“Thinking about thinking on the moral one”: a model on the relationships between mindfulness, metacognition, and moral metacognition

Abstract

The distinguishing feature of human is his/her cognitive capacity. With this cognitive capacity, people established civilizations and developed moral systems. Awareness is central to these cognitive traits. People who are aware of themselves and their environment can know, monitor, and regulate their thoughts. This study addresses these cognitive features in a moral context. In this direction, a model has been proposed regarding the mediating role of metacognition between mindfulness and moral metacognition. The participants of the study consist of 220 people, most of whom are university students. The scales and questions of the research were delivered to the participants online. The findings obtained from the testing of the model indicate that mindfulness contributes to moral metacognition with mediation of metacognition. However, there is no direct relationship between mindfulness and moral metacognition. The findings were discussed in terms of the contribution of the study to the literature, its limitations, and implications for future studies.

Keywords

• mindfulness
• metacognition
• moral metacognition
• moral awareness

Ahlaki olanı düşünmeyi düşünmek”: bilinçli farkındalık, üstbiliş ve ahlaki üst biliş arasındaki ilişkilere yönelik bir model

Öz

İnsanın ayırt edici yönü sahip olduğu bilişsel kapasitedir. Bu bilişsel kapasitesi ile medeniyetler kurmuş ve ahlaki sistemler geliştirmiştir. Farkındalık bu bilişsel özellikler arasında merkezi bir konumdadır. Kendisinin ve çevresinin farkında olan insan bu sayede düşüncelerini bilebilir, izleyebilir ve düzenleyebilir. Bu çalışma bu bilişsel özellikleri ahlaki bağlamda ele almaktadır. Bu doğrultuda üstbilişin bilinçli farkındalık ve ahlaki üstbiliş arasındaki aracı rolüne dair bir model önerilmiştir. Araştırmanın katılımcıları çoğunluğu üniversite öğrencisi 220 kişiden oluşmaktadır. Araştırmanın anket ve soruları katılımcılara çevrimiçi olarak ulaştırılmıştır. Modelin test edilmesinden elde edilen bulgular bilinçli farkındalığın ahlaki üstbilişe üstbiliş aracılığıyla katkı sağladığına işaret etmektedir. Bununla birlikte bilinçli farkındalık ile ahlaki üstbiliş arasında doğrudan ilişki bulunmamaktadır. Bulgular; çalışmanın literatüre katkısı, sınırlılıkları ve gelecekteki çalışmalar için çıkarımlar ekseninde tartışıldı

Anahtar Kelimeler

• bilinçli farkındalık
• üstbiliş
• ahlaki üstbiliş
• ahlaki farkındalık

Kaynakça

1. AKARSU, B. (1975). Felsefe terimleri sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları.
2. ARSLANTÜRK, G. & HARPUT, D. (2020, çevrimiçi görünüm). Prosociality, religiosity and values in adolescence: comparing the impact of religious and general schooling in Turkey. Journal of Beliefs & Values, 1-15. https://doi.org/10.1080/13617672.2020.1848150
3. BATSON, D. (2011). Altruism in Humans. Oxford University Press.
4. BROWN, K. W. & RYAN, R. M. (2003). The benefits of being present: mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84, 822–848.
5. BUTTERFİELD, K. D., TREVİÑO, L. K. & WEAVER, G. R. (2000). Moral awareness in business organizations: Influences of issue related and social context factors. Human Relations, 53(7), 981–1018.
6. CARTWRİGHT-HATTON, S. & WELLS, A. (1997). Beliefs about worry and intrusions: The Meta-Cognitions Questionnaire and its correlates. Journal of Anxiety Disorders, 11(3), 279-296.
7. CHERUVALATH, R. (2019). Does studying ‘ethics’ improve engineering students’ meta moral cognitive skills? Sci Eng Ethics, 25, 583–596, https://doi.org/10.1007/s11948-017-0009-x
8. ÇATAK, P. D. (2012). The Turkish version of mindful attention awareness scale: Preliminary findings. Mindfulness, 3,1–9.

