Etiology, AO/OTA Classification, and Clinical Distribution of Adult Distal Humerus Fractures at a Tertiary Trauma Center

Öz

Objective Distal humerus fractures occur across a heterogeneous injury spectrum, ranging from low-energy fragility injuries to complex fractures caused by high-energy trauma. Studies examining the epidemiological characteristics or institutional presentation patterns of these fractures remain limited. This study aimed to describe the demographic characteristics, injury mechanisms, and fracture morphology of adult distal humerus fractures treated at a tertiary trauma center. Methods This retrospective observational cohort study included adult patients treated for distal humerus fractures between January 2021 and December 2025. Demographic characteristics, injury mechanisms, AO/OTA classification, open fracture status, and the presence of polytrauma were evaluated. Associations between categorical variables were analyzed using the Pearson chi-square test or Fisher–Freeman–Halton exact test, as appropriate. Age distributions across the main fracture types were compared using the Kruskal–Wallis test. Results: A total of 115 patients, including 49 women and 66 men, were included. The mean age was 45.3 ± 19.8 years. Of the injuries, 47.8% were high-energy, 40.9% were low-energy, and 11.3% were moderate-energy. AO/OTA type C fractures accounted for 72.2% of all fractures. Open fractures occurred in 38.2% of high-energy injuries, while the polytrauma rate in this group was 40.0%. Low-energy injuries were more frequent among women, whereas high-energy injuries were more common among men (p<0.001). No significant age difference was found among the main AO/OTA fracture types (p=0.940). Conclusion: Adult distal humerus fractures treated at a tertiary trauma center demonstrated a heterogeneous distribution characterized by substantial contributions from high-energy trauma, AO/OTA type C fractures, open injuries, and polytrauma. The findings indicate that the institutional case profile differed from that reported in fragility fracture–predominant series. Keywords: distal humerus fracture; AO/OTA classification; high-energy trauma

Anahtar Kelimeler

• distal humerus fracture
• AO/OTA classification
• high-energy trauma

Üçüncü Basamak Bir Travma Merkezinde Erişkin Distal Humerus Kırıklarının Etiyolojisi, AO/OTA Sınıflaması ve Klinik Dağılımı

Öz

Amaç: Distal humerus kırıkları, düşük enerjili frajilite yaralanmalarından yüksek enerjili kompleks kırıklara kadar uzanan heterojen bir yaralanma spektrumunda görülmektedir. Literatürde bu kırıkların epidemiyolojik özelliklerini veya kurumsal başvuru dağılımlarını inceleyen çalışmalar sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, üçüncü basamak bir travma merkezinde tedavi edilen erişkin distal humerus kırıklarının demografik özelliklerini, yaralanma mekanizmalarını ve kırık morfolojisini tanımlamaktır. Yöntem: Bu retrospektif gözlemsel kohort çalışmasına Ocak 2021 ile Aralık 2025 tarihleri arasında distal humerus kırığı nedeniyle tedavi edilen erişkin hastalar dahil edildi. Demografik özellikler, yaralanma mekanizması, AO/OTA sınıflaması, açık kırık durumu ve politravma varlığı değerlendirildi. Kategorik değişkenler arasındaki ilişkiler, uygunluğuna göre Pearson ki-kare testi veya Fisher–Freeman–Halton kesin testi ile analiz edildi. Ana kırık tipleri arasındaki yaş dağılımları Kruskal–Wallis testi ile karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya 49 kadın ve 66 erkek olmak üzere toplam 115 hasta dahil edildi. Ortalama yaş 45,3 ± 19,8 yıl idi. Yaralanmaların %47,8’i yüksek, %40,9’u düşük ve %11,3’ü orta enerjiliydi. Kırıkların %72,2’si AO/OTA tip C olarak sınıflandırıldı. Açık kırıklar yüksek enerjili yaralanmaların %38,2’sinde görülürken, bu gruptaki politravma oranı %40,0 idi. Düşük enerjili yaralanmalar kadınlarda, yüksek enerjili yaralanmalar ise erkeklerde daha sıktı (p<0,001). Ana AO/OTA kırık tipleri arasında yaş açısından anlamlı fark saptanmadı (p=0,940). Sonuç: Üçüncü basamak bir travma merkezinde tedavi edilen erişkin distal humerus kırıkları; yüksek enerjili travma, AO/OTA tip C kırıklar, açık yaralanmalar ve politravmanın belirgin katkıda bulunduğu heterojen bir dağılım göstermektedir. Bulgular, bu kurumdaki olgu profilinin frajilite kırığı ağırlıklı serilerden farklı olduğunu ortaya koymaktadır. Anahtar kelimeler: distal humerus kırığı; AO/OTA sınıflaması; yüksek enerjili travma

