Achieving Sustainable Wellbeing Through Meta-Organizations: The Case of Istanbul Chamber of Industry

Öz

The COVID-19 pandemic hampers sustainable development worldwide. This stagnation requires rapid and systemic changes to reach the United Nations Sustainable Development Goals by 2030. Although trade associations can shepherd this change by coordinating their member organizations’ endeavors, we lack research on how those meta-organizations facilitate sustainable development. We employ the high-impact sampling strategy to examine how Istanbul Chamber of Industry activates its potential in leading its member organizations to achieve sustainable wellbeing. We identify that this meta-organization focuses on certain Sustainable Development Goals more than the others both before and after the pandemic. We offer suggestions to accelerate sustainable development by fully unleashing meta-organizations’ leadership potential.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability
• Sustainable wellbeing
• Meta-organizations
• Trade associations

Sürdürülebilir Esenliğin Meta-Örgütler Aracılığıyla Sağlanması: İstanbul Sanayi Odası Örneği

Öz

COVID-19 salgını başladığından beri sürdürülebilirlik alanındaki ilerlemeler dünya çapında durağanlaşmıştır. Birleşmiş Milletlerin belirlediği Sürdürülebilir Kalkınma Amaçlarına 2030 yılına dek ulaşabilmek artık işletmelerin kademeli değişiminden çok hızlı ve sistemik değişimiyle mümkündür. Ticaret birlikleri, üye işletmeleri arasında eşgüdüm sağlayarak bu tür bir değişime önderlik edebilecek türden meta-örgütler olmakla beraber sürdürülebilirliğe katkılarına dair araştırmalar kısıtlıdır. Yüksek etkili örneklem yaklaşımı izlenen bu araştırmada, İstanbul Sanayi Odası örneği üzerinden meta-örgütlerin üye işletmeleri yönlendirme potansiyellerini sürdürülebilir esenliği sağlamak bakımından nasıl kullandıkları irdelenmektedir. Araştırma bulguları, İstanbul Sanayi Odasının belirli Sürdürülebilir Kalkınma Amaçlarına salgın öncesi ve sonrası dönemde daha fazla yoğunlaştığını göstermektedir. Bu bulgulardan yola çıkarak, meta-örgütlerin sürdürülebilirliğe nasıl daha kapsamlı bir katkı sunabileceğine dair öneriler sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik
• Sürdürülebilir esenlik
• Meta-örgütler
• Ticaret birlikleri
• Sustainability
• Sustainable wellbeing
• Meta-organizations
• Trade associations

Kaynakça

1. Ahrne, G., & Brunsson, N. (2005). Organizations and Meta-organizations. Scandinavian Journal of Management, 21(4), 429-449.
2. Ahrne, G., & Brunsson, N. (2008). Meta-organizations. UK: Edward Elgar Publishing.
3. Bali, R. N., Koraltürk, M., & Yalçınkaya, A. (2019). Kurum ve Sektör Tarihi, İş İnsanı ve Yönetici Hatırat, Biyografi ve Otobiyografi Kitapları Bibliyografyası (1932-2018). İstanbul: Libra Kitap.
4. Barnett, M. L. (2006). Finding a Working Balance Between Competitive and Communal Strategies. Journal of Management Studies, 43, 1753-1773.
5. Barnett, M. L. (2013). One Voice, but Whose Voice? Exploring What Drives Trade Association Activity. Business and Society, 52(2), 213–244.
6. Barnett, M. L., Darnall, N., & Husted, B. W. (2015). Sustainability Strategy in Constrained Economic Times. Long Range Planning, 48(2), 63-68.
7. Berkowitz, H., & Dumez, H. (2016). The Concept of Meta‐organization: Issues for Management Studies. European Management Review, 13(2), 149-156.
8. Berkowitz, H., Brunsson, N., Grothe-Hammer, M., Sundberg, M., & Valiorgue, B. (2022). Meta-organizations: A Clarification and a Way Forward. M@n@gement, 25, 1-9.

