Doğa Yürüyüşü Rotası İçin Isparta Kent İnsanının Talep ve Eğilimleri

Öz

Doğa yürüyüşü (trekking), ekoturizm özüne ve çerçevesine en uygun ve önemli etkinliklerinden birisi olarak kabul edilmektedir. Isparta yöresi Göller Bölgesinin en önemli ekoturizm merkezi konumundadır. Bölgedeki doğal ve kültürel miras değerleri Isparta’nın doğa tabanlı spor ve turizm aktiviteleri için Dünya çapında bir destinasyon olması için gereken tüm koşulları sağlamaktadır. Bu anlamda Isparta Turizm Yönetim Planında Doğa yürüyüşü (Trekking) eylem programlarının detaylı olarak alansal ve noktasal ölçekte hazırlanması büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada Isparta kent yakınında doğa yürüyüşüne yönelik kriterler, kullanıcı talep ve eğilimlerin anket çalışmaları yapılmıştır. Uzman ve bu etkinlikle ilişkili olabilecek toplam 50 kişiye anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Anket sonuçları SPSS ve Excel ortamında analiz edilerek yüzde değerler belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Doğa Yürüyüşü
• Doğa Sporları
• Rekreasyon
• Ekoturizm
• Isparta.

Destekleyen Kurum

"Doğa yürüyüşü (Trekking) rotası eylem planı modeli (Isparta örneği)" konulu bu çalışma TÜBİTAK 2209-Üniversite Öğrencileri Yurt İçi/Yurt Dışı Araştırma Projeleri Destekleme Programı tarafından destekli olup Süleyman Demirel Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü’nde 2011 yılında bitirme ödevi olarak hazırlanmıştır.

Etik Beyan

Makalede ulusal ve uluslararası araştırma ve yayın etiğine uyulmuştur. Çalışmada etik kurul izni gerekmemiştir.

Demands and Tendencies of Isparta City People for the Nature Walking Route

Öz

Trekking is accepted as one of the most important and most suitable activities for the essence and the framework of ecotourism. Isparta region is the most important ecotourism centre of the Lakes Region. The natural and cultural heritage values in the region provide all the conditions for Isparta to become a world-class destination for nature-based sports and tourism activities. In this sense, it is of great importance that the trekking action programs are prepared in detail on a spatial and point scale in the Isparta Tourism Management Plan. In this study, it is aimed to determine the criteria, user demands, and trends for trekking near the city of Isparta. In this study, survey studies were conducted to determine the general criteria, demand, and trends of trekking near the city of Isparta. A total of 50 people who could be related to this activity and experts were surveyed. Percentage values were determined by analysis of the survey results in SPSS and Excel.

Anahtar Kelimeler

• Trekking
• Outdoor Sports
• Recreation
• Ecotourism
• Isparta.

Destekleyen Kurum

"Doğa yürüyüşü (Trekking) rotası eylem planı modeli (Isparta örneği)" konulu bu çalışma TÜBİTAK 2209-Üniversite Öğrencileri Yurt İçi/Yurt Dışı Araştırma Projeleri Destekleme Programı tarafından destekli olup Süleyman Demirel Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü’nde 2011 yılında bitirme ödevi olarak hazırlanmıştır.

Etik Beyan

Makalede ulusal ve uluslararası araştırma ve yayın etiğine uyulmuştur. Çalışmada etik kurul izni gerekmemiştir.

