Investigation of the Relationships Between Exercise Identity, Self-Efficacy, and Psychological Well-Being in Adults

Öz

This study aimed to examine the relationships between exercise identity, general self-efficacy, and psychological well-being in adults, and to determine whether these variables differ according to demographic characteristics. Conducted with a relational and cross-sectional survey design, the study was based on data collected online through convenience sampling. A total of 314 adults participated (208 women, 66.2%; 106 men, 33.8%; age ≥18). Participants completed the Exercise Identity Scale, General Self-Efficacy Scale, Psychological Well-Being Scale, and a Personal Information Form. Data were analyzed using SPSS 23, applying Pearson correlation tests, independent samples t-tests, and One-Way ANOVA. Findings indicated positive and significant relationships among exercise identity, general self-efficacy, and psychological well-being (p<0.01). No significant differences were found between women and men across the three variables (p>0.05). A low-level positive relationship was identified between age and the study variables (p<0.01). According to education level, high school graduates scored lower in general self-efficacy compared to other groups, while no significant differences were observed in exercise identity and psychological well-being (p>0.05). Regarding occupational groups, exercise identity differed between healthcare workers and private sector employees (p<0.05), while general self-efficacy was higher among the student/unemployed/other group compared to some other groups (p<0.05). No significant occupational differences were found in psychological well-being (p>0.05). Exercise frequency per week was positively and significantly associated with exercise identity, general self-efficacy, and psychological well-being (p<0.01). Analysis based on exercise session duration revealed significant differences between the low-duration group and the medium- and high-duration groups across all three variables, whereas no differences were observed between the medium- and high-duration groups (p<0.01). These findings highlight the importance of exercise identity in promoting both psychological well-being and self-efficacy, suggesting that regular physical activity can serve as a vital psychological resource.

Anahtar Kelimeler

• Exercise identity
• psychological well-being
• self-efficacy
• exercise

Yetişkinlerde Egzersiz Kimliği, Özyeterlilik ve Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi

Öz

Bu araştırma, yetişkinlerde egzersiz kimliği ile genel özyeterlilik ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkileri incelemek; bu değişkenlerin demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemeyi amaçlamıştır. İlişkisel ve kesitsel tarama deseninde yürütülen çalışma, kolayda örnekleme ile çevrim içi toplanan verilerden oluşmaktadır. Çalışma, 314 yetişkinin (208 kadın, %66,2; 106 erkek, %33,8; yaş ≥18) katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara Egzersiz Kimliği Ölçeği, Genel Özyeterlilik Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Veriler SPSS 23 programında analiz edilmiş, Pearson korelasyon testi, bağımsız örneklem t-testi ve One-Way ANOVA kullanılmıştır. Bulgular, egzersiz kimliği, genel özyeterlilik ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir (p<0,01). Cinsiyete göre karşılaştırmalarda üç değişken bakımından kadın ve erkekler arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Yaş değişkeni ile araştırma değişkenleri arasında düşük düzeyde pozitif bir ilişki saptanmıştır (p<0,01). Eğitim düzeyine göre yapılan analizlerde, genel özyeterlilik açısından lise mezunları diğer gruplara göre daha düşük puan alırken, egzersiz kimliği ve psikolojik iyi oluş düzeylerinde anlamlı farklılık gözlenmemiştir (p>0,05). Meslek grupları açısından ise egzersiz kimliği sağlık sektörü çalışanları ile özel sektör çalışanları arasında farklılık göstermiştir (p<0,05), genel özyeterlilik öğrenci/işsiz/diğer grubunda diğer bazı gruplara göre daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Psikolojik iyi oluşta meslekler arası anlamlı fark tespit edilmemiştir (p>0,05). Haftada kaç gün egzersiz yapıldığı ile egzersiz kimliği, genel özyeterlilik ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur (p<0,01). Egzersiz seansı süresine göre yapılan analizlerde ise düşük süreli egzersiz yapan grup ile orta ve yüksek süreli egzersiz yapan gruplar arasında egzersiz kimliği, genel özyeterlilik ve psikolojik iyi oluş düzeylerinde anlamlı farklılıklar görülmüş, orta ve yüksek gruplar arasında ise fark bulunmamıştır (p<0,01). Bireylerin egzersize yönelik kimlik algıları ile özyeterlilik ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında pozitif bir ilişki olduğu, egzersiz alışkanlığı ve süresinin bu ilişkide önemli bir rol oynadığı belirlenmiştir. Araştırma, egzersiz davranışlarının bireylerin psikolojik iyi oluş ve özyeterlilik düzeyini güçlendirebileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Egzersiz kimliği
• psikolojik iyi oluş
• özyeterlilik
• egzersiz

