Yeşil Karmaşıklık Endeksi ve Hava Kirliliği: Türkiye’de Düzey 3 Bölgeleri Üzerine Bir Analiz
Öz
Ekonomik büyüme ve kalkınma literatüründe artan çevresel kaygılar, ekonomik kalkınma ile çevre kirliliği arasındaki ilişkiye yönelik araştırmalarda yenilikçi yaklaşımların geliştirilmesine neden olmuştur. Bunlardan biri yeşil ürün karmaşıklığı kavramıdır. Ekonomik karmaşıklık metodolojisinin WTO, OECD ve APEC gibi uluslararası kuruluşların yeşil ürün listelerine uygulanmasına dayanan bu yaklaşım genellikle ülkeler düzeyinde yeşil ürün karmaşıklığı ve çevre kirliliği ilişkisinin test edilmesinde kullanılmaktadır. Yeşil ürün karmaşıklığı ile ilgili gerek ülke gerekse bölgesel düzeyde yapılan çalışmaların sayısı ise henüz çok azdır. Buradan hareketle, çalışmanın amacı Yeşil Karmaşıklık Endeksinin Türkiye’de Düzey 3 Bölgeleri için hesaplanması ve bu endeksin SO2 ve PM10 gibi iki hava kirliliği göstergeleri ile ilişkisini incelemektir. Bunun yanında çalışmada yeşil olmayan ürünler için de ekonomik karmaşıklık endeksi hesaplanmıştır. Bulgulara göre, Yeşil Karmaşıklık Endeksi ile hava kirliliği arasında anlamlı bir ilişki yoktur. Araştırmada ayrıca, Yeşil Karmaşıklık Endeks değeri yüksek olan illerin aynı zamanda yeşil olmayan ürünlerde de karmaşıklık değerinin yüksek olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbostancı, E., Türüt-Aşık, S., & Tunç, G. İ. (2009). The relationship between income and environment in Turkey: is there an environmental Kuznets curve?. Energy Policy, 37(3), 861-867.
- Balassa, B. (1965). Trade Liberalisation and “Revealed” Comparative Advantage. The Manchester School, 33(2), 99-123. doi:10.1111/j.1467-9957.1965.tb00050.x
- Baltagi, B. (2005). Econometric analysis of panel data. John Wiley & Sons.
- Barbier, E. B. (2012). The green economy post Rio+ 20. Science, 338(6109), 887-888.
- Boschma, R., Minondo, A., & Navarro, M. (2012). Related variety and regional growth in Spain. Papers in Regional Science, 91(2), 241-256.
- Breusch, T., & Pagan, A. (1980). The Lagrange multiplier test and its application to model specification in econometrics. Review of Economic Studies, 47, 239–253.
- Can, M., & Gözgör, G. (2017). The impact of economic complexity on carbon emissions: evidence from France. Environ Sci Pollut Res Int, 24(19), 16364-16370. doi:10.1007/s11356-017-9219-7
- Carson, R. T. (2010). The environmental Kuznets curve: seeking empirical regularity and theoretical structure. Review of environmental Economics and Policy, 4(1), 3-23.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ekonomi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
İlhan Korkmaz
*
0000-0002-7503-6505
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2021
Gönderilme Tarihi
27 Mayıs 2021
Kabul Tarihi
26 Kasım 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 6 Sayı: 2