Yeşil Ekonomi ve Yeşil Ulaşımın Sürdürülebilirliğe Etkisi

Öz

Yeşil ekonomi yaklaşımı, ekonomik büyümeyi çevresel sürdürülebilirlik ve toplumsal refah ile ele almayı amaçlamaktadır. Ulaşım sistemleri ise enerji tüketimi ve sera gazı salımları açısından yeşil ekonominin en kritik alanlarından biri olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yeşil ekonomi ve ulaşım sistemlerini çevresel perspektiften ele alarak; yeşil ekonomi, yeşil ulaşım ve sürdürülebilirlik aracılığıyla akıllı ulaşım kavramının geldiği noktayı dünya ve Türkiye açısından tespit etmeye çalışmaktır. Bunu yaparken geçerli veri tabanlarında ortaya çıkan güncel eğilimler de ayrıca değerlendirilmektedir. Bu çerçevede, insan ve çevre odaklı bir gelecek hedefiyle, karbon salınımını azaltmayı amaçlayan ulaşım yaklaşımları, enerjiyi daha bilinçli ve verimli kullanmaya yönelik politikalar, yenilenemeyen enerji kaynaklarına alternatif sürdürülebilir çözümler ile dijital teknolojilerin sunduğu akıllı ulaşım uygulamaları bütüncül bir bakış açısıyla ele alınmaktadır. Ulaşım sektöründe gerçekleştirilecek yeşil dönüşüm, çevresel sorunların azaltılmasının yanı sıra ekonomik kalkınma ve toplumsal refahı da destekleyecektir. Bu kapsamda çalışma Web of Science, Scopus ve TR Dizin gibi veri tabanlarından yararlanmış ve literatürdeki ulusal ve uluslararası literatür ile politika belgelerine dayalı bir analiz çerçevesi belirlenmiştir. Sonuç olarak, yeşil ekonomi, yeşil ulaşım ve sürdürülebilirlik kavramı ile akıllı ulaşım sistemleri arasında hem dünyada hem Türkiye’de güçlü ve tamamlayıcı bir ilişki bulunduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Yeşil ekonomi
• Yeşil ulaşım
• Sürdürülebilirlik
• Akıllı ulaşım

The Impact of Green Economy and Green Transportation on Sustainability

Öz

The green economy approach aims to address economic growth in conjunction with environmental sustainability and social well-being. Transportation systems stand out as one of the most critical areas of the green economy in terms of energy consumption and greenhouse gas emissions. The aim of this study is to examine the green economy and transportation systems from an environmental perspective; to determine the current state of the concept of smart transportation through green economy, green transportation, and sustainability, both globally and in Turkiye. In doing so, current trends revealed in relevant databases are also evaluated. Within this framework, with a human and environment-oriented future goal, transportation approaches aimed at reducing carbon emissions, policies aimed at more conscious and efficient energy use, sustainable alternative solutions to non-renewable energy sources, and smart transportation applications offered by digital technologies are considered from a holistic perspective. The green transformation to be implemented in the transportation sector will support economic development and social well-being as well as reducing environmental problems. In this context, the study utilizes databases such as Web of Science, Scopus, and TR Dizin, and an analysis framework based on national and international literature and policy documents has been determined. In conclusion, it has been observed that there is a strong and complementary relationship between the concepts of green economy, green transportation, sustainability, and smart transportation systems, both globally and in Turkiye.

