Örgütsel Bağlılık İle Öznel İyi Oluş İlişkisi Üzerine Bir Alan Araştırması: Bitlis Tatvan’daki Temel Eğitim Ve Ortaöğretim Öğretmenleri

Öz

Örgütsel bağlılık ve öznel iyi oluş halleri çalışanın iş hayatına olumlu/olumsuz yansımalar getirmektedir. Bu durum Koronavirüs sürecinde daha anlamlı hale gelmektedir.
Bu çalışmanın amacı Örgütsel Bağlılık ile Öznel İyi Oluş arasındaki muhtemel olumlu ilişkiyi Bitlis İli Tatvan İlçesinde Milli Eğitime bağlı Temel Eğitim ve Ortaöğretim kurumlarında inceleyerek burada çalışan öğretmenler özelinde genel olarak da kamuda ortaya koymaktır. Bu amaca yönelik olarak literatür taraması yapıldıktan sonra nicel araştırma yöntemlerinden tarama yöntemi kullanılmıştır. Sonuç olarak Bitlis İli Tatvan ilçesindeki temel ve orta öğretim öğretmenlerinden oluşan katılımcılara ait demografik özelliklerin ve alt gruplarında oransal olarak kısmen farklılıklar olmakla birlikte her demografik özellik ve alt gruplarında örgütsel bağlılık ve öznel iyi oluş anlamlı şekilde yüksektir.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel Bağlılık
• Öznel İyi Oluş
• Temel Eğitim ve Ortaöğretim
• Öğretmen ve Yöneticiler

A Field Research On The Relationship Between Organizational Commitment And Subjective Well-Being: Basic And Secondary Education Teachers In Tatvan/Bitlis

Öz

Organizational commitment and subjective well-being bring positive or negative reflections on the working life of the employee. This situation becomes more meaningful during the coronavirus process.
The aim of this study is to examine the probable positive relationship between organizational commitment and subjective well-being in the basic and secondary education institutions affiliated to the National Education in the Tatvan District of Bitlis Provience, and to reveal it among the teachers working there and in the public in general. For this purpose, after literature review, the scanning method, one of the quantitative research methods, was used. As a result, although there are partial differences in the demographic characteristics and subgroups of the participants consisting of primary and secondary education teachers in Tatvan District of Bitlis Provience, organizational commitment and subjective well-being are significantly higher in each demographic feature and subgroups.

Anahtar Kelimeler

• Organizational Commitment
• Subjective Well-Being
• Primary and Secondary Education
• Administrators

Kaynakça

1. Allen, N. J., & Meyer, J. P. (1990). “The Measurement And Antecedents of Affective Continuance and Normative Commitment to The Organization. Journal of Occupational Psychology , 63, 1-18.
2. Allen, N., & Meyer, J. (1990). Continuance and Normative Commitment to The Organization. Journal of Occupational Psychology , 63, 1-18.
3. Ardıç, K., & Çöl, G. (2008). Sosyal Yapısal Özelliklerin Örgüte Bağlılık Üzerine Etkileri. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi , 22 (2), 157-174.
4. Aydın, M. (1993). Çağdaş Eğitim Denetim. Eğitim Araştırma Yayın Danışmanlık A.Ş Publishing, Ankara.
5. Balay, R. (2000). Yönetici ve Öğretmenlerde Örgütsel Bağlılık (Vol 1.). Nobel Publishing, Ankara.
6. Balay, R. (2000). Yönetici ve Öğretmenlerde Örgütsel Bağlılık. Nobel Publishing, Ankara.
7. Bozkurt, Ö., & Yurt, İ. (2013). Akademisyenlerin Örgütsel Bağlılık Düzeylerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi , 11 (22), 121-139.
8. Buluç, B. (2009). Sınıf Öğretmenlerinin Algılarına Göre Okul Müdürlerinin Liderlik Stilleri ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi , 15 (57), 5-34.

