Vergilendirme Yetkisinin Bir Sınırlandırıcısı Olarak Hukuki Güvenlik İlkesi

Öz

Etkin bir kamu geliri olan vergiler mükellefler üzerinde oluşturduğu yük nedeniyle farklı açılardan tartışılmaktadır. Bu yükün oluşmasında en önemli faktör vergilendirme yetkisi gibi bir egemenlik erkinin devlet tarafından sınırsız bir kullanım özelliğine sahip olmasıdır. Böylelikle ortaya ciddi vergi yükleri çıkabilmektedir. Dolayısıyla vergilendirme yetkisinin çeşitli şekillerde sınırlandırılması ön görülmekte bunun içinde çeşitli düzenlemelerin varlığı kabule edilmektedir. Vergilendirme yetkisinin sınırlandıran unsurlardan bir tanesi mutlak suretle hukuk devletidir. Zira Türkiye hukuk devletini benimsemekte ve politikalarını buna göre düzenlemektedir. Hukuk devletinin içerisinde yer alan hukuki güvenlik ilkesi ise vergilendirme yetkisinin sınırlandıran ve çalışmayla ilintili alt ilkedir. Devletler koydukları kurallara öncelikle kendileri uyarak hukuki güvenliğin sağlanması noktasında insanlara motive edici bir unsur olarak görünmektedir. Vergi konusunda da hukuki güvenliğin sağlanması ve vergi mükelleflerinin kendilerini hukuki anlamda güven içerisinde hissetmesi önemlidir. Çalışmada yargı kararları ışığında vergilendirme yetkesinin sınırlandırıcısı olan hukuki güvenlik ilkesi açıklanmakta ve önerilerde bulunulmaktadır. 

Anahtar Kelimeler

• Vergilendirme yetkisi,hukuki güvenlik ilkesi,vergilendirmenin sınırı

Legal Security Policy As a Limiter of Taxation Authority

Öz

Taxes, which are an effective public income, are being discussed at different angles due to the burden they have on taxpayers. The most important factor in the formation of this burden is that the state has the unlimited use of a sovereign such as the taxation authority. Thus, serious tax burdens can emerge. Therefore, it is foreseen that the taxation authority is limited in various forms and the existence of various regulations is accepted in this. One of the limiting elements of the taxation authority is the absolute state of law. Because Turkey adopts the rule of law and regulates its policies accordingly. The legal security principle within the state of law is the subordinate principle which limits the authority of taxation and is related to work. Governments appear to be motivating to the people at the point of providing legal security in accordance with their own priorities. It is also important that legal security is ensured in terms of taxation and that taxpayers feel themselves safe in the legal sense. In the light of the judicial decisions in the work, the legal security principle which is the limit of the taxation authority is explained and the proposals are made. 

Anahtar Kelimeler

• Taxation authority,legal security principle,the limit of taxation

Kaynakça

1. Akıllıoğlu, T. (1984). Yasaların Zaman Bakımından Uygulanmasına İlişkin Bazı Sorunlar. Amme İdaresi Dergisi. 17 (3). 36-45.
2. Altundiş, M. (2008). Hukuki Güvenlik İlkesi. Ankara Üniversitesi Yasama Dergisi. Sayı: 10.
3. Aral, V. (1988). Toplum ve Adaletli Yaşam, Sorumluluk ve Kişiliğn Kazanılması. İstanbul: Filiz Kitabevi.
4. Birsenoğul, H. (2003). Vergi Hukukunda Kıyas Yasağı Yoluyla Hukuk Güvenliği mi? Atatürk Üniversitesi Erzincan Hukuk Fakültesi Dergisi. 7 (1). 157-169.
5. Çağan, N. (1982). Vergilendirme Yetkisi. 1. Baskı İstanbul: Kazancı Hukuk Yayınları.
6. Çağan N. (1980). Demokratik Sosyal Hukuk Devletinde Vergilendirme. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 37 (1-4). 129-152.
7. Coşkun, E. (2012). Vergilendirmede Hukuki Güvenlik İlkesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi SBE.
8. Eroğlu O. ve K. Mecit. (2015). Yargı Kararları Çerçevesinde Vergilendirmede Hukuki Güvenlik İlkesi. Uludağ Üniversitesi İİBF Dergisi. 34 (2). 55-93.

9. Gözübüyük, A. Ş. (1998). Anayasa Hukuku. 6. Baskı. Ankara: Turhan Kitabevi.
10. Günday, M. (2011). İdare Hukuku. 10. Baskı. Ankara: İmaj Yayınları.
11. Güneş, G. (2011). Verginin Yasallığı İlkesi. 3. Baskı. İstanbul: 12 Levha Yayıncılık.
12. Karakoç, Y. (2014). Genel Vergi Hukuku. 7. Baskı. Ankara: Yetkin Yayınları.
13. Karakoç, Y. (2014). Anayasal Vergilendirme Üzerine Bir Değerlendirme. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi DergisiCilt: 15. Özel S. 1259-1308.
14. Kuzu, B. (2010). Hukuk Devleti ve Hukuk Zihniyeti. Akademik Araştırmalar Dergisi. Sayı: 11. Ankara. 1-12.
15. Onar S. S. (1966). İdare Hukukunun Umumi Esasları. 3. Baskı. İstanbul: İsmail Akgün Hak Kitabevi Öncel, M., A. Kumrulu ve N. Çağan. (1992). Vergi Hukuku. Ankara: Turhan Kitabevi.
16. Raz, J. (2002). The Authority of Law. Oxford: Oxford University Press.
17. Şenyüz, D. (1984). Etkin Bir Vergileme İçin Yükümlü Psikolojisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Bursa: Uludağ Üniversitesi SBE.
18. Taylar, Y. (2007). “Anayasa mahkemesi Işığında Vergi Hukukunda Hukuki Güvenlik İlkesi”, Vergi Dünyası Dergisi, Sayı:307, 196-214.
19. Tekbaş, A. (2012). Vergi Kanunlarının Tabi Olduğu Anayasal İlkeler. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. Cilt: 12. Özel S. 123-129.
20. www.bursa-smmmo.org.tr/.../123dse.pdf, E.T.21.10.2016.