Kaynakça

1. ```text Adamsen, L., Andersen, C., Lillelund, C., Bloomquist, K. & Møller, T. (2017). Rethinking exercise identity: A qualitative study of physically inactive cancer patients’ transforming process while undergoing chemotherapy. BMJ Open, 7(8), e016689.
2. Anderson, D. F. & Cychosz, C. M. (1994). Development of an exercise identity scale. Perceptual and Motor Skills, 78(3), 747–751.
3. Arslan, A., Doğanay, H., Kırık, A. M. & Çetinkaya, A. (2015). Lise öğrencilerinde spor yapma ve özgüven ilişkisi. SSTB International Refereed Academic Journal of Sports, Health & Medical Sciences, 17, 1–11.
4. Aygün, A. (2021). Düzenli egzersiz katılımcılarında egzersiz kimliği ile egzersizde benlik sunumu ve fiziksel benlik algısı ilişkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, İstanbul.
5. Azizli, N., Atkinson, B. E., Baughman, H. M. & Giammarco, E. A. (2015). Relationships between general self-efficacy, planning for the future, and life satisfaction. Personality and Individual Differences, 82, 58–60.
6. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191.
7. Bandura, A. (1989). Regulation of cognitive processes through perceived self-efficacy. Developmental Psychology, 25, 729–735.
8. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.

