-

Öz

Learning is a lifelong process and starts with curiosity. In particular, there is a need for children to perceive and make a comment on the surrounding the child lives in the preschool education where basic knowledge and skills dealing with life is formed, and also a need for an order in this complex surrounding. At this point, it is necessary that parents and educators should be a guide in showing the ways to have an access to information by being aware of the knowledge and curiosity of the child. The purpose of the current study was to investigate to what extent teachers and mothers know the knowledge and curiosity of children in the field of science and how they could be a guide in meeting their curiosity. In line with these aims, semi-structured interview technique was used in order to gather data. Eight separate categories as the world, sky, beneath the ground, underwater, animals, plants, space and machinery were formed by the researchers. In order to obtain the views of mothers and teachers with regard to the knowledge and curiosity of the children in these categories, an interview form was formed. In this form, it was investigated how mothers and teachers answered the questions regarding the curiosity of the children. In the interviews carried out with mothers and teachers face to face, they were asked what the child knows, what he is curious about and how the child answered the questions. The working group was comprised of the mothers of 30 children at the age of five and six attending to a preschool education institution in the city of Karabük and 10 teachers working with a child group of five and six years of age in Karabük. In the analysis of the data, a descriptive analysis was used. In the part of conclusion, the information obtained as result of data analysis was discussed and some recommendations were given

Anahtar Kelimeler

• Curiosity, Science, Child, Mother-Teacher

Çocukların Meraklarına İlişkin Annelerin ve Öğretmenlerin Düşünceleri: Bilim Kavramı

Öz

Öğrenme yaşam boyu var olan bir süreçtir ve merakla başlar. Özellikle hayata dair temel bilgi ve becerilerin oluşturulduğu okul öncesi dönemde çocuğun yaşadığı çevreyi anlayıp yorumlama, bu karmaşık çevrede bir düzen arama ihtiyacı vardır. Bu noktada eğitimcilerin ve annelerin çocuğun bilgi ve meraklarını fark ederek bilgiye ulaşma yollarını göstermede doğru birer rehber olmaları gereklidir. Bu çalışmanın amacı öğretmenlerin ve annelerin; çocukların bilim alanındaki bilgi ve meraklarını ne düzeyde bildiklerini ve meraklarını gidermede nasıl rehberlik ettiklerini araştırmaktır. Bu amaçlar doğrultusunda, veri toplamak amacıyla yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmacılar tarafından; dünya, gökyüzü,toprak altı, sualtı, hayvanlar, bitkiler, uzay ve makineler olmak üzere sekiz ayrı kategori oluşturulmuştur. Bu kategorilerle ilgili çocukların bilgi ve meraklarına ilişkin anne ve öğretmenlerin düşüncelerini araştırmaya yönelik görüşme formu oluşturulmuştur. Oluşturulan görüşme formunda anne ve öğretmenlerin, çocukların meraklarına ilişkin sorularını nasıl cevapladığı da araştırılmıştır. Anne ve öğretmenlerle birebir ve yüz yüze yapılan görüşmelerde her kategoriyle ilgili çocuğun ne bildiği, neyi merak ettiği ve çocuğun sorularını nasıl cevapladığı sorulmuştur. Çalışma grubunu Karabük ilinde okul öncesi eğitim kurumlarına devam etmekte olan beş ve altı yaşındaki 30 çocuğun annesi ve Karabük ilinde beş ve altı yaş grubunda öğretmenlik yapan 10 öğretmen oluşturmaktadır. Verilerin analizinde betimsel analizi yöntemi kullanılmıştır. Sonuçlar bölümünde,verilerin analizi sonucu elde edilen bilgiler tartışılmış ve öneriler verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Akman, B., Üstün, E. ve Güler, T. (2003). 6 Yaş Çocuklarının Bilimsel Süreçlerini Kullanma Yetenekleri, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24: 11-14.
2. Aktaş Arnas, Y. (2009). Okul Öncesi Dönemde Fen Eğitimi. Ankara: Kök Yayıncılık.
3. Aral, N., Baran, G., Bulut, Ş. ve Çimen, S. (2000). Çocuk Gelişimi. İstanbul: Ya-Pa Yayıncılık.
4. Baldık, Ö. (2005). Aile Tutumları ve Çocuklar Üzerindeki Etkileri, Ansiklopedik Eğitim ve Psikoloji Rehberi.İstanbul: Timaş Yayınları.
5. Brewer, J. A. (2007). Introduction to Early Childhood Education: Preschool Through Primary Grades. USA: Pearson Education.
6. Çetin, T., Yavuz, S., Tokgöz, B. ve Güven, G. (2012).Okul Öncesi Dönemdeki Çocuklara (60-72 Ay) Uzay Kavramlarının Öğretimi, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(3): 715-731.
7. Gordon, D. (2014). Nature’s Lessonsfor Kindergarten Readiness. 12 Temmuz 2014 tarihinde http://www.first5amador.com/Natures_lessons_for_K_Readiness.pdfadresinde n erişilmiştir.
8. Gülaçtı, F. (2012). Erken Çocukluk Eğitimi. Fikret Gülaçtı(Ed.), Türkiye’de ve Dünyada Erken Çocukluk ve Okul Öncesi Eğitimi (s.2-19). Ankara: Pegem.

