Memurun Mali Sorumluluğu Üzerine Düşünceler

Öz

İdare, kamu hizmeti faaliyetlerinin yürütülmesinde insan unsuruna ihtiyaç duymakta, istihdam ettiği gerçek kişiler vasıtası ile bu hizmetlerin sunumunu sağlamaktadır. Genel anlamda kamu görevlileri olarak ifade edebileceğimiz idarenin beşeri unsurunun en önemli ve geniş kısmını ise, iş gücünün kamu hizmetine aktarılmasında kullanılan memurluk statüsünde bulunan memurlar oluşturmaktadır. Memurların kamu hizmetlerini yürütürken kusurlu bir biçimde gerçekleştirdikleri eylem ve işlemlerden dolayı bir zararın meydana gelmesi durumunda hem idarenin hem de memurun sorumluluğu hususları gündeme gelmektedir. Memurun kusurlu hareketi neticesinde idarenin ya da idare edilenlerin zarara uğraması mümkündür. Anayasa ve Devlet Memurları Kanunu’nda bu doğrultuda çeşitli düzenlemeler mevcut olup sorumluluğun kapsamı ve sınırları memurun kusurlu davranışının niteliğine göre değişmektedir. Bu çalışmada kamu görevlileri ve memurların mali sorumluluğu çeşitli yönlerden ele alınmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İdarenin Sorumluluğu
• Devlet Memurları
• Memurların Mali Sorumlulukları
• Kamu Görevlileri

Considerations on the Financial Liability of the Civil Servant

Öz

The administration requires “the personnel” in the execution of its public service activities and ensures the fulfillment of these services through the natural persons it employs. The most important and broad part of the human element of the administration, which could be referred to as public officials in general terms, is the civil servants whose labor force is used in the performance of public service. In the event that a damage occurs due to the acts and actions of civil servants while performing public services, both the administration and the civil servant may be held liable. The administration or third parties could be affected by the damage in question. There are various provisions in the Turkish Constitution and Civil Servants Law in this regard, and the scope and standards of liability vary according to the nature of the defective action of the civil servant. In this study, the financial liability of public officials and civil servants has been considered from various aspects.

Anahtar Kelimeler

• Administrative Liability
• Civil Servants
• Financial Liablity of Civil Servants
• Public Officials

Kaynakça

1. Akgüner, T. (2021). İdare Hukuku. İstanbul: Der Yayınları.
2. Akyılmaz, B. (2009). İdarenin Kusurlu Personeline Rücu Sorunu. Sorumluluk ve Tazminat Hukuku Sempozyumu, 537-549.
3. Akyılmaz, B., Sezginer, M., & Kaya, C. (2023). Türk İdare Hukuku. İstanbul: Seçkin Yayıncılık.
4. Apaydın, B. (2012). Kamu Personelinin Mali Sorumluluğu Bağlamında İdarenin Rücu Yükümlülüğü: “rücu Mekanizmasının İşletilme(me)si ve Sonuçları”. Maltepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 11(2), 9-45.
5. Artantaş, Ç. (2017). Türk Hukukunda Kamu Personelinin Mali Sorumluluğu. Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 7(1), 365-396.
6. Atay, E. E. (2023). İdari Yargılama Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
7. Boz, S. S., Büyükyıldırım, G. E., İnce, A. K., & Acar, E. (2021). Kamu Personel Hukuku. Ankara: Adalet Yayınevi.
8. Bozdağ, A. (2010). İdare Hukukunda İdarenin Hizmet Kusuru ve Danıştay Uygulaması. Türk İdare Dergisi, (468), 33-48.

