Özel Bir Hastanede Çalışan Hemşirelerin Problem Çözme Becerileri
Öz
Amaç: Bu araştırmanın amacı özel bir hastanede çalışan hemşirelerin problem çözme beceri düzeylerini sosyo-demografik özelliklere göre incelemektir.
Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu çalışma Kasım 2017-Haziran 2018 tarihleri arasında özel bir üniversite hastanesinde yürütülmüştür. Çalışmanın evrenini üniversitesi hastanesi cerrahi ve dahili birimlerinde çalışan hemşireler oluşturmuş olup araştırmaya katılmayı kabul eden 72 hemşire (%81) çalışmaya alınmıştır. Veriler, Kişisel Bilgi Formu ve Problem Çözme Envanteri kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis Varyans analizi kullanılmıştır. Araştırmanın yürütülmesi için kurumdan ve hemşirelerden onam alınmıştır. Ayrıca etik kurul izni alınarak çalışma yürütülmüştür.
Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin problem çözme envanteri ortalama puanları 105.06±14.71’dir. Ölçeğin alt boyutlarına göre hemşirelerin aldığı ortalama puanlar; aceleci yaklaşım alt boyutu 31.01±5.55, düşünen yaklaşım alt boyutu 14.69±3.98, kaçıngan yaklaşım alt boyutu 16.91±5.10, değerlendirici yaklaşım alt boyutu 8.03±3.23, kendine güvenli yaklaşım alt boyutu 16.91±5.10, planlı yaklaşım alt boyutu 12.22±2.93 olarak saptanmıştır. Hemşirelerin yaşları ile ölçek toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardır (p˂0.05). Katılımcıların düşünen yaklaşım alt boyut puan ortalamaları yaş grupları ve çalışılan birimler arasında farklılık göstermektedir (p≤0.05). Hemşirelerin çalışma süresi ile kaçıngan yaklaşım, kendine güvenli ve planlı yaklaşım puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır. Hemşirelerin cinsiyet ve çalışma süreleri ile kaçıngan ve kendine güvenli yaklaşım puan ortalamaları arasında, çalışma süresi ile planlı yaklaşım puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardır (p˂0.05).
Sonuç: Çalışmaya katılan hemşirelerin problem çözme becerileri orta düzeyde olup, bu sonuçların hemşirelere verilen hizmet içi eğitim programlarında problem çözme becerilerinin geliştirilmesine ışık tutacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abaan, S., Altıntoprak, U. H. A. (2005). Hemşirelerde Problem Çözme Becerileri: Öz Değerlendirme Sonuçlarının Analizi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 12(1), 062-076.
- Babadağ, K. (1991). Daha İyi Bir Hemşireliğe Yöneliş, Hemşirelik Bülteni, 5(21), 1-4.
- Başar, G., Semiha, A.K.I.N., Durna, Z. (2015). Hemşirelerde ve Hemşirelik Öğrencilerinde Problem Çözme ve İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi, Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 4(1), 125-147.
- Birol, L. (2000). Hemşirelik Süreci, Bozkaya Matbaacılık, İzmir.
- Chang, A. M., Gaskill, D. (1991). Nurses’ perceptions of their problem-solving ability, Journal of Advanced Nursing, 16(7), 813-819.
- Çelenk, O., Topoyan, M. (2017). Bir Üniversite Hastanesinde Görevli Hemşirelerin Problem Çözme Beceri Düzeylerinin İncelenmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 10(4), 251-259.
- Erdem, Y (2001). Yüksek Okul ve Sağlık Meslek Lisesi Mezunu Hemşirelerin Problem Çözme Becerileri, Yeni Tıp Dergisi, 18(1), 11-13
- Erkuş, B., Bahçecik, N. (2015). Özel hastanelerde çalışan yönetici hemşirelerin ve hemşirelerin eleştirel düşünme düzeyi ve problem çözme becerileri, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(1), 1-9.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Halk Sağlığı, Çevre Sağlığı
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Melike Fındık
Bu kişi benim
Saadet Özdilek
Bu kişi benim
Bahar Ercan
Bu kişi benim
Tuğba Ulukaya
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
30 Ağustos 2019
Gönderilme Tarihi
25 Ocak 2019
Kabul Tarihi
21 Ağustos 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 1 Sayı: 2