Anahtar Kelimeler

• distal humerus kırığı
• AO/OTA sınıflaması
• yüksek enerjili travma

Kaynakça

1. Palvanen M, Kannus P, Niemi S, Parkkari J. Secular trends in distal humeral fractures of elderly women: nationwide statistics in Finland between 1970 and 2007. Bone. 2010;46(5):1355-8. DOI: 10.1016/j.bone.2009.11.025
2. Charissoux JL, Vergnenegre G, Pelissier M, Fabre T, Mansat P. Epidemiology of distal humerus fractures in the elderly. Orthop Traumatol Surg Res. 2013;99(7):765-9. DOI: 10.1016/j.otsr.2013.08.002
3. Robinson CM, Hill RM, Jacobs N, Dall G, Court-Brown CM. Adult distal humeral metaphyseal fractures: epidemiology and results of treatment. J Orthop Trauma. 2003;17(1):38-47. DOI: 10.1097/00005131-200301000-00006
4. Bergdahl C, Ekholm C, Wennergren D, Nilsson F, Möller M. Epidemiology and patho-anatomical pattern of 2,011 humeral fractures: data from the Swedish Fracture Register. BMC Musculoskelet Disord. 2016;17:159. DOI: 10.1186/s12891-016-1009-8
5. Kong G, Mustafa A, Ajaj A, Baroudi O, Alzobi O, Abuhejleh H, et al. Distal humerus fractures: epidemiology and surgical management trends in hospitalized patients in Qatar. JSES Int. 2025;9(3):902-6. DOI: 10.1016/j.jseint.2025.01.005
6. Kannus P, Niemi S, Sievänen H, Parkkari J. Continuous decline in incidence of distal humeral fracture of older women in Finland. Aging Clin Exp Res. 2017;29(3):467-71. DOI: 10.1007/s40520-016-0594-6
7. Yetter TR, Weatherby PJ, Somerson JS. Complications of articular distal humeral fracture fixation: a systematic review and meta-analysis. J Shoulder Elbow Surg. 2021;30(8):1957-67. DOI: 10.1016/j.jse.2021.02.017
8. Tyllianakis M, Solou K, Lakoumentas J, Panagopoulos A. Long-Term Functional Outcomes and Complications of Intra-Articular (AO type B, C) Distal Humerus Fractures in Adults: A Retrospective Review. Cureus. 2022;14(1):e21094. DOI: 10.7759/cureus.21094

9. Min W, Anwar A, Ding BC, Tejwani NC. Open distal humerus fractures--review of the literature. Bull NYU Hosp Jt Dis. 2010;68(4):257-61.
10. Lauder A, Richard MJ. Management of distal humerus fractures. Eur J Orthop Surg Traumatol. 2020;30(5):745-62. DOI: 10.1007/s00590-020-02626-1
11. Sudah SY, Puzzitiello RN, Nasra MH, Moverman MA, Pagani NR, Guss MS, et al. Nonoperative treatment of distal humerus fractures in the elderly yields satisfactory functional outcomes and low conversion to delayed surgery: a systematic review. JSES Rev Rep Tech. 2022;2(1):96-102. DOI: 10.1016/j.xrrt.2021.10.001
12. Kösters C, Lenschow S, Schulte-Zurhausen E, Roßlenbroich S, Raschke MJ, Schliemann B. Management of comminuted fractures of the distal humerus: clinical outcome after primary external fixation versus immediate fixation with locking plates. Arch Orthop Trauma Surg. 2017;137(12):1693-8. DOI: 10.1007/s00402-017-2792-x
13. Kömürcü M, Yanmiş I, Ateşalp AS, Gür E. Treatment results for open comminuted distal humerus intra-articuler fractures with Ilizarov circular external fixator. Mil Med. 2003;168(9):694-7.