Anahtar Kelimeler

• Green economy
• Green transport
• Sustainability
• Smart transport

Kaynakça

1. Akillisehirler. (2026, Ocak 6). https://akillisehirler.csb.gov.tr/wp-content/uploads / KapasiteGelistirme / Egitim_Pdf/Akilli_Insan.pdf.
2. Amol Singh, A., Trivedi, A. (2016). Sustainable Green Supply Chain Management: Trends and Current Practices. Competitiveness Review, 26, 265-288. https://doi.org/10.1108/CR-05-2015-0034.
3. Ambec, S., Lanoie, P. (2008). Does it pay to be green? A systematic overview. Academy of Management Perspectives, 22(4), 45–62. DOI:10.5465/AMP.2008.35590353.
4. Bilgili, F., Lorente, D. B., Kuşkaya, S., Ünlü, F., Gençoğlu, P., & Rosha, P. (2021). The role of hydropower energy in the level of CO2 emissions: An application of continuous wavelet transform. Renewable Energy, 178, 283-294.
5. Cengiz, Ö. (2024). Avrupa Yeşil Mutabakatı Açısından Türkiye Taşımacılık Sektörünün Gelecek Projeksiyonu, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 59(4), 3039-3057.
6. Düzel, İ. (2025). “Sürdürülebilir Kalkınma Yeşil Ekonomi Stratejileri ve Uygulamaları”. Journal of Economic Research Foundation, 2, (1), 59-76.
7. Enerji. (2026, Şubat 3). https://enerji.gov.tr/evced-cevre-ve-iklim-bm-iklim-degisikligi-cerceve-sozlesmesi.
8. Engez, A., Leminen, S., & Aarikka-Stenroos, L. (2021). Urban living lab as a circular economy ecosystem: Advancing environmental sustainability through economic value, material, and knowledge flows. Sustainability, 13(5), 2811.