9. Brammer, S., Jackson, G., & Matten, D. (2012). Corporate Social Responsibility and Institutional Theory: New Perspectives on Private Governance. Socio-Economic Review, 10(1), 3–28.
10. Brown, L. D. (1991). Bridging Organizations and Sustainable Development, Human Relations, 44(8), 807-831.
11. Brundtland Commission. (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Our Common Future. (Erişim: 13.08.2022), https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/5987our-common-future.pdf
12. Carroll, A. B., & Buchholtz, A. K. (2014). Business and Society: Ethics, Sustainability, and Stakeholder Management (9th ed.). Stamford: Cengage Learning.
13. Cooperrider, D. L., (2008). Sustainable Innovation. BizEd, 7(4), 32-38.
14. Cooperrider, D. L., (2014). Afterword. (In) C. Laszlo & J. S. Brown (Eds.). Flourishing Enterprise. Stanford, CA: Stanford University Press, 159-178.
15. Cooperrider, D. L., & Fry, R. (2020). Appreciative Inquiry in a Pandemic: An Improbable Pairing. The Journal of Applied Behavioral Science, 56(3), 266-271.
16. Cooperrider, D. L., & McQuiad, M. (2012). The Positive Arc of Systemic Strengths: How Appreciative Inquiry and Sustainable Designing Can Bring out the Best in Human Systems. Journal of Corporate Citizenship, 46, 71-102.
17. Cooperrider, D., & Zhexembayeva, N. (2007). Business as an Agent of World Benefit. Kosmos, 6(2), 2-33.
18. Costanza, R., Daly, L., Fioramonti, L., Giovannini, E., Kubiszewski, I., Mortensen, L., Pickett, K., Ragnarsdottir, K., Vogli, R., & Wilkinson, R. (2016). Modeling and Measuring Sustainable Wellbeing in Connection with the UN Sustainable Development Goals. Ecological Economics, 130, 350-355. (Erişim: 13.08.2022), http://www.idakub.com/academics/wp-content/uploads/2017/02/2016_Costanza_SDGs-EcoEco.pdf
19. Darıcı, B. (2015). Yeni Yerel Sürdürülebilir Kalkınma Arayışları Çerçevesinde Ticaret ve Sanayi Odalarının Sanayi Üretici Birlikleri Haline Dönüştürülmesi için AHP Yöntemi ile Tahlili ve Değerlendirilmesi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 49, 366-382.
20. Dumez, H., & Renou, S. (2020). How Business Organizes Collectively: An Inquiry on Trade Associations and Other Meta-organizations. UK: Edward Elgar Publishing.
21. Ersöz, H. (2009). İşletmelerin Sosyal Sorumluluk Anlayışının Gelişiminde Meslek Kuruluşlarının Rolü. Journal of Social Policy Conferences, 57, 87-123.
22. Gehringer, T. (2020). Corporate Foundations as Partnership Brokers in Supporting the United Nations’ Sustainable Development Goals (SDGs). Sustainability, 12(18), 7820.
23. Glavas, A., Senge, P., & Cooperrider, D. L. (2010). Building a Green City on a Blue Lake: A model for Building a Local Sustainable Economy. People and Strategy, 33(1), 26.
24. Güldöşüren, A. (2021). Türkiye’de Kurum Tarihçiliği Literatürü, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 19(37), 395-466.
25. Jain, P., & Jain, P. (2020). Are the Sustainable Development Goals Really Sustainable? A Policy Perspective. Sustainable Development, 28(6), 1642-1651.
26. Koraltürk, M. (2002). Türkiye'de Ticaret ve Sanayi Odaları (1880-1952). İstanbul: Denizler Kitabevi.
27. Lafortune G., Cortés Puch M., Mosnier A., Fuller G., Diaz M., Riccaboni A., Kloke-Lesch A., Zachariadis T., Carli E., Oger A. (2021). Europe Sustainable Development Report 2021: Transforming the European Union To Achieve the Sustainable Development Goals. SDSN, SDSN Europe and IEEP, France: Paris.
28. Laszlo, C. (2008). Sustainable Value: How the World's Leading Companies Are Doing Well By Doing Good. Stanford, CA: Stanford University Press.
29. Laszlo, C., & Brown, J. S. (2014). Flourishing Enterprise. Stanford, CA: Stanford University Press.
30. Laszlo, C., & Zhexembayeva, N. (2017). Embedded Sustainability: The Next Big Competitive Advantage. Routledge.
31. Lawton, T., Rajwani, T., & Minto, A. (2018). Why Trade Associations Matter: Exploring Function, Meaning, and Influence. Journal of Management Inquiry, 27, 5–9.
32. Mao Y., Purvis B. & Robinson D. (2018). Three Pillars of Sustainability; In Search of Conceptual Origins. Nottingham: University of Nottingham; Sheffield: University of Sheffield.
33. Marques, J. C. (2017). Industry Business Associations: Self-Interested or Socially Conscious? Journal of Business Ethics, 143(4), 733-751.
34. Mills, C. W. (1940). Situated Actions and Vocabularies of Motive. American Sociological Review, 5(6), 904-913.
35. Patton, M. Q. (2014). Qualitative Research & Evaluation Methods: Integrating Theory and Practice. Sage Publications.
36. Rajwani, T., Lawton, T., & Phillips, N. (2015). The “Voice of Industry”: Why Management Researchers Should Pay More Attention to Trade Associations. Strategic Organization, 13(3), 224-232.
37. Sachs, J., Kroll, C., Lafortune, G., Fuller, G., & Woelm, F. (2022). Sustainable Development Report 2022. Cambridge University Press.
38. Senge, P. (2014). Foreword by Peter Senge. In C. Laszlo & J. S. Brown (Eds.). Flourishing Enterprise (pp.vii-x). Stanford, CA: Stanford University Press.
39. Spillman, L. (2012). Solidarity in Strategy. University of Chicago Press.
40. Şevket, A. Y. A. Z., & Altınkaya, Z. (2018) Kâr Amacı Gütmeyen Kuruluşlarının Sosyal Sorumluluk Faaliyetlerinin Değerlendirilmesi Vaka Çalışması: İstanbul Sanayi Odası Vakfı. İletişim Çalışmaları Dergisi, 4(2), 1-22.
41. Tucker, A. (2008). Trade Associations as Industry Reputation Agents: A Model of Reputational Trust, Business and Politics, 10(1), 1–26.
42. UN (2015). Transforming Our World: The 2030 Agenda for Sustainable Development. Outcome Document for the UN Summit to Adopt the Post-2015 Development Agenda. New York.
43. Valente, M., & Oliver, C. (2018). Meta-organization Formation and Sustainability in Sub-Saharan Africa. Organization Science, 29(4), 678-701.
44. Vedula, S., Doblinger, C., Pacheco, D., York, J. G., Bacq, S., Russo, M. V., & Dean, T. J. (2022). Entrepreneurship for the Public Good: A Review, Critique, and Path Forward for Social and Environmental Entrepreneurship Research. Academy of Management Annals, 16(1), 391-425.
45. Yavuz, C., Çelebi, N., & Polat, S. (2011). Ticaret ve Sanayi Odaları Web Sitelerinin Bilgi Toplumuna Katkısı Açısından Analizi: Doğu Karadeniz Örneği. Erciyes İletişim Dergisi, 2(1), 64-73.