Investigation of In-service Training Courses Performed about Computer Technologies and Their Application in Education between 2000 and 2010 in Turkey

Öz

The purpose of this study is to examine the target groups and contents of in-service courses related to the use of computer technologies and computer technologies in education between 2000-2010 by the Ministry of National Education. Document analysis method was used for this purpose. The in-service course training plans between 2000 and 2010 by Ministry of National Education Turkey (MoNE) were provided and courses related to computer were selected. The in-service courses planned but not executed were eliminated. By the pre-analysis the categories taken as the basis of classification of the in-service courses were determined with regard to their contents and target groups. In this process, especially during the determination of categories related to contents of in-service courses, researchers were consulted with two experts studying on information technologies. These categories identified by the researcher for the content were stated as follows: “Computer Assisted Instruction”, “Computer Usage”, “Usage of The Information Technology in Education”, “Hardware”, “Internet Usage”, “WEB Based Instruction”, “Web Design”, and “Software”. Along with the experts’ opinions three categories were added; “Computer Networks", "Operating Systems" and "Programming Languages”. As a result of preanalysis three different groups were determined as target groups of in-service courses. These groups were classified as teachers in vocational education, teachers in public education, and other officers. The courses classified year by year with respect to their contents and target groups separately by each researcher for the sake of the reliability. When the researchers dissented about classification, it was discussed which classification would be the most appropriate and then decided. The obtained data were presented in the tables with frequencies. Number of the in-service courses for other staff between 2000 and 2007 is greater than number of the in-service courses for teachers in vocational education and in public education. This situation has not been valid since 2007. In the last three years a significant increase in the number of the in-service courses for teachers working in vocational education has recorded, especially in public education. The in-service courses for teachers in vocational education are frequently related to "Software", "Programming Languages" and "Computer Networks". The in-service courses for teachers in public education were often held in "Usage of Information Technologies in Education", "Web Based Instruction", "Software" and "Computer Networks". Finally, the courses for other staff were focused "Software", "Internet Usage" and "Computer Usage". It was revealed that the in-service courses between 2000 and 2010 were mainly organized in "Software" category. Also, the in-service courses about "Computer Networks", "Usage of Information Technologies in Education", "Internet Usage", "Programming Languages", and "Web Design" were continuously arranged between 2000 and 2010. Although the in-service courses related to "WEB Based Instruction" were not carried out between 2000 and 2004. The increase in the number of courses about this category in the last three-year time period has been remarkable. The minimum number of courses was held in: “Computer Assisted Instruction” and “Hardware” categories. When the total number of the in-service courses conducted by MoNE between 2000 and 2010 is examined, the minimum number of the in service course about computers was arranged in 2004 and the maximum number of course was arranged in 2009. An increase in the number of the in-service course in the last three years is
remarkable.

Anahtar Kelimeler

• Teachers’ career development
• In-service courses
• computer technologies
• analyses of documentary

2000-2010 Yılları Arasında Bilgisayar Teknolojileri ve Eğitimde Kullanımlarına Yönelik Yürütülen Hizmet İçi Eğitim Kursların İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, MEB tarafından 2000-2010 yılları arasında düzenlenen bilgisayar teknolojileri ve bilgisayar teknolojilerinin eğitimde kullanımlarına yönelik hizmet içi eğitim kurslarını; hedef kitleleri ve içerikleri açısından incelemektir. Bu amaçla doküman analizi tekniği kullanılmıştır. Hizmet içi eğitim kursların hedef kitleleri; mesleki eğitim kurumlarındaki öğretmenler, mesleki eğitim kurumları dışındaki öğretmenler ve MEB bünyesinde çalışan diğer personel şeklinde üç grupta toplanmıştır. Mesleki eğitim kurumlarındaki öğretmenler için en fazla “Yazılım”, “Programlama Dilleri” ve “Bilgisayar Ağları” kategorilerinde; mesleki eğitim kurumları dışındaki öğretmenler için en fazla “Bilişim Teknolojilerinin Eğitimde Kullanımı”, “Web Destekli Öğretim”, “Yazılım” ve “Bilgisayar Ağları”; diğer personel için ise “Yazılım”, “İnternet Kullanımı” ve “Bilgisayar Kullanımı” kategorilerinde hizmet içi eğitim kursu düzenlendiği tespit edilmiştir. Hizmet içi kursların en çok yazılım kategorisinde verildiği, ancak bilgisayarların öğrenme ortamlarına entegre edilmesine yönelik bilgisayar destekli öğretim kategorisindeki kursların yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmenlerin mesleki gelişimi
• hizmet içi eğitim kursu
• bilgisayar teknolojileri
• doküman analizi

Kaynakça

1. Akar, E. (2007). Biyoloji öğretmenlerinin hizmetiçi eğitim ihtiyaçları ve gözlemlenen bölgesel farklılıklar. Eğitim ve Bilim Dergisi, 32(143), 68-79.
