ESKİŞEHİR KENT BELLEĞİNDE KAMUSAL MEKÂNIN DÖNÜŞÜMÜ
Öz
İçerisinde bulunduğumuz değişim ve dönüşüm çağı, yalnızca insanın kendisini değil, insanın etkilediği tüm çevresel ve toplumsal yapıları da yeniden şekillendirmektedir. Bu bağlamda kentler, teknolojik gelişmelerden sosyo-kültürel dönüşümlere kadar uzanan geniş bir yelpazede değişimi en yoğun biçimde deneyimleyen mekânsal örgütlenmelerdir. İnsanların gündelik yaşam pratiklerini sürdürdükleri, sosyal ilişkilerini kurdukları ve toplumla bütünleştikleri kamusal mekânlar ise bu değişimin en görünür olduğu alanların başında gelir. Kamusal mekânlar, bireyin özel alanından çıkarak diğer bireylerle temas kurduğu, ortak değerlerin üretildiği ve kentsel belleğin şekillendiği sosyal platformlar olarak kent yaşamında kritik bir role sahiptir. Bu nedenle kamusal mekânların geçirdiği dönüşümler, yalnızca fiziksel düzenlemeleri değil, aynı zamanda toplumun sosyolojik, kültürel ve ekonomik yapısındaki değişimleri de yansıtmaktadır. Bu çalışma kapsamında, tarihsel süreç boyunca kente ait kamusal mekânların nasıl bir değişim gösterdiği ele alınmış; bu dönüşümün kent kimliği ve kent belleği üzerindeki etkileri ortaya konulmuştur. Türkiye’nin önemli kültürel odaklarından biri olan Eskişehir örneği üzerinden yürütülen çalışmada; kentin kamusal mekânlarında zaman içinde meydana gelen mekânsal ve işlevsel dönüşümler ele alınarak çeşitli değerlendirmeler yapılmıştır. Bu değerlendirmeler, kentsel mekânın değişen dinamiklerini anlamaya yönelik bütüncül bir perspektif sunmayı amaçlamaktadır. Çalışma sonucunda; kamusal mekân dönüşümünün yalnızca fiziksel bir düzenleme değil; kamusallık anlayışı, toplumsal etkileşim ve kent belleğinin yeniden tanımlanması süreci olduğu Eskişehir üzerinden değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda, planlama yaklaşımlarının kamusal mekânı estetik bir unsurdan öte, demokratik katılımı destekleyen bir toplumsal altyapı olarak ele alması gerektiği belirtilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acar, M. Ş. (2009). Eskişehir Zaman, Mekân, İnsan. Ticaret Odası Yayınları, Eskişehir.
- Akarçay, E., Suğur, N. (2016). Eskişehir’de Kentin ve Tüketim Mekânlarının Dönüşümü. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt 71, Sayı 3, s.797- 825.
- Akman, K. (2020). Kent Meydanlarının Önemi Ve Değişen İşlevi. Akademik Düşünce Dergisi, Sayı 1, s.17-33.
- Akyıldız, N. A. (2020). Kentleşme ve Kentsel Gelişim Bağlamında Açık Kamusal Alanların Sürdürülebilir Kentler Açışından Değeri. Milli Folklor, Cilt 16, Sayı 125, s.188-201.
- Altınçekiç, H. S., Kart, N. (2000). Kentsel Tasarım Sürecinde Meydanlar. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Cilt 50, Sayı 2, s.111-120.
- Atıcı, E. (2021). Kültürün Kent ve Mekâna Etkilerinin, Doktora Tezleri Üzerinden İncelenmesi. Mimarlık ve Yaşam, Cilt 6, Sayı 1, 1-19, DOI: 10.26835/my.800859.
- Atıcı, E., Kaçar, A. D. (2020). Eskişehir Kent Kültürünün Kent Dokusuna Yansıması: Odunpazarı ve Batıkent Örnekleri. Tasarım+Kuram Dergisi, Cilt 16, Sayı 30, s.21-36.
- Bilsel, C. (2006). Kentsel Dönüşüm, Çözülen Kentler ve Parçalanan Kamusal Alan. Mimarlık Sayı 327.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mimari Tarih, Teori ve Eleştiri, Mimari Tasarım, Sürdürülebilir Mimari, Mimarlık (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
31 Mart 2026
Gönderilme Tarihi
26 Şubat 2026
Kabul Tarihi
13 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 3 Sayı: 1