Öğretmenlik Uygulaması Sürecinde Google Plus Deneyimi: Fizik Öğretmen Adayları ile Bir Farkındalık Çalışması

Öz

Öğretmenlik Uygulaması sürecinde öğretmen adaylarının yürüttükleri derslere ilişkin uygulama öğretim elemanı, uygulama öğretmeni ile arkadaşlarından alacağı dönütlerin niteliğinin ilgililerin zaman sorunu nedeniyle beklenen yararı sağlamadığı bilinmektedir. Sosyal ağlardan biri olan Google Plus ortamı, belirli sayıda kişinin bir arada videolarını izleyip birbirlerine dönüt verilmesi ve zamanla yetersizliği sorununu gidermesinden dolayı öğretmen eğitiminde teknolojinin kullanılmasına iyi bir örnek teşkil edecektir. Bu çalışmanın amacı, öğretmenlik uygulaması sürecinde Google Plus ortamlarından yararlanarak fizik öğretmen adaylarına daha iyi rehberlik hizmeti verilmesi ve bu hizmetin sağlayacağı farkındalık kazanımlarının tartışılmasıdır. Araştırma öğretmenlik uygulaması dersine iki farklı uygulama okuluna devam eden 10 fizik öğretmen adayı ile yürütülmüştür. Her öğretmen adayı uygulama okullarında yürüttüğü dersleri Google Plus ortamından erişime açmış ve okul dışı zamanlarda canlı görüşmeler yoluyla videolar üzerindeki izlenimlere ilişkin tartışmalar yapılmıştır. Dönem sonunda öğretmen adaylarına süreci değerlendirmek üzere sorulan açık uçlu sorularla başlangıçta olumsuz görüşlere sahip öğretmen adaylarının teknolojik beceri, iletişim ve geribildirim konularında farkındalık geliştirdikleri belirlenmiştir. Sonuçta uygulama okullarındaki sosyal ağlara erişim engellerinin de ortadan kaldırılmasıyla Google Plus deneyimi öğretmenlik uygulaması sürecinde etkin olarak kullanılabilecektir. Anahtar Sözcükler: Fizik Eğitimi, Öğretmenlik Uygulaması, Google Plus

Anahtar Kelimeler

• -

-

Öz

Öğretmenlik Uygulaması sürecinde öğretmen adaylarının yürüttükleri derslere ilişkin uygulama öğretim elemanı, uygulama öğretmeni ile arkadaşlarından alacağı dönütlerin niteliğinin ilgililerin zaman sorunu nedeniyle beklenen yararı sağlamadığı bilinmektedir. Sosyal ağlardan biri olan Google Plus ortamı, belirli sayıda kişinin bir arada videolarını izleyip birbirlerine dönüt verilmesi ve zamanla yetersizliği sorununu gidermesinden dolayı öğretmen eğitiminde teknolojinin kullanılmasına iyi bir örnek teşkil edecektir. Bu çalışmanın amacı, öğretmenlik uygulaması sürecinde Google Plus ortamlarından yararlanarak fizik öğretmen adaylarına daha iyi rehberlik hizmeti verilmesi ve bu hizmetin sağlayacağı farkındalık kazanımlarının tartışılmasıdır. Araştırma öğretmenlik uygulaması dersine iki farklı uygulama okuluna devam eden 10 fizik öğretmen adayı ile yürütülmüştür. Her öğretmen adayı uygulama okullarında yürüttüğü dersleri Google Plus ortamından erişime açmış ve okul dışı zamanlarda canlı görüşmeler yoluyla videolar üzerindeki izlenimlere ilişkin tartışmalar yapılmıştır. Dönem sonunda öğretmen adaylarına süreci değerlendirmek üzere sorulan açık uçlu sorularla başlangıçta olumsuz görüşlere sahip öğretmen adaylarının teknolojik beceri, iletişim ve geribildirim konularında farkındalık geliştirdikleri belirlenmiştir. Sonuçta uygulama okullarındaki sosyal ağlara erişim engellerinin de ortadan kaldırılmasıyla Google Plus deneyimi öğretmenlik uygulaması sürecinde etkin olarak kullanılabilecektir

