Bibliometric Analysis of Higher Education Restructuring

Öz

The spread of competitive elements and the well-being of human capital increase productivity capacities in scientific content. Research and development activities are prioritized in higher education, international trends and modern paradigms are taken into consideration. In the study, a visual map of the studies prepared on the restructuring of higher education on a global scale was prepared and it was aimed to determine the trends in the literature with bibliometric analysis. Between 2002 and 2022, a total of 585 articles in the Scopus and WoS database were identified and analyzed by keyword analysis, cooperation network analysis, social network analysis methods. The most commonly used keywords were "higher education, education, university, restructuring and neoliberalism", the largest clusters defined in the network were "higher education, humanities, education policy", and the smallest cluster was "higher education policy". Among these clusters, the largest cluster is the "higher education" cluster, the average year of the publications cited jointly is 2011, and the newest issues are "humanities and higher education policy". According to the timeline map, there was a focus on the keywords "higher education, curriculum, neoliberalism, China, student, administration". In the early days, the focus was on "higher education, curriculum", then "higher education policy, innovation, management, organizational change, university reform, savings", and after 2020, the keywords "Covid 19, pandemic, distance education, student". The keywords with the most citation explosions were initially "Eurasia", in the middle "management, higher education, student", and after 2020, "student, Covid 19, human". The highest explosion of citations occurred from the word "Eurasia" between 2005 and 2009.

Anahtar Kelimeler

• Higher education
• university
• restructuring
• bibliometric analysis

Kaynakça

1. Acar, M., & Bilir, H. (2013). Serbest piyasa, bütçe ve rekabet: Üniversitelerde piyasa yönelimli yeniden yapılanma ihtiyacı. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 3, 184-192.
2. Akkutay, E.A. (2017). Yükseköğretimde küreselleşme ve yansımaları. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 4(1), 1-16.
3. Alan, G. A. E. (2016). Türkiye’de yeni nesil üniversiteler. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 3(2), 105-118.
4. Arap, S. K. (2010). Türkiye yeni üniversitelerine kavuşurken: Türkiye’de yeni üniversiteler ve kuruluş gerekçeleri. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 65(1), 1-29.
5. Arslangilay, A. S., & Özdemir, Ç. (2017). Küreselleşme sürecinde inovasyonun önemi ve yükseköğretim kurumlarına düşen görevler. Eğitim Bilimlerinde Yenilikler ve Nitelik Arayışı, 155-162. Pegem.
6. Aydın, A., Selvitopu, A., & Kaya, M. (2018). Türkiye’de yükseköğretim yönetimi alanında üretilen doktora tezlerine ilişkin bir inceleme. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2, 305-313.
7. Ayten, A. M., & Göver, İ. H. (2020). Değişen yükseköğretim sistemini sosyokültürel ve mekânsal bağlamlarda yeniden düşünmek. Yükseköğretim Dergisi, 10(2), 141-152. https://doi.org/0.2399/yod.19.512935.
8. Bingöl, B. (2012). Üniversite özerkliğinin değişen tanımı ve üniversitelerin yeniden yapılandırılması. Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(2), 39-75.

