Philosophy of Military Leadership from The Perspective of Mustafa Kemal Atatürk

Öz

The success of an army depends on the presence of advanced weapons and means of warfare, an effective command chain, a functional institutional structure, an established management climate, and a well-trained sense of obedience to meet the demands of the modern age as a whole. No matter how advanced the warfare, weapons, tools and equipment are, there will be no success without the devoted, well-trained, stout-hearted soldiers who will use those systems.Just like a football club that lacks the team spirit of the world's best stars on the field, the best coaches and professionals such as technical boards, material suppliers or the club doctor sitting on the bench, the most enthusiastic fans in the stands cannot provide a masterstroke. Even an army consisting of the most well-trained soldiers with the latest technology in warfare, weapons and vehicles cannot be successful if the spirit of companionship is not established, hearts are not united for a common ideal. The concept of the friendship of arms is a reflection of the spiritual atmosphere of an army, a harmonic instrument that makes an army real and gives it the strength it needs. The friendship of arms is a shared set of ideals, the law of brotherhood, the honor of men and of a nation that is matured, cooked and shaped in the flesh and bones in the hearts of its soldiers. Officers are the sworn guards of the honor and good name of the armies and nations they belong to. They are the veins and the backbone of their armies, which feed the brains and the hearts of the people. This study considers the principles regarding the administration and management of the Armed Forces, the management climate, the necessary qualifications of officers, the concepts of commander and leadership and the issues that need to be emphasized in the training of officers, the army and the notion of leadership through an axiological paradigm and normative criteria.

Anahtar Kelimeler

• Leadership principles
• organizational behavior
• management
• organization
• axiological paradigm

Mustafa Kemal Atatürk’ün Perspektifinden Askeri Liderlik Felsefesi

Öz

Bir ordunun başarısı bir bütün olarak modern çağın taleplerini karşılayan harp silah ve araçları, etkin bir komuta kontrol, işlevesel bir kurumsal yapı, disiplinli, silah arkadaşlığı olgusu yerleşmiş bir yönetim iklimi, iyi yetiştirilmiş itaat duygusu gelişmiş askerlerin varlığına bağlıdır. Ne kadar gelişmiş harp, silah, araç ve gereçlerine sahip olunursa olunsun, o sistemleri kullanacak fedakâr, serdengeçti, iyi yetişmiş, temiz yürekli askerler olmazsa, en modern harp, silah ve araçlarına sahip, en iyi eğitimi almış askerlerden müteşekkil bir ordu dahi eğer silah arkadaşlığı ruhu tesis edilmemiş, yürekler ortak bir idealde birleşmemiş, askerleri birbirlerinin dizlerinde can vermeye hazır değilse muvaffak olamaz. Silah arkadaşlığı kavramı, bir ordunun manevi atmosferinin bir yansımasıdır, bir orduyu gerçek bir ordu yapan ve orduya ihtiyaç duyduğu kuvveti veren harmonik bir enstrümandır. Silah arkadaşlığı paylaşılan bir idealler kümesidir, kardeşlik hukukudur, bir ulusun sahip olduğu namus ve şerefin, bağrından çıkardığı askerlerinin yüreğinde olgunlaşmış, pişmiş, ete ve kemiğe bürünmüş, vücut bulmuş halidir. Mustafa Kemal Atatürk’e gore, subaylar mensubu oldukları orduların şeref ve namusunun teminatı ve dayandığı asıl güçtür. Subaylar ordularının beynini ve kalbini besleyen toplardamarlarıdır, omurgasıdır. Bu çalışmada Silahlı Kuvvetlerin sevk ve idaresine yani yönetimine ilişkin prensipler; yönetim iklimi subayların sahip olması gereken nitelikler; komutan ve lider kavramları ve subayların yetiştirilmelerinde üzerinde durulması gereken hususlar, liderlik mefhumu, aksiyolojik bir paradigma ve normatif kıstaslarla ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Liderlik ilkeleri
• örgütsel davranış
• yönetim
• organizasyon
• aksiyolojik paradigma

