İslam Entelektüel Geleneğinde İktisadi Boyutun Teşekkülü: Şeybânî, Serahsî Ve Kitâbu’l-Kesb (III)

Bu derginin bundan önceki iki sayısında yayınlanan makalelerimizin ilkinde Kitâbu’l-Kesb metninin bazı problematik yönlerini tartışmış ve yanı sıra onun içeriğiyle ilgili genel bir değerlendirmede bulunmuştuk. Anılan makalelerin ikincisinde, tahsisi olarak Kitâbu’l-Kesb’in “kesb” meselesine ilişkin içeriği üzerinde odaklanmıştık. Okumakta olduğunuz makalede ise aynı eserin diğer bir önemli konusu olan infak meselesi üzerinde duracağız. İnfak terimi, kavramı ve tanımı; infak çeşitleri ve mertebeleri; infakın normatif yapısı ve çerçevesi; farz-ı ayn, farz-ı kifâye ve infak; azimet, ruhsat ve infak; insan ihtiyaçları ve çeşitleri; sosyal yükümlülük ve hak olarak temel ihtiyaçların tatmini, lüks ve gösteriş tüketimi, dilenme meselesi ile veren elin mi yoksa alan elin mi daha üstün olduğuna dair bir tartışma şimdiki makalenin belli-başlı konularını oluşturmaktadır. 

In our essay published in the previous issue of this journal we had expressed our intention to provide a detailed analysis and evaluation of both the text and the content of Kitāb al-Kasb. As a first step, we had attempted a critical assessment of the problematic aspects of its text alongside an overview of its contents. We shall now turn to a more detailed and systematic treatment of its content. Kitāb al-Kasb has two major themes--Kasb and Infâq. Kasb is the subject matter of the present article, and Infâq is going to be that of the next one. “Kasb” as a term and its definition, ways and types of kasb, levels or grades of kasb, a discussion on kasb beyond need fulfillment, a discussion on the hierarchy of economic sectors, a debate on relative merits of wealth and poverty, another debate on relative merits of “sabr” and “shukr” are among the topics dealt with here.