9. Bircan, İ. (2017). Avrasya ülkeleri üniversiteleri arasında Ar-Ge ve inovasyon iş birlikleri ile sürdürülebilir kalkınmanın desteklenmesi. Supporting the Sustainable Development, R&D and Innovation Cooperation among the Universities of Eurasian Countries 2015.
10. Chen, C. The CiteSpace manual. (2014). Retrieved from http://cluster. ischool.drexel.edu/~cchen/CiteSpace/CiteSpaceManual.pdf
11. Chen, C. The CiteSpace manual. (2014). Retrieved from http://cluster. ischool.drexel.edu/~cchen/CiteSpace/CiteSpaceManual.pdf
12. Council of Higher Education. (2007). Türkiye's higher education strategy. Council of Higher Education.
13. Council of Higher Education. (2020). New YÖK projects in higher education: Specialization and mission differentiation in higher education- universities focused on regional development. Council of Higher Education.
14. Çalık, T. (2019). Türk yükseköğretim sisteminin uluslararasılaşma bağlamında değerlendirilmesi. Devlet Dergisi, 482(2). Ankara: Berikan.
15. Çalık, T., & Sezgin, F. (2005). Küreselleşme, bilgi toplumu ve eğitim. Kastamonu Eğitim Dergisi, 13(1), 55-66.
16. Çelik, Z., & Gür, B. (2014). Yükseköğretim sistemlerinin yönetimi ve üniversite özerkliği: Küresel eğilimler ve Türkiye örneği. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 4(1), 18- 27.
17. Çetin, A. (2007). Küreselleşme sürecinde üniversiteler ve geleceğin üniversitesi üzerine kavramsal bir çalışma. CANAS 38-Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi, 10-15 Eylül 2007, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu.
18. Ekinci, C. E., Türkkaş Anasız, B., & Ilıman Püsküllüoğlu, E. (2018). Yükseköğretim modelleri ve Türkiye yükseköğretim modelinin değerlendirilmesi. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 3(2), 778-791. https://doi.org/10.21733/ibad.464288.
19. Enders, J., De Boer, H., & Weyer, E. (2013). Regulatory autonomy and performance: The reform of higher education re-visited. Higher Education, 65(1), 5-23.
20. Erdem, A. R. (2006a). Dünyadaki yükseköğretimin değişimi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15, 299-314.
21. Erdem, A. R. (2016b). Üniversite anlayışındaki değişim: Birinci nesil üniversiteden dördüncü nesil üniversiteye. Dil Edebiyat ve Sosyal Bilimler Dergisi, 6(16), 21-52.
22. Eroğlu, Ş. G., & Alga, E. (2019). Üniversite çalışanlarının örgütsel değişime açıklıkları ile örgütsel ataletleri arasındaki ilişki. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(3), 1251-1271.
23. G. Van Liempd) Possible futures the next 25 years of internationalisation of higher education, pp. 187-230. EAIE.
24. Günay, D. (2011a). Türk yükseköğretiminin yeniden yapılandırılması bağlamında sorunlar, eğilimler, ilkeler ve öneriler-I. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 3, 113-121.
25. Günay, D. (2018b). Bir üniversite modeli önerisi: Yedinci nesil üniversite. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1(3), 100-109.
26. Güneş, F. (2012). Bologna süreci ile yükseköğretimde öngörülen beceri ve yetkinlikler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi,1, 1-9.
27. Holden, G., Rosenberg, G., & Barker, K. (2005). Bibliometrics: A potential decision making aid in hiring, reappointment, tenure and promotion decisions. Social Work İn Health Care, 41(3-4), 67-92i
28. İlhan, E., & Yelkenci, Ö.F. (2021). Yükseköğretimde yeni model arayışında bütünleşik bir tasarım önerisi: Disiplinlerarası dijital model (DDM). EKEV Akademi Dergisi, 85, 151- 172.
29. İncik, E.Y., & Tanrıseven, I. (2012). Eğitim fakültesi öğretim elemanlarının ve öğretmen adaylarının öğrenci merkezli eğitime ilişkin görüşleri (Mersin Üniversitesi örneği). Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 172-184.
30. Kaiser, F., Maassen, P., Meek, L., van Vught, F., de Weert, E., & Goedegebuure, L. (Eds.). (2014). Higher education policy: An international comparative perspective. Elsevier.
31. Kavak, Y. (2011). Türkiye'de yükseköğretimin görünümü ve geleceğe bakış. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2, 55-58.