9. ÇELİK İ. & SARIÇAM, H. (2018, Mart). Ahlaki Üstbiliş Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İKSAD 1. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi, Mardin, Türkiye. https://doi.org/10.13140/RG.2.2.19068.85126
10. DARLEY, J. M., & BATSON, C. D. (1973). " From Jerusalem to Jericho": A study of situational and dispositional variables in helping behavior. Journal of Personality and Social Psychology, 27(1), 100-108.
11. DRUMWRIGHT, M., PRENTICE, R. VE BİASUCCI, C. (2015). Behavioral Ethics and teaching ethical decision making. Journal of Innovative Education, 13(3), 431-458.
12. DURUK, Ü., FIRAT, E. & AKGÜN. A. (2020). Turkish Moral Metacognition Scale (TMMS): The study of adaptation, validation and reliability. International Online Journal of Educational Sciences, 12 (3), 153-163.
13. GOLDSTEIN, E. B. (2013). Bilişsel psikoloji (çev. O. Gündüz). Kaknüs Yayınları.
14. HAYES, A. F. (2018). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach (2nd edition). The Guilford Press
15. LANGER, E. (2007). “Mindfulness and mindlessness”. R. F. Baumeister ve K. D. Vohs (Ed.), Encyclopedia of Social Psychology içinde (s. 572-574). SAGE Publications.
16. MACLIN, O. H. (2007). “Metacognition”. R. F. Baumeister ve K. D. Vohs (Ed.), Encyclopedia of Social Psychology içinde (s. 564-566). SAGE Publications.
17. MATSUMOTO, D. (2009). The cambridge dictionary of psychology. Cambridge University Press
18. MCMAHON, J. M. & GOOD, D. J. (2015). The Moral Metacognition Scale: Development and validation. Ethics & Behavior, 26(5), 357-394. Doi:10.1080/10508422.2015.1028548
19. NARVAEZ, D. (2010). Moral Complexity. Perspectives on Psychological Science, 5(2), 163–181. https://doi.org/10.1177/1745691610362351
20. RUEDY, N. E. & SCHWEITZER, M. E. (2010). In the moment: The effect of mindfulness on ethical decision making. Journal of Business Ethics, 95(1), 73-87.
21. SAROGLOU, V., PICHON, I., TROMPETTE, L., Verschueren, M. & Dernelle, R. (2005). Prosocial behavior and religion: new evidence based on projective measures and peer ratings. Journal for the Scientific Study of Religion, 44(3), 323-348. https://doi.org/10.1111/j.1468-5906.2005.00289.x
22. SCHWARTZ, S. H. (1977). Normative influences on altruism. L. Berkowitz (Ed.), Advances in Experimental Social Psychology içinde (s. 221-278). Academic Press.
23. SÖNMEZ, S., SARIÇAM, H. & ÇELİK İ., (2018, Mart). Ahlaki üstbiliş, makyavelist kişilik ve maneviyat arasındaki ilişki. Uluslararası Bilim ve Eğitim Kongresi, 23-25 Mart, Afyon, Türkiye.
24. STREET, M. D., DOUGLAS, S. C., GEİGER, S. W. & MARTİNKO, M. J. (2001). The impact of cognitive expenditure on the ethical decision-making process: The cognitive elaboration model. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 86(2), 256–277. https://doi.org/10.1006/obhd.2001.2957
25. TOSUN, A. & IRAK, M. (2008). Üstbiliş ölçeği-30'un Türkçe uyarlaması, geçerliği, güvenirliği, kaygı ve obsesif-kompülsif belirtilerle ilişkisi. Türk Psikiyatri Dergisi, 19(1), 67-80.
26. VANDENBOS, G. R. (2015). APA dictionary of psychology. American Psychological Association.
27. ZHAO, X., LYNCH JR, J. G. & CHEN, Q. (2010). Reconsidering Baron and Kenny: Myths and truths about mediation analysis. Journal of Consumer Research, 37(2), 197-206.