İntihar Süsü Verilmiş Cinayetler Üzerine Bir İnceleme

Öz

Çeşitli nedenlerden dolayı kişiler intihara yönelebilmekte ya da yönlendirilebilmektedir. İntihar suç olarak nitelendirilmese de Türk Ceza Kanunu’na göre kişileri intihara yönlendirmek suç olarak nitelendirilmektedir. Son zamanlarda intihar ve suç kavramının yan yana geldiği konulardan biri de intihar süsü verilmiş cinayetlerdir. İntiharın suç aleti olarak kullanılması, son zamanlarda suçluların cinayetlerini intihar gibi göstermek için başvurdukları bir taktik olarak karşımıza çıkmaktadır. İntihar süsü verilmiş cinayetler, yalnızca adli tıbbi bulgularla değil; olayın sunuluş biçimi, anlatı yapısı ve bağlamsal tutarsızlıklarıyla da dikkat çekmektedir. Özellikle haber metinleri; ölümün nasıl çerçevelendiği, hangi bilgilerin vurgulandığı veya göz ardı edildiği ve suç aletinin nasıl konumlandırıldığına dair önemli nitel ipuçları içermektedir. İntiharın suç aleti olarak kullanımı, medyada aktarılan bu vakalarda belirgin bir ayırt edici unsur olarak öne çıkmaktadır. Bu makalede son zamanlarda çıkan intihar süsü verilmiş cinayet haberlerinin incelenerek ortak yönlerin belirlenmesi ve intihar kavramının suç aleti olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Değerlendirmeler için yorumlayıcı fenomonolojik analiz kullanılmıştır. Elde edilen bu temalar alan yazın ışığında tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İntihar
• cinayet
• yorumlayıcı fenomenolojik analiz
• suç aleti

Destekleyen Kurum

Yazar(lar) bu çalışma için finansal destek almadığını beyan etmiştir.

An Examination of Murder Disguised as Suicides

Öz

Individuals may attempt or be driven to suicide for various reasons. While suicide itself is not considered a crime, according to the Turkish Penal Code, inciting others to suicide is considered one. Recently, one issue where the concepts of suicide and crime are intertwined is murder disguised as suicide. Using suicide as a means of committing homicide has emerged as a tactic employed by criminals to portray their murders as suicides. Murders disguised as suicides are noteworthy not only for their forensic findings but also for the way the event is presented, the narrative structure, and contextual inconsistencies. News reports, in particular, contain important qualitative clues regarding how death is framed, which information is emphasized or ignored, and how the weapon is positioned. Using suicide as a means of committing homicide stands out as a distinct distinguishing element in these cases reported in the media. This article aims to examine recent news reports of murders disguised as suicides, identify commonalities, and evaluate the concept of suicide as a weapon used in crimes. Interpretive phenomenological analysis is used for these evaluations. These emerging themes have been discussed in light of the literature.

Anahtar Kelimeler

• suicide
• murder
• interpretive phenomenological analysis
• tool for crime

Destekleyen Kurum

The author(s) declared that this study has received no financial support.

Kaynakça

1. Argun, U., Karapazarlıoğlu, E. ve Taşgın, S. (2015). Öldürme (Cinayet) olaylarında polis soruşturmaları. LHD, 13(147), 61-89.
2. Bonnewyn, A., Shah, A., Bruffaerts, R., Schoevaerts, K., Rober, P., Van Parys, H. ve Demyttenaere, K. (2014). Reflections of older adults on the process preceding their suicide attempt: A qualitative approach. Death Studies, 38(6-10), 612-618. https://doi.org/10.1080/07481187.2013.835753
3. Brunsden, V. ve Hill, R. (2012). Firefighters’ experience of strike: An interpretative phenomenological analysis case study. The Irish Journal of Psychology, 30(1), 99-115. https://doi.org/10.1080/03033910.2009.10446301
4. Demirbaş, H. ve Bulut, B. P. (2021). İntihar ve Psikoloji. D. Ayan, İ.H. Hancı ve H. Demirbaş (Ed.), Bilim ve Kültür Aynasında İntihar içinde (s. 104-126). Nobel Akademik Yayıncılık.
5. Durkheim, E. (2013). İntihar: Bir Toplumbilim İncelemesi (Z. Z. İlkgelen, Çev.). Pozitif Yayınları.
6. Durmaz, M. (1989). Polisin Adli Görevlerinde Soruşturma Yöntemi. FM Matbaacılık.
7. Erman, Ş. ve Özek, Ç. (1994). Ceza Hukuku Özel Bölüm, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar. Dünya Yayıncılık.
8. Görgülü, T. (2021). Suç ve Suçlu Davranışına Kuramsal Bir Bakış: Psikolojik Bakış Açısıyla Adli Sistemde Psikolojik Değerlendirme ve Uygulamaları. Akademik Açı, 1(1), 59-70.

