Tek Ebeveynli Ailelerde Sosyal Sermaye Gelişimi ve Güvenin Önemi: Yalnız Anneler Odaklı Bir Çalışma
Öz
Sosyal sermaye, sosyal ilişkiler sayesinde kaynak ve fırsatları erişimi mümkün kılan, dolayısıyla bireyleri yoksulluktan koruyucu etki oluşturması beklenen değerler toplamıdır. Bireysel düzeyde sosyal sermayenin geliştirilmesi ise öncelikle, kişilerin kendilerini yakın ilişkilerinde ve üyesi oldukları toplum içinde ‘güven’de hissetmelerine bağlıdır. Tek ebeveynli ailelerin büyük çoğunluğunu oluşturan ve yoksulluk sorununun yaygın görüldüğü yalnız anneli ailelere odaklanan bu çalışmada, yalnız anne statüsündeki kadınların sosyal gruplara duydukları güven incelenmekte; böylelikle sosyal sermaye geliştirme potansiyelleriyle ilgili fikir edinilmesi amaçlanmaktadır. Örneklemini Türkiye’nin farklı şehirlerinde yaşayan ve ağırlıklı olarak düşük sosyoekonomik düzeyden 668 yalnız annenin oluşturduğu araştırma sonucunda yalnız annelerin birincil sosyal gruplara (kök aile, akrabalar, arkadaşlar gibi) yönelik güven düzeylerinin, ikincil sosyal gruplara (sağlık çalışanları, güvenlik güçleri ve sosyal hizmet çalışanları) yönelik güven düzeylerinden düşük olduğu belirlenmiştir. Araştırma bulguları yalnız annelerin en yüksek güveni sağlık çalışanlarına, en düşük güveni ise çocuklarının babası olan eski eşlerine duyduklarını; kök ailelerine yönelik güven düzeylerinin ise toplumun genelinde aileye duyulan güvenin altında kaldığını göstermektedir. Bu sonuçlar Türkiye’deki yalnız annelerin yakın sosyal çevrelerine ve toplumun geneline yönelik güven düzeylerinin ve dolayısıyla sosyal sermayelerini güçlendirme potansiyellerinin düşük olduğunu ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adler, P. S., & Kwon, S. (2000). Social Capital: The Good, the Bad, and the Ugly. In E. L. Lesser (Ed.), Knowledge and Social Capital: Foundations and Applications (pp. 89–115). USA: Butterworth - Heinemann.
- Ahrne, G. (2014). The society between us. On friendship, love, relationships and organizations. Stockholm: Liber.
- Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2014). Türkiye Boşanma Nedenleri Araştırması, Ankara.
- Aktaş, Ö. (2011). Boşanma nedenleri ve boşanma sonrasında karşılaşılan güçlükler. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi.
- Albeck, S., Kaydar, D. (2002). Divorced Mothers. Journal of Divorce & Remarriage, 36(3-4), 111–138.
- Algan, Y., & Cahuc, P. (2014). Trust, growth, and well-being: New evidence and policy implications. In Handbook of economic growth. 2,49-120.
- Alsarve, J. (2020) Friendship, reciprocity and similarity: Lone mothers and their relationships with friends. Community, Work & Family, 23:4, 401-418.
- Arıcan, B. (2019). Tek Ebeveynli Kadınların Sosyal Psikolojik Sorunları ve Bu Sorunlarla Baş Etme Yöntemleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul: Sabahattin Zaim Üniversitesi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Melike Boztilki
*
0000-0002-7892-3847
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2022
Gönderilme Tarihi
14 Ekim 2022
Kabul Tarihi
26 Kasım 2022
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Cilt: 7 Sayı: 2