Investigation of concordance between referral diagnosis and electroneuromyographic diagnosis

Öz

Aim: Electroneuromyography (ENMG) is an electrophysiological method of examination for neurophysiological state of motor neuron, peripheral nerve and muscle functions. This study was aimed to investigate the concordance of between referral diagnosis and ENMG diagnosis in patients referred to the electrophysiology laboratory. 

Methods: A retrospective cohort study is planned. Patients, whose evaluations of ENMG were requested by the orthopedic, neurology and physical therapy and rehabilitation physicians between June 2015 and December 2018, were included in this study. Descriptive statistics and Cohen’s Kappa Test were run for data set analysis.

Results: A total of 486 patients are included in the study. Of the 486 patients undergoing ENMG examination, 362 were female (74.5%) and 124 were male (25.5%). The mean age was 46.71±12.41. 35.2% (n=171) of the referral diagnoses were requested by orthopedics, 32.7% (n=159) by physical therapy and rehabilitation and 32.1% (n=156) by neurology clinics. When the consistency between the preliminary diagnosis and post-ENMG diagnosis was examined; 65.4% of the results were found to be compatible. According to the clinics; 76.3% of the requests referred by the neurology clinic and 64.8% of the requests referred by the physical therapy and rehabilitation clinic, 56.1% of the requests referred by the orthopedic clinic were confirmed by ENMG. As a result of the Cohen’s Kappa test, the total (κ) correlation between clinical preliminary diagnosis and ENMG diagnosis was found to be 0.574 (p<0.001). These findings demonstrated a moderate (0.41-0.60) concordance. When examined according to the clinics, compliance values; for the orthopedic clinic were 0.484 (p<0.001), 0.571 for the physical therapy and rehabilitation clinic (p<0.001) and 0.685 for the neurology clinic (p<0.001).

Conclusion: This study confirmed that ENMG should be considered as an extension of neurological examination.

Anahtar Kelimeler

• Electroneuromyography,Clinical preliminary diagnosis

Klinik ön tanı ile elektronöromiyografik tanı uyumunun araştırılması

Öz

Amaç: Elektronöromiyografi (ENMG) motor nöron, perifer sinir ve kas fonksiyonlarının nörofizyolojik olarak değerlendirilmesinde kullanılan yöntemdir. Bu retrospektif çalışmada Nörofizyoloji laboratuvarında değerlendirilmiş olan hastaların klinik ön tanıları ile ENMG tanıları arasındaki uyumun araştırılması amaçlanmıştır. 

Yöntemler: Çalışmada, Haziran 2015- Aralık 2018 yılları arasında Ortopedi, Nöroloji ve Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon (FTR) uzmanları tarafından ENMG istemleri yapılmış olan 486 hastanın sonuçları, ön tanı ile elektrodiagnostik uyumluluğu açısından retrospektif olarak incelendi. Verilerin analizinde betimsel istatistik ve Cohen’s Kappa Testi kullanıldı. ENMG incelemesi yapılan toplam 486 hastanın 362’si kadın (%74,5), 124’ü erkekti (%25,5) ve hastaların yaş ortalaması 46.71±12.41 idi. 

Bulgular: Hastaların %35,2’sinin (n=171) istemi Ortopedi, %32,7’sinin (n=159) istemi FTR, %32,1’inin (n=156) istemi Nöroloji kliniklerinden yapılmıştı. En çok ön tanı Karpal Tünel Sendromu (%44,4) idi. Ön tanılar ile ENMG sonrasında raporlanan tanılar arasındaki tutarlılık incelendiğinde; sonuçların %65,4 oranında uyumlu olduğu görüldü. Kliniklere göre değerlendirme yapıldığında ise Nöroloji kliniğince yapılan isteklerin %76,3’ü, FTR kliniğince yapılan isteklerin %64,8’i ve Ortopedi kliniğince yapılan isteklerin %56,1’i ENMG ile doğrulanmıştı. Ön tanıların ENMG ile desteklenme oranları incelendiğinde; peroneal nöropati (%78,8) en yüksek orana sahipti. Chen’s Kappa testi sonucunda toplamda klinik ön tanılar ile ENMG tanıları arasındaki uyum (κ) değeri 0,574 olarak bulundu (p<0,001). Bu, orta düzeyde (0,41-0,60) bir uyumu gösteriyordu. Kliniklere göre incelendiğinde ise uyum değerleri; Ortopedi kliniği için 0,484 (p<0,001), FTR kliniği için 0,571 (p<0,001) ve Nöroloji kliniği için 0,685 (p<0,001) idi. 

