CÎYÊ FONETÎK, FONOLOJÎ Û GRAMERA DEVOKA XERZAN DI NAN DEVOKÊN KURMANCÎ Û DÎYALEKTÊN KURDÎ DA
Öz
Hudûdên
devoka herêma Xerzan, ji hudûdê bajarê Bidlîsê dest pê dike, heta hudûdê Mûş,
Dîyarbekir, Batman û Mêrdînê dewam dike û digihêje heta sînorê devoka Torî ku
di nav sînorên Mêrdînê da cih digire. Devoka Xerzan, di dirêjahîya domahîya
dîrokê da neçar maye ku di bin desthilatdarîya dewletên curbicur da bimêne. Her
çiqas zemanê berê li herêma Xerzan nufûsa ermenîyan jî hebûye, bes îro tenê şênîyên
ku bi erebî, kurmancîya jor û kirmanckî/zazakî/dimbilkî dipeyivin li vir dijîn.
Zemanê ku ermenî li vir hebûn, dînî Îsewîyan jî hebûye; lêbelê îro tenê
muntesîbên dînê Îslamê ku li ser mezhebê Sunnî-Şafîî ne li vir dijîn. Di vê
xebatê da taybetmendîyên devoka Xerzan û dîyaleketa kurmancîya jêrîn û devokên
din ên kurmancî yên mîna devoka Torê, Mêrdîn, Dîyarbekir û Serhedê digel hev
hatine berawirdkirin. Li ser bingehê hewl hatîye dayîn ku tesbîta karakterên hevbeş
ên devoka Xerzan û dîyalektên din, digel ên kurmancîya jêrîn bihê kirin.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akyüz, K. (1995). Modern Türk Edebiyatının Ana Çizgileri 1860-1923, İstanbul: İnkılap Kitabevi.
- Alakom, Rohat. (2016). Beşdarbûna Kurdan Di Serhildana Çîyayê Kozanê de, Nûbihar, Zivistan, c. 19, j. 134.
- Alan, R. (1997 a). Kürt Halk Şarkıları İçin Küçük Bir Poetika, War, Payîz, İstanbul, hj. 2.
- Alan, R. (1997 b). Yûsif, Buda û Zembîlfroş, War, Payîz, İstanbul, hj. 2.
- Aras, A. (1996). Şaırê Kurda yê Efsanevi Evdalê Zeynıkê, İstanbul: Weşanên Deng.
- Hemkoçer, M. C. (2016). Jin û Wêje, Nûbihar, C. 20, j. 136.
- Kardaş, C. (2018) Aşığın Sazı Dengbêjin Sesi, Ankara: Eğiten Kitap.
- Kevirbirî, S. (2001). Filîtê Quto, İstanbul: Weşanên Pêrî.
- Kevirbirî, S. (2002). Bir Çığlığın Yüzyılı Karapetê Xaço, İstanbul: Sî Yayınları.
- Meretowar, A. (2017). Huseynê Farê, İstanbul: Weşnxaneya Wardoz.