Saldırganlık Eğilimi Ölçeğinin 60-72 Aylık Çocuklar İçin Geçerlik Güvenirlik Çalışmasının Yapılması

Öz

Bu çalışma, Cassidy ve arkadaşları (1996) tarafından geliştirilen “Saldırganlık Eğilimi Ölçeği” nin 60-72 aylık çocuklarda geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapılmasını amaçlamaktadır Araştırmanın çalışma grubunu, Antalya il merkezinde farkllı sosyo demografik özelliklerde bulunan ve okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 60-72 aylık 221 çocuk oluşturmaktadır. Verilerin analizinde; açıklayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, kapsam geçerliliği test tekrar test güvenirliği ve iç tutarlılık katsayısı (Cronbach alfa) hesaplanmıştır. Kapsam geçerliğinin belirlenmesinde 12 uzmandan görüş alınmıştır. Uzman görüş ve önerileri doğrultusunda 6 maddenin de ölçekte kalmasına karar verilmiştir. Kapsam geçerliği sağlanan ölçekle yapılan uygulamalar sonucunda elde edilen verilerle, doğrulayıcı faktör analizi gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda ölçeğin 6 madde yapısının toplanan verilerle genel olarak uyum sağladığı belirlenmiştir. Ölçeğin iç tutarlılık katsayısının 0,772 olduğu görülmüştür. Ayrıca ölçeğin test-tekrar test güvenirliği analizi sonucunda korelasyon katsayısı 0,782 olarak bulunmuştur. Bu sonuçlar Saldırganlık Eğilim Ölçeğinin 60-72 aylık çocukların saldırganlık eğilimlerini değerlendirmede geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Okul öncesi dönem
• saldırganlık eğilimi
• geçerlik
• güvenirlik

Validation and Reliability Study of The Aggression Proneness Scale for Children Aged 60-72 Months

Öz

This study aims to conduct the validity and reliability analysis of the “Aggression Tendency Scale” developed by Cassidy et al. (1996), in children aged 60-72 months. The study group of the research consists of 221 children aged 60-72 months who attend pre-school educational institutions in Antalya's city center and have different sociodemographic characteristics. In the analysis of the data; exploratory factor analysis, confirmatory factor analysis, content validity, test-retest reliability, and internal consistency coefficient (Cronbach's alpha) have been calculated. Opinions have been obtained from 12 experts to determine content validity. Based on expert opinions and suggestions, it has been decided to retain 6 items in the scale. Confirmatory factor analysis has been conducted with the data obtained from the applications performed with the scale that achieved content validity. As a result of the analyses performed, it has been determined that the 6-item structure of the scale generally complies with the collected data. The internal consistency coefficient of the scale has been found to be 0.772. Additionally, the correlation coefficient was found to be 0.782 as a result of the test-retest reliability analysis of the scale. These results have shown that the Aggression Tendency Scale is a valid and reliable tool in evaluating the aggression tendencies of children aged 60-72 months.

Anahtar Kelimeler

• Pre-school period
• aggression tendency
• validity
• reliability

Kaynakça

1. Afthanorhan, W. M. A. B. W. (2013). A comparison of partial least square structural equation modeling (PLS-SEM) and covariance based structural equation modeling (CB-SEM) for confirmatory factor analysis. International Journal of Engineering Science and Innovative Technology, 2(5), 198-205.
2. Akcan, A. & Ergün, A. (2017). Okul öncesi dönemde saldırgan davranışın önlenmesinde bir girişim programı. Türkiye Klinikleri Hemşirelik Bilimleri Dergisi, 9(2), 177-184. 10.5336/nurses.2016-52864
3. Alpar, R. (2018). Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinden örneklerle uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenirlik, SPSS’de çözümleme adımlarıyla birlikte. Detay Yayıncılık.
4. Asher, S. R. & Taylor, A. R. (1981). Social outcomes of mainstreaming: Sociometric assessment and beyond. Exceptional Education Quarterly, 1(4), 13–30.
5. Bay-Hinitz, A. K. (2001). Prescribing Games to Reduce Aggression in Children. C. Schaefer & S. E. Reid (Ed.), In Game Play Therapeutic Use of Childhood Games (s. 366-383). New York: John Wiley and Sons, Inc.
6. Berkowitz, L. (1993). Aggression: Its Causes, Consequences, and Control. New York: Mcgraw-Hill.
7. Borsa, J. C., Dama´ sio, B. F., & Bandeira, D. R. (2012). Crosscultural adaptation and validation of psychological instruments: Some considerations. Paide´ia, 22(53), 423-432.
8. Büyüköztürk, Ş. (2018). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. PEGEM Akademi.