Sonuç: Bu çalışma ENMG'nin nörolojik muayenenin bir uzantısı olarak görülmesi gerektiğini doğruladı.

Anahtar Kelimeler

• Elektronöromiyografi,Klinik ön tanı

Kaynakça

1. 1. Okuyucu EE, Turhanoğlu AD, Duman T, Savaş N, Mengüllüoğlu N, Melek İM. Klinik ve elektrofizyolojik tanılar arasındaki tutarlılık. J Türk Nöroloji Dergisi. 2009;15(3):129-33.
2. 2. Shapiro B, Katirji B, Preston D. Clinical electromyography. J Neuromuscular disorders in clinical practice. 2002:80-140.
3. 3. Porto FHDG, Porto GCLM, Brotto MWL. Additional tests to investigate neuropathic pain. The value of electroneuromyography for neuropathic pain. J Revista Dor. 2016;17:23-6.
4. 4. Türkel Y, Sandıkçı U, Er D, Yazıcı T, Bayrak AO, Türker HY. Elektronöromiyografik İnceleme Ne Kadar Uyumlu? J Clin Anal Med. 2014;5(5):366-8.
5. 5. Lima PODP, Cunha FMB, Goncalves HDS, Aires MAP, De Almeida RLF, Kerr LRFS. Correlation between clinical tests and electroneuromyography for the diagnosis of leprosy neuropathy. J Leprosy review. 2016;87(1):60-71.
6. 6. On AY. Bel ve boyun ağrılarında elektronöromiyografi. TOTBID Dergisi. 2017;16:97-102.
7. 7. Ustaömer K, Sarıfakıoğlu AB. Ön Tanı-Elektrodiyagnostik Tanı; Ne Kadar Uyumlu? Namık Kemal Tıp Dergisi. 2018;6(1):1-8.
8. 8. Atalay NŞ, Akkaya N, Şahin F. Klinik ön tanı ile elektronöromiyografik tanı uyumunun araştırılması. J AJCI. 2012;6(2):113-6.

9. 9. Azabou E, Fischer C, Guerit JM, Annane D, Mauguiere F, Lofaso F, et al. Neurophysiological assessment of brain dysfunction in critically ill patients: an update. J Neurological Sciences. 2017;38(5):715-26.
10. 10. Robinson LR. Role of neurophysiologic evaluation in diagnosis. J JAAOS-Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons. 2000;8(3):190-9.
11. 11. Preston DC, Shapiro BE. Electromyography and Neuromuscular Disorders E-Book: Clinical-Electrophysiologic Correlations (Expert Consult-Online): Elsevier Health Sciences; 2012.
12. 12. Adam M, Leblebıcı B, Bağş S, Akman MN. Elektronöromiyografik İnceleme İsteminin Uygunluğu. J Turkish Journal of Physical Medicine Rehabilitation /Turkiye Fiziksel Tip ve Rehabilitasyon Dergisi. 2007;53(4).
13. 13. Medicine AAOE, Nerve. Guidelines in electrodiagnostic medicine. J Muscle. 1992;15(2):229-53.
14. 14. Yağci İ, Ofluoğlu D, Gündüz H, Güven Z, Berker N, Akyüz G. Pediatrik Olgularda Klinik Ön Tanı ve Elektrofizyolojik Tanıların Uyumu. J Turkish Journal of Physical Medicine Rehabilitation. 2008;54(3).
15. 15. Bayazıt ZZ. The Use of Functional Near Infrared Spectroscopy Technique in the Field of Neurolinguistics. Edt. Murat Cem Demir. Gece Publication, Ankara, Turkey, 2018.
16. 16. Kılıç S. Kappa Testi. Journal of Mood Disorders. 2015;5(3):142-4.