9. Başar, S. (2018). Düzenli egzersizin depresyon, mutluluk ve psikolojik iyi oluş üzerine etkisi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(3), 25–34.
10. Berry, T. R., Strachan, S. M. & Verkooijen, K. T. (2013). The relationship between exercise schema and identity. International Journal of Sport and Exercise Psychology, 12(1), 49–63.
11. Biddle, S., Fox, K. R. & Boutcher, S. H. (Eds.). (2000). Physical activity and psychological well-being. Routledge.
12. Boylan, J. M., Tompkins, J. L. & Krueger, P. M. (2022). Psychological well-being, education, and mortality. Health Psychology, 41(3), 225.
13. Caldwell, A. E., Masters, K. S., Peters, J. C., Bryan, A. D., Grigsby, J., Hooker, S. A., Wyatt, H. R. & Hill, J. O. (2018). Harnessing centred identity transformation to reduce executive function burden for maintenance of health behaviour change: The Maintain IT model. Health Psychology Review, 12(3), 231–253.
14. Cassidy, S. (2015). Resilience building in students: The role of academic self-efficacy. Frontiers in Psychology, 6, 1781.
15. Chen, G., Gully, S. M. & Eden, D. (2004). General self-efficacy and self-esteem: Toward theoretical and empirical distinction between correlated self-evaluations. Journal of Organizational Behavior, 25(3), 375–395.
16. Civan, A., Özdemir, İ., Gencer, Y. G. & Durmaz, M. (2018). Egzersiz ve stres hormonları. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 1–14.
17. Cohen, J. (2013). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Routledge.
18. Comrey, A. L. & Lee, H. B. (2013). A first course in factor analysis (2nd ed.). Psychology Press.
19. Çelik, N. & Akgün, N. (2024). Egzersiz yapma sıklığı ve bilinçli farkındalığın psikolojik iyi oluş üzerindeki yordayıcı etkisi: Tanımlayıcı araştırma. Türkiye Klinikleri Spor Bilimleri Dergisi, 16(2), 202–208.
20. De Caroli, M. E. & Sagone, E. (2014). Generalized self-efficacy and well-being in adolescents with high vs. low scholastic self-efficacy. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 141, 867–874.
21. Demir Kaya, M., & Kaya, F. (2026). What role do self-liking and self-competence play in the relationships between exercise identity and mental well-being in individuals who exercise regularly? BMC Psychology, 14, 582. https://doi.org/10.1186/s40359-026-04334-7
22. Demir, R., Tanhan, A., Çiçek, İ., Yerlikaya, İ., Kurt, S. Ç. & Ünverdi, B. (2021). Yaşam kalitesinin yordayıcıları olarak psikolojik iyi oluş ve yaşam doyumu. Yaşadıkça Eğitim, 35(1), 192–206.
23. Deniz, M. E., Erus, S. M. & Büyükcebeci, A. (2017). Bilinçli farkındalık ile psikolojik iyi oluş ilişkisinde duygusal zekânın aracılık rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 7(47), 17–31.
24. Diener, E., Wirtz, D., Tov, W., Kim-Prieto, C., Choi, D., Oishi, S. & Biswas-Diener, R. (2010). New well-being measures: Short scales to assess flourishing and positive and negative feelings. Social Indicators Research, 97, 143–156.
25. Ersöz, G. (2017). The role of university students' general self-efficacy, depression and psychological well-being in predicting their exercise behavior. Journal of Education and Training Studies, 5(3), 110–117.
26. Field, A. (2018). Discovering statistics using IBM SPSS statistics (5th ed.). Sage Publications.
27. George, D. & Mallery, P. (1999). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference. Allyn & Bacon.
28. Gillman, A. S., Stevens, C. J. & Bryan, A. D. (2021). Women's exercise identity increases after a 16-week exercise RCT and is linked to behavior maintenance at follow-up. Psychology of Sport and Exercise, 54, 101888.
29. Han, S. S., Li, B., Wang, G. X., Ke, Y. Z., Meng, S. Q., Li, Y. X., Cui, Z. Y. & Tong, W. X. (2022). Physical fitness, exercise behaviors, and sense of self-efficacy among college students: A descriptive correlational study. Frontiers in Psychology, 13, 932014.
30. Hardcastle, S. & Taylor, A. H. (2005). Finding an exercise identity in an older body: It’s redefining yourself and working out who you are. Psychology of Sport and Exercise, 6(2), 173–188.
31. İşgör, I. Y. & Haspolat, N. K. (2016). Investigating the psychological well-being and job satisfaction levels in different occupations. International Education Studies, 9(12), 194–205.
32. Jin, W., Li, B. & Zhao, X. (2026). The influence of exercise identity on college students' perceived social self-efficacy. Frontiers in Psychology, 16, 1751057.