2. Akıncı, A. & Seferoğlu, S.S.(2010, Şubat). Bilişim Şuraları, Teknoloji Politikaları ve Eğitim, Akademik Bilişim 2010 Sempozyumu’nda sunulan bildiri, Muğla Üniversitesi, Muğla.
3. Akkoyunlu, B. (1995). Bilgi teknolojilerinin okullarda kullanımı ve öğretmenlerin rolü. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 105-109.
4. Akkoyunlu, B. (2002). Educational technology in Turkey: Past, present and future. Educational Media International, 39(2), 165-174.
5. Akşit, N. (2007). Educational reform in Turkey. International Journal of Educational Development, 27, 129-137.
6. Alkan, C. (1997). Eğitim Teknolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık.
7. Arabacı, İ.B. (2011). Türkiye’de ve OECD ülkelerinde eğitim harcamaları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(35), 100-112.
8. Arslan, B. (2003). Bilgisayar destekli eğitime tabi tutulan ortaöğretim öğrencileriyle bu süreçte eğitici olarak rol alan öğretmenlerin BDE’e ilişkin görüşleri. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(4), 67-75.

9. Aşkar, P. (2011). Eğitimde teknoloji kullanımı. Mayıs 10, 2011 tarihinde http://www.bto305.hacettepe.edu.tr/2003guz/ teknolojiler/egitimde_tek_kullanimi.pdf. adresinden indirildi.
10. Aşkar, P., Koçak-Usluel, Y. & Kuşkaya-Mumcu, F. (2006). Logistic regression modeling for predicting task-related ICT use in teaching. Educational Technology & Society, 9(2),
11. Aydın, D. (2008). Öğretmenlerin Yöneticiler Tarafından Hizmetiçi Eğitim Programıyla Desteklenmesi Sonucunda Kazandıkları Bilgi ve Becerileri Eğitime Yansıtma Düzeylerinin İncelenmesi (İstanbul-Beykoz İlçesi Örneği) (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
12. Aydın, R. (2009). Türkiye’de Öğretmen Sorunları Açısından Milli Eğitim Şuralarının Değerlendirilmesi (1980-2000). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(2), 199-237.
13. Bağcı, N. & Şimşek, S. (2000). Milli Eğitim personeline yönelik hizmet içi eğitim faaliyetlerine genel bir bakış. Milli Eğitim Dergisi, 146, 9–12.
14. Baki, A. & Çelik, D.(2005), Grafik hesap makinelerinin matematik derslerine adaptasyonu ile ilgili matematik öğretmenlerinin görüşleri. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(4), 146-162.
15. Bayazıt, A. & Seferoğlu, S.S. (2009).Türkiye’de Teknoloji Politikalarında Eğitimin Yeri Ve Öğretmen Yetiştirme Politikaları, TBD 26. Ulusal Bilişim Kurultayı, 12. Bilişim Teknolojileri Işığında Eğitim Kongresi (BTIE 2009), Ankara: Türkiye Bilişim Derneği.
