TÜRKİYE'DE BİLGİ EDİNME HAKKI: AÇIKLIK VE ŞEFFAFLIK

Öz

Bu çalışmanın konusu, Türkiye'de idarenin bilgi verme ödevi açısından durumunun, il belediyelerinin web sayfaları aracılığı ile ortaya konmasıdır. Çalışmada, Bilgi Edinme Hakkı Kanununun Uygulanmasına İlişkin Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde 51 il belediyesinin web sayfası analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, oranı değişmekle birlikte tüm il belediyelerinin web sitelerinde bilgi edinme hakkı bağlamında eksikleri olduğunu ortaya koymuştur. Bilgi edinme hakkı kapsamında kamuoyu ile paylaşılması gereken bilgi veya belgelerin çoğu, belediyeler tarafından yayımlanmamaktadır. Şeffaf ve hesap verebilir yönetim anlayışı ile bağdaşmayan bu durum, il belediyelerinde yönetimin hesap verme sorumluluğunun tam anlamıyla yerine getirilmediğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Gizlilik,Bilgi edinme hakkı,Açıklık,Şeffaflık,Belediye.

RIGHT TO INFORMATION IN TURKEY: REFLECTION OF OPENNESS AND TRANSPARENCY ON MUNICIPALITY WEBSITES

Abstract

The subject of this article is to review the status of administration in Turkey on right to information through examining the municipality websites. In this study, websites of 51 municipalities in Turkey were analyzed in accordance with the sections of the Act of Basis and Principles for Right to Information. The results have revealed that all of the municipalities have some incompleteness on their websites in terms of right to information. Municipalities haven't published most of the information and documents that have to be published according to the Act yet. The results also have revealed that accountability haven't been put into practice by all means in municipalities and their status hasn't been compatible with the idea of transparent and accountable administration yet.

Keywords

• Secrecy,Right to information,Openness,Transparency,Municipality.

Kaynakça

1. AKILLIOĞLU, T. (1991), “Yönetimde Açıklık-Gizlilik ve Bilgi Alma Hakkı”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt 46, Sayı 3-4, Haziran-Aralık.
2. BALL, C. (2009), “What is Transparency”, Public Integrity, Vol. 11, Issue 4, ss. 293-308.
3. BİLGİN, K. U. (1995), “Kamu Yönetiminde Kaliteli Hizmet Anlayışı”, Kamu Yönetimi Disiplin Sempozyumu Bildirileri, Cilt 1. TODAİE, Ankara.
4. CEYLANOĞLU, N. (2006), “Vatandaşın Değerlendirmesi”, Vatandaşın Bilgi Edinme Hakkı Uluslararası Konferansı Konferans Tutanakları, İstanbul: TESEV Yayınları.
5. EKEN, M. (2005), “Gizlilik Geleneğinden Şeffaf Yönetime Doğru”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 38, Sayı 1, ss. 113-130, TODAİE, Ankara.
6. EKEN, M. (1994), “Kamu Yönetiminde Gizlilik Geleneği ve Açıklık İhtiyacı”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 27, Sayı 2, ss. 25-54.
7. FINDIKLI, R. (1996), “Yönetimde Açıklık-Açık Yönetim”, Türk İdare Dergisi, Yıl:68, Sayı 412, Eylül, ss. 103-110.
8. FOX, J. (2007), “The Uncertain Relations Between Transparency and Accountability”, Development in Practice, Volume 17, Issue 4-5, ss. 663-671.

9. GÜRAN, S. (1982), “Yönetimde Açıklık”, İdare Hukuku ve İlimleri Dergisi, Cilt 3, Sayı 1-2, ss. 101-112.
10. HIZ, Y. ve YILMAZ Z. (2004), Bilgi Edinme ve Dilekçe Hakkı, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
11. İYİMAYA, A. (2003), “Bilgi Edinme ve Verilere Ulaşma Özgürlüğü”, Ankara Barosu Dergisi, Yıl: 61, Sayı 1, ss. 41-47.
12. KARAMAN, Z. T. ve ATAK Ş. (1996), “Kamu Yönetiminde Gizlilik Faktörünün Çevre Korumacı Politikalara Etkisi”, Türk İdare Dergisi, Yıl 68, Sayı 412, ss. 111-129.
13. ŞENGÜL, R. (2008), Bilişim Çağında Şeffaf Yönetim, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
14. KAYA C. (2005), “Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi’nin Resmî Belgelere Erişme Konusunda Üye Devletlere Tavsiye Kararı Rec (2002) 2”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Yıl 18, Sayı 58, Mayıs-Haziran, ss. 189-194.
15. ROBERTS, A., S. (2000), “Less Government, More Secrecy: Reinvention And The Weakening of Freedom of Information Law”, Public Administration Review, Volume 60, Issue 4, July/August, ss. 308–320.
16. SCHEDLER, A. (1999), “Conceptualizing Accountability”, The Self-Restraining State: Power and Accountability in New Democracies, Ed. Andreas Schedler, Larry Diamond and
17. Marc F. Plattner ss. 13-28, Lynne Rienner Publishers, Colorado.
18. TANSEN, A. (2006), “Bilgi Edinme Hakkının Evrensel İlkeleri”, Vatandaşın Bilgi Edinme Hakkı Uluslararası Konferansı Konferans Tutanakları, TESEV Yayınları İstanbul.
19. UZUN T. (2005), “Kamu Yönetiminde Değişim ve Bilgi Edinme Hakkı”, S.Ü.İ.İ.B.F. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Yıl 5 Sayı 9, Nisan, ss. 229-256.
20. YILDIRIM, İ. (2004), “Kamu Yönetiminde Açıklık ve Bilgi Edinme Hakkı Kanunu”, Hukuk ve Adalet, Sayı 2, ss. 79-95.
21. YILDIRIM, R. (1998), “İdare Hukuku Açısından Bilgi Edinme Hak ve Özgürlüğü”, Başbakanlık İdari Usul Kanunu Hazırlığı Uluslararası Sempozyumu, Ankara.
22. Yönetmelik (2004), Bilgi Edinme Hakkı Kanununun Uygulanmasına İlişkin Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik, T.C. Resmî Gazete, Sayı: 25445.