9. Europa. (2026, Ocak 6). https://commission.europa.eu/strategy-and-policy/priorities-2019-2024/story-von-der-leyen-commission/european-green-deal_en.
10. Gazeteoksijen. (2026, Ocak 26).https://gazeteoksijen.com/dunya/bir-ordu-gezegeni-nasil-tuketiyor-263298, erişim tarihi 26.01.2026.
11. Georgeson, L., Maslin, M., Poessinouw, M. (2017). The global green economy: A review of concepts, definitions, measurement methodologies and their interactions. Geo: Geography and Environment, 4 (1), e00036. https://doi.org/10.1002/geo2.36.
12. Garcia-Saravia Ortiz-de-Montellano, C., Samani, P., & van der Meer, Y. (2023). How can the circular economy support the advancement of the Sustainable Development Goals (SDGs)? A comprehensive analysis. Sustainable Production and Consumption, 40, 352-362. https://doi.org/10.1016/j.spc.2023.07.003.
13. Gasparatos, A., Doll, C. N. H., Esteban, M., Ahmed, A., Olang, T. A. (2017). Renewable energy and biodiversity: Implications for transitioning to a green economy. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 70, 161–184. DOI: 10.1016/j.rser.2016.08.030.
14. İbik, T., Öztürk, S. (2025). Ekonomik ve Çevresel Boyutlarıyla Kentleşme ve Ulaşım Sektörüne Etkisi: Ankara İli Örneği. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 43(3), 539-566.
15. Kenanoğlu, M. E., Aydın, M. (2018). Akıllı Ulaşım Sistemlerinin Dışsallık Bağlamında Değerlendirilmesi: Seçilmiş Ülke Uygulamaları. ÇOMÜ Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (2), 363-387.
16. Kuşat, N. (2013). “Yeşil Sürdürülebilirlik İçin Yeşil Ekonomi: Avantaj Ve Dezavantajları - Türkiye İncelemesi”. Journal of Yasar University. 29(8) 4896 – 4916.
17. Küçük, G. ve Yüce Dural, B. (2022). Avrupa yeşil mutabakatı ve yeşil ekonomiye geçiş: Enerji senaryoları üzerinden bir değerlendirme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 137-156.
18. Loiseau, E., Saikku, L., Antikainen, R., Droste, N., Hansjürgens, B., Pitkänen, K., Leskinen, P., Kuikman, P., Thomsen, M. (2016). Green Economy and related concepts: An Overview; Journal of Cleaner Production; 139, 361-371.
19. MFA. (2026, Şubat 3). https://www.mfa.gov.tr/bm-iklim-degisikligi-cerceve-sozlesmesi.tr.mfa.
20. Mishra, S. (2017). Green human resource management: A framework for sustainable organizations. International Journal of Organizational Analysis, 25(3), 452–472.
21. Mumcu, B., Alkan Meşhur, H. F. (2025) Yapay Zekâ ve Yeşil Ulaşım Birlikteliğinin Kente Etkileri, Akıllı Ulaşım Sistemleri ve Uygulamaları Dergisi, 8(1), 67-89.
22. Nalinci, S. (2025). “Sürdürülebilir Kalkınmanın Ekonomik Boyutu ve Yeşil Ekonomi Perspektifi” International Social Sciences Studies Journal, (e-ISSN:2587-1587). 11. (3). 549-560. https://doi.org/10.5281/zenodo.15062771. Nalinci, S.(2023). “Yeşil Ekonomi ve Yeşil İşler”. ulakbilge, 87. 729–737. doi: 10.7816/ulakbilge-11-87-03.
23. OECD (2022). Green Economy Transition in Eastern Europe, the Caucasus and Central Asia: Progress and Ways Forward, OECD Green Growth Studies, OECD Publishing, Paris, https://doi.org/10.1787/c410b82a-en. Özçağ, M.; Hotunoğlu, H. (2015). Kalkınma Anlayışında Yeni Bir Boyut: Yeşil Ekonomi. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 304-324.
24. Ökten, M. (2025). Kent İçi Raylı Sistemlerde Sürdürülebilirlik ve Yeşil Dönüşüm: Ankara, İstanbul ve İzmir’de Yenilenebilir Enerji Kullanımı. Yenilikçi Mühendislik ve Doğa Bilimleri Dergisi, 5(2), 663-674.
25. Özer, B., & Ünlü, F. (2020). İnovasyon ve Ekonomik Kalkınma İlişkisi: Üst-Orta Gelirli Ülkeler Üzerine Panel Veri Analizi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 18(4), 91-111.
26. Öztaş Karlı, R.G., Çelikyay, S. (2022). Akıllı ulaşım sistemleri (AUS) üzerine Türkiye’deki politikaların araştırılması. Akıllı Ulaşım Sistemleri ve Uygulamaları Dergisi, 5(2), 1-14.
27. Pan, S.Y., Gao, M., Kim, H., Shah, K. J., Pei, S.L., Chiang, P.C. (2018). Advances and challenges in sustainable tourism toward a green economy. Science of the Total Environment, 635, 452–469. https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2018.04.134.