16. Bayrakçı, M. (2009). In-Service Teacher Training in Japan and Turkey: A Comparative Analysis of Institutions and Practices. Australian Journal of Teacher Education, 34(1), 10-22.
17. Bogdan, R.C. & Biklen, S.K. (2007).Qualitative Research for Education: An Introduction to Theory and Methods, (5th Ed.). Boston: Pearson Education.
18. Boydak-Özan, M. & Dikici, A. (2001). Hizmetiçi Eğitim Programlarının Etkililiğinin Değerlendirilmesi (Fırat, Marmara Üniversitesi ve TÜBİTAK Örneği). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 225-240.
19. Cinoğlu, M. (2009). What does the PISA 2003 mean for Turkey. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (Fırat University Journal of Social Science), 19(1), 43-50.
20. Cristia, J.P., Ibarraran, P., Cueto, S., Santiago, A. & Severin, E. (2012). Technology and Child Development: Evidence from the One Laptop per Child Program, Inter-American Development Bank, Felipe Herera Library. IDB Working Paper Series No. IDB-WP- 304.
21. Çatmalı, M. (2006). “Gelecek İçin Eğitim” hizmetiçi eğitim kursunun değerlendirilmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
22. Çelen, F.K., Çelik, A.& Seferoğlu, S.S. (2011, Şubat). Türk Eğitim Sistemi ve PISA Sonuçları, Akademik Bilişim Sempozyumu’nda sunulan bildiri, İnönü Üniversitesi, Malatya.
23. Çepni, S. (2009). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş, (4. Baskı). Trabzon: Celepler Matbaacılık.
24. Doğan, O. (2009). Hizmetiçi Eğitime Katılımın Eğitim Öğretim Sürecine Etkisi İle İlgili Yönetici ve Öğretmen Görüşleri (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
25. DPT (2009). DPT, 2009, 2007-2013 Dokuzuncu Kalkınma Planı, Eğitim: Okulöncesi, İlk ve Ortaöğretim, Özel İhtisas Komisyonu raporu, Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı, Ankara.
26. EİR (2010). ERG (Eğitim Reformu Girişimi), Eğitim İzleme Raporu 2010, Sabancı Üniversitesi, Eylül, 2011, İstanbul.
27. Eraslan, A. (2009). Finlandiya’nın PISA’daki Başarısının Nedenleri: Türkiye İçin Alınacak Dersler. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 3(2), 238-248.
28. Gedikoğlu, T. (2005). Avrupa birliği sürecinde Türk Eğitim Sistemi: Sorunlar ve çözüm önerileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 66-80.
29. Göktaş, Y. & Yıldırım, Z. (2003, September). A Comparative Analysis of the EU Countries’ and Turkey’s regarding the Integration of ICT in Primary Education Curricula and Teacher Education Programs, Paper Presented at the European Conference on Educational Research, University of Hamburg, Hamburg, Germany.
30. Gülbahar, Y. & Güven, İ. (2008). A Survey on ICT Usage and the Perceptions of Social Studies Teachers in Turkey. Educational Technology & Society, 11(3), 37-51.
31. Gültekin, M. & Çubukçu, Z. (2008). İlköğretim öğretmenlerinin hizmetiçi eğitime ilişkin görüşleri. Sosyal Bilimler Dergisi, 19, 185-201.
32. Hugnes, J. (2004). Technology learning principles for preservice and in-service teacher education.Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 4(3), 345-362.
33. Hugonnier, B. (2009). PISA and the Performanca of Educational Systems. RicercAziona, 1(1), 17-22.
34. Karacaoğlu, Ö.C. (2008). determining the teacher competencies required in Turkey in the european union harmonization process. World Applied Sciences Journal, 4(1), 86-94.