32. Kearney, M-L. (2009). Higher education, research and innovation: Charting the course of the changing dynamics of the knowledge society. (Eds. V. L. Meek, U. Teichler and M-L. Kearney). for Higher Education, Research And İnnovation: Changing Dynamics. Report On The UNESCO Forum On Higher Education, Research And Knowledge 2001-2009, pp. 7-24. Incher.
33. Keyman, E. F., & Sarıbay, A. Y. (2000). Global yerel eksende Türkiye. Alfa.
34. Leask, B., Beelen J., & Kaunda, L. (2013). Internationalisation of the curriculum: International approaches and perspectives. (Eds. In H. De Witt, F. Hunter, L. Johnson, & H-
35. Mainardes, E.W., Alves, H., & Raposo, M. (2011). The process of change in university management: from the “ivory tower” to entrepreneurialism. Transylvanian Review of Administrative Sciences, 33, 124-149.
36. Mamat, A. R., Mohamed, F. S., Mohamed, M. A., Rawi, N. M., & Awang, M. I. (2018). Silhouette index for determining optimal k-means clustering on images in different color models. International Journal of Engineering and Technology, 7(2.14), 105-109.
37. Meyer, J. W., Ramirez, F. O., Frank, D. J., & Schofer, E. (2007). Higher education as an institution. Sociology of higher education: Contributions and their contexts, 187.
38. Mihut, G., Gayardon, A., & Rudt, Y. (2017). The long-term mobility of international faculty: a literature review. (Eds. In M. Yudkevitch, P. G. Altbach, & L. Rumbley) International Faculty İn Higher Education: Comparative Perspectives On Recruitment, İntegration And İmpact, pp. 15-31. New York:Routledge.
39. Modernisation of Higher Education (2014). Report to the European Commission on new modes of learning and teaching in higher education. Publications Office of the European Union.
40. Narin, F. (1976). Evaluative bibliometrics: The use of publication and citation analysis in the evaluation of scientific activity. Computer Horizons.
41. Öncel, M., & Sevim, Ş. (2014). Sürdürülebilir rekabet üstünlüğü sağlamada kurumsal itibar yönetimi: Yükseköğretimde yapılandırılmasına yönelik bir model önerisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 6(4), 139-156.
42. Özalp, S. G. (2006). Yükseköğretimde yönetim sorunları [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
43. Özpolat, V. (2013). Öğretmenlerin mesleki önceliklerinde öğrenci merkezli eğitim yaklaşımının yeri. Millî Eğitim Dergisi, 43(200), 5-27.
44. Patria, B. (2012). Change management in the higher education context: A case of student-centred learning implementation. International Journal of Education, 4(4), 176-191.
45. Pokhrel, S., & Chhetri, R. (2021). A literature review on impact of COVID-19 pandemic on teaching and learning. Higher Education for the Future, 8(1), 133-141.
46. Rashdall, H. (1895). The universities of Europe in the middle (1987). Oxford Clarendon.
47. Rousseeuw, P. J. (1987). Silhouettes: a graphical aid to the interpretation and validation of cluster analysis. Journal of computational and applied mathematics, 20, 53-65.
48. Samancı, O., & Ocakcı, E. (2017). Hayat boyu öğrenme. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(24), 711-722.
49. Scott, P. (2004). Ethics in and for higher education. International Conference on Ethical and Moral Dimensions for Higher Education and Science in Europe. Unesco-Cepes.
50. Toprak, M., Bayraktar, Y., Erdoğan, A., Kolat, D., & Şengül, M. (2021). Yeni nesil üniversite: bir model önerisi. Yükseköğretim Dergisi, 11(2Pt1), 344-362.
51. Toulmin, S. (1999). The ambiguities of globalization. Futures 31, 905-912.
52. Uçkun, G., Demir, B., Uçkun, S., & Konak, O. (2013). Bologna sürecindeki MYO’larda öğrenci merkezli eğitim (öme) öğretim elemanı görüşleri. Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges, 3(4).
53. Wasserman, S., & Faust, K. (1994). Social network analysis: Methods and applications. Cambridge University Press.
54. Wissema, J. G. (2009). Towards the third generation university, managing the university in transition. Edward Elgar.
55. Yaman, A., & Özdemir, S. (2016). Yükseköğretim Yönetici Görüşlerine Göre Yükseköğretimde Yeniden Yapılanma İhtiyacı. İstanbul Aydın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 2-37.
56. Zahavi, H., & Friedman, Y. (2019). The Bologna Process: an international higher education regime. European Journal of Higher Education, 9(1), 23-39.