Kaynakça

1. Aron, R. (2005). Sosyolojik Düşüncenin Evrimi. (Alemdar Korkmaz, Çev.), İstanbul: Kırmızı Yayınları.
2. Ataturk, M.K. (1997). Ataturk'ün Söylev ve Demeçleri. Ankara: Ataturk Araştırma Merkezi Yayınları.
3. Atatürk, M.K. (2010). Zabit ve Subayla Hasbihal. Ankara: Genelkurmay Yayınları.
4. Basaran, İ.E. (2003). Yönetim. Ankara: Gül Yayınları.
5. Beadle, H. (2016). Book Review: Complex Adaptive Leadership. Educational Management Administration & Leadership, 44(1), 165-166.
6. Bingöl, D. (2013). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Beta Yayınları.
7. Can, H. (1997). Yönetim ve Organizasyon. İstanbul: Siyasal Kitabevi.
8. Cole, R.F. (2015). Understanding Military Culture: A Guide for Professional School Counselors. TPC, 4(5), 497-504.

9. Daniel, N. and Sveningsson, S. (2014). Paradoxes of Authentic Leadership: Leader Identity Struggles. Leadership Journal, 10(4), 437-455.
10. Demir, Ö. (2012). Bilim Felsefesi. İstanbul: Sentez Yayınları.
11. DOD Dictionary of Military and Associated Terms (2021). Command and Control. Erişim adresi: https://www.jcs.mil/Portals/36/Documents/Doctrine/pubs/dictionary.pdf
12. Eren, E.l (2000). Organizasyonel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta Yayınları.
13. FM-622 (2016). Leader Development. Washington, DC: Department of the Army.
14. Gavet, A. (2001). Savaş Sanatı. Ankara: Genelkurmay Stratejik Etüd Başkanlığı.
15. Hassett, F. (2001). Military Leadership. Australian Defense Force Journal, 25, 53-64.
16. Hutchison, P. (2013). Leadership as an Ideograph: A Rhetorical Analysis of Military Leadership Training Material. Journal of Leadership Studies, 7(3), 24-37.
17. Kaya, Ç. (2002a). Medeniyet Koridorlarında Çağdaş Yönetim. İstanbul: Beta Yayınları.
18. Kaya, Ç. (2002b). Yöneticiler ve Yönetim Koridoru. İstanbul: Beta Yayınları.
19. Klein, E. (2014). Physics Revolution Changing the World. İstanbul: Say Yayınları.
20. Koçel, T. (2010). İşletme Yönetimi. İstanbul: Beta Yayınları.
21. Kutaniş, R. Ö. (2010). Örgütsel Davranış Ders Notları. Sakarya: Sakarya Yaynları.
22. Machiavelli (2014). Savaş Sanatı. (Alev Tolga, Çev.), İstanbul: Say Yayınları.
23. Sargut, A.S., (2001). Intercultural Differentiation and Management. Ankara: İmge Yayınları.
24. Saruhan, S. C. ve Muge, L. Y. (2013). Çağdaş Yönetim Bilimi. İstanbul: Beta Yayınları.
25. Şengöz, M. (2019) Leadership Challenges in the Current Security Environment. Ankara: Astana Yayınları.
26. Şengöz, M. (2020a). The Correlation Between Hierarchical Authority and Knowledge Authority. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, (4), 957-967. DOI: 10.47994/usbad.708248
27. Şengöz, M. (2020b). Askeri Sevk ve İdarenin Bilim ve Sanatla Olan İlişkisi Üzerine Kavramsal Bir Çalışma. İmgelem, 4(6), 205-224.
28. Sparrowe, R. (2005). Authentic leadership and the narrative self. The Leadership Quarterly, 16(3), 419-439.
29. Stanley, K. (2019). The Changing Nature of War: Is a philosophy of doubt the better counsel in deciding to go to war? The Globalist Perspective. Erişim adresi: https://www.theglobalist.com/the-changing-nature-of-war/
30. Toffler, A. (1971). Future Shock. New York: Bantam Books, Random House Inc.
31. Wong, L., Bliese, P. and McGurk, D. (2003). Military leadership: A context specific review. The Leadership Quarterly, 14(6), 657-692.
32. Yıldırım, C. (2008). Bilim Felsefesi. Ankara: Yargı Yayınları.