9. Carpenter, S. (2018). Ten steps in scale development and reporting: A guide for researchers. Communication methods and measures, 12(1), 25-44.
10. Cassidy, J., Kirsh, S. J., Scolton, K. L. & Parke, R. D. (1996). Attachment and representations of peer relationships. Developmental Psychology, 32(5), 892–904. https://doi.org/10.1037/0012-1649.32.5.892
11. Coie, J. D. & Dodge, K. A. (1998). Aggression and antisocial behavior. W. Damon & N. Eisenberg (Ed.), In Handbook of child psychology: Social, emotional, and personality development (s. 779–862). John Wiley & Sons, Inc.
12. Crick, N. R. & Rose, A. J. (2000). Toward a gender-balanced approach to the study of social-emotional development: A look at relational aggression. P. H. Miller & E. Kofsky Scholnick (Eds.), In Toward a feminist developmental psychology (s. 153–168). Taylor & Frances/Routledge.
13. Crick, N. R., Casas, J. F. & Mosher, M. (1997). Relational and overt aggression in preschool. Developmental Psychology, 33(4), 579-588. https://doi.org/10.1037/0012-1649.33.4.579
14. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik: SPSS ve Lisrel Uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
15. Daff, E. S., Gilbert, F. & Daffern, M. (2014). The relationship between anger and aggressive script rehearsal in an offender population. Psychiatry, Psychology and Law, 22(5), 1–9. https://doi.org/10.1080/13218719.2014.986837
16. D'Zurilla, T. J. & Goldfried, M. R. (1971). Problem solving and behavior modification. Journal of Abnormal Psychology, 78(1), 107–126. https://doi.org/10.1037/h0031360
17. Ercan, E., Ercan, E., Akyol Ardıç, Ü. & Uçar, S. (2016). Çocuklar için Saldırganlık Ölçeği Anne-Baba Formu: Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 17(1), 77 - 84.
18. Ersan, C. (2017). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Saldırganlık Düzeylerinin Duygu İfade Etme Ve Duygu Düzenleme Açısından İncelenmesi. Doktora tezi, Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=F0tim7KigeSA1tc0hZWSPQ&no=QdAdbGSXhppi0d9THqdPvg
19. Ersan, C. (2020). Okul öncesi çocuklarda fiziksel saldırganlık, ilişkisel saldırganlık ve öfke: Duygu düzenlemenin aracı rolü. The Journal of General Psychology, 147, 18–42.
20. Gjersing, L., Caplehorn, J. R. & Clausen, T. (2010). Crosscultural adaptation of research instruments: Language, setting, time and statistical considerations. BMC Medical Research Methodology, 10, 13.
21. Gülay, H. (2008). 5-6 Yaş Çocuklarına Yönelik Akran İlişkileri Ölçeklerinin Geçerlik Güvenirlik Çalışmaları Ve Akran İlişkilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Doktora tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=9iaVsrW-I8thUC6QmNt-iA&no=hQqZ4w32epSL362ZvoOBMA
22. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2013). Multivariate Data Analysis. Pearson Education Limited.
23. Hair, J.F., Ringle, C.M. & Sarstedt, M. (2011). PLS-SEM: Indeed a Silver Bullet. Journal of Marketing Theory and Practice, 19(2), 139-151.
24. Hay, D. F., Payne A. & Chadwick, A. (2004). Peer relations in childhood. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 45, (1), 84-108.
25. Hernández, A., Hidalgo, M. D., Hambleton, R. K. & Gomez-Benito, J. (2020). International test commission guidelines for test adaptation: A criterion checklist. Psicothema, 32(2), 390-398.
26. Herrenkohl, T. I., Catalano, R. F., Hemphill, S. A. & Toumbourou, J. W. (2009). Longitudinal examination of physical and relational aggression as precursors to later problem behaviors in adolescents. Violence and Victims, 24, 3–19.
