Türkiye’de Dördüncü Balıkçı Gemisi Geri-Alım Programının Analizi
Öz
Bu çalışma, Tarım ve Orman Bakanlığı Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğü tarafından çıkarılan bir tebliğ ile uygulamaya geçirilen dördüncü balıkçı gemisi geri-alım programını değerlendirmektedir. Programda 22,4 milyon Turkish Lira karşılığında, toplam 213 balıkçı gemisi geri alınmıştır. Çalışmanın verileri, oransal örnek hacmi dikkate alınarak gemi sahiplerinin %24,4’üyle yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. En fazla gemi alımı; Marmara (%39), en az gemi alımı da Ege bölgesinden (%12) yapılmıştır. Programa, 10,00 m-12,00 m arası 213 balıkçı gemisi başvurmuş ve bunların geri-alımı gerçekleşmiştir. Devredilen gemilerin tamamı küçük ölçekli balıkçı gemisi kategorisinde yer almaktadır. Bu gemilerin %30’u, yılda 120 günden az, %46’sı ise 120-239 gün arası avcılık yapmaktadır Yılda 240 günden fazla avcılık yaptığını bildiren balıkçıların oranı %24’tür. Balıkçı gemilerini devreden kişilerin %13’ü ikinci bir gemiye sahiptir. Programa katılan fakat gemisini verse de balıkçılıkta kalmaya devam edeceğini bildiren balıkçıların %78’si, geri-alım programından aldıkları destekleme ile yeni bir balıkçı gemisi alacağını bildirmiştir. Balıkçı gemilerinin %96’sı sezonluk veya sürekli mürettebat çalıştırmaktadır. Bu tayfaların %51’nin aile dışındaki kişilerden oluştuğu tespit edilmiştir. Bunlara ilave olarak, mürettebatın %46’sı balıkçılık sektöründe çalışmaya devam edeceğini açıklamıştır. Sonuç olarak, incelenen balıkçı gemisi geri-alım programının, balıkçı filosundan sayıca azaltma yapmak suretiyle; balıkçılıkta etkinliği arttırmak balık stokları üzerindeki baskıyı azaltmak ve sürdürülebilir balıkçılığı desteklemek gibi iddialı amaçları olduğu görülmektedir. Çalışmanın mevcut bulguları, programın amaçları doğrultusunda uzun dönemli olumlu etkiler ortaya çıkarmasının mümkün olmadığını göstermektedir. Bu nedenle, geri alım programlarının sonuç ve başarılarının detayları ile ilgili tüm değerlendirmeler otoriteler tarafından yapılmalı ve gelecekteki programlar gerekli düzeltmeler eşliğinde gerçekleştirilmelidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bartley, D. M. (2019). From Sustainability to Catastrophe to Recovery: The Need for Using an Ecosystem Approach for Responsible Fishery Management. Pages: 567-571 in C.C. Krueger, W.W. Taylor, and S. Youn, editors. From Catastrophe to Recovery: Stories of Fishery Management Success. American Fisheries Society, Bethesda, Maryland.
- Curtis, R., & Squires, D. (2007). Fisheries Buybacks. Iowa: Blackwell Publishing. Ltd. ISBN: 13: 978-0-8138-2546-5/2007, 267 p.
- De Vaus, D. A. (1990). Surveys in Social Research. (2.bas›m). London: Unwin Hyman.
- Ekmekci, B. & Ünal, V. (2019). Analysis of the second generation buy-back program for fishing vessels in Turkey. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 36(3), 229-243. DOI: 10.12714/egejfas.2019.36.3.04
- Eurostat (2016). Data extracted in October 2016. https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Fishery_statistics_in_detail&oldid=311673.
- Grafton, R.Q. (2008). Canadian Fisheries Governance: The good, the bad and the ugly. (Edt., N. Schneider) A breath of fresh air: the state of environmental policy in Canada. Fraser Institute, ISBN: 978-0-88975-241-2, Canada.
- Groves, T., & Squires. D. (2007). Lessons from Fisheries Buybacks. (Ed. R. Curtis and D. Squires) Fisheries Buybacks, 14–54. Iowa: Blackwell Publishing.
- GTHB (2012). Resmi gazetenin 2012 tarihli ve 28328 sayısında yayımlanmış olan “Balıkçı Gemisini Avcılıktan Çıkaranlara Yapılacak Destekleme Tebliği” (2012/51).
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Çevre Bilimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
3 Temmuz 2020
Gönderilme Tarihi
19 Mayıs 2020
Kabul Tarihi
16 Haziran 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 3 Sayı: 1
Cited By
Techno-economic efficiencies of the purse-seiners in the Aegean Sea (Eastern Mediterranean, Turkey)
Ocean & Coastal Management
https://doi.org/10.1016/j.ocecoaman.2021.105943