and Accounting Principles in Islamic Finance. UK: Springer. Ansari, O. M. (2017).“Murabaha and Tawarruq: Does Similar Accounting Treatment Justify?” Journal of Islamic Finance Accountancy, Vol. 1, Issue 1, 39-47.
  3. Ansari, O. M. (2018). IFRS and the Shari'ah Based Reporting A Conceptual Study.
  4. Apaydın, H. Y. (2000). Îne. İslam Ansiklopedisi. Cilt 22, (ss. 283-285). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  5. Ayub, M. (2017). İslami Finansı Anlamak. Çev. Ed. Suna Aktan Çürük ve Raif Parlakkaya, İstanbul: İktisat Yayınları
  6. Bakacak, M. E. (2022). İslami Finansman Enstrümanları: Türkiye Muhasebe Standartları ve Faizsiz Finans Muhasebe Standartları Kapsamında Uygulama Süreci, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. İktisat Yayınları.
  7. Bayındır, S. (2015). Fıkhi ve İktisadi Açıdan İslami Finans (Para ve Sermaye Piyasaları). İstanbul: Süleymaniye Vakfı Yayınları. Cebeci, İ. (2019). Teverruk. İslam Ansiklopedisi Ek-2. Cilt (ss. 594-595). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  8. Çemberlitaş, İ., & Erkuş, H. (2021). Bir Fon Kullandırma Yöntemi Olarak Teverruk Modeli: AAOIFI ve UFRS’ye Göre Muhasebeleştirme Esasları. Bursa: Ekin Basın Yayın Dağıtım. Çetin, A. (2020). Faizsiz Finans Kuruluşları Muhasebesi: Tek Düzen Hesap Planı ve AAOIFI Standartları Çerçevesinde. İstanbul: TKBB Yayınları.
  9. Gökgöz, A. (2012). Satış Amaçlı Elde Tutulan Duran Varlık veya Varlık Grubunun Muhasebeleştirilmesi. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt 8, Özel Sayı 8, 67-86.
  10. Halitoğlu, İ. (2021). Organize Teverruk Üzerine Bir Analiz ve TKBB Danışma Kurulu ve AAOIFI Standartlarının Mukayesesi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 8/2. 661-695.

Kaynak Göster

APA
Kılınç, Y. (2024). BİR NAKİT KULLANDIRMA YÖNTEMİ OLARAK TEVERRUK: MUHASEBE AÇISINDAN BİR İNCELEME. İslam Ekonomisi ve Finansı Dergisi (İEFD), 10(1), 204-239. https://doi.org/10.54863/jief.1452397