33. Johnson, L. R. (2003). Essential medical physiology (3rd ed.). Elsevier.
34. Keyes, C. L. M., Shmotkin, D. & Ryff, C. D. (2002). Optimizing well-being: The empirical encounter of two traditions. Journal of Personality and Social Psychology, 82, 1007–1022.
35. Kline, R. B. (1998). Structural equation modeling. Guilford.
36. Kotaman, H. (2008). Özyeterlilik inancı ve öğrenme performansının geliştirilmesine ilişkin yazın taraması. Journal of Uludag University Faculty of Education, 21(1), 111–133.
37. Laforest, S., St-Pierre, D. M., Cyr, J. & Gayton, D. (1990). Effects of age and regular exercise on muscle strength and endurance. European Journal of Applied Physiology and Occupational Physiology, 60(2), 104–111.
38. Liardi, V., Gammage, K., Deck, S. & Hall, C. (2023). Exercise identity and its relation to self-presentation concerns in males and females. Research Quarterly for Exercise and Sport, 94(3), 707–714.
39. Luszczynska, A., Gutierrez-Dona, B. & Schwarzer, R. (2005). General self-efficacy in various domains of human functioning: Evidence from five countries. International Journal of Psychology, 40(2), 80–89.
40. Mert, M., Barutçu, E. & Mert, E. (2023). Öz yeterlik değerlerinin demografik faktörlerle karşılaştırılmasına yönelik bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(1), 208–228.
41. Murray, J., Perry, R., Pontifex, E., Selva-Nayagam, S., Bezak, E. & Bennett, H. (2022). The impact of breast cancer on fears of exercise and exercise identity. Patient Education and Counseling, 105(7), 2443–2449.
42. Ntoumanis, N., Stenling, A., Thøgersen-Ntoumani, C., Vlachopoulos, S., Lindwall, M., Gucciardi, D. F. & Tsakonitis, C. (2018). Longitudinal associations between exercise identity and exercise motivation: A multilevel growth curve model approach. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 28(2), 746–753.
43. Öner, Ç. (2019). Egzersiz katılımcılarının temel psikolojik ihtiyaçları ve mental iyi oluşlarının incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 159–174.
44. Park, J., Kim, H. & Kim, Y. (2021). Factors related to psychological well-being as moderated by occupational class in Korean self-employed workers. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(1), 141.
45. Rhodes, R. E. (2017). The evolving understanding of physical activity behavior: A multi-process action control approach. Advances in Motivation Science, 4, 171–205.
46. Schwarzer, R. & Renner, B. (2000). Social-cognitive predictors of health behavior: Action self-efficacy and coping self-efficacy. Health Psychology, 19(5), 487.
47. Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.
48. Sherer, M. & Adams, C. H. (1983). Construct validation of the Self-Efficacy Scale. Psychological Reports, 53, 899–902.
49. Strachan, S. M., Perras, M. G., Forneris, T. & Stadig, G. S. (2017). I'm an exerciser: Common conceptualisations of and variation in exercise identity meanings. International Journal of Sport and Exercise Psychology, 15(3), 321–336.
50. Telef, B. B. (2013). Psikolojik iyi oluş ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(3), 374–384.
51. Thoits, P. A. (1985). Social support and psychological well-being: Theoretical possibilities. In I. G. Sarason & B. R. Sarason (Eds.), Social support: Theory, research and applications (pp. 51–72). Springer Netherlands.
52. Uysal, İ. (2013). Akademisyenlerin genel özyeterlik inançları: AİBÜ eğitim fakültesi örneği. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 144–151.
53. Uzun, M. (2016). Kardiyovasküler sistem ve egzersiz. Journal of Cardiovascular Nursing, 7(2), 48–53.
54. Vlachopoulos, S. P., Kaperoni, M. & Moustaka, F. C. (2011). The relationship of self-determination theory variables to exercise identity. Psychology of Sport and Exercise, 12(3), 265–272. https://doi.org/10.1016/j.psychsport.2010.11.006
55. Yıldırım, F. & İlhan, İ. Ö. (2010). Genel Öz Yeterlilik Ölçeği Türkçe formunun geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(4), 301–308.
56. Yıldırım, İ., Yıldırım, Y., Ersöz, Y., Işık, Ö., Saraçlı, S., Karagöz, Ş. & Yağmur, R. (2017). Egzersiz bağımlılığı, yeme tutum ve davranışları ilişkisi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(1), 43–54.
57. Zahodne, L. B., Nowinski, C. J., Gershon, R. C. & Manly, J. J. (2015). Self-efficacy buffers the relationship between educational disadvantage and executive functioning. Journal of the International Neuropsychological Society, 21(4), 297–304. ```