9. Howe, A. C. andJones, L. (1998). Engaging Children in Science. USA: Merril Prentice- Hall.
10. Handler, D. andEpstein, A. S.(2014). Nature Education in Preschool. 11 Temmuz 2014 tarihinde Extensions/Ext_Vol25No2_high.pdf adresinden erişilmiştir.
11. http://www.highscope.org/file/NewsandInformation/
12. Kandır, A., Can Yaşar, M., Tuncer, N. (2011). Okul Öncesi Dönemde Fen Eğitimi.  İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
13. Kandır, A., Can Yaşar, M., İnal, G., Yazıcı, E., Uyanık, Ö. ve Yazıcı, Z. (2012). 5-7 Yaş Çocukları İçin Etkinliklerle Bilim Eğitimi. Ankara: Efil.
14. MEB, (2006). MEGEP(Mesleki Eğitim Ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi) Çocuk Gelişimi Ve Eğitimi Çocukları Tanıma Teknikleri Modülü.7 Temmuz 2014 tarihinde http://hbogm.meb.gov.tr/modulerprogramlar/kursprogramlari/cocukgelisim/ moduller/cocuklaritanimateknikleri.pdf adresinden erişilmiştir.
15. MEB, (2013). Okul Öncesi Eğitimi Programı. 16 Temmuz 2014 tarihinde http://tegm.meb.gov.tr/dosya/okuloncesi/ooproram.pdf adresinden ulaşılmıştır.
16. Özdemir, M. (2010). Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1): 323-343.
17. Özgüven, İ. E. (2001). Ailede İletişim ve Yaşam. Ankara: Pdrem Yayıncılık.
18. Rickinson, M. (2010). Learners And Learning İn Environmental Education: A Critical Review of The Evidence, Environmental Education Research, 7(3): 207-320.
19. Şen, S. (2007). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Temel Özellikleri ve Gereksinimleri. Gelengül Haktanır (Ed.), Okul Öncesi Eğitime Giriş (s.71-123). Ankara: Anı.
20. Wilson, R. A. (1996). Starting Early: Environmental Education During The Early Childhood http:/Www.Eric.Ed.Gov/PDFS/ED4 02147. Pdf adresinden Erişilmiştir. 11 Temmuz 2014 tarihinde
21. Yayla Ceylan, Ş. ve Ülker, P. (2014). Okul Öncesi Dönem Çocuklarında Çevre Eğitimi Neden Önemlidir?. Hülya Gülay Ogelman (Ed.). Çocuk ve Çevre. Ankara: Eğiten Kitap.
22. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2003). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin.
23. Yurt, Ö. (2014). Okul Öncesi Dönemde Fen Eğitimi. Fatma Şahin (Ed.), Her Yönüyle Okul Öncesi Eğitim 5 (s. 14-21), Ankara: Hedef Yayıncılık.