9. Bozpınar, C. & Erol, H. E. (2022). Türkiye Cumhuriyeti Mevzuatında Kamu Personeli ve Kamu zararı. Türkiye Mesleki ve Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 54-70.
10. Bucaktepe, A. (2014). Devlet Memurluğu ve Memurların Değerlendirilmesi Üzerine Düşünceler. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 18(3-4), 459-489.
11. Çağlayan, R. (2020). İdâre Hukûku Dersleri. Ankara: Adalet Yayınları.
12. Çağlayan, R. (2023). İdârî Yargılama Hukûku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
13. Deniz, B. (2021). İdarenin Sorumluluğunu Doğuran Hizmet Kusuru ve Hizmet Kusuru – Kişisel Kusur Ayrımı. Türkiye Barolar Birliği Dergisi 153, 187-234.
14. Duran, L. (1972). Türkiye İdaresinin Sorumluluğu. Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları.
15. Duran, L. (1974). Türk Kamu Personelinin Mali Sorumluluğu. Prof. Dr. Tahsin Bekir Balta’ya Armağan. Ankara: Sevinç Matbaası.
16. Duran, L. (1984). Prof. Dr. Lûtfi Duran’ın Yorumu. Anayasa Yargısı: Anayasa Mahkemesi’nin 22. Kuruluş Yıldönümü Nedeniyle Düzenlenen ve Sempozyumda Sunulan Bildiri ve Yorumlar, 201-212.
17. Eren, H. (1998). 1982 Anayasası ve Kamu Görevlileri Kavramı. Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2(1), 55-87.
18. Eroğlu, H. (1985). İdare Hukuku Genel Esaslar, İdari Teşkilat ve İdarenin Denetlenmesi. Ankara: Turhan Kitabevi.
19. Eroğlu Durkal, M. (2019). İdarenin Sorumluluğunun Ortaya Çıkışı ve Temeli. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 23(1), 159-189.
20. Evren, Ç. C., & Uçar, İ. (2019). Kamu Görevlileri Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
21. Giritli, İ., Bilgen, P., Akgüner, T., & Berk, K. (2015). İdare Hukuku. İstanbul: Der Yayınları.
22. Gülmez, M. (1988). Sözleşmeli Personel, Anayasa ve Uluslararası Kurullar. Amme İdaresi Dergisi, 21(4), 25-44.
23. Gözler, K., & Kaplan, G. (2021). İdare Hukuku Dersleri. Bursa: Ekin Yayınevi.
24. Gözler, K. (2019). İdare Hukuku Cilt II. Bursa: Ekin Yayınevi.
25. Gözübüyük, Ş. (2015). Yönetim Hukuku. Ankara: Turhan Kitabevi.
26. Gözübüyük, Ş., & Tan, T. (2021). İdare Hukuku Cilt I: Genel Esaslar. Ankara: Turhan Kitabevi.
27. Günday, M. (2017). İdare Hukuku. Ankara: İmaj Yayınevi.
28. Güneş, M., & Gündüz, M. (2015). Kamu Görevlisine Rücu Edilmesinde Hukuki Sorunlar ve İdari Yargı Kararları Işığında Güncel Bir Değerlendirme. Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(7), 7-19.
29. Güran, S. (1984). Anayasa’nın 128 ve 129’uncu Maddeleri Yönünden Kamu Görevlileri ile Bakanların Durumu. Anayasa Yargısı Sempozyumu.
30. Güran, S. (1989). Anayasa Mahkemesi’nin 1982 Anayasası Döneminde Personel Hukukuna Bakışı. Anayasa Yargısı 6, 37-66.
31. Güran, S. (1982). Hekimin Faaliyetlerinden Devletin Sorumluluğu. Danıştay Dergisi, 12(46-47), 16-22.
32. İnan, F. (2020). Kamu Görevlilerinin Kamu Hizmeti Dışındaki Faaliyetlerinin Disiplin Hukuku Açısından Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
33. Kalabalık, H. (2014). İdare Hukukunun Temel Kavram ve Kurumları. Konya: Sayram Yayınları.
34. Kalabalık, H. (2019). İdare Hukuku Dersleri Cilt-I. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
