Perception of third year medical students on “Breaking Bad News” and feedback on simule patient interaction

Öz

Objective: Breaking bad news to patients and/or their relatives is one of the most difficult task for a physician and requires communication skills. Communication skills are among the graduation competencies of medical faculties. This study aimed to evaluate medical students' perceptions of giving bad news and their feedback after simulated patient interviews. Methods: The study is a mixed research model and includes quantitative and qualitative research designs. It was conducted with volunteer third-year students who participated in the ‘bad news giving skills’ course and were interviewed with simulated patients in the 2021-2022 academic year. A structured form including an open-ended question was used as a data collection tool. The data were analyzed using the SPSS 25 statistical package program. Results: The data of 330 students who volunteered to participate in the study were evaluated. The mean age of the participants was 21.7±2.86 years (19-50) and 52.7% (n=175) were female. Of the students, 87% (n=289) thought that bad news should be told to the patient, and 94.6% (n=314) thought that training should be given on this subject. After the training, 59.9% (n=199) of the students stated that they could give bad news appropriately. No significant difference was found between genders in terms of self-efficacy perceptions related to giving bad news. Conclusion: The students stated that giving bad news is a difficult experience for both the receiver and the transmitter and that they realized the importance of empathy the most during the interview.

Anahtar Kelimeler

• Breaking bad news
• medical education
• medical student
• simulated patient

Tıp Fakültesi üçüncü sınıf öğrencilerinin “Kötü Haber Verme” deneyimleri ve Simüle hasta etkileşimi geribildirimleri

Öz

Amaç: Hasta ve/veya yakınlarına kötü bir haberi vermek hekimler için zor görevlerden biridir ve bu görev iletişim becerisi gerektirir. İletişim becerileri tıp fakültelerinin mezun yeterlikleri arasındadır. Bu çalışmada, tıp öğrencilerinin kötü haber verme konusundaki algıları ve simüle hasta görüşmeleri sonrası geri bildirimlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Araştırma karma modelde olup, nicel ve nitel araştırma desenini içermektedir. 2021-2022 öğretim yılında, “kötü haber verme becerisi” dersine katılan ve simüle hasta ile görüşme yapan gönüllü üçüncü sınıf öğrencileri ile yürütülmüş, veri toplama aracı olarak, açık uçlu bir sorunun da yer aldığı yapılandırılmış bir form kullanılmıştır. Veriler SPSS 25 istatistik paket programında analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya gönüllü olarak katılan 330 tıp öğrencisine ait veri değerlendirilmiştir. Katılımcıların yaş ortalaması 21,7±2,86 (19-50) ve %52,7’si (n=175) kadındır. Öğrencilerin %87’si (n= 289) kötü haberin hastaya söylenmesi gerektiğini ve %94,6’sı (n=314) bu konuda eğitim alınması gerektiğini düşünmektedir. Eğitim sonrası öğrencilerin %59,9’u (n=199) kötü haberi uygun şekilde verebileceğini belirtmiştir. Kötü haber verebilme ile ilgili öz yeterlilik algıları açısından cinsiyetler arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç: Öğrenciler kötü haber vermenin hem alıcı hem verici taraf için zor bir deneyim olduğunu, görüşmede en çok empatinin önemini fark ettiklerini belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Kötü haber verme
• tıp eğitimi
• tıp öğrencisi
• simüle hasta

Kaynakça

1. Kurtz S, Draper J, Silverman J. Teaching and Learning Communication Skills in Medicine. CRC Press; 2017.
2. Fisseha H, Mulugeta W, Kassu RA, et al. Perspectives of protocol based breaking bad news among medical patients and physicians in a teaching hospital, Ethiopia. Ethiop j health sci. 2020;30(6)
3. Çınar Tanrıverdi E. Tıp eğitiminde iletişim becerilerinin yeri ve önemi, kanıta dayalı bulgular. In: Çınar Tanrıverdi E, ed. Tıp Eğitiminde İletişim Becerileri. 1. Baskı. Ankara Türkiye Klinikleri; 2021:10-16.
4. Mezuniyet Öncesi Tıp Eğitimi Ulusal Çekirdek Eğitim Programı (UÇEP). 2020. Erişim: https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Ulusal-cekirdek-egitimi-programlari/mezuniyet-oncesi-tip-egitimi-cekirdek-egitimi-programi.pdf
5. Ulusal Tıp Eğitimi Akreditasyon Kurulu (UTEAK). Özdeğerlendirme raporu hazırlama kılavuzu. 2020. Erişim: /https://tepdad.org.tr/wp-content/uploads/2024/02/ODR-HAZIRLAMA-KILAVUZU-S5-2020.pdf
6. Okazaki S, Iwamitsu Y, Masaru K, et al. The psychological responses of outpatient breast cancer patients before and during first medical consultation. Palliative & supportive care. 2009;7(3):307-314.
7. Buckman R. Why Breaking Bad News Is Difficult. In How To Break Bad News. University of Toronto Press.; 2017.
8. Grassi L, Gritti P, Rigatelli M, et al. Psychosocial problems secondary to cancer: An Italian multicentre survey of consultation-liaison psychiatry in oncology. Europ J Cancer. 2000;36(5):579-585.

