Examination of Wagner's Law and Keynesian Theory Specific to Education, Health, and Defense Expenditures for Turkey

Öz

Determining the direction of the relationship between public expenditures and economic growth is important for policy makers as it will guide policy decisions. There are two dissimilar ideas on the direction of the relationship in question, one being Wagner's Law and the other Keynesian Theory. In Wagner's Law, it is suggested that there is a causal relationship like that growth increases public expenditures, and in the Keynesian Theory, an increase in public expenditures provides growth. This study aims to determine whether there is a causal relationship between economic growth and public expenditures specific to education, health and defense expenditures and its direction, if any. In this study done for Turkey, Granger and Toda-Yamamoto causality tests were applied with the data of the period 2007:Q1-2021:Q1. The results obtained show the existence of a causal relationship from education, health, and defense expenditures to growth in Turkey during the examined period.

Anahtar Kelimeler

• Wagner’s Law
• Keynesian Theory
• Central Budget Expenditures
• Toda-Yamamoto Causality Analysis

Eğitim, Sağlık ve Savunma Harcamaları Özelinde Türkiye için Wagner Kanunu ve Keynesyen Teorinin Sınanması

Öz

Kamu harcamalarının ekonomik büyümeyle ilişkisinin hangi yönde olduğunun tespit edilmesi, politika kararları alınmasında yol gösterici olacağından politika yapıcılar için önem oluşturmaktadır. Söz konusu ilişkinin yönü üzerine biri Wagner Kanunu diğeri Keynesyen Teori olmak üzere iki farklı fikir bulunmaktadır. Wagner Kanununda büyümenin kamu harcamalarını artırdığı, Keynesyen Teoride ise kamu harcamalarındaki artışın büyümeyi sağladığı yönünde bir nedensellik ilişkisinin varlığı öne sürülmektedir. Bu çalışma, kamu harcamalarını eğitim, sağlık ve savunma harcamaları özelinde dikkate alarak büyüme ile aralarında nedensellik ilişkisinin var olup olmadığını ve varsa yönünü tespit etmeyi amaçlamaktadır. Türkiye için yapılan bu çalışmada 2007:Q1-2021:Q1 dönemine ait verilerle Granger ve Toda-Yamamoto nedensellik testleri uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar, incelenen dönem içerisinde Türkiye’de eğitim, sağlık ve savunma harcamalarından büyümeye doğru bir nedensel ilişkinin varlığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Wagner Kanunu
• Keynesyen Teori
• Merkezi Bütçe Harcamaları
• Toda-Yamamoto Nedensellik Analizi

Kaynakça

1. Arestis, P., Şen, H., & Kaya, A. (2021) On the Linkage between Government Expenditure and Output: Empirics of the Keynesian View versus Wagner’s Law. Econ Change Restruct, 54, 265–303. DOI: 10.1007/s10644-020-09284-7.
2. Arısoy, İ. (2005). Wagner ve Keynes Hipotezleri Çerçevesinde Türkiye’de Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 63-80.
3. Biswal B., Dhawan, U., & Lee, H.Y. (1999). Testing Wagner versus Keynes Using Disaggregated Public Expenditure Data for Canada. Applied Economics, 31(10), 1283-1291. DOI: 10.1080/000368499323490.
4. Cergibozan, R., Çevik, E., & Demir, C. (2017). Wagner Kanunu’nun Türkiye Ekonomisi için Sınanması: Çeşitli Zaman Serisi Bulguları. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 54(625), 75-89.
5. Çalışkan, Ş., Karabacak, M., & Meçik, O. (2018). Türkiye’de Uzun Dönemde Eğitim ve Sağlık Harcamaları ile Ekonomik Büyüme İlişkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 33(1), 75-96.
6. Çınar, S., & Has, B. (2021). Sağlık Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Örneği. ISPEC Journal of Social Sciences & Humanities, 5(2), 114-128.
7. Demez, S. (2021). Validity of Wagner’s Law in EU Member Transition Economies: Panel Causality Analysis. Journal of Economic Policy Researches, 8(2), 199-210. DOI: 10.26650/JEPR.910662.
8. Destebaşı, E. (2017). Savunma, Eğitim ve Sağlık Harcamaları Arasındaki Nedensellik Analizi: D-8 Ülkeleri Örneği. Enderun Dergisi, 1(1), 28-43.