35. Kayabaş, Y. (2008). Öğretmenlerin hizmet içi eğitimde yetiştirilmesinin önemi ve esasları. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(2), 9-32.
36. Kayak, S. & Orhan, F.(2009, Mayıs). Bilişim Teknolojileri Öğretmenlerinin Görev Yaptıkları Okullarda Üstlendikleri Sorumlulukların İncelenmesi, Paper Presented at the first international congress of educational research, Onsekiz Mart University, Çanakkale, Turkey.
37. Kazu, İ.Y. &Yavuzalp, N. (2008), Öğretim yazılımlarının kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri. Eğitim ve Bilim Dergisi, 33(150), 110, 126.
38. Keleş, E, Dündar-Öksüz, B. & Bahçekapılı, T.(2012, Ekim). Teknolojinin Eğitimde Kullanılmasına İlişkin Öğretmen Görüşleri: FATİH Projesi Örneği, Paper Presented at the 6. International Computer and Instructional Technologies Symposium, Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep.
39. Keleş, E. (2007). Altıncı Sınıf Kuvvet ve Hareket Ünitesine Yönelik Beyin Temelli Öğrenmeye Dayalı Web Destekli Öğretim Materyalinin Geliştirilmesi ve Etkililiğinin Değerlendirilmesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
40. Koehler, M. J., & Mishra, P. (2009). What is technological pedagogical content knowledge? Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 9(1), 60-70.
41. Light, D. (2009). The Role of ICT in enhancing education in developing countries: findings from an evaluation of the intel teach essentials course in india, Turkey, and Chile. Journal of Education for International Development, 4(2), 52-66.
42. MEB (2000). 2000 yılı hizmet içi eğitim planı, Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
43. MEB (2004). Müfredat geliştirme süreci: Program geliştirme modeli çerçevesinde yapılan April çalışmalar. http://programlar.meb.gov.tr/program_giris/calismalar_4.htm. Retrieved 15, 2005 from
44. MEB (2005). İlköğretim matematik dersi (1–5. sınıf) öğretim programı, Ankara.
45. MEB (2006). İlköğretim Genel Müdürlüğü, Yeni İlköğretim Programları veYeni Yaklaşımlar. Retrieved July 3, 2006 from http://nevsehir.meb.gov.tr/haber/spor/yeni/Genel%20Yakla%C5%9F%C4%B1m.ppt#3 6.
46. MEB (2007). Eğitimde Reform, Daha Aydınlık Gelecek .Yenilenen İlköğretim Programları.
47. MEB (2010). Milli Eğitim Bakanlığı’nda Hizmetiçi Eğitim Raporu. Retrieved June 29, 2012 fromhttp://hedb.meb.gov.tr/net/_Duyuru_dosyalar/2010_calistay/mebhe.pdf.
48. MEB (2010). Milli Eğitim Bakanlığı’nda Hizmetiçi Eğitimin Yeniden Yapılandırılması Panel ve Çalıştayı, 7-8 Mayıs 2010, Rixos Grand Ankara Oteli, Ankara. Milli Eğitim Bakanlığı Hizmet içi Dairesi Başkanlığı.
49. MEİ (2011).Milli Eğitim İstatistikleri, Örgün Eğitim, 2010-2011, Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı. ISSN: 1300-0993.
50. Mizukoshi, T., Kim, Y. & Lee, J.Y. (2000). Instructional Technology in Asia: Focus on Japan and Korea. Educational Technology Research and Development, 48(1), 101-112.
51. Moursund, D. & Bielefeldt, T. (1999). Will New Teachers Be Prepared to Teach in a Digital Age? A National Survey on Information Technology in Teacher Education, Milken Family Foundation. Research Study by the International Society for Technology in Education.
52. Önen, F., Mertoğlu, H., Saka, M. & Gürdal, A. (2009). Hizmet içi eğitimin öğretmenlerin öğretim yöntem ve tekniklerine ilişkin bilgilerine etkisi: Öpyep örneği. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 9-23.