27. Hu, L. T. & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural equation modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
28. Huitsing G. & Monks CP. (2018). Who victimizes whom and who defends whom? A multivariate social network analysis of victimization, aggression, and defending in early childhood. Aggressive Behavior, 44(4), 394-405. doi: 10.1002/ab.21760.
29. Joussemet, M., Landry, R. & Koestner, R. (2008). A self-determination theory perspective on parenting. Canadian Psychology/Psychologie canadienne, 49(3), 194–200. https://doi.org/10.1037/a0012754
30. Karakuş, A. (2008). Okul Öncesi Sosyal Davranış Ölçeği Öğretmen Formunun Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması. Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=aqiSbrZypr7di2kdWJ4c4Q&no=mrfcQlmrYe0hn-PMuyupEg
31. Karaman, M. (2023). Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizi: Kavramsal bir çalışma. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 9(1), 47-63.
32. Kaynak, K. B., Kan, A. & Kurtulmuş, Z. (2016). 36-72 aylık çocuklara yöneli̇k “Saldırganlık Yönelim Ölçeği̇” geli̇şti̇rme çalışması. Turkish Studies, 11(3), 1457-1474.
33. Keenan, T. (2001). An Introduction to Child Development. 1964-London: Sage.
34. Kwon, Y. & Marzec, M. L. (2016). Does worksite culture of health (CoH) matter to employees? Empirical evidence using job-related metrics. Journal of Occupational and Environmental Medicine, 58(5), 448-454.
35. Ladd, G. W. & Profilet, S. M. (1996). The Child Behavior Scale: A teacher-report measure of young children's aggressive, withdrawn, and prosocial behaviors. Developmental Psychology, 32(6), 1008–1024. https://doi.org/10.1037/0012-1649.32.6.1008
36. Landy, S. & Menna, R. (2001). Play between Aggressive Young Children and their Mothers. Clinical Child Psychology and Psychiatry, 6, 223-239.
37. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel psychology, 28(4), 563-575. Liu, J. (2004). Childhood Externalizing Behavior: Theory and Implication. Journal of Child and Adolescent Psychiatric Nursing, 17(3), 90-136.
38. Loeber, R. & Schmaling, K. B. (1985). Empirical evidence for overt and covert patterns of antisocial conduct problems: A metaanalysis. Journal of Abnormal Child Psychology, 13(2), 337–353. https://doi.org/10.1007/BF00910652
39. Marofi, Z., Bandari, R., Heravi-Karimooi, M., Rejeh, N. & Montazeri, A. (2020). Cultural adoption, and validation of the Persian version of the coronary artery disease education questionnaire (CADE-Q): a second-order confirmatory factor analysis. BMC Cardiovascular Disorders, 20, 1-9.
40. Monks, C. P., Palermiti, A., Ortega, R. & Costabile, A. (2011). A cross-national comparison of aggressors, victims and defenders in preschools in England, Spain and Italy. The Spanish Journal of Psychology, 14(1), 133–144. https://doi.org/10.5209/rev_SJOP.2011.v14.n1.11
41. Ogelman, H. G. & Erten, H. (2013). 5-6 Yaş Çocuklarinin Akran İlişkileri ve Sosyal Konumlarinin Okula Uyum Düzeyleri Üzerindeki Yordayici Etkisi Boylamsal Çalışma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30, 453-163. https://dergipark.org.tr/tr/pub/susbed/issue/61808/924710
42. Parker, J. G. & Asher, S. R. (1987). Peer Relations and Later Personal Adjustment: Are Low-Accepted Children at Risk? Psychological Bulletin, 102, 357-389. http://dx.doi.org/10.1037/0033-2909.102.3.357
43. Pekdoğan, S. & Kanak, M. (2019). Okul öncesi eğitimin ilkokul sürecindeki sosyal davranışlara yansıması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 23(3), 906-917. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tsadergisi/issue/51239/453423