35. Kalabalık, H. (2024). İdare Hukuku Dersleri Cilt-II. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
36. Kaman, N. (2021). Kamu Görevlileri. İçinde Yıldırım, T. (Ed.), İdare Hukuku. İstanbul: Seçkin Yayıncılık.
37. Kamiloğlu, E. (2013). İdarenin Sorumluluğunda Hizmet Kusuru-Kişisel Kusur Ayrımı. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
38. Kanlıgöz, C. (1993). 1982 Anayasasına Göre Kamu Görevlisi Kavramının Anlam ve Kapsamı, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 43(1), 170-197.
39. Kaplan, G. (2020). İdari Yargılama Hukuku. Bursa: Ekin Basın Yayın Dağıtım.
40. Karahanoğulları, O. (2023). İdare Hukuku. Ankara: Turhan Kitabevi.
41. Kayar, N. (2018). Kamu Personel Yönetimi. Bursa: Ekin Yayınevi.
42. Onar, S. S. (1942). İdare Hukuku Birinci Cilt. İstanbul: Arkadaş Matbaası.
43. Onar, S. S. (1966). İdare Hukukunun Umumi Esasları: Cilt-3. İstanbul: İsmail Akgün Matbaası.
44. Özay, İ. H. (2004). Günışığında Yönetim. İstanbul: Filiz Kitabevi.
45. Özgüldür, S. (2004). İdarenin Hukuki Sorumluluğu ve Tam Yargı Davaları. Günışığında Yönetim. İstanbul: Filiz Kitabevi, 809-891.
46. Sağlam, H. (2010). Türk Hukukunda Kamu Görevlilerinin Kişisel Kusurlarından Kaynaklanan Zararlardan Dolayı İdarenin Sorumluluğu ve Kamu Görevlilerine Rücu Edilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
47. Sancakdar, O., Önüt, L. B., Us Doğan, E., Kasapoğlu Turhan, M., & Seyhan, S. (2022). İdare Hukuku Teorik Çalışma Kitabı. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
48. Sarıca, R. (1949). Hizmet Kusuru ve Karakterleri. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 15(4), 858-895.
49. Serim, B. (1989). Anayasa Mahkemesinin Son Kararı ve KİT Personeli. Amme İdaresi Dergisi, 22(4), 51-73.
50. Söyler, Y. (2010). Yargıtay Kararları Işığında Kişisel Kusur. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 14(2), 555-592.
51. Şaşmaz, A. P. (2016). İdarenin Sorumluluğu ve Danıştay Kararlarındaki Görünümüne Genel Bakış. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 2(2), 211-235.
52. Tan, T. (1991). Anayasa Mahkemesi Kararlarında Kamu Hizmeti Yaklaşımı. Anayasa Yargısı Dergisi 8, 233-252.
53. Tan, T., & Bayazıt, B. (2021). İdare Hukuku. Ankara: Turhan Kitabevi.
54. Tekinsoy, A. (2013). Anayasa Mahkemesinin Kamu Görevlilerinin Kişisel Sorumluluğu Konusundaki Yaklaşımının Muhtemel Sonuçları, Ankara Barosu Dergisi, 1, 19-55.
55. Tutum, C. (1969). Memurların Hak ve Ödevleri. Amme İdaresi Dergisi, 2(2), 105-139.
56. Ulusoy, A. (2021). Yeni Türk İdare Hukuku. Ankara: Yetkin Yayınları.
57. Yaşar, H. N. (2008). İdarenin Sorumluluğu Üzerine Düşünceler. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 66(1), 201-219.
58. Yavuz, C. (2019). Yargı Kararlarında İdarenin Hukuki Sorumluluğu ve Hizmet Kusuru. Yüksek Lisans Tezi. Edirne: Trakya Üniversitesi.
59. Yıldırım, R., & Çınarlı, S. (2018). Türk İdâre Hukuku Dersleri Cilt: I. Ankara: Astana Yayınları.
60. Yıldırım, R. & Çınarlı, S. (2019). Türk İdâre Hukuku Dersleri Cilt: II. Ankara: Astana Yayınları.
61. Zabunoğlu, Y. K. (2012). İdare Hukuku Cilt 1. Ankara: Yetkin Yayınları.