9. Dickey, D. A., & Fuller, W. A. (1981). Likelihood Ratio Statistics for Autoregressive Time Series with a Unit Root. Econometrica, 49(4), 1057-1072.
10. Doğrul, A.N. (2009). Ekonomik Büyümede Eğitim Harcamalarının Etkisi: Panel Veri Analizi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25, 175-184.
11. Erdoğan, S., & Yıldırım, D.Ç. (2009). Türkiye’de Eğitim – İktisadi Büyüme İlişkisi Üzerine Ekonometrik Bir İnceleme. The Journal of Knowledge Economy & Knowledge Management, 4, 11-22.
12. Esen, E., & Keçili, M.Ç. (2021). Economic Growth and Health Expenditure Analysis for Turkey: Evidence from Time Series. Journal of the Knowledge Economy.
13. Gacener, A. (2005). Türkiye Açısından Wagner Kanunu’nun Geçerliliğinin Analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(1), 103-122.
14. Ghazy, N.H., & Ghoneim, H. (2020). The validity of Wagner’s law in Egypt from 1960–2018. Review of Economics and Political Science, 6(2), 98-117. DOI: 10.1108/REPS-01-2020-0004.
15. Gheraia, Z., Benmeriem, M., Abdelli, H.A., & Saadaoui, S. (2021). The Effect of Education Expenditure on Economic Growth: The Case of the Kingdom of Saudi Arabia. Humanities and Social Sciences Letters, 9(1), 14-23. DOI: 10.18488/journal.73.2021.91.14.23.
16. Gölpek, F., Köse, Z., & Doğan, F.C. (2019). Savunma Harcamalarının Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi: Türkiye Örneği. Uluslararası Ticaret ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 3(1), 30-40.
17. Granger, C. W. (1969). Investigating Causal Relations by Econometric Models and Cross-spectral Methods. Econometrica, 37(3), 424-438.
18. Gurgul, H., Lach, L., & Mestel, R. (2012). The Relationship between Budgetary Expenditure and Economic Growth in Poland. Central European Journal of Operations Research, 20, 161–182. DOI: 10.1007/s10100-010-0186-z.
19. Güder, F., Yücekaya, P., & Şenyurt, A. (2016). Kamu Harcamaları ile Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye için Keynesyen Görüş mü? Wagner Kanunu mu Geçerli? (2006-2015 Dönemi). ÇOMÜ Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi 1(1), 47-60. DOI:10.31454/usb.376455.
20. Hazine ve Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü (2021). Merkezi Yönetim Bütçe İstatistikleri. (Erişim: 31.07.2021), https://muhasebat.hmb.gov.tr/merkezi-yonetim-butce-istatistikleri
21. Karış, Ç. (2019). Eğitim Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Üzerine Bir Nedensellik Analizi: Türkiye Örneği. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(18), 1067-1088. DOI: 10.29029/busbed.559914.
22. Keynes, J.M. (1936). The General Theory of Employment, Interest and Money. London: Macmillan and Co. Limited.
23. Kılıç, R., & Özbek, R.İ. (2018). Sağlık ve Eğitim Hizmetleri ile Ekonomik Büyüme İlişkisi: OECD Ülkeleri Uygulaması. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 8(2), 369-391.
24. Kızılkaya, F. (2021). Türkiye’de Ekonomik Büyüme ve Kamu Harcamaları İlişkisinin Wagner Yasası Çerçevesinde İncelenmesi: Fourier Yaklaşımı. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 69, 52-63. DOI : 10.51290/dpusbe.843045.
25. Kollias, C., Paleologou, S.M., Tzeremes, P., & Tzeremes, N. (2017). Defence Expenditure and Economic Growth in Latin American Countries: Evidence from Linear Aand Nonlinear Causality Tests. Lat Am Econ Rev 26(2). DOI: 10.1007/s40503-017-0039-4.
26. Le, M.P., & Tran, T.M. (2021). Government Education Expenditure and Economic Growth Nexus: Empirical Evidence from Vietnam. Journal of Asian Finance, Economics and Business, 8(7), 413–421. DOI: 10.13106/jafeb.2021.vol8.no7.0413.