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Aksu, M. B. (2004). Fakülte – okul işbirliği semineri ve uygulama sürecinin değerlendirilmesi: Malatya ili örneği. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, İnönü Üniversitesi, Malatya.
2. Azar, A. (2003). Okul deneyimi ve öğretmenlik uygulaması dersine ilişkin görüşlerin yansımaları. Millî Eğitim, 159, 181-194.
3. Cohen, L. Manion, L. & Morrison, K. (2000). Research methods in education, (5th ed.), London: Routledge.
4. Ekiz, D. (2006). Mentoring primary schools student teachers in Turkey; Seeing it from the perspectives of student teachers and mentors, International Education Journal, 7 (7), 924-934.
5. Ekiz, D. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
6. Erarslan, A. (2008). Fakülte-okul işbirliği programı: matematik öğretmeni adaylarının okul uygulama dersi üzerine görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 95-105.
7. Glaser, B. & Strauss, A. (1967). Discovery of groundedtheory. Chicago: Aidine.
8. Görgen, İ.& Çokçalışkan, H., & Korkut. Ü. (2012). Öğretmenlik uygulaması dersinin öğretmen adayları, uygulama öğretmenleri ve uygulama öğretim üyeleri açısından işlevselliği. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 56-72.

9. Gülbahar, Y., Kalelioğlu, F., & Madran, O. (2010). Sosyal ağların eğitim amaçlı kullanımı. XV. Türkiye'de İnternet Konferansı, İTÜ, İstanbul.
10. Gürol, A. (2008). Teknik öğretmen adaylarının bilgi ve iletişim teknolojilerine ilişkin niyetlerini belirlemek amacıyla teknoloji kabul modelini uygulamak. 8th International educational technology conference (157- 162), Eskişehir.
11. Karaman, S., Yıldırım, S., & Kaban, A. (2008). Öğrenme 2.0 yaygınlaşıyor: WEB 2.0 uygulamalarının eğitimde kullanımına ilişkin araştırmalar ve sonuçları. XIII. Türkiye’de internet konferansı, ODTÜ, Ankara.
12. Kiraz, E. (2002). Öğretmen adaylarının hizmet öncesi mesleki gelişiminde uygulama öğretmenlerinin işlevi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1 (2), 183-196.
13. Koç, G. & Demirel. Ö. (1999). Öğretmenlik uygulaması dersinin öğretmen adayları üzerindeki etkisi. Öğretmen Eğitiminde Çağdaş Yaklaşımlar Sempozyumu, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
14. Koçak Usluel, Y, Avcı, Ü, Kurtoğlu, M, & Uslu, N. (2013). Yeniliklerin benimsenmesi sürecinde rol oynayan değişkenlerin betimsel tarama yöntemiyle incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 33, 53-71.
15. Köksal, N. & Demirel, Ö. (2008). Yansıtıcı düşünmenin öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulamalarına katkıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 189-203.
16. Mazman, S. G. (2009). Sosyal ağların benimsenme süreci ve eğitsel bağlamda kullanımı, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Fen bilimleri Enstitüsü, Ankara.
17. Merriam, S. B. (1988). Case studyresearch in educcation: a qualitative approach. San Francisco: Jossey-Bass.
18. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis. London: Sage Publications.
19. Öner, D. & Adadan, E. (2013). Web tabanlı portfolyo oluşturarak öğretmen olmak: öğretmenlik uygulamaları için pedagojik bir model. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(3), 475-493.
20. Özmen, F, Aküzüm, C, Sünkür, M, & Baysal, N. (2011). Sosyal ağ sitelerinin eğitsel ortamlardaki işlevselliği. 6. Uluslararası İleri Teknolojiler Sempozyumu, Fırat Üniversitesi, Elazığ.
21. Paker, T. (2005). Öğretmenlik uygulamasında öğretmen adaylarının uygulama öğretmeni ve uygulama öğretim elemanlarının yönlendirmesiyle ilgili karşılaştıkları sorunlar. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi (617- 620), Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
22. Sağ, R. (2008). The expectations of student teachersabout cooperating teachers, supervisors, and practice schools. Eurasian Journal of Educational Research, 32(117-132).
23. Yeşilyurt, E. & Semerci, Ç. (2011). Uygulama öğretmenlerinin öğretmenlik uygulaması sürecinde karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Akademik Bakış Dergisi, 27.
24. Yıldırım A. & Şimşek H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
25. Yıldız, E. (2011). Web-tabanlı senkron derslerin öğretmen adaylarının uzaktan eğitime karşı tutumları ve senkron teknolojileri kabulleri üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Fen bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
26. Yiğit, N., Alev, N.& Ekiz, D (2010). Öğretmenlik uygulaması sırasında yansıtma temelli rehberlik çalışmalarının öğretmen adaylarının mesleki gelişimlerine katkısı. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 75- 100.
27. Yiğit, N. (2013). Eğitimin teknolojik temelleri. Eğitim bilimine giriş, ed. H. Özmen & D. Ekiz, 142–155, 1. Baskı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. (Kitap Bölümü)
28. YÖK (1998). Fakülte-okul işbirliği. Ankara: YÖK/Dünya Bankası Yayınları.