Kaynakça

1. Açıksöz, S., Topay, M., Aydın, H. (2006). Bartın-Arıt Beldesi Trekking Potansiyelinin Belirlenmesi. Zkü Bartın Orman Fakültesi Dergisi, Cilt:8, Sayı:10, S:78-87.
2. Akın, T. ve Gül, A. (2020). Isparta-Atabey Yöresinin Ekoturizm Potansiyeli ve Turizm Rotalarının Belirlenmesi. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi, 5(2), 221-240. DOI: 10.30785/mbud.793234
3. Akkuş, F. G. ve Gül, A. (2020). Kentsel Ekoturizm Açısından Isparta Kent İnsanının Talep ve Eğilimleri. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi, 5(2), 181-200. DOI: 10.30785/mbud.758514
4. Akkuş, G. ve Gül, A. (2022). Nature Walk (Hiking) Route Action Planning; Isparta Example. 2nd. International Architectural Sciences and Applications Symposium “ IArcSAS-2022” September 09-10-11, 2022, 701-712. Baku, Azerbaijan. ISBN: 978-625-8246-12-4
5. Akten, M. (2003). Isparta İlindeki Bazı Rekreasyon Alanlarının Mevcut Potansiyellerinin Belirlenmesi, Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi Seri: A, Sayı: 2, ISSN: 1302-7085, Sayfa: 115-132.
6. Baş, T. (2006). Anket, Seçkin Matbaası . S: 230.
7. Beedie, P. ve Hudson, S. (2003). The emergence of mountain-based adventure tourism. Annals of Tourism Research, Vol. 30, No.3, 625-643.
8. Bulut, Y. ve Akpınar, E. (2010). Ülkemizde Alternatif Bir Turizm Dalı Olan Ekoturizmi Çeşitlerinin Bölgelere Göre Dağılımı ve Uygulama Alanları. III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, Cilt: IV, 1575-1594.

9. Demirhan, G. (2003). Boş Zamanları Değerlendirme Paneli 1. Gençlik Boş Zaman ve Doğa Sporları Sempozyumu, Bildiri kitabı, 246-272, Ankara.
10. Erdoğan, N. (2003). Çevre ve (Eko)turizm. Pozitif Matbaacılık, Ankara.
11. Erkal, M. (1986). Sosyolojik Açıdan Spor, M.E.G.S.B., Yayın No: 30, Ankara.
12. Eskiyörük, D. (2013). Ekoturizm kapsamında dağ ve doğa yürüyüşü potansiyeli: Orta Toroslarda Aladağlar ve Bolkar dağları. Murat İsmet Haseki (ed). II. Doğu Akdeniz Turizm Sempozyumu (Ekoturizm). Adana: Ofis Reklam Danışmanlık.
13. Gürbüz, F. (1993). Macera Turizmi, Seyahat Yönetimi, Boğaziçi Üniversitesi Yayını, İstanbul.
14. Gül, A. ve Özaltın, O. (2007a). Türkiye’deki korunan doğal alanlarda ekoturizm amaçlı ekolojik planlama yaklaşımı. Ekolojik Mimarlık ve Planlama Ulusal Sempozyumu, 27-28 Nisan-2007, Antalya Mimarlar Odası. 194-203. Antalya.
15. Gül, A. ve Özaltın, O. (2007b). Ekoturizm ve Isparta I. Gülçevrem, Isparta İl Çevre ve Orman Müdürlüğü, Yıl 2007/2 Sayı:2 ISSN-1307-6795. 22-25. Isparta.
16. Gül, A. ve Özaltın, O. (2008). Ekoturizm ve Isparta II. Gülçevrem, Isparta İl Çevre ve Orman Müdürlüğü. 2008/1 Sayı:3 ISSN-1307-6795. 18-21. Isparta.
17. Gülez, S. (1989). Park-Bahçe ve Peyzaj Mimarisi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Orman Fakültesi Ders Teksirleri, serisi:29, sayı:2, 213-214, Trabzon.
18. Gyimothy, S. ve Mykletun, R.J. (2004). Play in adventure tourism the case of arctic trekking. Annals of Tourism Research, Vol. 31, No.4, 855-878.
19. İsak, E. (2008). Doğa Yürüyüşü Bilgileri. Türkiye Ormancılar Derneği Ekoturizm Grubu. Makaleler. (www.ekoturizmgrubu.org/makale/dogayuruyus.htm)
20. Jonhston, B.R., Edwards, T. (1994). The commodification of mountaineering. Annals of Tourism Research, Vol. 21, No.3, 459-478.
21. Mengütay, S. (2003). Boş Zamanları Değerlendirme Paneli, 1. Gençlik Boş Zaman ve Doğa Sporları Sempozyumu, Bildiri kitabı, 246-272, Ankara.
22. Patterson, M.E. ve Mccool, S.F. (2000). Trends in recreation, tourism and protected area planning. Gartner William C.(Editor). Trends in Outdoor Recreation, Leisure Cambridge, MA, USA: CABI Publishing, p. 111.
23. Whelan, T. (1991). Nature tourism, managing for the environment, Island Press, p. 3-21.
24. Yalçın, G. (2007). Çiftlik İlçesi (Niğde) Doğal Kültürel Coğrafya Araştırmaları ve Ekoturizm. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.