28. Rehman, F. U., Noman, A. A., Wu, Y., Khan, I. (2025). “ Green transportation – Environmental sustainability within the purview of green energy, green innovation, and institutional quality: New evidence from belt and road initiatives economies an application of quasi-experimental approach”, Sustainable Futures. 9, 100583.
29. Rosário, A. T., Lopes, P., & Rosário, F. S. (2024). Sustainability and the circular economy business development. Sustainability, 16(6092). https://doi.org/10.3390/su16146092.
30. Saatçioğlu C. (2016). Ulaştırma Ekonomisi. İstanbul: Sümer Kitabevi.
31. Sarıçoban, K., & Yildirimci, E. (2015). “Çevre Politikaları Bağlamında Sürdürülebilir Kalkınma ve Çevresel Harcamalar: AB Üyesi Ülkeler ile Bir Karşılaştırma”, ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 2(3), 7-24.
32. Scopus. (2026, Ocak). https://www.scopus.com/, https://www.kisa.link/NZcYz.
33. Scopus. (2026, Ocak). https://www.scopus.com/, https://www.kisa.link/XlYhh.
34. Söyler, H., & Karaoğlu, A. (2025). Modeling Vehicle Number Change and Carbon Footprint Trends in Turkey (2030– 2040) Using Polynomial Regression. Akıllı Ulaşım Sistemleri ve Uygulamaları Dergisi, 8(2), 133-146. https://doi.org/10.51513/jitsa.1695061.
35. Stanef-Puica, M.-R., Badea, L., Șerban-Oprescu, G.-L., Șerban-Oprescu, A.-T., Frâncu, L.-& Creț, A. (2022). Green jobs—A literature review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(13), 7998. DOI:10.3390/ijerph19137998.
36. Sürmeli, R. Ö. (2025). “Karbon Nötr Geleceğe Doğru: Akıllı Sistemlerin Entegre Uygulamalarıyla Karbon Ayak İzi Üzerindeki Etkisi”, Akıllı Sistemler Dergisi 4(1):55-73.
37. Tektaş, N., Tektaş, M. (2019). Dünyada Akıllı Ulaşım Sistemlerinin Gelecek Hedefleri Japonya örneğinin İncelenmesi. Paradoks Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, 15(2), 189-210.
38. Tektaş, M., Korkmaz, K., Erdal, Hasan. (2016). Akıllı Ulaşım Sistemlerinin Geleceği (Ekonomik ve Çevresel Faydaları), Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, Özel Sayı. 561-577.
39. TR Dizin. (2026, Ocak). https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/ara.
40. Tuğaç, Ç. (2022). İklim Değişikliği ve Kentsel Dirençlilik Bağlamında Yeşil Ulaşım. Kent Araştırmaları Dergisi, 13(36), 545-575 DOI:10.31198/idealkent.1061386.
41. Umur Aydınoğlu, A., Esen Özdemir, B. (2022). Yeşil Mutabakat: Tarihçe ve akademik araştırmaların incelenmesi. Trakya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi e-Dergi, 11(2), 107-121.
42. UNEP (2023).“Green industrial policy: Concept, policies, country experiences”. https://www.unep.org/resources/report/green-industrial-policy-concept-policies-country-experiences adresinden erişildi.
43. UNEP (2011). "Towards a Green Economy Pathways to Sustainable Development and Poverty Eradication. A Synthesis for Policy Makers", http://www.unep.org/greeneconomy /portals/88/documents/ger/GER_synthesis_en.pdf.
44. Velenturf, A. P. M., Purnell, P. (2021). Principles for a sustainable circular economy. Sustainable Production and Consumption, 27, 1437–1457. https://doi.org/10.1016/j.spc.2021.02.018.
45. Web of Science. (2026, Şubat 12). https://www.webofscience.com/wos/woscc/analyze-results/49e5d9bb-9d47-4e37-b754-62262df90cff-019ea57bd6.
46. Web of Science. (2026, Şubat 12). https://www.webofscience.com/wos/woscc/citation-report/981727bd-f48e-4018-8de0-c7381f0966b8-019ea653d3.
47. Web of Science. (2026, Şubat 12). https://www.webofscience.com/wos/woscc/citation-report/ce6652fc-d52c-42ca-a893-9ffd9c4cfdaf-019ea35973.
48. Wikipedia. (2026, Ocak 31). https://tr.wikipedia.org/wiki/Sera_gaz%C4%B1_emisyonlar%C4%B1.
49. Yalçın, A.Z. (2016). Sürdürülebilir Kalkınma İçin Yeşil Ekonomi Düşüncesi ve Mali Politikalar. Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(1), 749-775.
50. Yılmaz, M. (2021). Akıllı Kent Uygulamalarının Yeşil Ekonomi Açısından Değerlendirilmesi. Van YYU İİBF Dergisi, 6(12), 228-239.
51. Zhang, J., Lu, G., Skitmore, M., & Ballesteros-Pérez, P. (2021). A critical review of the current research mainstreams and the influencing factors of green total factor productivity. Environmental Science and Pollution Research, 28 (27), 35392–35405. https://doi.org/10.1007/s11356-021-14467-4.