9. Harmancı, P. (2015). Dünya’daki ve Türkiye’deki İntihar Vakalarının Sosyodemografik Özellikler Açısından İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-15.
10. Hatch, J. A. (2002). Doing qualitative research in education settings. State University of New York Press.
11. Hawton, K. ve Van Heeringen, K. (2009). Suicide. Lancet, 373, 1372-1381. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(09)60372-X
12. Hekimoğlu, E. C. ve Cantekin, D. (2021). Eyleme dökme: İntihar girişiminde bulunan bireylerin deneyimlerinin incelenmesi üzerine nitel bir araştırma. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 8(1), 44-64.
13. Hüsamoğlu, Y. (2017). Hırsızlık olaylarında adli palinolojinin kullanımı ve yararları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi.
14. James, S. H., Nordby, J. J., Bell, S. ve Williams, L. J. (2014). Forensic science: An introduction to scientific and investigative techniques (4. bs.). CRC Press.
15. Koca Atabey, M. (2007). Flow experience and intrinsic versus extrinsic motivation among graduate students: An interpretative phenomenological analysis. Prime, 2, 111-121.
16. Koca Atabey, M. (2016). Yeşilçam’da körlüğün temsili: Trajik, tıbbi ve zamansız. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 3(1), 16-27.
17. Köse, A. ve Arslan, F. (2019). Sosyolojik bir olgu olarak intihar. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 43(1), 1-20.
18. Larkin, M. ve Griffiths, M. D. (2002). Experiences of addiction and recovery: The case for subjective accounts. Addiction Research and Theory, 10(3), 281-311. https://doi.org/10.1080/16066350211866
19. Latham, K. F. (2015). What is ‘the real thing’ in the museum? An interpretative phenomenological study. Museum Management and Curatorship, 30(1), 2-20. https://doi.org/10.1080/09647775.2015.1008393
20. Lee, J. ve Skewes Mcferran, K. (2015). Applying interpretative phenomenological analysis to video data in Music Therapy. Qualitative Research in Psychology, 12(4), 367-381. https://doi.org/10.1080/09647775.2015.1008393
21. Menek, N. ve Taşdöven, U. (2021). Adli bilimlerde kriminalistik ve luminol. Adli Bilimler ve Suç Araştırmaları Dergisi, 3(1-2), 3-17.
22. Morrow, S. L. (2005). Quality and trustworthiness in qualitative research in counseling psychology. Journal of Counseling Psychology, 52(1), 250-260.
23. Noon, E. J. (2018). Interpretive phenomenological analysis: An appropriate methodology for educational research? Journal of Perspectives in Applied Academic Practice, 6(1), 75-83. https://doi.org/10.14297/jpaap.v6i1.304
24. Özbek Şimşek, D. (2019). There is more to it than just being thin: An interpretative phenomenological analysis of patients’ perceptions of anorexia nervosa (Yayımlanmamış doktora tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
25. Özbek, V. Ö. (2008). Yeni Türk Ceza Kanununun Anlamı. Seçkin Yayıncılık.
26. Palermo, G. B. ve Kocsis, R. N. (2005). Offender profiling: An introduction to the sociopsychological analysis of violent crime. R. Slovenko (Ed.), The psychodynamics of sex and violence içinde. Charles C Thomas Publisher.
27. Prahlow, S. P., Cohle, S., Shattuck, B. ve Prahlow, J. A. (2020). Homicides disguised as staged suicides. Academic Forensic Pathology, 10(2), 104-112. https://doi.org/10.1177/1925362120956855
28. Shneidman, E. S. (1993). Suicide as psychache: A clinical approach to self-destructive behavior. Jason Aronson.
29. Smith, J. A. (2011). Evaluating the contribution of interpretative phenomenological analysis. Health Psychology Review, 5(1), 9-27. https://doi.org/10.1080/17437199.2010.510659
30. Şakar, M. C. (2017). Cinayet mi intihar mı? Dört Öge, 6(12), 221-231.
31. Şevik, A. E., Özcan, H. ve Uysal, E. (2012). İntihar girişimlerinin incelenmesi: Risk faktörleri ve takip. Klinik Psikiyatri, 15, 218-225.
32. Tulay, M. (2020). Türk ceza hukukunda intihara yönlendirme suçu. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 26(2), 814-837. https://doi.org/10.33433/maruhad.811837
33. Tüzel İşeri, E. (2025). Phenomenological design in qualitative research: practical recommendations with a sample article template. The Journal of International Social Science Education, 11(1), 25-54. https://doi.org/10.47615/issej.1618589
34. van Manen, M. (1990). Researching lived experience: Human science for an action sensitive pedagogy. State University of New York Press.
35. World Health Organization. (2017). Preventing suicide: A resource for media professionals (Update 2017). World Health Organization. https://www.who.int/publications/i/item/WHO-MSD-MER-17.5
36. World Health Organization. (2025). Suicide. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/suicide/