9. Dede, N. P. (2019). Örgütsel Vatandaşlık Davranışı: Kuramsal Bir Çalışma. Ekonomi, İşletme ve Maliye Araştırmaları Dergisi , 1 (3), 294-304.
10. Demir, C., & Öztürk, U. C. (2011). Örgüt Kültürünün Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi ve Bir Uygulama. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi , 26 (1), 17-41.
11. Dıener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin , 95 (542), 75.
12. Diener, E., & Seligman, M. (2002). Very happy people. American Psychological Society , 13 (1), 81-84.
13. Doğan, S., & Kılıç, S. (2007). Örgütsel Bağlılığın Sağlanmasında Personel Güçlendimenin Yeri Ve Önemi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (29), 37-61.
14. Doğan, T. (2013). Beş Faktör Kişilik Özellikleri Ve Öznel İyi Oluş. Doğuş Üniversitesi Dergisi , 14 (1), 56-54.
15. Doğan, T., & Eryılmaz, A. (2013). İki Boyutlu Benlik Saygısı ve Öznel İyi Oluş Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 1 (33), 107-117.
16. Eryılmaz, A., & Öğülmüş, S. (2010). Ergenlikte Öznel İyi Oluş Ve Beş Faktörlü Kişilik Modeli. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 11 (3), 189-203.
17. Gül, H. (2002). Örgütsel Bağlılık Yaklaşımlarının Mukayesesi ve Değerlendirmesi. Ege Akademik Bakış Dergisi , 2 (1), 37-55.
18. İnce, M., & Gül, H. (2005). Yönetimde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Bağlılık., Çizgi Publishing, Konya.
19. İşcan, Ö. F., & Atılhan, N. (2004). Çalışanların Örgütsel Bağdaşlarının Belirleyicileri Olarak Örgütsel Bağlılık ve Örgütsel Adalet Algıları. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi , 59 (1), 181-201.
20. Karataş, S., & Güleş, H. (2010). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin İş Tatmini İle Örgütsel Bağlılığı Arasındaki İlişki. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 3 (2), 74-89.
21. Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1997). Commitment in The Workplace; Theory;Research And Application.: Thousand Oaks, London;Yeni Delhi
22. Mottaz, C. (1987). An Analysis of The Relationship Between Work Satisfaction and Organizational Commitment. The Sociological Quarterly , 28 (4), 541-558.
23. Myers, D., & Diener, E. (1995). Who is happy? Psychological Science , 6 (1), 10-17.
24. Nesrin, A., İpek, A., & Fatma, A. (2008). Örgütsel İletişimin Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi: Manisa Organize Sanayi Bölgesinde Yer Alan ve İmalat Sektörü Çalışanları Üzerinde Yapılan Bir Araştırma. Ege Akademik Bakış , 8 (2), 487-518.
25. Palavan, Ö., & Açar, D. (2014). Aday SInıf Öğretmenleri Akademik Öz Yeterliliklerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi , 6 (1), 17-27.
26. Özen, Ö. (2005). Ergenlerin Öznel İyi Oluş Düzeyleri, Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe University, Social Sciences Institute. Ankara:
27. Öztürk, C. , (2016). İç Güvenlik Hizmetlerinde Algılanan Liderlik İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(26), 24-33.
28. Öztürk, C., & Karakuş, D. (2021). Öznel İyi Oluş - Saldırganlık İlişkisi Üzerine Bir Alan Araştırması: Batman Ambulans Servisi. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi , 1 (50), 212-213.
29. Öztürk, C. & Özdoğan, D. (2022). Örgütsel Bağlılık ile İş Doyumu İlişkisi: Tatvan Devlet Hastanesi Örneği. Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi , 9 (17), 2. Öztürk, C. & Çınarbay, Ö. (2020). Örgütsel Adalet İle Örgütsel Bağlılık İlişkisi Üzerine Bir Alan Araştırması: Van muradiye ilçesindeki sağlık meslek mensupları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(75), 647-657.
30. Palavan, Ö., & Açar, D. (2014). Aday Sınıf Öğretmenlerinin Akademik Öz Yeterliklerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 6 (1), 14-27.
31. Sarı, T., & Çakır, G. (2016). Mutluluk Korkusu ile Psikolojik İyi Oluş arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi , 5 (Özel Sayı), 222-229.
32. Sezer, F. (2011). Orta Öğretim Öğrencilerinin İyi Oluş Durumlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Milli Eğitim (192), 74-85.
33. Büyüköztürk, Ş., Kılış Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. & Demirel F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Akademi Publishing, Ankara.
34. Tavas, B., & Öztürk, C. (2016). İç Güvenlik Hizmetlerinde Çalışanların örgütsel bağlılık ile benlik saygısı arasındaki ilişki: Türk Polis Teşkilatı Örneklemi. International Journal of Human Sciences , 13 (1), 1532-1542.
35. Türkmen, M. (2012). Öznel İyi Oluşun Yapısı ve Anababa Tutumları, Özsaygı Ve Sosyal Destekle İlişkisi: Bir Model Sınaması. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 5 (1), 41-73.
36. Yılmaz, K. (2009). Özel dershane öğretmenlerinin örgütsel güven düzeyleri ile örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi , 59 (59), 471-490.