53. Özer, B. (2004). In-service training of teachers in Turkey at the beginning of the 2000s. Journal of In-service Education, 30(1), 89–100.
54. Pamuk, S., Çakır, R., Ergün, M., Yılmaz, H.B. & Ayas, C.(2012, Ekim). Öğretmen ve Öğrenci Bakış Açısıyla FATİH Projesi. Paper Presented at the6. International Computer and Instructional Technologies Symposium, Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep.
55. Prensky, M. (2001). Digital Natives, Digital Immigrants. On the Horizon, 9(5), 1-5.
56. Richert, A.E. (1991). Using Teacher Cases for Reflection and Enhanced Understanding. In A. Lieberman & L. Miller (Eds.) Staff Development for Education in 1990s.Newyork: Second Teachers College Press.
57. Russell, G., Finger, G. & Russell, N. (2000). Information technology skills of Australian Teachers: Implications for teacher education. Journal of Information Technology for Teacher Education, 9(2), 149-166.
58. Russell, M., Bebell, D., O’Dwyer, L. & O’Connor, K. (2003). Examining teacher technology use: Implications for preservice and inservice teacher preparation. Journal of Teacher Education, 54(4), 297-310.
59. Saban, A. (2000). Hizmetiçi eğitimde yeni yaklaşımlar. Milli Eğitim Dergisi, 145, 25–30.
60. Schrum, L. (1999). Technology professional development for teachers. Educational Technology Research and Development, 47(4), 83-90.
61. Suduc, A. M. (2007, June). A Personal Perception of “ECSUT-Educational Challenges & Solutions in Using ICT” in the Frame of the Comenius 2.1 FISTE, ICT in Education: Reflections and Perceptions, Bucharest, 285-290.
62. Tekin, S. & Ayas, A. (2008). Kimya öğretmenleri için geliştirilen bir hizmet içi eğitim kursunun değerlendirilmesi: Trabzon örneği. Milli Eğitim Dergisi, 178, 65-79.
63. Tekin, S. (2004). Kimya Öğretmenleri İçin Kavramsal Anlama ve Kavram Öğretimi Amaçlı Bir Hizmet İçi Kurs Programı Geliştirilmesi ve Etkiliğinin Araştırılması (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
64. Uluğ, F. (1998). Eğitim Sisteminde Değişime Yapısal Uyum Sorunları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 4(14), 153-166.
65. URL- Retrieved October 18, 2012 from http://one.laptop.org. URL-2.Retrieved November 23, 2010 from http://hedb.meb.gov.tr/_ens/ensti.htm.
66. URL- Retrieved October 6, 2010 from http://hedb.meb.gov.tr/plan.html. URL-4. Retrieved June 23, 2011 from
67. http://www.mebpersoneli.com/MEB
68. Personeli/2111-MEB-e-241-bin-personel-alindi.html. URL-5. Retrieved November 29, 2010 from
69. http://egitek.meb.gov.tr/duyurular/duyuruayrinti.asp?ID=8292.
70. URL- Retrieved March 16, 2011 from http://ogretmenprogrami.meb.gov.tr/ URL-7. Retrieved July 12, 2012 from http://bitefo.meb.gov.tr/detay.asp?git=ogrenmealanlari&goster=10.
71. Uşun, S. (2009). Information and communications technologies (ICT) in teacher education (ITE) programs in the world and turkey. Procedia Social and Behavioral Sciences, 1,
72. Willis, J., Thompson, A. & Sadera, W. (1999). Research on technology and teacher education: current status and future directions. Educational Technology Research and Development, 47(4), 29-45.
73. Wozney, L., Venkatesh, V. & Abrami, P.C. (2006). Implementing computer technologies: teachers’ perceptions and practices. Journal of Technology and Teacher Education, 14(1), 173-207.
74. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, (5. Baskı), Ankara: Seçkin Yayıncılık.