27. Mehrara, M., & Musai, M. (2011). Health Expenditure and Economic growth: An ARDL Approach for the Case of Iran. Journal of Economics and Behavioral Studies, 3(4), 249-256.
28. Mosikari, T.J., & Matlwa, K. (2014). An Analysis of Defence Expenditure and Economic Growth in South Africa. Mediterranean Journal of Social Sciences, 5(20), 2769- 2776. DOI: 10.5901/mjss.2014.v5n20p2769.
29. OECD (2021). Quarterly GDP Dataset. (Erişim: 31.07.2021), https://data.oecd.org/gdp/quarterly-gdp.htm
30. Olayiwola, S.O., Bakare-Aremu, T.A., & Abiodun, S.O. (2021). Public Health Expenditure and Economic Growth in Nigeria: Testing of Wagner's Hypothesis. African Journal of Economic Review, IX(II), 130-150.
31. Peacock, A., & Scott, A. (2000). The Curious Attraction of Wagner’s Law. Public Choice, 102, 1–17. DOI: 10.1023/A:1005032817804.
32. Pehlivan, C., Han, A., & Konat, G. (2021). Empirical Analysis of Public Expenditure-Growth Relationship in OECD Countries: Testing the Wagner Law. International Journal of Political Studies, 7(2), 87-109. DOI: 10.25272/j.2149-8539.2021.7.2.06.
33. Phillips, P. C., & Perron, P. (1988). Testing for a Unit Root in Time Series Regression. Biometrika, 75(2), 335-346.
34. Prado, P.H.M., & da Silva, C.G. (2020). Wagner’s Law and Fiscal Illusion: An Analysis of State Government Finances in Brazil. Review of Development Economics 24(2), 628–643. DOI: 10.1111/rode.12662.
35. Rauf, A., Qayum, A., & Zaman, K. (2012). Relationship Between Public Expenditure and National Income: An Empirical Investigation of Wagner’s Law in Case of Pakistan. Academic Research International, 2(2), 533-538.
36. Sedrakyan, G.S., & Varela-Candamio, L. (2019). Wagner’s law vs. Keynes’ hypothesis in very different countries (Armenia and Spain). Journal of Policy Modeling, 41(4), 747-762. DOI: 10.1016/j.jpolmod.2019.02.011.
37. Selen, U., & Eryiğit, K. (2009). Yapısal Kırılmaların Varlığında, Wagner Kanunu Türkiye İçin Geçerli mi? Maliye Dergisi, 156, Ocak-Haziran 2009, 177-198.
38. Singh, B., & Sahni, B.S. (1984). Causality Between Public Expenditure and National Income. The Review of Economics and Statistics, 66(4), 630-644. DOI: 10.2307/1935987.
39. Snowdon, B., &Vane, H.R. (2012). Modern Makroekonomi Temelleri, Gelişimi ve Bugünü. (Çev. B. Kablamacı vd.). Ankara: Efil Yayınevi. (Orijinal çalışma basım tarihi 2005).
40. Şanlısoy, S., & Sunal, O. (2016). Kamu Harcamaları-Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Örneği. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 7(17), 102-122. DOI: 10.17823/gusb.321.
41. Tarı, R. (2014). Ekonometri. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
42. Telek, C., & Telek, A. (2016). Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisinin Wagner ve Keynes Hipotezi Çerçevesinde İncelenmesi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, ICAFR 16 Özel Sayısı, 12(12), 628-642.
43. Toda, H.Y., & Yamamoto, T. (1995). Statistical Inference in Vector Autoregressions with Possibly Integrated Processes. Journal of Econometrics, 66(1-2), 225-250. DOI: 10.1016/0304-4076(94)01616-8.
44. Tuna, K. (2013). Türkiye’de Wagner Kanunu’nun Geçerliliğinin Test Edilmesi. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 1(3), 54-57.
45. Wagner, A. (1890). Finanzwissenschaft. Leipzig: C.F. Winter.
46. Wagner, A. (1958). Three Extracts on Public Finance. In: Musgrave R.A., Peacock A.T. (eds) Classics in the Theory of Public Finance (p.1-15). London: Palgrave Macmillan,. DOI: 10.1007/978-1-349-23426-4_1.
47. Yağtu, G., & Sezgin, Ş. (2019). Türkiye’de Savunma Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi (ASEAD), 6(8), 1-13.