THE ISSUE OF WOMEN’S POLITICAL PARTICIPATION IN PATRIARCHAL ORDER

Öz

Although there are many civil society organizations working to increase women's political participation in Turkey, the issue of women's inadequate political participation is still one of the most important discussion topics on the country's agenda. The root of the problem is that women are not sufficiently represented in parliament. In addition to the fact that there are not enough women in the parliament in our country, the lack of effective solutions to eliminate the deficiencies and the lack of legal regulations are very important problems in terms of women's political participation. The point that draws attention in the discussions on the place of women in political life is that women are not the determining factor of politics. The perception of politics as a male job is not only the role that traditional social structures assign to women, but also modern political thought finds a place for itself. For this reason, the quality as well as the quantity of women's political participation should be examined. In our study, we will try to evaluate how effective women's branches are as civil society organizations in terms of women's political participation, and the importance of mansplanning and masculine language in politics in women's participation in politics. The study is based on literature review. While making evaluations regarding the relationship between women's branches and civil society, the results of the master's thesis study we conducted in Çorum province will also be used

Anahtar Kelimeler

• Women political participation
• masculine language
• mansplaining

ATAERKİL DÜZENDE KADINLARIN SİYASAL KATILIMI MESELESİ

Öz

Türkiye de kadınların siyasal katılımını arttırmak için çalışmalar yürüten çok sayıda sivil topum kuruluşu olmasına rağmen kadınların siyasal katılımının yetersizliği meselesi halen ülke gündeminin en önemli tartışma konularından biridir. Sorunun temelinde kadınların parlamento da yeterince temsil edilmemesi yatmaktadır. Ülkemizde Parlamentoda kadınların sayıca yeterli olarak yer almamasının yanı sıra eksikliklerin giderilmesi için etkin çözümler üretilememesi ve yasal düzenlemelerin yapılmaması kadınların siyasal katılımı anlamında oldukça önemli bir sorun olmaktadır. Siyasal hayatta kadının yeri tartışmalarında dikkat çeken husus kadının siyasetin belirleyici unsuru olmadığıdır. Siyasetin erkek işi olarak algılanması geleneksel toplumsal yapının kadına yüklediği rolün yanında modern siyasal düşünce de kendine yer bulmaktadır. Bu sebeple kadınların siyasal katılımının niceliğinin yanı sıra niteliğinin de irdelenmesi gerekmektedir. Çalışmamızda kadınların siyasal katılımı bakımından sivil toplum kuruluşu olarak kadın kollarının ne derece etkili olduğunu, yine mansplaning ve siyasette eril dilin kadının siyasette yer almasında önemin ne olduğu hususlarını değerlendirmeye gayret edeceğiz. Çalışma literatür taramasına dayalıdır. Kadın kolları Sivil toplum ilişkisine dair değerlendirmeler yapılırken, Çorum ilinde yapmış olduğumuz yüksek lisans tez çalışması sonuçları da kullanılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kadın
• siyasal katılım
• eril dil
• mansplaining

Kaynakça

1. Alkan, A. (2005), Yerel Yönetimler ve Cinsiyet: Kadınların Kentte Görünmez Varlığı, Dipnot Yayınları, 1. Baskı, Ankara.
2. Altındal, Y.(2007), Kadının Siyasal Katılımı Bağlamında Partilerin Kadın Kollarının Sosyolojik Açıdan Değerlendirilmesi, Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü
3. Altındal, Y. (2009). “Erkeksi Siyasetin ‘Erk’siz Dublörleri”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C: 12, S: 21, Haziran, 351-367
4. Aslan, S. (2010). Sivil Toplum: Kavramsal Değişim Ve Dönüşüm. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9(33), 188-212.
5. Aydın, S. (2006), “Siyasete Kadın Eli Gerek”, http://kadem.org.tr/siyasete-kadin-eli-gerek-sare- aydin/ (18.04.2025).
6. Bozaslan, E. Ç. (2020). Siyasetle Alâkalı Mı Alâkasız Mı?: Kadınlar Halk Fırkası'ndan Günümüze Kadın-Siyaset İlişkisi. Marmara Üniversitesi Kadın Ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi, 4(2), 49-66.
7. Çaha, Ö.(2003). Aşkın Devletten Sivil Topluma, Gendaş Yayınları, İstanbul, 2003 (Devletten Sivil Topluma), s. 94.
8. Demir, Z. (2015). Kadınların Siyasete Katılımı Ve Katılımı Artırmaya Yönelik Stratejiler. Kadem Kadın Araştırmaları Dergisi, 1(2), 35 - 47.

9. Deniz, Ş. (2019). Türkiye'de Kadın Ve Siyaset (1 B.). Ankara: Detay Yayıncılık.
10. Duman, B. (2024). Siyasi Parti Kadın Kollarının Sivil Toplum Kuruluşu Olarak KadınlarınSiyasal Katılımları: Çorum Örneği. TOGÜ, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
11. Erzen, M. Ü. (2019). Siyasette Cinsiyet Eşitsizliği. Asya Studies, 2(8), 21-32.
12. Gönenç, A. Y. (2006). Fransa Ve Türkiye' De Kadın Hareketleri. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi.(27): 63-84.
13. Kalaycıoğlu,E. ve Sarıbay, A.Y.(2007) Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme, Alfa Aktüel Yayınları, İstanbul, 2007, s. 544.
14. Karaman, İ. C., & Dalkıran, G. B. (2021, 7 31). Kadın Sivil Toplum Hareketinin Tarihsel Gelişimi: Türkiye Ve Dünyadan Örnekler. 5(13), 89- 116.
15. Kidd, A. (2017). Mansplaining: The systematic, sociocultural silencer. Paper presented at the 33rd Annual Conference on the Advancement of Women, Texas Tech University, Texas, ABD. https://digitalcommons.northgeorgia.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1681&context=ngres earchconf.
16. Minibaş, T. (1996), Siyasal Partiler Yelpazesinde Kadının Konumu, Der: N.Arat, Say Yayınları, İstanbul, https://Psikomental.Com.Tr/ Psikomental Psikoloji. Erişim Tarihi: 05 14, 2024
17. Sallan, S. G., & Altındal, Y. (2016). Türkiye'de Siyasetin Eril Anotomisi: 2015 Seçimlerini Kota Uygulamaları Üzerinden Yeniden Düşünmek. Toplum 4e Demokrasi Dergisi, 9(19), 51-72
18. Sallan, S.G. (2007), “22 Temmuz Seçiminin Galibi Kim? Bıyıklı Kadınlar mı Yoksa Eril Siyaset mi?”, Toplum ve Demokrasi, 1 (1), Aralık, 1-26
19. Tamer, M. G. (2010). Tarihsel Süreçte Sivil Toplum. Edebiyat Fakültesi Dergisi. 27(1): 89- 105.
20. Terkan, B. (2013). Siyasi Partilerin Kadına İlişkin Söylem Ve Politikaları (Akp Ve Chp Örneği). Selçuk İletişim, 6(2), 115-136.
21. Tilev, F. (2018). Esnek Çalışma Ve Kadın İstihdamı. Fırat Üniversitesi İibf Uluslararası İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi. 2(2): 121-150.