44. Pingault, J. B., Côté, S.M., Galéra, C., Genolini, C., Falissard, B., Vitaro, F. & Tremblay, R. E. (2013). Childhood trajectories of inattention, hyperactivity and oppositional behaviors and prediction of substance abuse/dependence: A 15-year longitudinal population-based study. Molecular Psychiatry 18(7), 806-12. doi: 10.1038/mp.2012.87
45. Polit, D. F. (2014). Getting serious about test–retest reliability: a critique of retest research and some recommendations. Quality of Life Research, 23, 1713-1720.
46. Reebye P. (2005). Aggression during early years - infancy and preschool. Journal of the Canadian Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 14(1):16-20. PMID: 19030496; PMCID: PMC2538723
47. Reio Jr, T. G. & Shuck, B. (2015). Exploratory factor analysis: implications for theory, research, and practice. Advances in Developing Human Resources, 17(1), 12-25.
48. Seren, A. K. H., Tuna, R. & Bacaksiz, F. E. (2018). Reliability and validity of the Turkish version of the Job Performance Scale instrument. Journal of Nursing Research, 26(1), 27-35.
49. Seren, A. K. H., Tuna, R., & Bacaksiz, F. E. (2018). Reliability and validity of the Turkish version of the Job Performance Scale instrument. Journal of Nursing Research, 26(1), 27-35.
50. Seven, S. (2010). Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk çocuklarına uyarlanması. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(1), 75-84. https://dergipark.org.tr/tr/pub/gopsbad/issue/48556/616515
51. Sharif Nia, H., Pahlevan Sharif, S., Koocher, G. P., Yaghoobzadeh, A., Haghdoost, A. A., Mar Win, M. T. & Soleimani, M. A. (2020). Psychometric properties of the death anxiety scale-extended among patients with end-stage renal disease. OMEGA-Journal of Death and Dying, 80(3), 380-396.
52. Sousa, V. & Rojjanasrirat, W. (2011). Translation, adaptation and validation of instruments or scales for use in cross-cultural health care research: A clear and user-friendly guideline. Journal of Evaluation in Clinical Practice, 17(2), 268–274.
53. Stipek, D. & Miles, S. (2008). Effects of aggression on achievement: Does conflict with the teacher make it worse? Child Development, 79(6), 1721–1735. https://doi.org/10.1111/j.1467-8624.2008.01221.x
54. Şahin, H. (2004). Saldırganlık ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(7), 180-190.
55. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2018). Using Multivariate Statistics (7th edition), Boston, MA: Pearson.
56. Tavşancıl, E. (2019). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Nobel Akademi.
57. Taylor, S. E., Peplau, L. A. & Sears, D. O. (1997). Social Psychology (9th Edition). Prentice Hall.
58. Turney, K. & McLanahan, S. (2015). The academic consequences of early childhood problem behaviors. Social Science Research, 54, 131-145. https://doi.org/10.1016/j.ssresearch.2015.06.022
59. Wang, C. W., Ho, R. T. H., Chan, C. L. W. & Tse, S. (2015). Exploring personality characteristics of Chinese adolescents with internet-related addictive behaviors: Trait differences for gaming addiction and social networking addiction. Addictive Behaviors, 42, 32–35. https://doi.org/10.1016/J.ADDBEH.2014.10.039
60. Watkins, M. W. (2018). Exploratory factor analysis: A guide to best practice. Journal of Black Psychology, 44(3), 219-246.
61. Wilson, F. R., Pan, W. & Schumsky, D. A. (2012). Recalculation of the critical values for Lawshe’s content validity ratio. Measurement and evaluation in counseling and development, 45(3), 197-210.
62. Yeşilyaprak, B. (2004). Çalışan Anne ve Çocuk. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.