Neuroplasticity is a fundamental neuroscientific principle demonstrating that the brain can be structurally and functionally reshaped throughout life via experience, learning, and repetition. This concept plays a critical role in understanding the potential for change at the cognitive, emotional, and behavioral levels. Coaching, on the other hand, is a goal-oriented developmental process that enables individuals to question their current thought patterns, enhance self-awareness, and develop cognitive flexibility. This literature-based review highlights how elements known to facilitate neuroplasticity-such as attention, emotional arousal, relational interaction, and experiential repetition-are inherently present in the coaching process. It is argued that coaching conversations provide a fertile ground for neuroplastic change, facilitating the formation of new synaptic connections, the weakening of outdated neural pathways, and the restructuring of cognitive maps. In this regard, coaching is proposed not only as a psychosocial intervention but also as a practice with the potential to induce change at the neurobiological level. This study aims to establish a theoretical framework for the intersection between coaching and neuroplasticity, while also offering a foundation for future experimental research in this field.
Coaching neuroplasticity thought patterns cognitive flexibility self-awareness cognitive transformation
Nöroplastisite, beynin yaşam boyunca deneyim, öğrenme ve tekrar yoluyla yapısal ve işlevsel olarak yeniden şekillenebileceğini ortaya koyan temel bir nörobilimsel ilkedir. Bu kavram, bireyin bilişsel, duygusal ve davranışsal düzeydeki değişim potansiyelini anlamada kritik bir rol oynamaktadır. Diğer yandan koçluk, bireyin mevcut düşünce kalıplarını sorgulamasına, içsel farkındalık geliştirmesine ve zihinsel esneklik kazanmasına imkân tanıyan, amaç odaklı bir gelişim sürecidir. Literatür taramasına dayalı olarak yürütülen bu incelemede; dikkat, duygusal uyarım, ilişki temelli etkileşim ve deneyimsel tekrar gibi nöroplastisiteyi destekleyen etmenlerin koçluk süreci içerisinde doğal olarak yer aldığı gösterilmektedir. Koçluk görüşmelerinin, özellikle yeni sinaptik bağlantıların kurulmasına, eski nöral yolların zayıflamasına ve bireyin bilişsel haritalarını yeniden yapılandırmasına olanak tanıyan bir öğrenme ortamı sunduğu savunulmaktadır. Bu bağlamda koçluk yalnızca psikososyal bir müdahale biçimi olmanın ötesinde, nörobiyolojik düzeyde de dönüşüm yaratabilecek bir etki alanına sahiptir. Bu çalışma, koçluk uygulamalarının nöroplastisite mekanizmalarıyla nasıl örtüştüğünü kuramsal bir çerçevede ele alırken, ileride gerçekleştirilebilecek deneysel araştırmalar için de teorik bir temel sunmaktadır.
Koçluk nöroplastisite düşünce kalıpları zihinsel esneklik bireysel farkındalık bilişsel dönüşüm nörobilim
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Sinirbilim (Diğer) |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 27 Mayıs 2025 |
| Kabul Tarihi | 5 Eylül 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 12 Sayı: 3 |