Background: Handgrip strength (HGS) is an emerging non-invasive biomarker that reflects neuromuscular integrity, physiological reserve, and nutritional status. While reduced HGS has been linked to adverse outcomes in various clinical populations, its prognostic value in critically ill ICU patients remains underexplored. Given these considerations, this study aims to rigorously evaluate the potential of admission HGS as a prognostic marker for in-hospital mortality among critically ill ICU patients.
Methods: We conducted a prospective observational cohort study in a tertiary care ICU to evaluate whether the HGS at admission predicts in-hospital mortality. Adult patients (≥18 years) with evaluable HGS were included in the study. HGS was measured within 24 hours of admission using a standardized dynamometry protocol and expressed as sex-specific z scores. Multivariable penalized logistic regression was used to assess the association between HGS and mortality, adjusting for demographic, clinical, inflammatory (CRP), and renal (creatinine and urea) markers. The model performance was evaluated using the AUC, calibration plots, and Brier score.
Results: A total of 200 patients from the ICU were enrolled; 98 (49.0%) died during hospitalization. Admission HGS was significantly lower among non-survivors (mean 4.7 ± 2.8 kg vs. 14.6 ± 4.8 kg, p < 0.001). Each 1-SD decrease in HGS was associated with a 14-fold increase in mortality risk (adjusted OR 13.97, 95% CI: 6.08–36.24). Mortality rates differed markedly across HGS tertiles (lowest: 98.5%, middle: 45.5%, highest: 3.0%; p-trend < 0.001). The predictive model demonstrated excellent discrimination (AUC: 0.987; optimism-corrected AUC: 0.972) and calibration (Brier score: 0.095).
Conclusion: Handgrip strength measured at ICU admission is a strong and independent predictor of in-hospital mortality. Given its simplicity and prognostic accuracy, HGS may serve as a valuable bedside tool for early risk stratification in critical care settings.
ICU mortality handgrip strength critical illness muscle weakness prognostic biomarker
The study protocol was approved by the Institutional Review Board of the participating tertiary care center (Approval Date: Aug 21, 2024; Decision No 2024-13/1) and conducted in accordance with the principles of the Declaration of Helsinki. Written informed consent was obtained from all participants or their legally authorized representatives prior to their enrollment.
Arka Plan: El kavrama gücü (HGS), nöromüsküler bütünlüğü, fizyolojik rezervi ve beslenme durumunu yansıtan yeni ortaya çıkan invaziv olmayan bir biyobelirteçtir. Azalmış HGS çeşitli klinik popülasyonlarda olumsuz sonuçlarla ilişkilendirilmiş olsa da, kritik yoğun bakım hastalarındaki prognostik değeri henüz yeterince araştırılmamıştır. Bu hususlar göz önüne alındığında, bu çalışma, kritik yoğun bakım hastalarında hastane içi mortalite için bir prognostik belirteç olarak giriş sırasında HGS'nin potansiyelini titizlikle değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Yöntemler: Giriş sırasında HGS'nin hastane içi mortaliteyi öngörüp öngörmediğini değerlendirmek için üçüncü basamak bir yoğun bakım ünitesinde prospektif bir gözlemsel kohort çalışması yürüttük. Değerlendirilebilir HGS'si olan yetişkin hastalar (≥18 yaş) çalışmaya dahil edildi. HGS, standart bir dinamometri protokolü kullanılarak kabulden sonraki 24 saat içinde ölçüldü ve cinsiyete özgü z skorları olarak ifade edildi. HGS ile mortalite arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için çok değişkenli lojistik regresyon kullanıldı ve demografik, klinik, inflamatuar (CRP) ve renal (kreatinin ve üre) belirteçler ayarlandı. Model performansı, AUC, kalibrasyon grafikleri ve Brier skoru kullanılarak değerlendirildi.
Sonuçlar: Yoğun bakım ünitesinden toplam 200 hasta çalışmaya dahil edildi; 98'i (%49,0) hastanede yatış sırasında öldü. Kabul HGS'si, hayatta kalmayanlarda anlamlı derecede daha düşüktü (ortalama 4,7±2,8 kg - 14,6±4,8 kg, p<0,001). HGS'deki her 1-SD'lik düşüş, mortalite riskinde 14 kat artışla ilişkiliydi (ayarlı OR 13,97, %95 GA: 6,08-36,24). Mortalite oranları HGS üçlüleri arasında belirgin şekilde farklılık göstermiştir (en düşük: %98,5, orta: %45,5, en yüksek: %3,0; p-eğilimi <0,001). Tahmini model, mükemmel ayrımcılık (EAA: 0,987; iyimserlik düzeltilmiş AUC: 0,972) ve kalibrasyon (Brier skoru: 0,095) göstermiştir.
Sonuç: Yoğun bakım ünitesine yatışta ölçülen el kavrama gücü, hastane içi mortalitenin güçlü ve bağımsız bir öngörücüsüdür. Basitliği ve prognostik doğruluğu göz önüne alındığında, HGS yoğun bakım ortamlarında erken risk sınıflandırması için değerli bir yatak başı aracı olarak hizmet edebilir.
yoğun bakım mortalite el kavrama gücü kritik hasta kas gücü zayıflığı prognostik biyobelirteç
Bizlere bu imkanı sağlayan tüm hocalarıma teşekkürlerimi sunarım.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | İç Hastalıkları, Yoğun Bakım |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 20 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 4 |