9. Okyavuz UH. Ölümcül Hastalık tanısı Almak: Bir yaşam krizi, Kötü haber verilmeli mi? Kriz Dergisi. 2003;11(3):29-35.
10. Türkmen S, Bayraktar T, Arslan G. Sağlık yüksek okulu öğrencilerinin zor hasta algısı ve iletişim becerilerinin belirlenmesi. ERÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi. 2017;4(1):27-38.
11. Guven PG. Kötü haber verme. Atatürk Univ Fac Med J Surg Med Sci. 2022; 1(3):117-120.
12. Çınar Tanrıverdi E. Tıpta Kötü Haber Verme. In: Akpınar E, ed. Aile Hekimliğinde Güncel Yaklaşımlar. Akademisyen Kitapevi; 2019:59-67.
13. Çınar Tanrıverdi E. Tıpta Kötü Haber Verme, Hayatı Değiştiren Bilgileri Paylaşma. In: Taştan K, ed. İletişimin Temel Prensipleri. Eğitim Yayınevi; 2021:195-209.
14. Elçin M, Odabaşı O, Turan S, et al. Klinik ve İletişim Beceri Eğitimleri İçin Öğrenim Rehberi. Hacettepe Üniversitesi Tıp Eğitimi ve Bilişimi Anabilim Dalı; 2013:38.
15. Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıp Eğitimi Anabilim Dalı. Kötü Haber Verme Becerisi. Erişim: https://birimler.atauni.edu.tr/tip-egitimi-4/?page_id=6398&lang=tr
16. Selda Y, Yeşim Ş. Kötü Haber Vermede İletişim Becerileri. Tıp Eğitimi Dünyası. 17(53):60-68.
17. Elçin M, Odabaşı O, Turan S, Sincan M, Başusta NB. Tıp eğitiminde iletişim becerilerinin standart hastalar ve yapılandırılmış değerlendirmelerle geliştirilmesi. Hacettepe Tıp Dergisi. 2010;41(4):219-230.
18. Lovink A, Groenier M, van der Niet A, Miedema H, Rethans J-J. How simulated patients contribute to student learning in an authentic way, an interview study. Adv Simul. 2024;9(1):4.
19. Lovink A, Groenier M, van der Niet A, Miedema H, Rethans J-J. The contribution of simulated patients to meaningful student learning. Perspec Med Edu. 2021;10:341-346.
20. Cleland JA, Abe K, Rethans J-J. The use of simulated patients in medical education: AMEE Guide No 42. Med Teac. 2009;31(6):477-486.
21. Biazar G, Delpasand K, Farzi F, Sedighinejad A, Mirmansouri A, Atrkarroushan Z. Breaking bad news: a valid concern among clinicians. Iranian J Psychiatry. 2019;14(3):198.
22. Baig L, Tanzil S, Ali SK, Shaikh S, Jamali S, Khan M. Breaking bad news: a contextual model for Pakistan. Pak J Med Sci. 2018;34(6):1336.
23. Gonçalves JAF, Almeida C, Amorim J, et al. Family physicians’ opinions on and difficulties with breaking bad news. Porto Biomed J. 2017;2(6):277-281.
24. İlgili Ö, Onan A, Odabaşı O. Kötü Haber Verme Becerisi Eğitiminin SPIKES Yaklaşımı Işığında Değerlendirilmesi. STED. 2019;28(6):410-417.
25. Boz YK, Muslu E C, Badem A, et al. Bir özel çalışma modülü deneyimi: Hastaya kötü haber verme. Tıp Eğitimi Dünyası. 2016;15(47).
26. Christensen LB, Johnson B, Turner LA, Christensen LB. Research methods, design, and analysis. Twelfth Edition. Pearson. 2011.
27. Mayring P. Qualitative content analysis: Theoretical background and procedures. Approaches to qualitative research in mathematics education: Examples of methodology and methods. 2015:365-380.
28. Creswell JW, Poth CN. Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Sage publications; 2016.
29. Creswell JW, Guetterman TC. Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Sixth Edition. Pearson; 2018.
30. Atabay G. Kötü haber verme. In: Çınar Tanrıverdi E, ed. Tıp Eğitiminde İletişim Becerileri. Türkiye Klinikleri; 2021:40-44.
31. Bilgin G, Öztürk G, Şirin S. Kanser Tanısı Konan Hastalarda Kötü Haber Verme: Hekime Düşen Görev J Ist Faculty Med. 2008;71(1):22-26.
32. Dilfiruz BÇ, Çayır Y, Çınar Tanrıverdi E. Resident Doctors' Experiences in Breaking Bad News: The Level of Using Spikes Protocol and Related Factors. J Med Educ Family Med. 2024;1(2):59-65.
33. Kumar M, Goyal S, Singh K, et al. Breaking bad news issues: a survey among radiation oncologists. Indian J Palliat Care. 2009;15(1):61-66.
34. Lizbon Bildirgesi. 1981, www.istanbulsaglik.gov.tr/w/hashak/belge/mevzuat/lizbon_bildirgesi1981.pdf Erişim tarihi: 16.09.2024
35. Tıbbi Deontoloji Nizamnamesi. Erişim tarihi: 12.11.2021, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/2.3.412578.pdf
36. Hasta Hakları Yönetmeliği. Accessed 12.11.2021, ttps://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=4847&mevzuatTur=KurumVeKurulusYonetmeligi&mevzuatTertip=5 .
37. Amiel GE, Ungar L, Alperin M, Baharier Z, Cohen R, Reis S. Ability of primary care physician's to break bad news: a performance based assessment of an educational intervention. Patient Educ Couns. 2006;60(1):10-15.
38. Hojat M, Gonnella JS, Mangione S, et al. Empathy in medical students as related to academic performance, clinical competence and gender. Med Edu. 2002;36(6):522-527.
39. Epstein RM, Hundert EM. Defining and assessing professional competence. Jama. 2002;287(2):226-235.
40. Cinar Tanriverdi E, Taştan K. The Effect of Education with Simulated Patient on the Empathy Attitudes of Medical Students: An Intervention Study Konuralp Med J. 2022;14(1): 42-48